Marcos 6
PATHEN LEKHABU THENG (TCZCHONGTHU) vs ARA
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Chuin chua kon chun Jesu achedoh in, achenna Nazareth lama aseijui te toh ache tan ahi.
1 Tendo Jesus partido dali, foi para a sua terra, e os seus discípulos o acompanharam.
2 Cholngahni ahung hi phat in Judah ho kikhopna in'ah thu ahil pan in, chuin athuhil chu mi tamtah ajaho chun kidang asauvin, “Hiche pa hin hoiya kon'a chihna le thilbol theina hichengpi hi akilah ahi tadem?” atiuvin ahi.
2 Chegando o sábado, passou a ensinar na sinagoga; e muitos, ouvindo-o, se maravilhavam, dizendo: Donde vêm a este estas coisas? Que sabedoria é esta que lhe foi dada? E como se fazem tais maravilhas por suas mãos?
3 Chuin nuisat toh atho uvin, “Ama hi thingthem bol maimai, Mary chapa, chule James, Joseph (Joses), Juda le Simon sopipa ahi bouve. Chule asopi numei ho jong ilah uva acheng uve,” atiuvin ahi. Amaho chu alung-u adongin ahivangin atahsan nom pouvin ahi.
3 Não é este o carpinteiro, filho de Maria, irmão de Tiago, José, Judas e Simão? E não vivem aqui entre nós suas irmãs? E escandalizavam-se nele.
4 Chuin Jesun adonbut in ajah uva, “Themgao chu achenna gamsung le a inkote lah chule ama insung tailouvin mun dang jousea jabolna achang jin ahi,” ati.
4 Jesus, porém, lhes disse: Não há profeta sem honra, senão na sua terra, entre os seus parentes e na sua casa.
5 Chukom'a miten atahsan lou jeh un ana damlou phabep khat chunga, akhut angapma adamsah tailou chun thil kidang ima abol thei tapoi.
5 Não pôde fazer ali nenhum milagre, senão curar uns poucos enfermos, impondo-lhes as mãos.
6 Atahsan lou dan'u chu adatmo lheh jeng e. Chuin kho anai dunga achelen thu ahil-le tai.
6 Admirou-se da incredulidade deles. Contudo, percorria as aldeias circunvizinhas, a ensinar.
7 Chuin aseijui som le ni ho chu akouvin, lhagao boh chunga thaneina apen, chujouvin mini-nin asoldoh tai.
7 Chamou Jesus os doze e passou a enviá-los de dois a dois, dando-lhes autoridade sobre os espíritos imundos.
8 Chule ajin nauva tenggol tailou ima dang, changlhah jong, sakhao jong, dangka dip sunga sum them jong—aken louhel diuvin thu apei.
8 Ordenou-lhes que nada levassem para o caminho, exceto um bordão; nem pão, nem alforje, nem dinheiro;
9 Kengchot vang akise uva, sangkhol thoni vang aki ahlou diuvin aseipeh in ahi.
9 que fossem calçados de sandálias e não usassem duas túnicas.
10 “Hoikom hijongleh nachena chan uva, nalhun lhunnau in'a chun, khosung na potdoh kahse uvin umun.
10 E recomendou-lhes: Quando entrardes nalguma casa, permanecei aí até vos retirardes do lugar.
11 Ahinlah koi kho hileh nahin lhunsah lou uleh, nathu seiyu ngailou khomite na dalhah tengu leh, dalhah ahi tauve ti a hettohsah nan nakeng phang uva agam leivui chu thinglha uvin,” tin thu apei.
11 Se nalgum lugar não vos receberem nem vos ouvirem, ao sairdes dali, sacudi o pó dos pés, em testemunho contra eles.
12 Chuti chun akipatdoh un, mihem ten lunghei ding ahi ti chu ahil lhangle uvin,
12 Então, saindo eles, pregavam ao povo que se arrependesse;
13 Thilha tamtah jong anodoh'un, ana damlou tamtah jong thao anu uvin aboldam un ahi.
13 expeliam muitos demônios e curavam numerosos enfermos, ungindo-os com óleo.
14 Jesu min gamtin'a akithan tah jeh chun, Leng Herod Antipas in hiti thu chu ajatan, mi phabep in, “Ama hi John Baptist athia kon'a thoudoh kit hinte. Hijeh a chu thil kidang boltheina anei ahi,” tin aseiji uve.
