Marcos 6

PATHEN LEKHABU THENG (TCZCHONGTHU) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Chuin chua kon chun Jesu achedoh in, achenna Nazareth lama aseijui te toh ache tan ahi.
1 Depois, ele partiu dali e foi para a sua pátria, seguido de seus discípulos.
2 Cholngahni ahung hi phat in Judah ho kikhopna in'ah thu ahil pan in, chuin athuhil chu mi tamtah ajaho chun kidang asauvin, “Hiche pa hin hoiya kon'a chihna le thilbol theina hichengpi hi akilah ahi tadem?” atiuvin ahi.
2 Quando chegou o dia de sábado, começou a ensinar na sinagoga. Muitos o ouviam e, tomados de admiração, diziam: Donde lhe vem isso? Que sabedoria é essa que lhe foi dada, e como se operam por suas mãos tão grandes milagres?
3 Chuin nuisat toh atho uvin, “Ama hi thingthem bol maimai, Mary chapa, chule James, Joseph (Joses), Juda le Simon sopipa ahi bouve. Chule asopi numei ho jong ilah uva acheng uve,” atiuvin ahi. Amaho chu alung-u adongin ahivangin atahsan nom pouvin ahi.
3 Não é ele o carpinteiro, o filho de Maria, o irmão de Tiago, de José, de Judas e de Simão? Não vivem aqui entre nós também suas irmãs? E ficaram perplexos a seu respeito.
4 Chuin Jesun adonbut in ajah uva, “Themgao chu achenna gamsung le a inkote lah chule ama insung tailouvin mun dang jousea jabolna achang jin ahi,” ati.
4 Mas Jesus disse-lhes: Um profeta só é desprezado na sua pátria, entre os seus parentes e na sua própria casa.
5 Chukom'a miten atahsan lou jeh un ana damlou phabep khat chunga, akhut angapma adamsah tailou chun thil kidang ima abol thei tapoi.
5 Não pôde fazer ali milagre algum. Curou apenas alguns poucos enfermos, impondo-lhes as mãos.
6 Atahsan lou dan'u chu adatmo lheh jeng e. Chuin kho anai dunga achelen thu ahil-le tai.
6 Admirava-se ele da desconfiança deles. E ensinando, percorria as aldeias circunvizinhas.
7 Chuin aseijui som le ni ho chu akouvin, lhagao boh chunga thaneina apen, chujouvin mini-nin asoldoh tai.
7 Então chamou os Doze e começou a enviá-los, dois a dois; e deu-lhes poder sobre os espíritos imundos.
8 Chule ajin nauva tenggol tailou ima dang, changlhah jong, sakhao jong, dangka dip sunga sum them jong—aken louhel diuvin thu apei.
8 Ordenou-lhes que não levassem coisa alguma para o caminho, senão somente um bordão; nem pão, nem mochila, nem dinheiro no cinto;
9 Kengchot vang akise uva, sangkhol thoni vang aki ahlou diuvin aseipeh in ahi.
9 como calçado, unicamente sandálias, e que se não revestissem de duas túnicas.
10 “Hoikom hijongleh nachena chan uva, nalhun lhunnau in'a chun, khosung na potdoh kahse uvin umun.
10 E disse-lhes: Em qualquer casa em que entrardes, ficai nela, até vos retirardes dali.
11 Ahinlah koi kho hileh nahin lhunsah lou uleh, nathu seiyu ngailou khomite na dalhah tengu leh, dalhah ahi tauve ti a hettohsah nan nakeng phang uva agam leivui chu thinglha uvin,” tin thu apei.
11 Se em algum lugar não vos receberem nem vos escutarem, saí dali e sacudi o pó dos vossos pés em testemunho contra ele.
12 Chuti chun akipatdoh un, mihem ten lunghei ding ahi ti chu ahil lhangle uvin,
12 Eles partiram e pregaram a penitência.
13 Thilha tamtah jong anodoh'un, ana damlou tamtah jong thao anu uvin aboldam un ahi.
13 Expeliam numerosos demônios, ungiam com óleo a muitos enfermos e os curavam.
14 Jesu min gamtin'a akithan tah jeh chun, Leng Herod Antipas in hiti thu chu ajatan, mi phabep in, “Ama hi John Baptist athia kon'a thoudoh kit hinte. Hijeh a chu thil kidang boltheina anei ahi,” tin aseiji uve.
