Marcos 4
PATHEN LEKHABU THENG (TCZCHONGTHU) vs VC
VC Versão Católica
1 Avelin dil panga thu ahilpan kit tai. Mipi tamtah akom'a ahung kikhom pai jengun, Ama kong sunga aluttan ahi. Kong sunga chun atouvin, mipite chu vaokama atouvun ahi.
1 Jesus pôs-se novamente a ensinar, à beira do mar, e aglomerou-se junto dele tão grande multidão, que ele teve de entrar numa barca, no mar, e toda a multidão ficou em terra na praia.
2 Amaho chu thulem'in thu tamtah ahil'in,
2 E ensinava-lhes muitas coisas em parábolas. Dizia-lhes na sua doutrina:
3 “Ngaiyun! Muchi thepa muchi then achen ahi.
3 Ouvi: Saiu o semeador a semear.
4 Athe athe leh abang lamsih ah achun, hiho chu vachaten ahungloh un anegam tauvin ahi.
4 Enquanto lançava a semente, uma parte caiu à beira do caminho, e vieram as aves e a comeram.
5 Chule abang songlheo chunga leipatna lah a achun, alei asalou jeh in akehdoh jengin,
5 Outra parte caiu no pedregulho, onde não havia muita terra; o grão germinou logo, porque a terra não era profunda;
6 Ahivangin nisan ahin kah phat in asang gon, jung aneilou jeh in agoplha paitan ahi.
6 mas, assim que o sol despontou, queimou-se e, como não tivesse raiz, secou.
7 Chule abang linglah a achun, ling ho chu ahung khangin chang phung dong nalaiho chu adeplih tan, ahinga aum tapoi.
7 Outra parte caiu entre os espinhos; estes cresceram, sufocaram-na e o grão não deu fruto.
8 Adang ho chu leiphalaiya achun, ahung khangin aga tan, hiho chu ajat somthum, ajat somgup, ajat jakhat chengin apung tan ahi!”
8 Outra caiu em terra boa e deu fruto, cresceu e desenvolveu-se; um grão rendeu trinta, outro sessenta e outro cem.
9 Chuin Aman aseiyin, “Koi hileh khojahna ding nakhang neiyin ngaihen,” ati.
9 E dizia: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça!
10 Chomkhat jouvin aseijui som le ni ho toh akimvela midang ho toh aum khom pet in, ama hon athulem seiho chu ipi kiseina ham tin adong un.
10 Quando se acharam a sós, os que o cercavam e os Doze indagaram dele o sentido da parábola.
11 Aman adonbut in, “Pathen Lenggam thuguh chu nangho kipea nahi tauve. Hinlah thulema kaseina jeh chu polam miho jah ding ahi,
11 Ele disse-lhes: A vós é revelado o mistério do Reino de Deus, mas aos que são de fora tudo se lhes propõe em parábolas.
12 Hichu Lekhabun aseisa agui lhunna ding: ‘Ka thilbol amu teng ule, ima jildoh hetdoh aneilou diu. Ka thusei ajah teng ule, ima hetdoh aneilou diu. Achutilou le keima lam'ah hung kiheiyun tin, ngaidam chang get unte,’” kiti chu ahi, ati.
12 Desse modo, eles olham sem ver, escutam sem compreender, sem que se convertam e lhes seja perdoado.
13 Chuin Jesun akom uva, “Nanghon hiche thulem hi nahetlou mong uham? Achutile thulem dang jouse iti nahe tadiu vem?
13 E acrescentou: Não entendeis essa parábola? Como entendereis então todas as outras?
14 Lou bolpan muchi athe chu Pathen thu midang kom'a kihil lhaang tobang ahi.
14 O semeador semeia a palavra.
15 Muchi kithe lamsih a chu hon avetsah chu ahileh, Pathen thu ja a ahivanga Satan in ahung kilhoh mang pai toh tekah ahi.
15 Alguns se encontram à beira do caminho, onde ela é semeada; apenas a ouvem, vem Satanás tirar a palavra neles semeada.
16 Songlheo chung leipatna lah a chu hon avetsah chu, athu ajah jah a thanom tah a joppai jengho ahi.
16 Outros recebem a semente em lugares pedregosos; quando a ouvem, recebem-na com alegria;
17 Ahivangin amaho chu jung neilou ahijeh un, apangsot jouji pouve. Pathen thu tahsan jeh a boina le suhgimna ato tengule, jung aneilou jeh uvin alhupaiji tauve.
17 mas não têm raiz em si, são inconstantes, e assim que se levanta uma tribulação ou uma perseguição por causa da palavra, eles tropeçam.
