Marcos 6

PATHEN LEKHABU THENG (TCZCHONGTHU) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Chuin chua kon chun Jesu achedoh in, achenna Nazareth lama aseijui te toh ache tan ahi.
1 Saiu Jesus dali, e foi para a sua terra, e os seus discípulos o seguiam.
2 Cholngahni ahung hi phat in Judah ho kikhopna in'ah thu ahil pan in, chuin athuhil chu mi tamtah ajaho chun kidang asauvin, “Hiche pa hin hoiya kon'a chihna le thilbol theina hichengpi hi akilah ahi tadem?” atiuvin ahi.
2 Ora, chegando o sábado, começou a ensinar na sinagoga; e muitos, ao ouvi-lo, se maravilhavam, dizendo: Donde lhe vêm estas coisas? e que sabedoria é esta que lhe é dada? e como se fazem tais milagres por suas mãos?
3 Chuin nuisat toh atho uvin, “Ama hi thingthem bol maimai, Mary chapa, chule James, Joseph (Joses), Juda le Simon sopipa ahi bouve. Chule asopi numei ho jong ilah uva acheng uve,” atiuvin ahi. Amaho chu alung-u adongin ahivangin atahsan nom pouvin ahi.
3 Não é este o carpinteiro, filho de Maria, irmão de Tiago, de José, de Judas e de Simão? e não estão aqui entre nós suas irmãs? E escandalizavam-se dele.
4 Chuin Jesun adonbut in ajah uva, “Themgao chu achenna gamsung le a inkote lah chule ama insung tailouvin mun dang jousea jabolna achang jin ahi,” ati.
4 Então Jesus lhes dizia: Um profeta não fica sem honra senão na sua terra, entre os seus parentes, e na sua própria casa.
5 Chukom'a miten atahsan lou jeh un ana damlou phabep khat chunga, akhut angapma adamsah tailou chun thil kidang ima abol thei tapoi.
5 E não podia fazer ali nenhum milagre, a não ser curar alguns poucos enfermos, impondo-lhes as mãos.
6 Atahsan lou dan'u chu adatmo lheh jeng e. Chuin kho anai dunga achelen thu ahil-le tai.
6 E admirou-se da incredulidade deles. Em seguida percorria as aldeias circunvizinhas, ensinando.
7 Chuin aseijui som le ni ho chu akouvin, lhagao boh chunga thaneina apen, chujouvin mini-nin asoldoh tai.
7 E chamou a si os doze, e começou a enviá-los a dois e dois, e dava-lhes poder sobre os espíritos imundos;
8 Chule ajin nauva tenggol tailou ima dang, changlhah jong, sakhao jong, dangka dip sunga sum them jong—aken louhel diuvin thu apei.
8 ordenou-lhes que nada levassem para o caminho, senão apenas um bordão; nem pão, nem alforje, nem dinheiro no cinto;
9 Kengchot vang akise uva, sangkhol thoni vang aki ahlou diuvin aseipeh in ahi.
9 mas que fossem calçados de sandálias, e que não vestissem duas túnicas.
10 “Hoikom hijongleh nachena chan uva, nalhun lhunnau in'a chun, khosung na potdoh kahse uvin umun.
10 Dizia-lhes mais: Onde quer que entrardes numa casa, ficai nela até sairdes daquele lugar.
11 Ahinlah koi kho hileh nahin lhunsah lou uleh, nathu seiyu ngailou khomite na dalhah tengu leh, dalhah ahi tauve ti a hettohsah nan nakeng phang uva agam leivui chu thinglha uvin,” tin thu apei.
11 E se qualquer lugar não vos receber, nem os homens vos ouvirem, saindo dali, sacudi o pó que estiver debaixo dos vossos pés, em testemunho conta eles.
12 Chuti chun akipatdoh un, mihem ten lunghei ding ahi ti chu ahil lhangle uvin,
12 Então saíram e pregaram que todos se arrependessem;
13 Thilha tamtah jong anodoh'un, ana damlou tamtah jong thao anu uvin aboldam un ahi.
13 e expulsavam muitos demônios, e ungiam muitos enfermos com óleo, e os curavam.
14 Jesu min gamtin'a akithan tah jeh chun, Leng Herod Antipas in hiti thu chu ajatan, mi phabep in, “Ama hi John Baptist athia kon'a thoudoh kit hinte. Hijeh a chu thil kidang boltheina anei ahi,” tin aseiji uve.