14 O rei Herodes ouviu falar de Jesus, cujo nome se tornara célebre. Dizia-se: João Batista ressurgiu dos mortos e por isso o poder de fazer milagres opera nele.
15 Loikhat in, “Themgao Elijah ahi,” atiuvin, loikhat kit chun, “Malai themgao minthang ho banga themgao khat ahi,” atiuve.
15 Uns afirmavam: É Elias! Diziam outros: É um profeta como qualquer outro.
16 Herod in Jesu chung thu ajah phat in, “Alu katansa John chu athia kon'a hung thoukit hinante,” ati.
16 Ouvindo isto, Herodes repetia: É João, a quem mandei decapitar. Ele ressuscitou!
17 Ijeh-inem itileh Herod in anaopa Philip jinu Herodias chu aki chenpi ahin, amanu jal'a chu ama tah in mi asol'a John chu amatsah a, akan'a songkula akhum ahi.
17 Pois o próprio Herodes mandara prender João e acorrentá-lo no cárcere, por causa de Herodíades, mulher de seu irmão Filipe, com a qual ele se tinha casado.
18 John chun Herod jah a, “Nasopi ji jia naneiya naki chenpi hi dan ngai ahipoi,” anatin ahi.
18 João tinha dito a Herodes: Não te é permitido ter a mulher de teu irmão.
19 Hiche jeh a chu Herodias chun ama chu ha-hot in aho in, tha dingin atup in, ahivanginla Herod phalna louvin abol thei pon ahi.
19 Por isso Herodíades o odiava e queria matá-lo, não o conseguindo, porém.
20 Ijeh-inem itileh Herod chun John chu michon phatah le mithengtah ahi ti chu ahet jeh in ajabolin, chuleh avesuiyin ahi. Herod in John ahoulimpi teng ahimoji lheh in, ahijeng vangin, athusei angainom kit jin ahi.
20 Pois Herodes respeitava João, sabendo que era um homem justo e santo; protegia-o e, quando o ouvia, sentia-se embaraçado. Mas, mesmo assim, de boa mente o ouvia.
21 Hinlah Herodias in phat gomkom anga jing chu Herod pen nikho chun ahunglhung tai. Chuche nikhoa chun gamvaipo natong alen alal ho, galsat-thalchoi lamkai ho chule Galilee gam'a milun ho chengse vahnan golvah abolin ahi.
21 Chegou, porém, um dia favorável em que Herodes, por ocasião do seu natalício, deu um banquete aos grandes de sua corte, aos seus oficiais e aos principais da Galiléia.
22 Hiche achun achanu chu ahung lut in, alam in ahileh leng Herod le atou khompi chengse chu alung lhaisah sohtan, chuphat in lengpan nungahnu jah achun, “Nagot chan thum'in, keiman peng kate,”
22 A filha de Herodíades apresentou-se e pôs-se a dançar, com grande satisfação de Herodes e dos seus convivas. Disse o rei à moça: Pede-me o que quiseres, e eu to darei.
23 “Nathum chan chu kapeh ding ahi, ka lenggam akeh khat geiya jong kapeh thei nahi,” atitai.
23 E jurou-lhe: Tudo o que me pedires te darei, ainda que seja a metade do meu reino.
24 Chuin amanu apotdoh in, anu kom'ah, “Ipi kathum ding ham?” tia agadoh leh, anun, “John Baptist luchang thum in,” ahin titai.
24 Ela saiu e perguntou à sua mãe: Que hei de pedir? E a mãe respondeu: A cabeça de João Batista.
25 Chuphat in amanu kintah in lengpa hengah ahung loiyin, “John Baptist luchang tutah in konglheng khat in neipe lechun kati penne,” tin athumtai.
25 Tornando logo a entrar apressadamente à presença do rei, exprimiu-lhe seu desejo: Quero que sem demora me dês a cabeça de João Batista.
26 Chuin lengpa alunggim lheh jeng tan, ahivanginla mi masanga athutep le akihahselna chule a-ankong umpiho jal chun, amanu thil thum chu nahsahmon akoithei tapoi.
