Mateus 22

PATHEN LEKHABU THENG (TCZCHONGTHU) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Jesun amaho chu thulem dang jong aseipeh in ahi. Aman ajah uva,
1 De novo Jesus usou parábolas para falar ao povo. Ele disse:
2 “Van'a Lenggam chu lengkhat in achapa jineina golvah loupi tah abol thusim toh tekah thei ahi.
2 — O
3 Neh le don ding gontupsoh ahiphat in, asohte asolin akikou ho chu agahetsah tauve. Ahin, amaho abon'un ahungnom tapouve!”
3 Depois mandou os empregados chamarem os convidados, mas eles não quiseram vir.
4 “Hiti chun aman asoh dang ho chu amaho gaseipeh dingin asolin, golvah anneh ding gontupsa ahitai. Bongchal ho le gancha thaotah ho chu kithat a, ijakai kigong tupma ahitai. Ankong um dingin hungun agatisah e.”
4 Então mandou outros empregados com o seguinte recado: “Digam aos convidados que tudo está preparado para a festa. Já matei os bezerros e os bois gordos, e tudo está pronto. Que venham à festa!”
5 Hinlah akikou ho chun anahsah pouvin chule ama lampi cheh a ache tauve, khat alouva, achom dang khat akiveinaa,
5 — Mas os convidados não se importaram com o convite e foram tratar dos seus negócios: um foi para a sua fazenda, e outro, para o seu armazém.
6 Adangsen asottol leho chu aman'un chule jachat umtah in abol'un chule athat tauve.”
6 Outros agarraram os empregados, bateram neles e os mataram.
7 “Lengpa chu alunghang in, chule asepaite asoldoh in tolthat ho chu asumang'in chule akhopiu jong ahal tauve.
7 O rei ficou com tanta raiva, que mandou matar aqueles assassinos e queimar a cidade deles.
8 Chule aman asohte jah a, ‘Golvah an gonsan aumtai, chule jin’a kikouho jong jabolna bangtah in aum pouve.
8 Depois chamou os seus empregados e disse: “A minha festa de casamento está pronta, mas os convidados não a mereciam.
9 Tun lamlhong aningkoi tin'ah cheuvin chule namu mu hou chu gakou uvin,' ati.
9 Agora vão pelas ruas e convidem todas as pessoas que vocês encontrarem.”
10 Hiti chun sohte chun amu chanu chu mipha le miphalou geiyin akou uvin ahileh, golvah in chu jin adimtai.”
10 — Então os empregados saíram pelas ruas e reuniram todos os que puderam encontrar, tanto bons como maus. E o salão de festas ficou cheio de gente.
11 “Hinlah lengpa chu jinho kimupia ahunga ahileh, aman mikhat chu kichenna Golvah vona kivonlou amudoh tai.
11 Quando o rei entrou para ver os convidados, notou um homem que não estava usando roupas de festa
12 'Gol,' 'Golvah vona kivon louva iti dana hikom'a naum ham?' tia adoh le imachan adonbut tapoi.
12 e perguntou: “Amigo, como é que você entrou aqui sem roupas de festa?”
13 Chutah in lengpa chun alhachate ho jah a, 'Akhut le akeng ho kan'un lang chule polam muthima lehdoh tauvin, hichea chu kana le hagelna um ding ahi.'”
13 Então o rei disse aos empregados: “Amarrem os pés e as mãos deste homem e o joguem fora, na escuridão. Ali ele vai chorar e ranger os dentes de desespero.”
14 “Ajeh chu mitampi kikouva ahi, hinlah mi themcha bou deilhen ahi,” ati.
14 E Jesus terminou, dizendo:
15 Chutah in Pharisee ho akihouvun Jesu chu athuseiya kipal sah a mat ding angaito tauve.
15 Os fariseus saíram e fizeram um plano para conseguir alguma prova contra Jesus.
16 ama hon aseijui teu phabep asol'un, chule Herod lama pangho jong jaotha ahiuve. Ama hon “Houhil,” mikitah nahi ti kaheuve. “Nangman Pathen lampi dihtah nahil'in koima datkhen naneipoi chule maipha nave poi,” atiuvin ahi.
16 Então mandaram que alguns dos seus seguidores e alguns membros do partido de Herodes fossem dizer a Jesus: — Mestre, sabemos que o senhor é honesto, ensina a verdade sobre a maneira de viver que Deus exige e não se importa com a opinião dos outros, nem julga pela aparência.
17 “Tun hiche thua hi ipi nagel em nei seipeh un: Caesar henga kai peh hi dih am ole dihlou ham?” atiuve.
17 Então o que o senhor acha: é ou não é contra a nossa Lei pagar impostos ao Imperador romano?
18 Hinlah Jesun alunggel'u phalou chu ahen, aseiyin, “Nangho mi phalhem ho!” “Ipi dinga duha a neimat got uham?
18 Mas Jesus percebeu a malícia deles e respondeu:
19 Kai kipehna sum chu neivetsah un,” ati. Ama hon Rome te sum avetsah tauve.
19 Tragam a moeda com que se paga o imposto! Trouxeram a moeda,
20 Aman adongin, “Koilim le koipen min ham?” tin adong tai.
20 e ele perguntou:
21 Ama hon adonbut'un, “Caesar a,” atiuve. Aman aseipeh in, “Caesar a chu Caesar peuvin, chule Pathen a chu Pathen peuvin,” ati.
21 Eles responderam: — São do Imperador. Então Jesus disse:
22 Aman adonbutna chu adatmo uvin chuin achemang tauve.
22 Eles ficaram admirados quando ouviram isso. Então deixaram Jesus e foram embora.
23 Hiche nikho mama chun Sadducee hon mithi ho thokitna aumpoi ti hou lamkai ho Jesu henga ahungun, hiche thudoh hi ahung bol tauve.