14 E soube disso o rei Herodes {porque o nome de Jesus se tornara célebre}, e disse: João, o Batista, ressuscitou dos mortos; e por isso estes poderes milagrosos operam nele.
15 Loikhat in, “Themgao Elijah ahi,” atiuvin, loikhat kit chun, “Malai themgao minthang ho banga themgao khat ahi,” atiuve.
15 Mas outros diziam: É Elias. E ainda outros diziam: É profeta como um dos profetas.
16 Herod in Jesu chung thu ajah phat in, “Alu katansa John chu athia kon'a hung thoukit hinante,” ati.
16 Herodes, porém, ouvindo isso, dizia: É João, aquele a quem eu mandei degolar: ele ressuscitou.
17 Ijeh-inem itileh Herod in anaopa Philip jinu Herodias chu aki chenpi ahin, amanu jal'a chu ama tah in mi asol'a John chu amatsah a, akan'a songkula akhum ahi.
17 Porquanto o próprio Herodes mandara prender a João, e encerrá-lo maniatado no cárcere, por causa de Herodias, mulher de seu irmão Filipe; porque ele se havia casado com ela.
18 John chun Herod jah a, “Nasopi ji jia naneiya naki chenpi hi dan ngai ahipoi,” anatin ahi.
18 Pois João dizia a Herodes: Não te é lícito ter a mulher de teu irmão.
19 Hiche jeh a chu Herodias chun ama chu ha-hot in aho in, tha dingin atup in, ahivanginla Herod phalna louvin abol thei pon ahi.
19 Por isso Herodias lhe guardava rancor e queria matá-lo, mas não podia;
20 Ijeh-inem itileh Herod chun John chu michon phatah le mithengtah ahi ti chu ahet jeh in ajabolin, chuleh avesuiyin ahi. Herod in John ahoulimpi teng ahimoji lheh in, ahijeng vangin, athusei angainom kit jin ahi.
20 porque Herodes temia a João, sabendo que era varão justo e santo, e o guardava em segurança; e, ao ouvi-lo, ficava muito perplexo, contudo de boa mente o escutava.
21 Hinlah Herodias in phat gomkom anga jing chu Herod pen nikho chun ahunglhung tai. Chuche nikhoa chun gamvaipo natong alen alal ho, galsat-thalchoi lamkai ho chule Galilee gam'a milun ho chengse vahnan golvah abolin ahi.
21 Chegado, porém, um dia oportuno quando Herodes no seu aniversário natalício ofereceu um banquete aos grandes da sua corte, aos principais da Galiléia,
22 Hiche achun achanu chu ahung lut in, alam in ahileh leng Herod le atou khompi chengse chu alung lhaisah sohtan, chuphat in lengpan nungahnu jah achun, “Nagot chan thum'in, keiman peng kate,”
22 entrou a filha da mesma Herodias e, dançando, agradou a Herodes e aos convivas. Então o rei disse à jovem: Pede-me o que quiseres, e eu to darei.
23 “Nathum chan chu kapeh ding ahi, ka lenggam akeh khat geiya jong kapeh thei nahi,” atitai.
23 E jurou-lhe, dizendo: Tudo o que me pedires te darei, ainda que seja metade do meu reino.
24 Chuin amanu apotdoh in, anu kom'ah, “Ipi kathum ding ham?” tia agadoh leh, anun, “John Baptist luchang thum in,” ahin titai.
24 Tendo ela saído, perguntou a sua mãe: Que pedirei? Ela respondeu: A cabeça de João, o Batista.
25 Chuphat in amanu kintah in lengpa hengah ahung loiyin, “John Baptist luchang tutah in konglheng khat in neipe lechun kati penne,” tin athumtai.
25 E tornando logo com pressa à presença do rei, pediu, dizendo: Quero que imediatamente me dês num prato a cabeça de João, o Batista.
26 Chuin lengpa alunggim lheh jeng tan, ahivanginla mi masanga athutep le akihahselna chule a-ankong umpiho jal chun, amanu thil thum chu nahsahmon akoithei tapoi.
26 Ora, entristeceu-se muito o rei; todavia, por causa dos seus juramentos e por causa dos que estavam à mesa, não lha quis negar.
