Mateus 20
PATHEN LEKHABU THENG (TCZCHONGTHU) vs BKJ
BKJ BKJ
1 “Ajeh chu Van'a Lenggam chu louneipa jingkah matah a, lengpi leiya natong ding tha hola gapotdoh tobang ahi.”
1 Porque o reino do céu é semelhante a um homem que é um chefe de família, que saiu de manhã cedo para contratar trabalhadores para a sua vinha.
2 “Aman niseh a thaman jat apeh dingin akinopto uvin, chuin natong dingin amaho chu asoldoh tai.”
2 E, tendo acordado com os trabalhadores um denário por dia, mandou-os para a sua vinha.
3 “Jingkah nidan ko in kailhang ahopan ahileh, imacha bol louva moh um mi phabep chu amun.
3 E ele saindo perto da hora terceira, viu outros que estavam ociosos no mercado,
4 Hiti chun aman amaho chu agoiyin, nisa lhum teng keiman phante kati kham na penau vinge, ati.
4 e disse-lhes: Ide vós também para a vinha, e dar-vos-ei o que for justo. E eles foram pelo caminho.
5 Chuin amaho natong dingin lengpi leiya ache tauve.”
5 Ele saindo outra vez, cerca da hora sexta e da nona, fez da mesma forma.
6 “Ni lhangkai nidan nga a ama khopi sunga aga umkit pet in, aman midang phabep amoh um amun ahi. Aman, ‘Ipi dinga tunia natong lou nahiuvem?’” tin adonge.
6 E, ele saindo cerca da hora undécima, encontrou outros que estavam ociosos, e disse-lhes: Por que estais ociosos todo o dia?
7 “Ama hon, ‘Koima eigoiyuva aum loujeh ahi’ atiuve. “Lou neipa chun aseipeh un, 'Chuti ahile che-un chule ka lengpi leiya natongho lah a ga jaovun,'” ati.
7 Eles disseram-lhe: Porque nenhum homem nos contratou. Ele disse-lhes: Ide vós também para a vinha, e tudo quanto for justo, vós recebereis.
8 “Chuche nilhah chun aman natong ho lamkaipa chu aseipeh in, natong jouse koulut in chule natong nunungpen a atohman'u pe panin.
8 Assim, vindo a tarde, o senhor da vinha disse ao seu mordomo: Chama os trabalhadores, e paga-lhes o salário, começando pelos últimos até aos primeiros.
9 Nidan nga sung kigoi ho chu sum apeh phat in, achang cheh un nikho thaman akimu cheh tauve.
9 E, vindo os que foram cerca da hora undécima, receberam cada homem um denário.
10 Akigoi masa ho chu asum'u ladinga ahung phat un, amaho chun tam mu cheh ding akinem uve. Hinlah amaho jong chu nikho thaman to kitoh akipeuvin ahi.
10 Vindo, então, os primeiros, eles pensaram que haviam de receber mais; mas do mesmo modo recebeu cada homem um denário.
11 ama hon atohman akimu phat un, amaho alou neipa chunga alungnom tapouve.
11 E, recebendo-o, murmuravam contra o dono da casa,
12 Khuche hon pung khat bou na tong uva, keiho nilhum keiya nisa ahah laise thoh lhum keiho toh kibangin amaho na peuve atiuvin ahi.'
12 dizendo: Estes últimos trabalharam somente uma hora, e os fizestes iguais a nós, que suportamos o fardo e o calor do dia.
13 “Aman amaho khat chu adonbut in, ‘Gol, keiman adihlou kabolpoi! Nangma nilhum keiya nikhotha man lo dinga nanop hilou ham?
13 Mas ele, respondendo, disse a um deles: Amigo, eu não te faço injustiça; tu não combinastes comigo um denário?
14 Nasum kilah in chule chen, hiche natong nunung pen hi nanga tobangin kape nom e, ati.
14 Toma o que é teu, e vai-te pelo caminho; eu quero dar a este último tanto como a ti.
15 Kasum chu kadeina banga kaman ding chu dantoh akikalna ipi uma ham? Keiman midang ka khoto jeh a nei mitthipna ding ipi umem?'”
15 Não me é lícito fazer o que eu quero do que é meu? Ou é mau o teu olho porque eu sou bom?
16 “Hiti chu ahin, tua anunungpen ho chu chuphat teng amasapen hi dingu, chule amasaho anunung hung hi ding ahiuve,” ati.
16 Assim os últimos serão os primeiros, e os primeiros os últimos; porque muitos são chamados, mas poucos os escolhidos.
17 Jesu chu Jerusalem lama achetou in ahileh, aman seijui som le ni ho chu guhthim in achoma akoudoh in chule achunga ipi hung soh ding thu aseipeh tai.
17 E, subindo Jesus para Jerusalém, tomou à parte os seus doze discípulos no caminho, e disse-lhes:
18 Aman aseiyin, “Ngaiyun, eiho Jerusalem jonin ichetou uve, chule thempu pipuiho le houdan thuhil ho khut a Mihem Chapa hi kipedoh ding ahi. Ama hon tha dinga apehdoh diu ahi.