23 Naquele mesmo dia chegaram perto de Jesus alguns saduceus , afirmando que ninguém ressuscita.
24 “Houhil, Mose chun mi koi ham khat cha nei louva athi khah tah a ahileh anaopa chun meithainu chu akichenpia chule acha chun aupa min apoh ding ahi ati.
24 Eles disseram a Jesus: — Mestre, Moisés ensinou assim: “Se um homem morrer e deixar a esposa sem filhos, o irmão dele deve casar com a viúva, para terem filhos, que serão considerados filhos do irmão que morreu.”
25 Aphai, vetsahnan sopi pasal sagi aum'e. Atahpen pa chun ji aneiyin cha neilouvin athitai, chuti chun asopipa chun meithainu chu akichenpi tai.
25 Acontece que havia entre nós sete irmãos. O mais velho casou e morreu sem deixar filhos. Assim, ele deixou a viúva para o segundo irmão.
26 Hinlah asopi anina pa jong chu athitan, chule asopi athum channa pan amanu chu akichenpi tai. Asagina chanin hiti chun abonchauvin aum tauve.
26 A mesma coisa aconteceu com este, e também com o terceiro, e, finalmente, com todos os sete.
27 Achainan, numeinu jong athitai.
27 Depois de todos eles, a mulher também morreu.
28 Hijeh chun nei seipeh un, thokitna a chu koipen ji hiding hitam? Ajeh chu asagi uva chu amanu akichenpiu ahi” tin adong tauve.
28 Portanto, no dia da ressurreição, de qual dos sete a mulher vai ser esposa? Pois todos eles casaram com ela!
29 Jesun adonbut in, “Pathen Thu le Pathen Thahatna nahet lou jeh uva na suhkhel jiu ahi.
29 Jesus respondeu:
30 Ajeh chu mithiho chu thokitna a amaho kicheng talou, kichen jong kibolsah talou ahiuve. Amaho chu van'a vantil te tobang ahiuve.”
30 Pois, quando os mortos ressuscitarem, serão como os anjos do céu, e ninguém casará.
31 “Hinlah tun, mithiho thokitna um ham tithua Pathen Thua na simdoh khahlou uham? Masangpeh a ana thisaho Abraham, Isaac chule Jacob ho chu athijoupeh uvin, Pathen'in aseiyin,
31 E, quanto à ressurreição dos mortos, será que vocês nunca leram o que Deus disse? Ele afirmou:
32 'Keima Abraham, Isaac chule Jacob Pathen kahi.' Hitia chu Ama ahing ho Pathen ahin, athiho Pathen ahipoi,” ati.
32 “Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó.” E Deus não é Deus dos mortos e sim dos vivos.
33 Mihonpi chun athusei ajah phat un, athuhil chu adatmo lheh tauve.
33 Quando a multidão ouviu isso, ficou admirada com o ensinamento dele.
34 Ahin aman Sadducee ho paomo hel'a alha chu Pharisee hon ajahdoh phat un, amaho akikhom un, ama thudohna neikit dingin akinopto tauve.
34 Os fariseus se reuniram quando souberam que Jesus tinha feito os saduceus calarem a boca.
35 Amaho lah a mikhat Hou Dan thuthem khat chun hiche thudoh a hi kipalsah ding agon ahi.
35 E um deles, que era mestre da Lei , querendo conseguir alguma prova contra Jesus, perguntou:
36 “Houhil, Mose dan dungjuiya hoipen hi thupeh lenpen ham?” ati.
36 — Mestre, qual é o mais importante de todos os mandamentos da Lei ?
37 Jesun adonbut in, “'Nangman Pakai na Pathen chu nalung pumpia, na hinna pumpia chule na lungthim pumpia na ngailut ding ahi.'
37 Jesus respondeu:
38 Hiche hi thupeh amasa le alenpen ahitai.
38 Este é o maior mandamento e o mais importante.
39 Anina jong athupina kibang ahi. 'Nangma na kingailut banga naheng nakom na ngailut ding ahi.'
39 E o segundo mais importante é parecido com o primeiro: “Ame os outros como você ama a você mesmo.”
40 Hiche thupeh tenia hi Danthu apumpi le themgao hon angeh jouseu chu kikhaiya ahi,” ati.
40 Toda a Lei de Moisés e os ensinamentos dos
41 Hipet chun Pharisee hon aum kimvel un, Jesun amaho thudoh khat adongin:
41 Quando os fariseus estavam reunidos, Jesus perguntou a eles:
42 “Messiah chung chang thua ipi nagel uvem? Ama koi cha ham?” ati. Ama hon adonbut un, Ama David Chapa ahi,” atiuve.
42 — O que vocês pensam sobre o — De Davi! — responderam eles.
43 Jesun adonbut in, “Chuti ahileh iti dan'a David chun Lhagao Thengin ahetsah a konna Messiah chu ‘Ka-Pakai’ ati hintem?” Ajeh chu David chun,
43 Jesus tornou a perguntar:
44 'Pakai chun ka Pakai kom'a, Keiman na melmate kasuh nem'a nakengto noiya kakoi masang sen, kijabolna kakhut jet ah tou jingin,' ati.
44 “O Senhor Deus disse ao meu Senhor:
45 David in Messiah chu 'Ka Pakai,' tia akou thei leh, Messiah chu iti achapa hithei ding ham?” ati.
45 Portanto, se Davi chama o Messias de Senhor, como é que o Messias pode ser descendente de Davi?
46 Chuin koima chan ama chu adonbut thei tapouve. Chule hiche jouva pat chun, koiman thudoh abolngam tapouve.
46 Ninguém podia responder mais nada, e daquele dia em diante não tiveram coragem de lhe fazer mais perguntas.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.