Mateus 25

PATHEN LEKHABU THENG (TCZCHONGTHU) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 “Chuti chun Van'a Lenggam chu mounu loiho nungah som thaomei kiken a, moulang lamto dinga kigoho toh kitekah ding ahi.”
1 — Então o Reino dos Céus será semelhante a dez virgens que, pegando as suas lamparinas, saíram a encontrar-se com o noivo.
2 Amaho lah a nga chu angol uvin, chule adang nga chu aching uve.
2 Cinco delas eram imprudentes, e cinco, prudentes.
3 Nga angol ho chun athaomeiuva dingin thao akiken bulhing pouvin ahi.
3 As imprudentes, ao pegar as suas lamparinas, não levaram óleo consigo,
4 Hinlah adang nga ho vang chu aching theiyuvin thao bom'a thao akiken beuvin ahi.
4 mas as prudentes, além das lamparinas, levaram óleo nas vasilhas.
5 Moulang chu ahung gei phat in, amaho abonchauvin alulhu uvin chule a-ihmu tauve.”
5 E, como o noivo estava demorando, todas ficaram sonolentas e adormeceram.
6 “Jan khangkim in khosam aw chun asukhang un, 'Veuvin, moulang chu ahung tai! Hungdoh un chule lamto uvin!'” ati.
6 Mas, à meia-noite, ouviu-se um grito: “Eis o noivo! Saiam ao encontro dele!”
7 “Mounu loiho chu abonchauvin athoudoh un, chule athaomeiyu akigot tauve.
7 — Então todas aquelas virgens se levantaram e prepararam as suas lamparinas.
8 Chuphat in adang nga angol ho chun aloi dang ho chu angah un, 'Na thaotwiyu chu phabep neipe uvin, ajeh chu kathao meiyu mit ding ahitai,'” atiuve.
8 E as imprudentes disseram às prudentes: “Deem a nós um pouco do óleo que vocês trouxeram, porque as nossas lamparinas estão se apagando.”
9 “Hinlah adangse chun adonbut un, 'Keihon ibon uva dingin kanei lhing pouve. Ajohna mun khat a gacheuvin chule nangho ding gacho uvin ati.'”
9 Mas as prudentes responderam: “Não! Porque então vai faltar tanto para nós como para vocês! Vão aos que o vendem e comprem óleo para vocês.”
10 “Ahin amaho thaotwi choa ache kah un, moulang chu ahung tai. Chuphat in kigosaa umho chu ama toh golvahna in'a chun ache khom'un chule kot chu akam tauve.
10 E, saindo elas para comprar, chegou o noivo, e as que estavam preparadas entraram com ele para a festa do casamento. E fechou-se a porta.
11 Khonungin, mounu loi nga ho chu ahung phat un, polama ading un, akou-un, 'Pakai! Pakai! Keidin kot hongin,'” atiuve.
11 Mais tarde, chegaram as virgens imprudentes, dizendo: “Senhor, senhor, abra a porta para nós!”
12 “Hinlah Aman ale kouvin, 'Kasei hi tahsan un, Keiman nangho kahe pouve!”
12 Mas o noivo respondeu: “Em verdade lhes digo que não as conheço.”
13 “Hijeh chun nangho jong kihong phauvin! Ajeh chu nang hon kahung kilena ding nikho le phat chu nahe pouve,” ati.
13 Portanto, vigiem, porque vocês não sabem o dia nem a hora.
14 “Chujongleh, Van'a Lenggam chu mikhat khol gamla tah a gajindoh toh kitekah ding ahi. Aman asohte akou khom in chule asum chu aumlou kah a dingin amaho chu ngansena apetai.
14 — Pois será como um homem que, ausentando-se do país, chamou os seus servos e lhes confiou os seus bens.
15 Aman khat chu dangka sumdip nga jen apen, michom khat dangka sumdip ni apen, chule anunung penpa dangka sumdip khat apen ahi. Ama hon atha uvin ajokham cheh a achan diu ahoppeh sohkei in ahi. Chujouvin ama kholjin din achetai.”
15 A um deu cinco talentos, a outro deu dois e a outro deu um, de acordo com a capacidade de cada um deles; e então partiu.
16 “Dangka sumdip nga kilah sohpa chun asum chu aveikan in ahileh nga ma alodoh tai.
16 O servo que tinha recebido cinco talentos saiu imediatamente a negociar com eles e ganhou outros cinco.
17 Dangka sumdip ni sangpa jong chu natong in achen ahileh ni-ma alodoh betai.
17 Do mesmo modo, o que tinha recebido dois ganhou outros dois.
18 Hinlah dangka sumdip khat sangpa chun leiset ko alaiyin chuin apu sum chu avuitai.”
18 Mas o servo que tinha recebido um talento, saindo, fez um buraco na terra e escondeu o dinheiro do seu senhor.
19 “Phat phabepset jouvin apupa chu akholchena a kon'in ahung kilen, chule asum chu iti amanchah uvem tin akou khom in, akholtoh in ahi.