27 Hijeh chun asolchah hemchoi ho khat chu John lu gala dingin asoltan, ama achen songkul sungah alu agatan dentai.
27 O rei, pois, enviou logo um soldado da sua guarda com ordem de trazer a cabeça de João. Então ele foi e o degolou no cárcere,
28 Chuin alu chu kong khat in ahin domin nungahnu chu apen, aman anu aga petai.
28 e trouxe a cabeça num prato e a deu à jovem, e a jovem a deu à sua mãe.
29 Chuin aseijui ten ajah phat un ahungun along chu ahung lauvin lhan'ah avui tauve.
29 Quando os seus discípulos ouviram isso, vieram, tomaram o seu corpo e o puseram num sepulcro.
30 Chuin solchah ho chu anatohnauva kon'in Jesu henga ahung kile uvin, akimanchah dan'u le athuhil danho uchu aseiyun ahi.
30 Reuniram-se os apóstolos com Jesus e contaram-lhe tudo o que tinham feito e ensinado.
31 Chuin Jesun ajah uva, “Hungun, munthip a chomkhat gakichol ute,” ati. Ijeh-inem itileh ahungle achele mi atam behseh jengin, an jeng jong nemanlou ahi tauve.
31 Ao que ele lhes disse: Vinde vós, à parte, para um lugar deserto, e descansai um pouco. Porque eram muitos os que vinham e iam, e não tinham tempo nem para comer.
32 Hiti chun amaho munthip lam jonin kong in akitol phei tauvin ahi.
32 Retiraram-se, pois, no barco para um lugar deserto, à parte.
33 Hinlah mi tamtah in hitia akitoldoh uchu anamu uvin, hichun khopi mun chomchom a kon'in mi tamtah chu twipang achun ana che pheiyun, agal langa chun ana lhung masa kit tauvin ahi.
33 Muitos, porém, os viram partir, e os reconheceram; e para lá correram a pé de todas as cidades, e ali chegaram primeiro do que eles.
34 Kong sunga kon Jesun kal ahin sedoh leh hitia mihonpi anaum chu Jesun amun, achingbei kelngoihon toh abah jeh uchun alung asen, hichun amaho chu thil tampi ahil'in ahi.
34 E Jesus, ao desembarcar, viu uma grande multidão e compadeceu-se deles, porque eram como ovelhas que não têm pastor; e começou a ensinar-lhes muitas coisas.
35 Nilhah lam'in aseijui te ahungun ahenga, “Hikom hi gamthip ahin, phat hila agei lheh tan,
35 Estando a hora já muito adiantada, aproximaram-se dele seus discípulos e disseram: O lugar é deserto, e a hora já está muito adiantada;
36 mihonpi hi ikimvel uva loujao le khosung hoa acheuva neh ding imathem aga kichoh diuvin soldoh tan,” atiuvin ahi.
36 despede-os, para que vão aos sítios e às aldeias, em redor, e comprem para si o que comer.
37 Hichun Jesun adonbut in, “Nanghon aneh diu peuvin,” ati leh, “Ipi-em kapeh diu? Mi hijatpi vahna ding vang chu sum tampi kakilona diuvin lha tampi lut inte!” tin ahin donbut uve.
37 Ele, porém, lhes respondeu: Dai-lhes vós de comer. Então eles lhe perguntaram: Havemos de ir comprar duzentos denários de pão e dar-lhes de comer?
38 Chuin Jesun, “Changlhah pheng ijat naneiyum? Gave temun,” atin, hichun agave uvin, “Changlhah pheng nga toh nga ni aum'e,” atiuvin ahi.
38 Ao que ele lhes disse: Quantos pães tendes? Ide ver. E, tendo-se informado, responderam: Cinco pães e dois peixes.
39 Chuin mihonpi chu abonchauvin hamhing eng lah a chu ahon hon'a atousah diuvin aseijui te athuhil tan.
39 Então lhes ordenou que a todos fizessem reclinar-se, em grupos, sobre a relva verde.
40 Chuin amaho agol golin—ja khat cheng, som nga chengin atou tauvin ahi.
40 E reclinaram-se em grupos de cem e de cinqüenta.
41 Jesun changlhah pheng nga toh nga ni chu alan, vanlam aven, phatthei aboh in changlhah chu ahehbal bal in, a anguva luipeh dingin aseijui te apen, nga ni jong chu ahoppeh sohkeiyin ahi.
