Marcos 7
PATHEN LEKHABU THENG (TCZCHONGTHU) vs VC
VC Versão Católica
1 Nikhat hi Pharisee ho leh hou lamkai danthu sunho phabep Jerusalem a kipat in Jesu kimupi dingin ahungun ahi.
1 Os fariseus e alguns dos escribas vindos de Jerusalém tinham sereunido em torno dele.
2 Aseijui te mi phabep khat in dan nitlou leh, khut soplouva an aneh uchu ahung mudoh tauve.
2 E perceberam que alguns dos seus discípulos comiam o pão com as mãos impuras, isto é, sem as lavar.
3 (Judah ho adehset'a, Pharisee hon akhang akhanga chonna dan dungjuiya khut phatea sopngim louva anehji lou u ahi.
3 {Com efeito, os fariseus e todos os judeus, apegando-se à tradição dos antigos, não comem sem lavar cuidadosamente as mãos;
4 Hitobangma chun, ama hon kailhanga kicho hijongleh twiya khut adelut louleh ima ane ngai pouve. Hiche chu chonna ngai tampi—khomho, belho, sum-eng chule jalkhun ho sopthengna kin-gun—hitobang chondan tampi anei lah uva khat ahi.)
4 e, quando voltam do mercado, não comem sem ter feito abluções. E há muitos outros costumes que observam por tradição, como lavar os copos, os jarros e os pratos de metal.}
5 Hiti chun, Pharisee ho leh hou dan thuhil hon adong un, “Ipi jeh a na seijui ten akhang akhanga ichonna ngaiyu banga khutsop louva an aneh uham?” atiuvin ahi.
5 Os fariseus e os escribas perguntaram-lhe: Por que não andam os teus discípulos conforme a tradição dos antigos, mas comem o pão com as mãos impuras?
6 Jesun adonbut in, “Isaiah Themgaovin miphalhem nangho chung chang thua, ‘Hiche nam mite hin akamsung uvin eichoian un, alungthim ula keiya kon'in gamla tah ahi.
6 Jesus disse-lhes: Isaías com muita razão profetizou de vós, hipócritas, quando escreveu: Este povo honra-me com os lábios, mas o seu coração está longe de mim.
7 ama hon eihou uhi moh ahi. Mihem semthu lungsuhto ho chu Pathen thupeh dan'a ahil u ahi,’ tin anaseiye.
7 Em vão, pois, me cultuam, porque ensinam doutrinas e preceitos humanos {29,13}.
8 Nanghon Pathen dan thupeh ahibang tah chu nahsahmon nakoiyun nangho chon namlhah joh natuhdetjo tauve.”
8 Deixando o mandamento de Deus, vos apegais à tradição dos homens.
9 Chuin Aman, “Na chonna ngaiyu natuh det theina diuvin Pathen danthupeh tahbeh chu nahei lamdang uve.
9 E Jesus acrescentou: Na realidade, invalidais o mandamento de Deus para estabelecer a vossa tradição.
10 Atekahnan, Mose'n Pathen'a hungkon danthu napeuve: ‘Nanu le napa jabolun,’ chule ‘Koi hileh anu le apa housea chu thi jeng hen,’ ati.
10 Pois Moisés disse: Honra teu pai e tua mãe; e: Todo aquele que amaldiçoar pai ou mãe seja morto.
11 Hinlah mihon anu le apa kom'a, ‘Gelse hih un, kahin panhu joupoi, ajeh chu kahinpeh ding chu Pathen'a dia kapeh dingin kakitep tai,’ tia aseitheiyu jongleh aphatmona aumpoi natiuve.
11 Vós, porém, dizeis: Se alguém disser ao pai ou à mãe: Qualquer coisa que de minha parte te pudesse ser útil é corban, isto é, oferta,
12 Hiti chun nule pate agel thupitah diu angaikhohpoi natiuve.
12 e já não lhe deixais fazer coisa alguma a favor de seu pai ou de sua mãe,
13 Hitia hi nangho chon namlhah joh najui jing theina diuva Pathen thupeh ho chu juilouva nakahlhah jiu ahitai,” ati.
13 anulando a palavra de Deus por vossa tradição que vós vos transmitistes. E fazeis ainda muitas coisas semelhantes.
14 Chuin mipite chu athuhil ngai din akouvin, “Nabon uvin ngaiyun, chule hetthem ding gouvin.
14 Tendo chamado de novo a turba, dizia-lhes: Ouvi-me todos, e entendei.
15 Polama kon asunga lut chun ima asuboh pon; lungsunga kon'a hung potdoh joh chun asuhbohji ahi bouve.”
15 Nada há fora do homem que, entrando nele, o possa manchar; mas o que sai do homem, isso é que mancha o homem.
16 Angaina ding nakhang neiyin ngaihen,” ati.
16 {bom entendedor meia palavra basta.}
17 Chuin Jesun mihonpi chu adalhan insung alut leh aseijui ten thulem asei chun ipi lamdol akoa avetsah ham tin adongui.
17 Quando deixou o povo e entrou em casa, os seus discípulos perguntaram-lhe acerca da parábola.
18 “Nanghon jong nahet theilou laiyu ong?” tin adong'e. “Natahsa sunga lut an naneh ho chun nahin suhboh lou u ahi chu nahet theilou uham?