19 — Depois de muito tempo, o senhor daqueles servos voltou e fez um ajuste de contas com eles.
20 Dangka sumdip nga angense pa chu ahungin nga-ma ahin choiben chuin aseiyin, 'Pu, nangman Dangka sumdip nga neipeh ahin, keiman sumdip nga-ma kamube e,'” ati.
20 Aproximando-se o que tinha recebido cinco talentos, entregou outros cinco, dizendo: “O senhor me confiou cinco talentos; eis aqui outros cinco que ganhei.”
21 “Apu chun apahcha lheh jengin, ‘Nabol aphalheh jenge Ka sohpha le tahsan umtah nahi. Hicheng sum hi tahsan um tah a nachin ahin, tua hi keiman ngensena tamjo cheh kapeh ding nahitai. Kipah thanom khomu hite!’”
21 O senhor disse: “Muito bem, servo bom e fiel; você foi fiel no pouco, sobre o muito o colocarei; venha participar da alegria do seu senhor.”
22 “Dangka sumdip ni sangpa chun ahin nailut in, aseitai, ‘Pu, nangman veipung dinga neipeh Dangka sumdip nia kon'in kasupung in, ni-ma kamube e,'” ati.
22 — E, aproximando-se também o que tinha recebido dois talentos, disse: “O senhor me confiou dois talentos; eis aqui outros dois que ganhei.”
23 “Chuin apupan, 'Nabol aphai kasohpha le tahsan umtah, nangma sum lhomcha chunga tahsan umtah nahi, hiti chun tua mopohna tamjo cheh kapeh ding nahi. Kipah thanom khom'u hite!'”
23 Então o senhor disse: “Muito bem, servo bom e fiel; você foi fiel no pouco, sobre o muito o colocarei; venha participar da alegria do seu senhor.”
24 “Chujouvin, dangka sumdip khat sangpa chu ahungin chuin aseiyin, ‘Pu, keiman nangma hi migum tah nahi ti kahen, naphuna louva na atjin, chule nalho louna a nakhom khomji ti nahina kahei.
24 — Chegando, por fim, o que tinha recebido um talento, disse: “Sabendo que o senhor é um homem severo, que colhe onde não plantou e ajunta onde não espalhou,
25 Nasum chu mansah ding kana tijan, hijeh a chu leinoiya kasel ahi. Ven, nasum hi kilelah kit in,’” ati.
25 fiquei com medo e escondi o seu talento na terra; aqui está o que é seu.”
26 “Hinlah apu chun adonbut in, 'Nangma soh gilou le thase! Keiman kaphu louna a ka-at nahet a, chule kalho louna leiya kakhop khom nahet ahileh,
26 Mas o senhor respondeu: “Servo mau e preguiçoso! Você sabia que eu colho onde não plantei e ajunto onde não espalhei?
27 ipi dinga kasum chu sum veipungna a koi louva nahim? Chuti hen hileh athoi themkhat beh toh mutha tadinga,'” ati.”
27 Então você devia ter entregado o meu dinheiro aos banqueiros, e eu, ao voltar, receberia com juros o que é meu.”
28 “Chujouvin aman thu apen, 'Sum chu hiche sohpa a kon'in ladoh uvin chule dangka sumdip som mupa kom'a peuvin.
28 — “Portanto, tirem dele o talento e deem ao que tem dez.
29 Akipe kham kham phatea amanje heho chu, atamjo cheh kipe ding, chule bulhingset a anei diu ahi. Hinlah imacha bollou ho chu lhomcha anei chasun'u jong kilah mangpeh ding ahiuve.
29 Porque a todo o que tem, mais será dado, e terá em abundância; mas ao que não tem, até o que tem lhe será tirado.
30 Tun, hiche soh phachomlou pa hi polam muthima paidoh un, hiche mun'a chu kana le hagelna um ding ahi,'” ati.
30 Quanto ao servo inútil, lancem-no para fora, nas trevas. Ali haverá choro e ranger de dentes.”
31 “Hinlah Mihem Chapa chu aloupina a ahung tengleh avantil te jouse chutoh, chuteng aloupina Laltouna a tou ding ahi.
31 — Quando o Filho do Homem vier na sua majestade e todos os anjos com ele, então se assentará no trono da sua glória.
32 Namtin jouse Ama angsunga kikhom dingu, chule aman miho chu achingpan kelcha'a konna kelngoi achom khen tobanga akhen ding ahi.