41 E tomando os cinco pães e os dois peixes, e erguendo os olhos ao céu, os abençoou; partiu os pães e os entregava a seus discípulos para lhos servirem; também repartiu os dois peixes por todos.
42 Hichu ama hon aneuvin, abonun aneva sohkei tauve.
42 E todos comeram e se fartaram.
43 Akivahva jouvun changlhah le nga aval chengse paipeh som le ni aloh dimun ahi.
43 Em seguida, recolheram doze cestos cheios dos pedaços de pão e de peixe.
44 Mihonpi kivahva chu numei le chapang ho sim louvin pasal cheh mi sang nga alhingin ahi.
44 Ora, os que comeram os pães eram cinco mil homens.
45 Chuin Jesun mihonpi chu alhadoh jinglai chun aseijui te chu, gal langkhat lama Bethsaida ana galkai masa dingin konga chun alutsah in asoltan ahi.
45 Logo em seguida obrigou os seus discípulos a entrar no barco e passar adiante, para o outro lado, a Betsaida, enquanto ele despedia a multidão.
46 Abon uva alhahdoh soh phat in, tao dingin mol chunga akaltou tai.
46 E, tendo-a despedido, foi ao monte para orar.
47 Jansot lamin aseijui te chu dil lailunga kong chunga aumun, Ama achangin tolgo chunga aum den e.
47 Chegada a tardinha, estava o barco no meio do mar, e ele sozinho em terra.
48 Chuin amaho dil chunga konga akitol uva, hui le twi nong in anuh uva alungdon uchu amun, khovah ding kon lamin akengin dil chunga lam ahinjot in, amaho chu khel ding agon ahi.
48 E, vendo-os fatigados a remar, porque o vento lhes era contrário, pela quarta vigília da noite, foi ter com eles, andando sobre o mar; e queria passar-lhes adiante;
49 Ahin ama hon dil chunga kenga lam ahin jot amu phat un thilha hinte atiuvin, a aosot jengun ahi.
49 eles, porém, ao vê-lo andando sobre o mar, pensaram que era um fantasma e gritaram;
50 Aboncha uva Ama chu amu sohkeiyu ahin, atija lheh jengun, ahivangin Aman amaho chu ahin houpaiyin ajah uva, “Kicha hih un! Hangsan uvin! Keima hichea kaum nai,” ati.
50 porque todos o viram e se assustaram; mas ele imediatamente falou com eles e disse-lhes: Tende ânimo; sou eu; não temais.
51 Chuin kong chunga chun akaldoh in, hui jong athip jengtai. Amaho chu alungdong lheh jengui.
51 E subiu para junto deles no barco, e o vento cessou; e ficaram, no seu íntimo, grandemente pasmados;
52 Ajeh chu changlhah kidang thudol jong chu hepha talou ahi tauve. Alungtah behseh nalam uva chuti ahi.
52 pois não tinham compreendido o milagre dos pães, antes o seu coração estava endurecido.
53 Chuin agalkaiyun Gennesaret gamsung alhungun, kong chu twipam chin'ah anga tauve.
53 E, terminada a travessia, chegaram à terra em Genezaré, e ali atracaram.
54 Chuin konga kon'in apotdoh doh un, miho chun ana hepai tauvin ahi.
54 Logo que desembarcaram, o povo reconheceu a Jesus;
55 Agamsung uva alhai kimvel leuvin, chuah aum'e ti ahetna chan uvin ana damlou ho chu alupna pheh pumin ahinpu uvin ahi.
55 e correndo eles por toda aquela região, começaram a levar nos leitos os que se achavam enfermos, para onde ouviam dizer que ele estava.
56 Achena chan khoneo, khopi chule loujao gamkochong alutna chan'ah adamlouho chu japi kititna kailhang mun'ah alupsah un, apon mongkai beh atham dingun ahenga ataovun ahi. Hichun athamkha chan chu adam jengun ahi.
56 Onde quer, pois, que entrava, fosse nas aldeias, nas cidades ou nos campos, apresentavam os enfermos nas praças, e rogavam-lhe que os deixasse tocar ao menos a orla do seu manto; e todos os que a tocavam ficavam curados.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.