Romanos 4

PATHEN LEKHABU THENG (TCZCHONGTHU) vs BKJ

Sair da comparação
1 Mihem lam dol a sei dingin Abraham chu Juda mite tahsan phutdohpa ahi. Pathen toh kilungto theina dinga ipi ahinbol doh em?
1 O que diremos então que Abraão nosso pai, no que diz respeito a carne, encontrou?
2 Athilpha bol chun Pathen santhei asodoh sah a ahileh, aman kisonpi ding ananei ding ahitai. Hinla, hichu Pathen lama dingin ahitheipoi.
2 Porque, se Abraão foi justificado pelas obras, ele tem de que se gloriar, mas não diante de Deus.
3 Ajeh chu Pathen thubun, “Abraham'in Pathen atahsan'in, chule hiche atahsanna jeh chun Pathen'in michonphan asimtai!” tin eiseipeh uve.
3 Pois, o que diz a escritura? Abraão creu em Deus, e isso lhe foi atribuído como justiça.
4 Mihon na atoh tengu leh anatoh man'u chu thilpeh akitipoi, ama hon akilodoh u ahijoi.
4 Ora, àquele que trabalha não lhe é imputado o salário segundo a graça, mas segundo a dívida.
5 Hinlah miho michonphaa kisim ho chu, anatoh jal'u hilouvin, michonse ho ngaidampa Pathen atahsan jal'u ahi bouve.
5 Mas, àquele que não trabalha, mas crê naquele que justifica o ímpio, a sua fé é imputada como justiça.
6 David in jong michonpha tia kiphongdoh ho chu natoh jal jeh ahilou thudol ana seijin ahi.
6 Assim também Davi declara a bem-aventurança do homem a quem Deus atribui justiça sem as obras,
7 “O seingailou ahi nauva kingaidama, achonset u mukit loudia kisuhbei peh ho chu iti kipa um hitam!
7 dizendo: Abençoados são aqueles cujas iniquidades são perdoadas, e cujos pecados são cobertos.
8 Ahinai, achung chang thu'u Pakaiyin achonset nau jihlutsaa akoi noimang peh a um mi chu iti kipa um hitam!” ati.
8 Abençoado é o homem a quem o Senhor não imputa o pecado.
9 Tua hi Judah mite dinga bou phatthei channa ham? Ahilouleh chidang namdang cheptanlou ho dinga jong hiya ham? Ahinai, eihon jong Abraham chu atahsan jal'a Pathen'in themchang a anakoi ahitai, ti inasei jiuvin ahi.
9 Vem, então, esta bem-aventurança só para a circuncisão, ou também sobre a incircuncisão? Pois dizemos que a fé foi imputada a Abraão como justiça.
10 Ahin, hichu iti hung hithei'ah ahidem? Ama chep kitan jouva bou themchang hiya ham? Ahilouleh cheptan masang joh ham? Chentah a sei dingin, Abraham chu Pathen'in cheptan masanga analah ahitai.
10 Como lhe foi, então, imputada? Quando ele estava na circuncisão ou na incircuncisão? Não na circuncisão, mas na incircuncisão.
11 Cheptan hi Abraham'in tahsan aneiye ti amelchihna ahi. Chule Pathen'in ama chu michonpha tia asan'a chule aphondohna chu cheptan masangpeh ahitai. Hijeh a hi, Abraham hi cheptanlou atahsanho dinga apau ahi. Atahsan nau jeh a chu amaho michonpha tia kisima ahi tauve.
11 E ele recebeu o sinal da circuncisão, um selo da justiça da fé quando ainda estava na incircuncisão, para que ele pudesse ser o pai de todos os que creem, embora eles não sejam circuncidados; para que a justiça lhes seja atribuída também;
12 Chule Abraham hi cheptan ho dinga jong lhagaova apau ahi. Hinla hiche hi Abraham cheptan masanga tahsan anei tobanga tahsan neihoa ding bou ahi.
12 e fosse o pai da circuncisão, daqueles que não somente são da circuncisão, mas também para os que andam nos passos daquela fé do nosso pai Abraão, que tivera ainda na incircuncisão.
13 Tahbeh mongin, Pathen'in vannoi pumpi hi Abraham le achilhah te apeh ahin, hichu Pathen Danthu ajui jeh u ahipon, chusanga tahsan jal'a kijopmatna phatah anei jal joh ahi.