32 Todas as nações serão reunidas em sua presença, e ele separará uns dos outros, como o pastor separa as ovelhas dos cabritos:
33 Aman akelngoite chu ajetlama akoiya chule kelcha ho chu aveilama akoi ding ahi.”
33 porá as ovelhas à sua direita e os cabritos, à sua esquerda.
34 “Chuteng Lengpa chun jetlam'a ho kom'a chu, ‘Hungun, Kapa phattheina changho, vannoi kisema pat nangho dinga kigongsa lenggam chu hunglo tauvin.
34 — Então o Rei dirá aos que estiverem à sua direita: “Venham, benditos de meu Pai! Venham herdar o Reino que está preparado para vocês desde a fundação do mundo.
35 Ajeh chu keima kagil anakel in chupet in nang hon an nei peuve. Kadang ana chah in, chupet in nang hon don ding neina peuve. Keima maljin kanahin, chupet in nang hon na'inuva, neina puilut uve.
35 Porque tive fome, e vocês me deram de comer; tive sede, e vocês me deram de beber; eu era forasteiro, e vocês me hospedaram;
36 Sagohkeu kanahin, chupet in nang hon kavon ding neipeuve. Songkul'a kaum'in chupet in nang hon neihung vil uve, ati ding ahi.'”
36 eu estava nu, e vocês me vestiram; enfermo, e me visitaram; preso, e foram me ver.”
37 “Chutengleh michonpha ho chun, ‘Pakai, itih a nagilkel kamu uva, chupet a kavah vau ham? Ahilouleh nadangchah a chu don ding ipi kapeh uvem?
37 — Então os justos perguntarão: “Quando foi que vimos o senhor com fome e lhe demos de comer? Ou com sede e lhe demos de beber?
38 Chule maljin nahi kamu uva, kajenphat nau um'em? Ahilouleh sagoh keova nauma, ponsil ding kapeh uvem?
38 E quando foi que vimos o senhor como forasteiro e o hospedamos? Ou nu e o vestimos?
39 Itih a nanat kamu uva chule songkul'a naum itih a kamu uva kahungvil uvem?'” ati diu ahi.
39 E quando foi que vimos o senhor enfermo ou preso e fomos visitá-lo?”
40 “Chuteng Lengpa chun, 'Thutahbeh ka seipeh nahiuve, kasopi ho lah a aneopen nabol nau chu, nang hon keima neibol nau ahi!'”
40 — O Rei, respondendo, lhes dirá: “Em verdade lhes digo que, sempre que o fizeram a um destes meus pequeninos irmãos, foi a mim que o fizeram.”
41 “Chutah le Lengpan aveilama umho lam angat a asei ding, 'Chemang un, gaosap chang ho, Diabol le lhagao boh ho dinga gotsa kikoi tonsot meidil'a lut un.
41 — Então o Rei dirá também aos que estiverem à sua esquerda: “Afastem-se de mim, malditos, para o fogo eterno, preparado para o diabo e seus anjos.
42 Ajeh chu kagil akel'in chupet in nang hon an nei nehsah pouve. Kadang achah in chupet in nang hon don ding jong neipe pouve.
42 Porque tive fome, e vocês não me deram de comer; tive sede, e vocês não me deram de beber;
43 Maljin kana hin chupet in nang hon na'in uva neipui lut pouve. Sagohkeo kanahin, nang hon ponsil neinape pouve. Kana dammo in chule songkul'a kaumin, chupet in nang hon neivil pouve.'”
43 sendo forasteiro, vocês não me hospedaram; estando nu, vocês não me vestiram; achando-me enfermo e preso, vocês não foram me ver.”
44 “Chutengleh ama hon adonbut uva, ‘Pakai keihon itih a nagilkel kamu uva ahilouleh na dangchah kamu uva, maljin nahia ahilouleh nanat a, songkul'a nalut a chule kapanpi lounau um'em?’” tia asei diu ahi.
44 — E eles lhe perguntarão: “Quando foi que vimos o senhor com fome, com sede, forasteiro, nu, enfermo ou preso e não o socorremos?”
45 “Chutengleh aman amaho chu adonbut a, 'Keiman thudihtah kasei ahi, nang hon kasopi te lah a aneopen napanhu nom lounau chu keima neijen nomlou u kahetna ahi.'”
45 — Então o Rei responderá: “Em verdade lhes digo que, sempre que o deixaram de fazer a um destes mais pequeninos, foi a mim que o deixaram de fazer.”
46 “Chuteng amaho chu tonsot gimbolna a lut ding'u, hinlah michonpha ho vang chu Tonsot Hinna'a lut diu ahi,” ati.
46 E estes irão para o castigo eterno, porém os justos irão para a vida eterna.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.