14 Chegou isto aos ouvidos do rei Herodes, porque o nome de Jesus já se tornara notório; e alguns diziam: João Batista ressuscitou dentre os mortos, e, por isso, nele operam forças miraculosas.
15 Loikhat in, “Themgao Elijah ahi,” atiuvin, loikhat kit chun, “Malai themgao minthang ho banga themgao khat ahi,” atiuve.
15 Outros diziam: É Elias; ainda outros: É profeta como um dos profetas.
16 Herod in Jesu chung thu ajah phat in, “Alu katansa John chu athia kon'a hung thoukit hinante,” ati.
16 Herodes, porém, ouvindo isto, disse: É João, a quem eu mandei decapitar, que ressurgiu.
17 Ijeh-inem itileh Herod in anaopa Philip jinu Herodias chu aki chenpi ahin, amanu jal'a chu ama tah in mi asol'a John chu amatsah a, akan'a songkula akhum ahi.
17 Porque o mesmo Herodes, por causa de Herodias, mulher de seu irmão Filipe (porquanto Herodes se casara com ela), mandara prender a João e atá-lo no cárcere.
18 John chun Herod jah a, “Nasopi ji jia naneiya naki chenpi hi dan ngai ahipoi,” anatin ahi.
18 Pois João lhe dizia: Não te é lícito possuir a mulher de teu irmão.
19 Hiche jeh a chu Herodias chun ama chu ha-hot in aho in, tha dingin atup in, ahivanginla Herod phalna louvin abol thei pon ahi.
19 E Herodias o odiava, querendo matá-lo, e não podia.
20 Ijeh-inem itileh Herod chun John chu michon phatah le mithengtah ahi ti chu ahet jeh in ajabolin, chuleh avesuiyin ahi. Herod in John ahoulimpi teng ahimoji lheh in, ahijeng vangin, athusei angainom kit jin ahi.
20 Porque Herodes temia a João, sabendo que era homem justo e santo, e o tinha em segurança. E, quando o ouvia, ficava perplexo, escutando-o de boa mente.
21 Hinlah Herodias in phat gomkom anga jing chu Herod pen nikho chun ahunglhung tai. Chuche nikhoa chun gamvaipo natong alen alal ho, galsat-thalchoi lamkai ho chule Galilee gam'a milun ho chengse vahnan golvah abolin ahi.
21 E, chegando um dia favorável, em que Herodes no seu aniversário natalício dera um banquete aos seus dignitários, aos oficiais militares e aos principais da Galileia,
22 Hiche achun achanu chu ahung lut in, alam in ahileh leng Herod le atou khompi chengse chu alung lhaisah sohtan, chuphat in lengpan nungahnu jah achun, “Nagot chan thum'in, keiman peng kate,”
22 entrou a filha de Herodias e, dançando, agradou a Herodes e aos seus convivas. Então, disse o rei à jovem: Pede-me o que quiseres, e eu to darei.
23 “Nathum chan chu kapeh ding ahi, ka lenggam akeh khat geiya jong kapeh thei nahi,” atitai.
23 E jurou-lhe: Se pedires mesmo que seja a metade do meu reino, eu ta darei.
24 Chuin amanu apotdoh in, anu kom'ah, “Ipi kathum ding ham?” tia agadoh leh, anun, “John Baptist luchang thum in,” ahin titai.
24 Saindo ela, perguntou à sua mãe: Que pedirei? Esta respondeu: A cabeça de João Batista.
25 Chuphat in amanu kintah in lengpa hengah ahung loiyin, “John Baptist luchang tutah in konglheng khat in neipe lechun kati penne,” tin athumtai.
25 No mesmo instante, voltando apressadamente para junto do rei, disse: Quero que, sem demora, me dês num prato a cabeça de João Batista.
26 Chuin lengpa alunggim lheh jeng tan, ahivanginla mi masanga athutep le akihahselna chule a-ankong umpiho jal chun, amanu thil thum chu nahsahmon akoithei tapoi.
