Romanos 4
PATHEN LEKHABU THENG (TCZCHONGTHU) vs NVT
NVT Nova Versão Transformadora
1 Mihem lam dol a sei dingin Abraham chu Juda mite tahsan phutdohpa ahi. Pathen toh kilungto theina dinga ipi ahinbol doh em?
1 Do ponto de vista humano, Abraão foi o fundador de nossa nação. O que descobriu ele?
2 Athilpha bol chun Pathen santhei asodoh sah a ahileh, aman kisonpi ding ananei ding ahitai. Hinla, hichu Pathen lama dingin ahitheipoi.
2 Se suas boas obras o tivessem tornado justo, ele teria motivo para se vangloriar, mas não perante Deus.
3 Ajeh chu Pathen thubun, “Abraham'in Pathen atahsan'in, chule hiche atahsanna jeh chun Pathen'in michonphan asimtai!” tin eiseipeh uve.
3 Pois as Escrituras dizem: “Abraão creu em Deus, e assim foi considerado justo”.
4 Mihon na atoh tengu leh anatoh man'u chu thilpeh akitipoi, ama hon akilodoh u ahijoi.
4 O salário daquele que trabalha não é um presente, mas um direito.
5 Hinlah miho michonphaa kisim ho chu, anatoh jal'u hilouvin, michonse ho ngaidampa Pathen atahsan jal'u ahi bouve.
5 Contudo, ninguém é considerado justo com base em seu trabalho, mas sim por meio de sua fé em Deus, que declara justos os pecadores.
6 David in jong michonpha tia kiphongdoh ho chu natoh jal jeh ahilou thudol ana seijin ahi.
6 Davi também falou a esse respeito quando descreveu a felicidade daqueles que são considerados justos sem terem trabalhado para isso:
7 “O seingailou ahi nauva kingaidama, achonset u mukit loudia kisuhbei peh ho chu iti kipa um hitam!
7 “Como são felizes aqueles cuja desobediência é perdoada, cujos pecados são cobertos!
8 Ahinai, achung chang thu'u Pakaiyin achonset nau jihlutsaa akoi noimang peh a um mi chu iti kipa um hitam!” ati.
8 Sim, como são felizes aqueles cujo pecado o Senhor não leva mais em conta!”.
9 Tua hi Judah mite dinga bou phatthei channa ham? Ahilouleh chidang namdang cheptanlou ho dinga jong hiya ham? Ahinai, eihon jong Abraham chu atahsan jal'a Pathen'in themchang a anakoi ahitai, ti inasei jiuvin ahi.
9 Por acaso essa bênção é apenas para os judeus, ou se estende também aos gentios incircuncidados? Já dissemos que Deus considerou Abraão justo por meio de sua fé.
10 Ahin, hichu iti hung hithei'ah ahidem? Ama chep kitan jouva bou themchang hiya ham? Ahilouleh cheptan masang joh ham? Chentah a sei dingin, Abraham chu Pathen'in cheptan masanga analah ahitai.
10 Mas como isso aconteceu? Ele foi considerado justo somente depois de ter sido circuncidado, ou antes disso? Está claro que foi antes de ele ser circuncidado.
11 Cheptan hi Abraham'in tahsan aneiye ti amelchihna ahi. Chule Pathen'in ama chu michonpha tia asan'a chule aphondohna chu cheptan masangpeh ahitai. Hijeh a hi, Abraham hi cheptanlou atahsanho dinga apau ahi. Atahsan nau jeh a chu amaho michonpha tia kisima ahi tauve.
11 A circuncisão era um sinal de que Abraão já possuía fé e de que Deus já o havia declarado justo, mesmo antes de ele ser circuncidado. Portanto, Abraão é o pai daqueles que têm fé mas não foram circuncidados. Eles são considerados justos por causa de sua fé.
12 Chule Abraham hi cheptan ho dinga jong lhagaova apau ahi. Hinla hiche hi Abraham cheptan masanga tahsan anei tobanga tahsan neihoa ding bou ahi.
12 E Abraão também é o pai daqueles que foram circuncidados, mas somente se tiverem o mesmo tipo de fé que Abraão tinha antes de ser circuncidado.
13 Tahbeh mongin, Pathen'in vannoi pumpi hi Abraham le achilhah te apeh ahin, hichu Pathen Danthu ajui jeh u ahipon, chusanga tahsan jal'a kijopmatna phatah anei jal joh ahi.