13 Porque a promessa de que havia de ser herdeiro do mundo não foi feita pela lei a Abraão, ou à sua semente, mas pela justiça da fé.
14 Pathen Thutep hi danthu juihoa dinga bou hita leh, tahsan ngai talou ding ahi. Chule thutep hi ajeh bei hi ding ahitai.
14 Porque, se os que são da lei são herdeiros, logo a fé é vã e anulada a promessa.
15 Ajeh chu Danthu hin athupeh ho jui dinga gimbolna jeng bou ahin lhut ding ahi (Dan suhkeh louna dingin lampi khat bou aum'in, hichu Dan neitah louding chu ahije).
15 Porque a lei opera a ira; pois onde não há lei, não há transgressão.
16 Chutia chu, thutep hi tahsan jal'a kimu'ah ahin, manbei thilpeh a kipea chu ahi. Abraham tahsan tobanginei uva ahileh Mose Dan ijuiyu hihen, ijuilouvu hijongleh eihon ibon'uva imutei diu ahi. Ajeh chu Abraham chu atahsan jousea dinga pa ahi.
16 Portanto, é pela fé, para que seja por graça, a fim de que a promessa seja assegurada a toda a semente, não só à que é da lei, mas também à que é da fé de Abraão, que é o pai de todos nós,
17 Hiche hi ahi Pathen Lekhabun asei, “Keiman nangma namtin mipa a kasem nahitai” tia Pathen'in ajah a anasei chu. Hiche ahi theina chu Abraham'in Pathen atahsan a athisa hinsah kitna chule imacha louva konna thil thah asemdoh thei tahsanna jeh ahi.
17 (como está escrito: Eu tenho feito de ti um pai de muitas nações) diante de Deus, em quem creu, que vivifica os mortos, e chama as coisas que não são como se elas fossem.
18 Kinepna ding umlouna jenga jong Abraham chu akinem jingin, ama namtin dinga Pa ahung hi ding tahsanna aneiyin ahi. Ajeh chu Pathen'in ajah a, “Chutia chu son le chilhah tampi nahin nei ding ahi,” atipeh ahi.
18 O qual contra a esperança, creu em esperança, para que pudesse se tornar o pai de muitas nações, conforme o que lhe fora dito: Assim será a tua semente.
19 Chule Abraham chu kum 100 nailam ahi jengin jong hitia atahsa chu athi tobang ahitah vang'in, chule Sarah naobu jong chu avoitah vang'in, atahsan chu adai lhadeh pon ahi.
19 E não enfraquecendo na fé, ele não considerou seu próprio corpo praticamente morto quando tinha já quase cem anos, nem ainda a morte do ventre de Sara.
20 Abraham chun Pathen thutep longlouvin atahsan'in ahi. Tahbeh in atahsanna chu ahatcheh in chule hichea chun Pathen loupina apen ahi.
20 E não vacilou da promessa de Deus por incredulidade, mas foi forte na fé, dando glória a Deus.
21 Pathen chun akitepna ipi hijongleh aboldoh ding ahi ti hetchetna kicheh aneiye.
21 E, estando plenamente convencido de que o que ele tinha prometido também era capaz de cumprir.
22 Chule Abraham chu atahsan jal'a Pathen'in michonpha tia asim ahitai.
22 E assim isso lhe foi imputado como justiça.
23 Chutia Pathen'in ama michonphaa asim chu Abraham dinga bou phachoma ahipoi. Eiho phatchompi dinga jong kijih a ahi.
23 Ora, foi escrito não somente por causa dele, que isso lhe foi imputado,
24 I-Pakaiyu Jesu thinaa konna kaithoupa chu itahsan uva ahileh Pathen'in eiho jong michonpha'a eisim dingu ahi, ti hetchetna eipeuve.
24 mas também por nós, a quem será atribuída, aos que creem naquele que ressuscitou a Jesus nosso Senhor dentre os mortos.
25 Ichonset jeh uva Ama chu thi dinga pehdoh a uma ahin, chule hinna a Ama kaithouva aum hin Pathen to eisuhcham'u ahitai.
25 O qual foi entregue por nossas ofensas, e foi ressuscitado para nossa justificação.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.