Mateus 25

PATHEN LEKHABU THENG (TCZCHONGTHU) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 “Chuti chun Van'a Lenggam chu mounu loiho nungah som thaomei kiken a, moulang lamto dinga kigoho toh kitekah ding ahi.”
1 Então, o reino dos céus será semelhante a dez virgens que, tomando as suas lâmpadas, saíram a encontrar-se com o noivo.
2 Amaho lah a nga chu angol uvin, chule adang nga chu aching uve.
2 Cinco dentre elas eram néscias, e cinco, prudentes.
3 Nga angol ho chun athaomeiuva dingin thao akiken bulhing pouvin ahi.
3 As néscias, ao tomarem as suas lâmpadas, não levaram azeite consigo;
4 Hinlah adang nga ho vang chu aching theiyuvin thao bom'a thao akiken beuvin ahi.
4 no entanto, as prudentes, além das lâmpadas, levaram azeite nas vasilhas.
5 Moulang chu ahung gei phat in, amaho abonchauvin alulhu uvin chule a-ihmu tauve.”
5 E, tardando o noivo, foram todas tomadas de sono e adormeceram.
6 “Jan khangkim in khosam aw chun asukhang un, 'Veuvin, moulang chu ahung tai! Hungdoh un chule lamto uvin!'” ati.
6 Mas, à meia-noite, ouviu-se um grito: Eis o noivo! Saí ao seu encontro!
7 “Mounu loiho chu abonchauvin athoudoh un, chule athaomeiyu akigot tauve.
7 Então, se levantaram todas aquelas virgens e prepararam as suas lâmpadas.
8 Chuphat in adang nga angol ho chun aloi dang ho chu angah un, 'Na thaotwiyu chu phabep neipe uvin, ajeh chu kathao meiyu mit ding ahitai,'” atiuve.
8 E as néscias disseram às prudentes: Dai-nos do vosso azeite, porque as nossas lâmpadas estão-se apagando.
9 “Hinlah adangse chun adonbut un, 'Keihon ibon uva dingin kanei lhing pouve. Ajohna mun khat a gacheuvin chule nangho ding gacho uvin ati.'”
9 Mas as prudentes responderam: Não, para que não nos falte a nós e a vós outras! Ide, antes, aos que o vendem e comprai-o.
10 “Ahin amaho thaotwi choa ache kah un, moulang chu ahung tai. Chuphat in kigosaa umho chu ama toh golvahna in'a chun ache khom'un chule kot chu akam tauve.
10 E, saindo elas para comprar, chegou o noivo, e as que estavam apercebidas entraram com ele para as bodas; e fechou-se a porta.
11 Khonungin, mounu loi nga ho chu ahung phat un, polama ading un, akou-un, 'Pakai! Pakai! Keidin kot hongin,'” atiuve.
11 Mais tarde, chegaram as virgens néscias, clamando: Senhor, senhor, abre-nos a porta!
12 “Hinlah Aman ale kouvin, 'Kasei hi tahsan un, Keiman nangho kahe pouve!”
12 Mas ele respondeu: Em verdade vos digo que não vos conheço.
13 “Hijeh chun nangho jong kihong phauvin! Ajeh chu nang hon kahung kilena ding nikho le phat chu nahe pouve,” ati.
13 Vigiai, pois, porque não sabeis o dia nem a hora.
14 “Chujongleh, Van'a Lenggam chu mikhat khol gamla tah a gajindoh toh kitekah ding ahi. Aman asohte akou khom in chule asum chu aumlou kah a dingin amaho chu ngansena apetai.
14 Pois será como um homem que, ausentando-se do país, chamou os seus servos e lhes confiou os seus bens.
15 Aman khat chu dangka sumdip nga jen apen, michom khat dangka sumdip ni apen, chule anunung penpa dangka sumdip khat apen ahi. Ama hon atha uvin ajokham cheh a achan diu ahoppeh sohkei in ahi. Chujouvin ama kholjin din achetai.”
15 A um deu cinco talentos, a outro, dois e a outro, um, a cada um segundo a sua própria capacidade; e, então, partiu.
16 “Dangka sumdip nga kilah sohpa chun asum chu aveikan in ahileh nga ma alodoh tai.
16 O que recebera cinco talentos saiu imediatamente a negociar com eles e ganhou outros cinco.
17 Dangka sumdip ni sangpa jong chu natong in achen ahileh ni-ma alodoh betai.
17 Do mesmo modo, o que recebera dois ganhou outros dois.
18 Hinlah dangka sumdip khat sangpa chun leiset ko alaiyin chuin apu sum chu avuitai.”
18 Mas o que recebera um, saindo, abriu uma cova e escondeu o dinheiro do seu senhor.
19 “Phat phabepset jouvin apupa chu akholchena a kon'in ahung kilen, chule asum chu iti amanchah uvem tin akou khom in, akholtoh in ahi.