18 Eis que nós subimos para Jerusalém, e o Filho do homem será traído aos principais sacerdotes e aos escribas, e eles o condenarão à morte,
19 ama hon Rome sepai ho khut a apehdoh diu, sakol jepna a avoh diu chule thingpel a akhetbeh diu ahi. Hinlah ni thum nileh thinaa konna thoudoh kit ding ahi,” ati.
19 e o entregarão aos gentios para que dele zombem, e o açoitem e crucifiquem, e ao terceiro dia ele ressuscitará.
20 Chua pat chun James le John Zebedee chapa teni nu chu Jesu kom'a acha teni toh ahung'un ahi. Aman jana neitah in adilsun lungsetna angeh e.
20 Então se aproximou dele a mãe dos filhos de Zebedeu, com seus filhos, adorando-o, e desejando uma certa coisa.
21 Aman adongin, “Ipi nathum nom ham?” ati. Amanun adonbut in, “Na Lenggama kachapa teni hi jabolna mun'a khat najet lama chule khat navei lama koi gel in,” ahung tin ahi.
21 E ele disse para ela: O que tu queres? Ela disse: Concede que estes meus dois filhos se assentem, um à tua direita e outro à tua esquerda, no teu reino.
22 Hinlah Jesun adonbut in ajah uva, “Ipi nathumu nang hon nakihet pouve! Keiman gim hesoh kathohna ding khon kadon ding chu nadon ngam hinam?” ati. Amanin, “Henge, kangam lhon'e” tin adonbut lhontai.
22 Mas Jesus respondendo disse: Não sabeis o que pedis. Podeis vós beber o cálice que eu hei de beber, e ser batizados com o batismo com que eu sou batizado? Dizem-lhe eles: Nós podemos.
23 Jesun ajah lhonna, “Nangnin tahbeh mongin kagimna khon hi nahin don lhon ding ahiye. Hinlah keiman koi kajet a ahilouleh kaveiya tou ding ham, ti thuneina kaneipoi. Ka Pan alhendoh a agonpeh ho ding mun ahiye,” tin aseipeh tai.
23 E diz-lhes ele: Na verdade bebereis o meu cálice e sereis batizados com o batismo com que eu sou batizado, mas o assentar-se à minha direita ou à minha esquerda não me pertence dá-lo, mas o será dado àqueles para quem meu Pai o tem preparado.
24 James le John in ipi athum lhon ahi seijui adang som ho chun ajah doh phat un alunggil uva nommo asa lheh tauve.
24 E, quando os dez ouviram isso, indignaram-se contra os dois irmãos.
25 Hinlah Jesun amaho chu akou khomin, chuin ajah uva, “Nanghon vannoi vaipipo hon midang chunga kipiputsahna aneijiu naheuve chule lamkai lenho chun anoiyuva ho chunga thuneina aneiyu naheuve.
25 Mas Jesus chamando-os, disse: Sabeis que os príncipes dos gentios exercem domínio sobre eles, e os seus grandes exercem autoridade sobre eles.
26 Hinlah nangho lah a chutilou ding ahi. Nangho lah a alamkai pipu hinoma chu nasoh uva pang ding ahi.
26 Mas não será assim entre vós; mas quem dentre vós deseja ser grande, seja o vosso servidor;
27 Chule nalah uva amasa hinoma chu nasoh u ahung hi angaiye.
27 e, quem deseja ser o primeiro, seja o vosso servo.
28 Ajeh chu Mihem Chapa jeng jong chu jen le dinga hilouva, ajen ding le mi tamtah hinna dinga ahinna pedinga hunga ahi,” ati.
28 Assim como o Filho do homem não veio para ser servido, mas para servir, e para dar a sua vida em resgate de muitos.
29 Chuin Jesu le aseijui hon Jericho khopi chu adalhah nung uvin, mihon tamtah in anung ahinjui uve.
29 E, partindo eles de Jericó, uma grande multidão o seguia.
30 Mitcho mini chu lampi pama atou lhon'e. Amanin Jesu chun hiche lampi chu ahinho ding ahi ti ajah lhon phat in, amanin hasap in asam lhonin, Pakai David Chapa, nei khoto lhonin! atilhon tai.
30 E eis que dois homens cegos, assentados junto do caminho, ouvindo que Jesus passava, clamaram, dizendo: Tem misericórdia de nós, ó Senhor, Filho de Davi!
31 Mihonpi chun aphoh uvin, “Thip lhonin” atiuve. Hinlah amanin aha-sap cheh lhonin, “Pakai, David Chapa, nei khoto lhonin,” ati lhon'e.
31 E a multidão os repreendia, para que se calassem; mas eles gritavam ainda mais, dizendo: Tem misericórdia de nós, ó Senhor, Filho de Davi.
32 Jesun a-aw lhon ajah phat in, adingin chule akouvin, “Ipi kabolpeh lhon ding nei deisah lhon'em?” atitai.
32 E Jesus, parando, chamou-os, e disse: O que quereis que eu vos faça?
33 Amani chun, Pakai, kho kamu nom lhon'e, ati lhon'e.
33 Disseram-lhe eles: Senhor, que os nossos olhos possam ser abertos.
34 Jesun amani chu akhohsah jal'in, amit lhon athampeh tai. Hiche pettah chun kho amuthei lhontai! Chujouvin amanin ajuipai lhontai.
34 Então Jesus teve compaixão deles, e tocou seus olhos; e imediatamente seus olhos receberam visão, e eles o seguiram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.