18 Respondeu-lhes: Sois também vós assim ignorantes? Não compreendeis que tudo o que de fora entra no homem não o pode tornar impuro,
19 An nanehlut uchu lungsunga lut louvin oisungah alut in posona-ah ahungdoh jitai.” (Hitia kisei hi, Pathen mitmun an jouse hi santhei dol ahisoh keiye ti aphondohna ahi).
19 porque não lhe entra no coração, mas vai ao ventre e dali segue sua lei natural? Assim ele declarava puros todos os alimentos. E acrescentava:
20 Chule Aman aseibe kit in, “Lungsunga kon'a hungpot chun mi asuhboh ahi.
20 Ora, o que sai do homem, isso é que mancha o homem.
21 Ijeh inem iti leh mihem lungsunga kon'in apolamah—lunggitlou, jonthanhoi, guchat, toltha,
21 Porque é do interior do coração dos homens que procedem os maus pensamentos: devassidões, roubos, assassinatos,
22 midang toh jon, papset, gitlou, mi duhabol, huhna, kimitthipna, kitaitom, hoitho, ngolna kitiho hi ahung sohdoh ji'e.
22 adultérios, cobiças, perversidades, fraudes, desonestidade, inveja, difamação, orgulho e insensatez.
23 Hiche thil phalou ho hi lungsunga potdoh ahin, mihem subohji chu ahiuve,” ati.
23 Todos estes vícios procedem de dentro e tornam impuro o homem.
24 Chuin Jesun Galilee gam adalhan, sahlam'a Tyre gamsungah achetai. Hikom'a chun in khat a alhungin, aumna in chu koima hetsah anompoi, ahinlah akisel thei deh tapoi.
24 Em seguida, deixando aquele lugar, foi para a terra de Tiro e de Sidônia. E tendo entrado numa casa, não quis que ninguém o soubesse. Mas não pôde ficar oculto,
25 Hiche achun Ama thudol ana jakha numei khat ahungin, akengbula ahung bohkhup in ahi. Amanu chu achanu lhagao boh vop ahin,
25 pois uma mulher, cuja filha possuía um espírito imundo, logo que soube que ele estava ali, entrou e caiu a seus pés.
26 Achanu a kon'a lhagao boh anodoh peh dingin ahung taovin ahi. Amanu chu Syrian Phoenicia tolkon, Gentile ho ahijeh chun,
26 {Essa mulher era pagã, de origem siro-fenícia.} Ora, ela suplicava-lhe que expelisse de sua filha o demônio.
27 Jesun ajah a, “Amasan keima insung, Judah chate kavah masat ding ahi. Chate an lahpeh a uichate selhah peh angai ahipoi,” ati.
27 Disse-lhe Jesus: Deixa primeiro que se fartem os filhos, porque não fica bem tomar o pão dos filhos e lançá-lo aos cães.
28 Amanun jong, “Hichu ahinai, Pakai, hijongleh dokhang noiya um uichan jong chate lhengkonga konna an tolkhe anehkhah jiu khula em,” tin adonbut in ahi.
28 Mas ela respondeu: É verdade, Senhor; mas também os cachorrinhos debaixo da mesa comem das migalhas dos filhos.
29 Chuin Jesun, “Nadonbut hoi lheh e! Tuhin na in'ah chetan, nachanu chu thilhan adalhatai,” atipeh tai.
29 Jesus respondeu-lhe: Por causa desta palavra, vai-te, que saiu o demônio de tua filha.
30 Hichun Amanu jong a in'a ache leh achanu chu jalkhun'a analup amun, lhagao boh ana potdoh tan ahi.
30 Voltou ela para casa e achou a menina deitada na cama. O demônio havia saído.
31 Galilee Dillen le Decapolis lhaanga akile masangin Jesun Tyre adalhan Sidon lam’a akaltouve.
31 Ele deixou de novo as fronteiras de Tiro e foi por Sidônia ao mar da Galiléia, no meio do território da Decápole.
32 Chuin anangong, pao jong paochen theilou khat hi ahenga ahin puiyun, achunga akhut angap dingin ataovun ahi.
32 Ora, apresentaram-lhe um surdo-mudo, rogando-lhe que lhe impusesse a mão.
33 Hichun Aman mipi lah a kon'in apuidoh in, akhutjungin akol sung akhoiyin,
33 Jesus tomou-o à parte dentre o povo, pôs-lhe os dedos nos ouvidos e tocou-lhe a língua com saliva.
34 Achil aset in, alei athamin, chuin vanlam aven akhoisan, “Ephphatha,” ati. Hichu “Kihongin!” tina ahi.
34 E levantou os olhos ao céu, deu um suspiro e disse-lhe: Éfeta!, que quer dizer abre-te!
35 Chupet tah chun ana avongin, aleigui jong akilham tan, kicheh tah in apaothei tai.
35 No mesmo instante os ouvidos se lhe abriram, a prisão da língua se lhe desfez e ele falava perfeitamente.
36 Chuin Aman amaho chu koima jah a aseidoh lou diuvin akham tan ahi. Ahinla ama hon aha seiphong cheh un ahi.
36 Proibiu-lhes que o dissessem a alguém. Mas quanto mais lhes proibia, tanto mais o publicavam.
37 Kidang asa behseh jengun, avel avelin, “Aman ijakai abol jouse hi akidang thei lheh jenge. Nangongla ana avonsah in, paomola apaosah e,” atiuvin ahi.
37 E tanto mais se admiravam, dizendo: Ele fez bem todas as coisas. Fez ouvir os surdos e falar os mudos!
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.