Romanos 4

PATHEN LEKHABU THENG (TCZCHONGTHU) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Mihem lam dol a sei dingin Abraham chu Juda mite tahsan phutdohpa ahi. Pathen toh kilungto theina dinga ipi ahinbol doh em?
1 Que diremos, então, a respeito de Abraão, nosso pai segundo a carne? O que foi que ele conseguiu?
2 Athilpha bol chun Pathen santhei asodoh sah a ahileh, aman kisonpi ding ananei ding ahitai. Hinla, hichu Pathen lama dingin ahitheipoi.
2 Porque, se Abraão foi justificado por obras, tem do que se orgulhar, porém não diante de Deus.
3 Ajeh chu Pathen thubun, “Abraham'in Pathen atahsan'in, chule hiche atahsanna jeh chun Pathen'in michonphan asimtai!” tin eiseipeh uve.
3 Pois o que diz a Escritura? Ela diz: “Abraão creu em Deus, e isso lhe foi atribuído para justiça.”
4 Mihon na atoh tengu leh anatoh man'u chu thilpeh akitipoi, ama hon akilodoh u ahijoi.
4 Ora, para quem trabalha, o salário não é considerado como favor, mas como dívida.
5 Hinlah miho michonphaa kisim ho chu, anatoh jal'u hilouvin, michonse ho ngaidampa Pathen atahsan jal'u ahi bouve.
5 Mas, para quem não trabalha, porém crê naquele que justifica o ímpio, a sua fé lhe é atribuída como justiça.
6 David in jong michonpha tia kiphongdoh ho chu natoh jal jeh ahilou thudol ana seijin ahi.
6 E é assim também que Davi declara ser bem-aventurado aquele a quem Deus atribui justiça, independentemente de obras.
7 “O seingailou ahi nauva kingaidama, achonset u mukit loudia kisuhbei peh ho chu iti kipa um hitam!
7 Davi disse: “Bem-aventurados aqueles cujas transgressões são perdoadas, e cujos pecados são cobertos;
8 Ahinai, achung chang thu'u Pakaiyin achonset nau jihlutsaa akoi noimang peh a um mi chu iti kipa um hitam!” ati.
8 bem-aventurado aquele a quem o Senhor jamais atribuir pecado.”
9 Tua hi Judah mite dinga bou phatthei channa ham? Ahilouleh chidang namdang cheptanlou ho dinga jong hiya ham? Ahinai, eihon jong Abraham chu atahsan jal'a Pathen'in themchang a anakoi ahitai, ti inasei jiuvin ahi.
9 Esta bem-aventurança vem apenas sobre os circuncisos ou será que ela vem também sobre os incircuncisos? Porque dizemos: “A fé foi atribuída a Abraão para justiça.”
10 Ahin, hichu iti hung hithei'ah ahidem? Ama chep kitan jouva bou themchang hiya ham? Ahilouleh cheptan masang joh ham? Chentah a sei dingin, Abraham chu Pathen'in cheptan masanga analah ahitai.
10 Como, pois, lhe foi atribuída? Estando ele já circuncidado ou sendo ainda incircunciso? Não foi no regime da circuncisão, mas quando ele ainda não havia sido circuncidado.
11 Cheptan hi Abraham'in tahsan aneiye ti amelchihna ahi. Chule Pathen'in ama chu michonpha tia asan'a chule aphondohna chu cheptan masangpeh ahitai. Hijeh a hi, Abraham hi cheptanlou atahsanho dinga apau ahi. Atahsan nau jeh a chu amaho michonpha tia kisima ahi tauve.
11 E Abraão recebeu o sinal da circuncisão como selo da justiça da fé que teve quando ainda não havia sido circuncidado. E isto para que ele viesse a ser o pai de todos os que creem, embora não circuncidados, a fim de que a justiça fosse atribuída também a eles.
12 Chule Abraham hi cheptan ho dinga jong lhagaova apau ahi. Hinla hiche hi Abraham cheptan masanga tahsan anei tobanga tahsan neihoa ding bou ahi.
12 Ele é também pai da circuncisão, isto é, daqueles que não são apenas circuncisos, mas também andam nas pisadas da fé que teve Abraão, nosso pai, antes de ser circuncidado.
13 Tahbeh mongin, Pathen'in vannoi pumpi hi Abraham le achilhah te apeh ahin, hichu Pathen Danthu ajui jeh u ahipon, chusanga tahsan jal'a kijopmatna phatah anei jal joh ahi.