26 Entristeceu-se profundamente o rei; mas, por causa do juramento e dos que estavam com ele à mesa, não lha quis negar.
27 Hijeh chun asolchah hemchoi ho khat chu John lu gala dingin asoltan, ama achen songkul sungah alu agatan dentai.
27 E, enviando logo o executor, mandou que lhe trouxessem a cabeça de João. Ele foi, e o decapitou no cárcere,
28 Chuin alu chu kong khat in ahin domin nungahnu chu apen, aman anu aga petai.
28 e, trazendo a cabeça num prato, a entregou à jovem, e esta, por sua vez, a sua mãe.
29 Chuin aseijui ten ajah phat un ahungun along chu ahung lauvin lhan'ah avui tauve.
29 Os discípulos de João, logo que souberam disto, vieram, levaram-lhe o corpo e o depositaram no túmulo.
30 Chuin solchah ho chu anatohnauva kon'in Jesu henga ahung kile uvin, akimanchah dan'u le athuhil danho uchu aseiyun ahi.
30 Voltaram os apóstolos à presença de Jesus e lhe relataram tudo quanto haviam feito e ensinado.
31 Chuin Jesun ajah uva, “Hungun, munthip a chomkhat gakichol ute,” ati. Ijeh-inem itileh ahungle achele mi atam behseh jengin, an jeng jong nemanlou ahi tauve.
31 E ele lhes disse: Vinde repousar um pouco, à parte, num lugar deserto; porque eles não tinham tempo nem para comer, visto serem numerosos os que iam e vinham.
32 Hiti chun amaho munthip lam jonin kong in akitol phei tauvin ahi.
32 Então, foram sós no barco para um lugar solitário.
33 Hinlah mi tamtah in hitia akitoldoh uchu anamu uvin, hichun khopi mun chomchom a kon'in mi tamtah chu twipang achun ana che pheiyun, agal langa chun ana lhung masa kit tauvin ahi.
33 Muitos, porém, os viram partir e, reconhecendo-os, correram para lá, a pé, de todas as cidades, e chegaram antes deles.
34 Kong sunga kon Jesun kal ahin sedoh leh hitia mihonpi anaum chu Jesun amun, achingbei kelngoihon toh abah jeh uchun alung asen, hichun amaho chu thil tampi ahil'in ahi.
34 Ao desembarcar, viu Jesus uma grande multidão e compadeceu-se deles, porque eram como ovelhas que não têm pastor. E passou a ensinar-lhes muitas coisas.
35 Nilhah lam'in aseijui te ahungun ahenga, “Hikom hi gamthip ahin, phat hila agei lheh tan,
35 Em declinando a tarde, vieram os discípulos a Jesus e lhe disseram: É deserto este lugar, e já avançada a hora;
36 mihonpi hi ikimvel uva loujao le khosung hoa acheuva neh ding imathem aga kichoh diuvin soldoh tan,” atiuvin ahi.
36 despede-os para que, passando pelos campos ao redor e pelas aldeias, comprem para si o que comer.
37 Hichun Jesun adonbut in, “Nanghon aneh diu peuvin,” ati leh, “Ipi-em kapeh diu? Mi hijatpi vahna ding vang chu sum tampi kakilona diuvin lha tampi lut inte!” tin ahin donbut uve.
37 Porém ele lhes respondeu: Dai-lhes vós mesmos de comer. Disseram-lhe: Iremos comprar duzentos denários de pão para lhes dar de comer?
38 Chuin Jesun, “Changlhah pheng ijat naneiyum? Gave temun,” atin, hichun agave uvin, “Changlhah pheng nga toh nga ni aum'e,” atiuvin ahi.
38 E ele lhes disse: Quantos pães tendes? Ide ver! E, sabendo-o eles, responderam: Cinco pães e dois peixes.
39 Chuin mihonpi chu abonchauvin hamhing eng lah a chu ahon hon'a atousah diuvin aseijui te athuhil tan.
39 Então, Jesus lhes ordenou que todos se assentassem, em grupos, sobre a relva verde.
40 Chuin amaho agol golin—ja khat cheng, som nga chengin atou tauvin ahi.
40 E o fizeram, repartindo-se em grupos de cem em cem e de cinquenta em cinquenta.
41 Jesun changlhah pheng nga toh nga ni chu alan, vanlam aven, phatthei aboh in changlhah chu ahehbal bal in, a anguva luipeh dingin aseijui te apen, nga ni jong chu ahoppeh sohkeiyin ahi.