19 Depois de muito tempo, voltou o senhor daqueles servos e ajustou contas com eles.
20 Dangka sumdip nga angense pa chu ahungin nga-ma ahin choiben chuin aseiyin, 'Pu, nangman Dangka sumdip nga neipeh ahin, keiman sumdip nga-ma kamube e,'” ati.
20 Então, aproximando-se o que recebera cinco talentos, entregou outros cinco, dizendo: Senhor, confiaste-me cinco talentos; eis aqui outros cinco talentos que ganhei.
21 “Apu chun apahcha lheh jengin, ‘Nabol aphalheh jenge Ka sohpha le tahsan umtah nahi. Hicheng sum hi tahsan um tah a nachin ahin, tua hi keiman ngensena tamjo cheh kapeh ding nahitai. Kipah thanom khomu hite!’”
21 Disse-lhe o senhor: Muito bem, servo bom e fiel; foste fiel no pouco, sobre o muito te colocarei; entra no gozo do teu senhor.
22 “Dangka sumdip ni sangpa chun ahin nailut in, aseitai, ‘Pu, nangman veipung dinga neipeh Dangka sumdip nia kon'in kasupung in, ni-ma kamube e,'” ati.
22 E, aproximando-se também o que recebera dois talentos, disse: Senhor, dois talentos me confiaste; aqui tens outros dois que ganhei.
23 “Chuin apupan, 'Nabol aphai kasohpha le tahsan umtah, nangma sum lhomcha chunga tahsan umtah nahi, hiti chun tua mopohna tamjo cheh kapeh ding nahi. Kipah thanom khom'u hite!'”
23 Disse-lhe o senhor: Muito bem, servo bom e fiel; foste fiel no pouco, sobre o muito te colocarei; entra no gozo do teu senhor.
24 “Chujouvin, dangka sumdip khat sangpa chu ahungin chuin aseiyin, ‘Pu, keiman nangma hi migum tah nahi ti kahen, naphuna louva na atjin, chule nalho louna a nakhom khomji ti nahina kahei.
24 Chegando, por fim, o que recebera um talento, disse: Senhor, sabendo que és homem severo, que ceifas onde não semeaste e ajuntas onde não espalhaste,
25 Nasum chu mansah ding kana tijan, hijeh a chu leinoiya kasel ahi. Ven, nasum hi kilelah kit in,’” ati.
25 receoso, escondi na terra o teu talento; aqui tens o que é teu.
26 “Hinlah apu chun adonbut in, 'Nangma soh gilou le thase! Keiman kaphu louna a ka-at nahet a, chule kalho louna leiya kakhop khom nahet ahileh,
26 Respondeu-lhe, porém, o senhor: Servo mau e negligente, sabias que ceifo onde não semeei e ajunto onde não espalhei?
27 ipi dinga kasum chu sum veipungna a koi louva nahim? Chuti hen hileh athoi themkhat beh toh mutha tadinga,'” ati.”
27 Cumpria, portanto, que entregasses o meu dinheiro aos banqueiros, e eu, ao voltar, receberia com juros o que é meu.
28 “Chujouvin aman thu apen, 'Sum chu hiche sohpa a kon'in ladoh uvin chule dangka sumdip som mupa kom'a peuvin.
28 Tirai-lhe, pois, o talento e dai-o ao que tem dez.
29 Akipe kham kham phatea amanje heho chu, atamjo cheh kipe ding, chule bulhingset a anei diu ahi. Hinlah imacha bollou ho chu lhomcha anei chasun'u jong kilah mangpeh ding ahiuve.
29 Porque a todo o que tem se lhe dará, e terá em abundância; mas ao que não tem, até o que tem lhe será tirado.
30 Tun, hiche soh phachomlou pa hi polam muthima paidoh un, hiche mun'a chu kana le hagelna um ding ahi,'” ati.
30 E o servo inútil, lançai-o para fora, nas trevas. Ali haverá choro e ranger de dentes.
31 “Hinlah Mihem Chapa chu aloupina a ahung tengleh avantil te jouse chutoh, chuteng aloupina Laltouna a tou ding ahi.
31 Quando vier o Filho do Homem na sua majestade e todos os anjos com ele, então, se assentará no trono da sua glória;
32 Namtin jouse Ama angsunga kikhom dingu, chule aman miho chu achingpan kelcha'a konna kelngoi achom khen tobanga akhen ding ahi.