13 A promessa de que seria herdeiro do mundo não veio a Abraão ou à sua descendência por meio da lei, e sim por meio da justiça da fé.
14 Pathen Thutep hi danthu juihoa dinga bou hita leh, tahsan ngai talou ding ahi. Chule thutep hi ajeh bei hi ding ahitai.
14 Pois, se os da lei é que são os herdeiros, anula-se a fé e cancela-se a promessa.
15 Ajeh chu Danthu hin athupeh ho jui dinga gimbolna jeng bou ahin lhut ding ahi (Dan suhkeh louna dingin lampi khat bou aum'in, hichu Dan neitah louding chu ahije).
15 Porque a lei suscita a ira; mas onde não há lei, também não há transgressão.
16 Chutia chu, thutep hi tahsan jal'a kimu'ah ahin, manbei thilpeh a kipea chu ahi. Abraham tahsan tobanginei uva ahileh Mose Dan ijuiyu hihen, ijuilouvu hijongleh eihon ibon'uva imutei diu ahi. Ajeh chu Abraham chu atahsan jousea dinga pa ahi.
16 Essa é a razão por que provém da fé, para que seja segundo a graça, a fim de que a promessa seja garantida para toda a descendência, não somente à descendência que está no regime da lei, mas também à descendência que tem a fé que Abraão teve — porque Abraão é pai de todos nós,
17 Hiche hi ahi Pathen Lekhabun asei, “Keiman nangma namtin mipa a kasem nahitai” tia Pathen'in ajah a anasei chu. Hiche ahi theina chu Abraham'in Pathen atahsan a athisa hinsah kitna chule imacha louva konna thil thah asemdoh thei tahsanna jeh ahi.
17 como está escrito: “Eu o constituí por pai de muitas nações” — diante daquele em quem Abraão creu, o Deus que vivifica os mortos e chama à existência as coisas que não existem.
18 Kinepna ding umlouna jenga jong Abraham chu akinem jingin, ama namtin dinga Pa ahung hi ding tahsanna aneiyin ahi. Ajeh chu Pathen'in ajah a, “Chutia chu son le chilhah tampi nahin nei ding ahi,” atipeh ahi.
18 Abraão, esperando contra a esperança, creu, para vir a ser pai de muitas nações, segundo lhe havia sido dito: “Assim será a sua descendência.”
19 Chule Abraham chu kum 100 nailam ahi jengin jong hitia atahsa chu athi tobang ahitah vang'in, chule Sarah naobu jong chu avoitah vang'in, atahsan chu adai lhadeh pon ahi.
19 E, sem enfraquecer na fé, levou em conta o seu próprio corpo já amortecido, tendo ele quase cem anos, e a esterilidade do ventre de Sara.
20 Abraham chun Pathen thutep longlouvin atahsan'in ahi. Tahbeh in atahsanna chu ahatcheh in chule hichea chun Pathen loupina apen ahi.
20 Não duvidou, por incredulidade, da promessa de Deus; mas, pela fé, se fortaleceu, dando glória a Deus,
21 Pathen chun akitepna ipi hijongleh aboldoh ding ahi ti hetchetna kicheh aneiye.
21 estando plenamente convicto de que Deus era poderoso para cumprir o que havia prometido.
22 Chule Abraham chu atahsan jal'a Pathen'in michonpha tia asim ahitai.
22 Assim, também isso lhe foi atribuído para justiça.
23 Chutia Pathen'in ama michonphaa asim chu Abraham dinga bou phachoma ahipoi. Eiho phatchompi dinga jong kijih a ahi.
23 E as palavras “lhe foi atribuído” foram escritas não somente por causa dele,
24 I-Pakaiyu Jesu thinaa konna kaithoupa chu itahsan uva ahileh Pathen'in eiho jong michonpha'a eisim dingu ahi, ti hetchetna eipeuve.
24 mas também por nossa causa, visto que a nós igualmente nos será atribuído, a saber, a nós que cremos naquele que ressuscitou dentre os mortos a Jesus, nosso Senhor,
25 Ichonset jeh uva Ama chu thi dinga pehdoh a uma ahin, chule hinna a Ama kaithouva aum hin Pathen to eisuhcham'u ahitai.
25 o qual foi entregue por causa das nossas transgressões e ressuscitou para a nossa justificação.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.