26 O rei entristeceu-se; todavia, por causa da sua promessa e dos convivas, não quis recusar.
27 Hijeh chun asolchah hemchoi ho khat chu John lu gala dingin asoltan, ama achen songkul sungah alu agatan dentai.
27 Sem tardar, enviou um carrasco com a ordem de trazer a cabeça de João. Ele foi, decapitou João no cárcere,
28 Chuin alu chu kong khat in ahin domin nungahnu chu apen, aman anu aga petai.
28 trouxe a sua cabeça num prato e a deu à moça, e esta a entregou à sua mãe.
29 Chuin aseijui ten ajah phat un ahungun along chu ahung lauvin lhan'ah avui tauve.
29 Ouvindo isto, os seus discípulos foram tomar o seu corpo e o depositaram num sepulcro.
30 Chuin solchah ho chu anatohnauva kon'in Jesu henga ahung kile uvin, akimanchah dan'u le athuhil danho uchu aseiyun ahi.
30 Os apóstolos voltaram para junto de Jesus e contaram-lhe tudo o que haviam feito e ensinado.
31 Chuin Jesun ajah uva, “Hungun, munthip a chomkhat gakichol ute,” ati. Ijeh-inem itileh ahungle achele mi atam behseh jengin, an jeng jong nemanlou ahi tauve.
31 Ele disse-lhes: Vinde à parte, para algum lugar deserto, e descansai um pouco. Porque eram muitos os que iam e vinham e nem tinham tempo para comer.
32 Hiti chun amaho munthip lam jonin kong in akitol phei tauvin ahi.
32 Partiram na barca para um lugar solitário, à parte.
33 Hinlah mi tamtah in hitia akitoldoh uchu anamu uvin, hichun khopi mun chomchom a kon'in mi tamtah chu twipang achun ana che pheiyun, agal langa chun ana lhung masa kit tauvin ahi.
33 Mas viram-nos partir. Por isso, muitos deles perceberam para onde iam, e de todas as cidades acorreram a pé para o lugar aonde se dirigiam, e chegaram primeiro que eles.
34 Kong sunga kon Jesun kal ahin sedoh leh hitia mihonpi anaum chu Jesun amun, achingbei kelngoihon toh abah jeh uchun alung asen, hichun amaho chu thil tampi ahil'in ahi.
34 Ao desembarcar, Jesus viu uma grande multidão e compadeceu-se dela, porque era como ovelhas que não têm pastor. E começou a ensinar-lhes muitas coisas.
35 Nilhah lam'in aseijui te ahungun ahenga, “Hikom hi gamthip ahin, phat hila agei lheh tan,
35 A hora já estava bem avançada quando se achegaram a ele os seus discípulos e disseram: Este lugar é deserto, e já é tarde.
36 mihonpi hi ikimvel uva loujao le khosung hoa acheuva neh ding imathem aga kichoh diuvin soldoh tan,” atiuvin ahi.
36 Despede-os, para irem aos sítios e aldeias vizinhas a comprar algum alimento.
37 Hichun Jesun adonbut in, “Nanghon aneh diu peuvin,” ati leh, “Ipi-em kapeh diu? Mi hijatpi vahna ding vang chu sum tampi kakilona diuvin lha tampi lut inte!” tin ahin donbut uve.
37 Mas ele respondeu-lhes: Dai-lhes vós mesmos de comer. Replicaram-lhe: Iremos comprar duzentos denários de pão para dar-lhes de comer?
38 Chuin Jesun, “Changlhah pheng ijat naneiyum? Gave temun,” atin, hichun agave uvin, “Changlhah pheng nga toh nga ni aum'e,” atiuvin ahi.
38 Ele perguntou-lhes: Quantos pães tendes? Ide ver. Depois de se terem informado, disseram: Cinco, e dois peixes.
39 Chuin mihonpi chu abonchauvin hamhing eng lah a chu ahon hon'a atousah diuvin aseijui te athuhil tan.
39 Ordenou-lhes que mandassem todos sentar-se, em grupos, na relva verde.
40 Chuin amaho agol golin—ja khat cheng, som nga chengin atou tauvin ahi.
40 E assentaram-se em grupos de cem e de cinqüenta.
41 Jesun changlhah pheng nga toh nga ni chu alan, vanlam aven, phatthei aboh in changlhah chu ahehbal bal in, a anguva luipeh dingin aseijui te apen, nga ni jong chu ahoppeh sohkeiyin ahi.