32 e todas as nações serão reunidas em sua presença, e ele separará uns dos outros, como o pastor separa dos cabritos as ovelhas;
33 Aman akelngoite chu ajetlama akoiya chule kelcha ho chu aveilama akoi ding ahi.”
33 e porá as ovelhas à sua direita, mas os cabritos, à esquerda;
34 “Chuteng Lengpa chun jetlam'a ho kom'a chu, ‘Hungun, Kapa phattheina changho, vannoi kisema pat nangho dinga kigongsa lenggam chu hunglo tauvin.
34 então, dirá o Rei aos que estiverem à sua direita: Vinde, benditos de meu Pai! Entrai na posse do reino que vos está preparado desde a fundação do mundo.
35 Ajeh chu keima kagil anakel in chupet in nang hon an nei peuve. Kadang ana chah in, chupet in nang hon don ding neina peuve. Keima maljin kanahin, chupet in nang hon na'inuva, neina puilut uve.
35 Porque tive fome, e me destes de comer; tive sede, e me destes de beber; era forasteiro, e me hospedastes;
36 Sagohkeu kanahin, chupet in nang hon kavon ding neipeuve. Songkul'a kaum'in chupet in nang hon neihung vil uve, ati ding ahi.'”
36 estava nu, e me vestistes; enfermo, e me visitastes; preso, e fostes ver-me.
37 “Chutengleh michonpha ho chun, ‘Pakai, itih a nagilkel kamu uva, chupet a kavah vau ham? Ahilouleh nadangchah a chu don ding ipi kapeh uvem?
37 Então, perguntarão os justos: Senhor, quando foi que te vimos com fome e te demos de comer? Ou com sede e te demos de beber?
38 Chule maljin nahi kamu uva, kajenphat nau um'em? Ahilouleh sagoh keova nauma, ponsil ding kapeh uvem?
38 E quando te vimos forasteiro e te hospedamos? Ou nu e te vestimos?
39 Itih a nanat kamu uva chule songkul'a naum itih a kamu uva kahungvil uvem?'” ati diu ahi.
39 E quando te vimos enfermo ou preso e te fomos visitar?
40 “Chuteng Lengpa chun, 'Thutahbeh ka seipeh nahiuve, kasopi ho lah a aneopen nabol nau chu, nang hon keima neibol nau ahi!'”
40 O Rei, respondendo, lhes dirá: Em verdade vos afirmo que, sempre que o fizestes a um destes meus pequeninos irmãos, a mim o fizestes.
41 “Chutah le Lengpan aveilama umho lam angat a asei ding, 'Chemang un, gaosap chang ho, Diabol le lhagao boh ho dinga gotsa kikoi tonsot meidil'a lut un.
41 Então, o Rei dirá também aos que estiverem à sua esquerda: Apartai-vos de mim, malditos, para o fogo eterno, preparado para o diabo e seus anjos.
42 Ajeh chu kagil akel'in chupet in nang hon an nei nehsah pouve. Kadang achah in chupet in nang hon don ding jong neipe pouve.
42 Porque tive fome, e não me destes de comer; tive sede, e não me destes de beber;
43 Maljin kana hin chupet in nang hon na'in uva neipui lut pouve. Sagohkeo kanahin, nang hon ponsil neinape pouve. Kana dammo in chule songkul'a kaumin, chupet in nang hon neivil pouve.'”
43 sendo forasteiro, não me hospedastes; estando nu, não me vestistes; achando-me enfermo e preso, não fostes ver-me.
44 “Chutengleh ama hon adonbut uva, ‘Pakai keihon itih a nagilkel kamu uva ahilouleh na dangchah kamu uva, maljin nahia ahilouleh nanat a, songkul'a nalut a chule kapanpi lounau um'em?’” tia asei diu ahi.
44 E eles lhe perguntarão: Senhor, quando foi que te vimos com fome, com sede, forasteiro, nu, enfermo ou preso e não te assistimos?
45 “Chutengleh aman amaho chu adonbut a, 'Keiman thudihtah kasei ahi, nang hon kasopi te lah a aneopen napanhu nom lounau chu keima neijen nomlou u kahetna ahi.'”
45 Então, lhes responderá: Em verdade vos digo que, sempre que o deixastes de fazer a um destes mais pequeninos, a mim o deixastes de fazer.
46 “Chuteng amaho chu tonsot gimbolna a lut ding'u, hinlah michonpha ho vang chu Tonsot Hinna'a lut diu ahi,” ati.
46 E irão estes para o castigo eterno, porém os justos, para a vida eterna.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.