Romanos 4
PATHEN LEKHABU THENG (TCZCHONGTHU) vs VC
VC Versão Católica
1 Mihem lam dol a sei dingin Abraham chu Juda mite tahsan phutdohpa ahi. Pathen toh kilungto theina dinga ipi ahinbol doh em?
1 Que vantagem diremos, pois, que conseguiu Abraão, nosso pai segundo a carne?
2 Athilpha bol chun Pathen santhei asodoh sah a ahileh, aman kisonpi ding ananei ding ahitai. Hinla, hichu Pathen lama dingin ahitheipoi.
2 Porque, se Abraão foi justificado em virtude de sua observância, tem que se gloriar; mas não diante de Deus.
3 Ajeh chu Pathen thubun, “Abraham'in Pathen atahsan'in, chule hiche atahsanna jeh chun Pathen'in michonphan asimtai!” tin eiseipeh uve.
3 Ora, que diz a Escritura? Abraão creu em Deus e isso lhe foi imputado em conta de justiça {Gn 15,6}.
4 Mihon na atoh tengu leh anatoh man'u chu thilpeh akitipoi, ama hon akilodoh u ahijoi.
4 Ora, o salário não é gratificação, mas uma dívida ao trabalhador.
5 Hinlah miho michonphaa kisim ho chu, anatoh jal'u hilouvin, michonse ho ngaidampa Pathen atahsan jal'u ahi bouve.
5 Mas aquele que sem obra alguma crê naquele que justifica o ímpio, a sua fé lhe é imputada em conta de justiça.
6 David in jong michonpha tia kiphongdoh ho chu natoh jal jeh ahilou thudol ana seijin ahi.
6 É assim que Davi proclama bem-aventurado o homem a quem Deus atribui justiça, independentemente das obras:
7 “O seingailou ahi nauva kingaidama, achonset u mukit loudia kisuhbei peh ho chu iti kipa um hitam!
7 Bem-aventurados aqueles cujas iniqüidades foram perdoadas e cujos pecados foram cobertos!
8 Ahinai, achung chang thu'u Pakaiyin achonset nau jihlutsaa akoi noimang peh a um mi chu iti kipa um hitam!” ati.
8 Bem-aventurado o homem ao qual o Senhor não imputou o seu pecado {Sl 31,1s}.
9 Tua hi Judah mite dinga bou phatthei channa ham? Ahilouleh chidang namdang cheptanlou ho dinga jong hiya ham? Ahinai, eihon jong Abraham chu atahsan jal'a Pathen'in themchang a anakoi ahitai, ti inasei jiuvin ahi.
9 Essa bem-aventurança é somente para os circuncisos, ou também para os incircuncisos? Dizemos, com efeito, que a fé foi imputada a Abraão em conta de justiça.
10 Ahin, hichu iti hung hithei'ah ahidem? Ama chep kitan jouva bou themchang hiya ham? Ahilouleh cheptan masang joh ham? Chentah a sei dingin, Abraham chu Pathen'in cheptan masanga analah ahitai.
10 Quando lhe foi ela imputada? Depois ou antes de sua circuncisão? Não depois, mas antes de ser circuncidado.
11 Cheptan hi Abraham'in tahsan aneiye ti amelchihna ahi. Chule Pathen'in ama chu michonpha tia asan'a chule aphondohna chu cheptan masangpeh ahitai. Hijeh a hi, Abraham hi cheptanlou atahsanho dinga apau ahi. Atahsan nau jeh a chu amaho michonpha tia kisima ahi tauve.
11 Depois é que recebeu o sinal da circuncisão, como selo da justiça que tinha obtido pela fé antes de ser circuncidado. E assim se tornou o pai de todos os incircuncisos que crêem, a fim de que também a estes seja imputada a justiça.
12 Chule Abraham hi cheptan ho dinga jong lhagaova apau ahi. Hinla hiche hi Abraham cheptan masanga tahsan anei tobanga tahsan neihoa ding bou ahi.
12 Pai também dos circuncisos, que não só trazem o sinal, mas que acompanham as pegadas da fé que nosso pai Abraão possuía antes de ser circuncidado.
13 Tahbeh mongin, Pathen'in vannoi pumpi hi Abraham le achilhah te apeh ahin, hichu Pathen Danthu ajui jeh u ahipon, chusanga tahsan jal'a kijopmatna phatah anei jal joh ahi.