13 A promessa de que Abraão e seus descendentes herdariam toda a terra não se baseou em sua obediência à lei de Deus, mas sim no fato de ele ter sido considerado justo quando teve fé.
14 Pathen Thutep hi danthu juihoa dinga bou hita leh, tahsan ngai talou ding ahi. Chule thutep hi ajeh bei hi ding ahitai.
14 Portanto, se a herança prometida é apenas para aqueles que obedecem à lei, a fé é desnecessária, e a promessa, anulada.
15 Ajeh chu Danthu hin athupeh ho jui dinga gimbolna jeng bou ahin lhut ding ahi (Dan suhkeh louna dingin lampi khat bou aum'in, hichu Dan neitah louding chu ahije).
15 Pois a lei traz ira sobre aqueles que tentam obedecer a ela. A única forma de não quebrar a lei é não ter lei nenhuma para quebrar!
16 Chutia chu, thutep hi tahsan jal'a kimu'ah ahin, manbei thilpeh a kipea chu ahi. Abraham tahsan tobanginei uva ahileh Mose Dan ijuiyu hihen, ijuilouvu hijongleh eihon ibon'uva imutei diu ahi. Ajeh chu Abraham chu atahsan jousea dinga pa ahi.
16 É por isso que a promessa vem pela fé, para que ela seja segundo a graça e, assim, alcance toda a descendência de Abraão, não somente os que vivem sob a lei, mas todos que têm fé como a que teve Abraão. Pois ele é o pai de todos que creem.
17 Hiche hi ahi Pathen Lekhabun asei, “Keiman nangma namtin mipa a kasem nahitai” tia Pathen'in ajah a anasei chu. Hiche ahi theina chu Abraham'in Pathen atahsan a athisa hinsah kitna chule imacha louva konna thil thah asemdoh thei tahsanna jeh ahi.
17 Conforme aparece nas Escrituras: “Eu o fiz pai de muitas nações”. Isso aconteceu porque Abraão creu no Deus que traz os mortos de volta à vida e cria coisas novas do nada.
18 Kinepna ding umlouna jenga jong Abraham chu akinem jingin, ama namtin dinga Pa ahung hi ding tahsanna aneiyin ahi. Ajeh chu Pathen'in ajah a, “Chutia chu son le chilhah tampi nahin nei ding ahi,” atipeh ahi.
18 Mesmo quando não havia motivo para ter esperança, Abraão a manteve, crendo que se tornaria o pai de muitas nações. Pois Deus lhe tinha dito: “Esse é o número de descendentes que você terá!”.
19 Chule Abraham chu kum 100 nailam ahi jengin jong hitia atahsa chu athi tobang ahitah vang'in, chule Sarah naobu jong chu avoitah vang'in, atahsan chu adai lhadeh pon ahi.
19 E sua fé não se enfraqueceu, embora ele soubesse que, aos cem anos, seu corpo, bem como o ventre de Sara, já não tinham vigor.
20 Abraham chun Pathen thutep longlouvin atahsan'in ahi. Tahbeh in atahsanna chu ahatcheh in chule hichea chun Pathen loupina apen ahi.
20 Em nenhum momento a fé de Abraão na promessa de Deus vacilou. Na verdade, ela se fortaleceu e, com isso, ele deu glória a Deus.
21 Pathen chun akitepna ipi hijongleh aboldoh ding ahi ti hetchetna kicheh aneiye.
21 Abraão estava plenamente convicto de que Deus é poderoso para cumprir tudo que promete.
22 Chule Abraham chu atahsan jal'a Pathen'in michonpha tia asim ahitai.
22 Por isso, por sua fé, ele foi considerado justo.
23 Chutia Pathen'in ama michonphaa asim chu Abraham dinga bou phachoma ahipoi. Eiho phatchompi dinga jong kijih a ahi.
23 E, quando Deus considerou Abraão justo, não o fez apenas para benefício dele. As Escrituras dizem
24 I-Pakaiyu Jesu thinaa konna kaithoupa chu itahsan uva ahileh Pathen'in eiho jong michonpha'a eisim dingu ahi, ti hetchetna eipeuve.
24 que foi também para nosso benefício, pois elas garantem que também seremos considerados justos por crermos naquele que ressuscitou dos mortos a Jesus, nosso Senhor.
25 Ichonset jeh uva Ama chu thi dinga pehdoh a uma ahin, chule hinna a Ama kaithouva aum hin Pathen to eisuhcham'u ahitai.
25 Ele foi entregue à morte por causa de nossos pecados e foi ressuscitado para que fôssemos declarados justos diante de Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.