41 Tomando ele os cinco pães e os dois peixes, erguendo os olhos ao céu, os abençoou; e, partindo os pães, deu-os aos discípulos para que os distribuíssem; e por todos repartiu também os dois peixes.
42 Hichu ama hon aneuvin, abonun aneva sohkei tauve.
42 Todos comeram e se fartaram;
43 Akivahva jouvun changlhah le nga aval chengse paipeh som le ni aloh dimun ahi.
43 e ainda recolheram doze cestos cheios de pedaços de pão e de peixe.
44 Mihonpi kivahva chu numei le chapang ho sim louvin pasal cheh mi sang nga alhingin ahi.
44 Os que comeram dos pães eram cinco mil homens.
45 Chuin Jesun mihonpi chu alhadoh jinglai chun aseijui te chu, gal langkhat lama Bethsaida ana galkai masa dingin konga chun alutsah in asoltan ahi.
45 Logo a seguir, compeliu Jesus os seus discípulos a embarcar e passar adiante para o outro lado, a Betsaida, enquanto ele despedia a multidão.
46 Abon uva alhahdoh soh phat in, tao dingin mol chunga akaltou tai.
46 E, tendo-os despedido, subiu ao monte para orar.
47 Jansot lamin aseijui te chu dil lailunga kong chunga aumun, Ama achangin tolgo chunga aum den e.
47 Ao cair da tarde, estava o barco no meio do mar, e ele, sozinho em terra.
48 Chuin amaho dil chunga konga akitol uva, hui le twi nong in anuh uva alungdon uchu amun, khovah ding kon lamin akengin dil chunga lam ahinjot in, amaho chu khel ding agon ahi.
48 E, vendo-os em dificuldade a remar, porque o vento lhes era contrário, por volta da quarta vigília da noite, veio ter com eles, andando por sobre o mar; e queria tomar-lhes a dianteira.
49 Ahin ama hon dil chunga kenga lam ahin jot amu phat un thilha hinte atiuvin, a aosot jengun ahi.
49 Eles, porém, vendo-o andar sobre o mar, pensaram tratar-se de um fantasma e gritaram.
50 Aboncha uva Ama chu amu sohkeiyu ahin, atija lheh jengun, ahivangin Aman amaho chu ahin houpaiyin ajah uva, “Kicha hih un! Hangsan uvin! Keima hichea kaum nai,” ati.
50 Pois todos ficaram aterrados à vista dele. Mas logo lhes falou e disse: Tende bom ânimo! Sou eu. Não temais!
51 Chuin kong chunga chun akaldoh in, hui jong athip jengtai. Amaho chu alungdong lheh jengui.
51 E subiu para o barco para estar com eles, e o vento cessou. Ficaram entre si atônitos,
52 Ajeh chu changlhah kidang thudol jong chu hepha talou ahi tauve. Alungtah behseh nalam uva chuti ahi.
52 porque não haviam compreendido o milagre dos pães; antes, o seu coração estava endurecido.
53 Chuin agalkaiyun Gennesaret gamsung alhungun, kong chu twipam chin'ah anga tauve.
53 Estando já no outro lado, chegaram a terra, em Genesaré, onde aportaram.
54 Chuin konga kon'in apotdoh doh un, miho chun ana hepai tauvin ahi.
54 Saindo eles do barco, logo o povo reconheceu Jesus;
55 Agamsung uva alhai kimvel leuvin, chuah aum'e ti ahetna chan uvin ana damlou ho chu alupna pheh pumin ahinpu uvin ahi.
55 e, percorrendo toda aquela região, traziam em leitos os enfermos, para onde ouviam que ele estava.
56 Achena chan khoneo, khopi chule loujao gamkochong alutna chan'ah adamlouho chu japi kititna kailhang mun'ah alupsah un, apon mongkai beh atham dingun ahenga ataovun ahi. Hichun athamkha chan chu adam jengun ahi.
56 Onde quer que ele entrasse nas aldeias, cidades ou campos, punham os enfermos nas praças, rogando-lhe que os deixasse tocar ao menos na orla da sua veste; e quantos a tocavam saíam curados.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.