13 Com efeito, não foi em virtude da lei que a promessa de herdar o mundo foi feita a Abraão ou à sua posteridade, mas em virtude da justiça da fé.
14 Pathen Thutep hi danthu juihoa dinga bou hita leh, tahsan ngai talou ding ahi. Chule thutep hi ajeh bei hi ding ahitai.
14 Porque, se a herança é reservada aos observadores da lei, a fé já não tem razão de ser e a promessa fica sem valor.
15 Ajeh chu Danthu hin athupeh ho jui dinga gimbolna jeng bou ahin lhut ding ahi (Dan suhkeh louna dingin lampi khat bou aum'in, hichu Dan neitah louding chu ahije).
15 Porquanto a lei produz a ira; e onde não existe lei, não há transgressão.
16 Chutia chu, thutep hi tahsan jal'a kimu'ah ahin, manbei thilpeh a kipea chu ahi. Abraham tahsan tobanginei uva ahileh Mose Dan ijuiyu hihen, ijuilouvu hijongleh eihon ibon'uva imutei diu ahi. Ajeh chu Abraham chu atahsan jousea dinga pa ahi.
16 Logo, é pela fé que alguém se torna herdeiro. Portanto, gratuitamente; e a promessa é assegurada a toda a posteridade de Abraão, não somente aos que procedem da lei, mas também aos que possuem a fé de Abraão, que é pai de todos nós.
17 Hiche hi ahi Pathen Lekhabun asei, “Keiman nangma namtin mipa a kasem nahitai” tia Pathen'in ajah a anasei chu. Hiche ahi theina chu Abraham'in Pathen atahsan a athisa hinsah kitna chule imacha louva konna thil thah asemdoh thei tahsanna jeh ahi.
17 Em verdade, está escrito: Eu te constituí pai de muitas nações {Gn 17,5}; {nosso pai, portanto} diante dos olhos daquele em quem acreditou, o Deus que dá vida aos mortos e chama à existência as coisas que estão no nada.
18 Kinepna ding umlouna jenga jong Abraham chu akinem jingin, ama namtin dinga Pa ahung hi ding tahsanna aneiyin ahi. Ajeh chu Pathen'in ajah a, “Chutia chu son le chilhah tampi nahin nei ding ahi,” atipeh ahi.
18 Esperando, contra toda a esperança, Abraão teve fé e se tornou pai de muitas nações, segundo o que lhe fora dito: Assim será a tua descendência {Gn 15,5}.
19 Chule Abraham chu kum 100 nailam ahi jengin jong hitia atahsa chu athi tobang ahitah vang'in, chule Sarah naobu jong chu avoitah vang'in, atahsan chu adai lhadeh pon ahi.
19 Não vacilou na fé, embora reconhecendo o seu próprio corpo sem vigor - pois tinha quase cem anos - e o seio de Sara igualmente amortecido.
20 Abraham chun Pathen thutep longlouvin atahsan'in ahi. Tahbeh in atahsanna chu ahatcheh in chule hichea chun Pathen loupina apen ahi.
20 Ante a promessa de Deus, não vacilou, não desconfiou, mas conservou-se forte na fé e deu glória a Deus.
21 Pathen chun akitepna ipi hijongleh aboldoh ding ahi ti hetchetna kicheh aneiye.
21 Estava plenamente convencido de que Deus era poderoso para cumprir o que prometera.
22 Chule Abraham chu atahsan jal'a Pathen'in michonpha tia asim ahitai.
22 Eis por que sua fé lhe foi contada como justiça.
23 Chutia Pathen'in ama michonphaa asim chu Abraham dinga bou phachoma ahipoi. Eiho phatchompi dinga jong kijih a ahi.
23 Ora, não é só para ele que está escrito que a fé lhe foi imputada em conta de justiça.
24 I-Pakaiyu Jesu thinaa konna kaithoupa chu itahsan uva ahileh Pathen'in eiho jong michonpha'a eisim dingu ahi, ti hetchetna eipeuve.
24 É também para nós, pois a nossa fé deve ser-nos imputada igualmente, porque cremos naquele que dos mortos ressuscitou Jesus, nosso Senhor,
25 Ichonset jeh uva Ama chu thi dinga pehdoh a uma ahin, chule hinna a Ama kaithouva aum hin Pathen to eisuhcham'u ahitai.
25 o qual foi entregue por nossos pecados e ressuscitado para a nossa justificação.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.