41 Então tomou os cinco pães e os dois peixes e, erguendo os olhos ao céu, abençoou-os, partiu-os e os deu a seus discípulos, para que lhos distribuíssem, e repartiu entre todos os dois peixes.
42 Hichu ama hon aneuvin, abonun aneva sohkei tauve.
42 Todos comeram e ficaram fartos.
43 Akivahva jouvun changlhah le nga aval chengse paipeh som le ni aloh dimun ahi.
43 Recolheram do que sobrou doze cestos cheios de pedaços, e os restos dos peixes.
44 Mihonpi kivahva chu numei le chapang ho sim louvin pasal cheh mi sang nga alhingin ahi.
44 Foram cinco mil os homens que haviam comido daqueles pães.
45 Chuin Jesun mihonpi chu alhadoh jinglai chun aseijui te chu, gal langkhat lama Bethsaida ana galkai masa dingin konga chun alutsah in asoltan ahi.
45 Imediatamente ele obrigou os seus discípulos a subirem para a barca, para que chegassem antes dele à outra margem, em frente de Betsaida, enquanto ele mesmo despedia o povo.
46 Abon uva alhahdoh soh phat in, tao dingin mol chunga akaltou tai.
46 E despedido que foi o povo, retirou-se ao monte para orar.
47 Jansot lamin aseijui te chu dil lailunga kong chunga aumun, Ama achangin tolgo chunga aum den e.
47 À noite, achava-se a barca no meio do lago e ele, a sós, em terra.
48 Chuin amaho dil chunga konga akitol uva, hui le twi nong in anuh uva alungdon uchu amun, khovah ding kon lamin akengin dil chunga lam ahinjot in, amaho chu khel ding agon ahi.
48 Vendo-os se fatigarem em remar, sendo-lhes o vento contrário, foi ter com eles pela quarta vigília da noite, andando por cima do mar, e fez como se fosse passar ao lado deles.
49 Ahin ama hon dil chunga kenga lam ahin jot amu phat un thilha hinte atiuvin, a aosot jengun ahi.
49 À vista de Jesus, caminhando sobre o mar, pensaram que fosse um fantasma e gritaram;
50 Aboncha uva Ama chu amu sohkeiyu ahin, atija lheh jengun, ahivangin Aman amaho chu ahin houpaiyin ajah uva, “Kicha hih un! Hangsan uvin! Keima hichea kaum nai,” ati.
50 pois todos o viram e se assustaram. Mas ele logo lhes falou: Tranqüilizai-vos, sou eu; não vos assusteis!
51 Chuin kong chunga chun akaldoh in, hui jong athip jengtai. Amaho chu alungdong lheh jengui.
51 E subiu para a barca, junto deles, e o vento cessou. Todos se achavam tomados de um extremo pavor,
52 Ajeh chu changlhah kidang thudol jong chu hepha talou ahi tauve. Alungtah behseh nalam uva chuti ahi.
52 pois ainda não tinham compreendido o caso dos pães; os seus corações estavam insensíveis.
53 Chuin agalkaiyun Gennesaret gamsung alhungun, kong chu twipam chin'ah anga tauve.
53 Navegaram para o outro lado e chegaram à região de Genesaré, onde aportaram.
54 Chuin konga kon'in apotdoh doh un, miho chun ana hepai tauvin ahi.
54 Assim que saíram da barca, o povo o reconheceu.
55 Agamsung uva alhai kimvel leuvin, chuah aum'e ti ahetna chan uvin ana damlou ho chu alupna pheh pumin ahinpu uvin ahi.
55 Percorrendo toda aquela região, começaram a levar, em leitos, os que padeciam de algum mal, para o lugar onde ouviam dizer que ele se encontrava.
56 Achena chan khoneo, khopi chule loujao gamkochong alutna chan'ah adamlouho chu japi kititna kailhang mun'ah alupsah un, apon mongkai beh atham dingun ahenga ataovun ahi. Hichun athamkha chan chu adam jengun ahi.
56 Onde quer que ele entrasse, fosse nas aldeias ou nos povoados, ou nas cidades, punham os enfermos nas ruas e pediam-lhe que os deixassem tocar ao menos na orla de suas vestes. E todos os que tocavam em Jesus ficavam sãos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.