18 Ling lah a muchi kithe hon avetsah chu Pathen thu ja a,
18 Outros ainda recebem a semente entre os espinhos; ouvem a palavra,
19 ahivanga leiset hinkho lungkhamna ten alodimsetna, haona lungthim chule thil dang dang ngaichat nan thu chu adeplih jeh a ga sodoh joulou tobang ahi.
19 mas as preocupações mundanas, a ilusão das riquezas, as múltiplas cobiças sufocam-na e a tornam infrutífera.
20 Chule leipha laiya chuhon avetsah chu athu ja a, hea jopte chu ahiuvin, abang ajat somthum, abang jat somgup chule abang ajatja a aga punsah beho ahiuve,” ati.
20 Aqueles que recebem a semente em terra boa escutam a palavra, acolhem-na e dão fruto, trinta, sessenta e cem por um.
21 Chuin Jesun ajah uva, “Koiyin meivah khu lo sung le jalkhun noiya atun ngaiyem? Koiman bolponte! Meivah chu avah hoiselna ding mun'a aki tungjin ahi.
21 Dizia-lhes ainda: Traz-se porventura a candeia para ser colocada debaixo do alqueire ou debaixo da cama? Não é para ser posta no candeeiro?
22 Ijeh-inem itileh thil kiselguh chengse chu achaina leh kiphongdoh ding, chuleh akiselguh jouse chu vahdoh ding ahi.
22 Porque nada há oculto que não deva ser descoberto, nada secreto que não deva ser publicado.
23 Koi hileh khojahna ding nakhang neiyin ngaihenchule hethem hen,” ati.
23 Se alguém tem ouvidos para ouvir, que ouça.
24 Chuin aman aseiben, “Najah chengseu chu lunglut tah in ngaiyun. Phatah a na ngai chan uva, hetgilna nakipe diu ahi—chule kipehbe ding bon nahiuve.
24 Ele prosseguiu: Atendei ao que ouvis: com a medida com que medirdes, vos medirão a vós, e ainda se vos acrescentará.
25 Koi hileh ka thuhil ngaiho chu hetbena kipehbe ding, ahinlah koi hileh ka thuhil ngailou chu ahetsa themkhat jong amahoa kon'a kilahmang peh ding ahi,” ati.
25 Pois, ao que tem, se lhe dará; e ao que não tem, se lhe tirará até o que tem.
26 Jesun ajah uva, “Pathen Lenggam umdol chu loubolmi khat in leiya muchi athe tobang ahi.
26 Dizia também: O Reino de Deus é como um homem que lança a semente à terra.
27 Asun ajan'a a-imut pet chuleh aha pet hijongleh, amuchi the chu ahung kehdoh in, akhanglen in, hinlah aman hitia chu thil iti hung umdoh ham ahepoi.
27 Dorme, levanta-se, de noite e de dia, e a semente brota e cresce, sem ele o perceber.
28 Leiset in achamin ahin gadohsah jin, amasapen in avui ahung dondoh in, chuteng achaina leh ahung gadoh in aminji tai.
28 Pois a terra por si mesma produz, primeiro a planta, depois a espiga e, por último, o grão abundante na espiga.
29 Aga chu amin phat leh, a atphat ahitah jeh in loubolpa achen, koiten a atpaiji tai,” ati.
29 Quando o fruto amadurece, ele mete-lhe a foice, porque é chegada a colheita.
30 Jesun aseiben, “Pathen Lenggam hi ipi toh kitekah ding hitam? Ipi thulema ka hilchet ding hitam?
30 Dizia ele: A quem compararemos o Reino de Deus? Ou com que parábola o representaremos?
31 Ankam mu leiya kithe tobang ahi, hichu muchi lah a aneopen ahi.
31 É como o grão de mostarda que, quando é semeado, é a menor de todas as sementes.
32 Ahivangin ahung kedoh tengleh hampa dang jouse sangin alenjon, abah lentah jong ahin sodoh jin, chuti chun chunga leng vachate abah lim noiya ahung geh jiuvin ahi,” ati.
32 Mas, depois de semeado, cresce, torna-se maior que todas as hortaliças e estende de tal modo os seus ramos, que as aves do céu podem abrigar-se à sua sombra.
33 Chuin chutobang thulem tamtah mangchan ama hon ahetthei diu kham thu ahil e.
33 Era por meio de numerosas parábolas desse gênero que ele lhes anunciava a palavra, conforme eram capazes de compreender.
34 Mihonpi jah a thulem tilouvin imacha asei khapoi. Ahinla aseijui te chengse vang chu guhthimin ijakai ahilchen jinai.
34 E não lhes falava, a não ser em parábolas; a sós, porém, explicava tudo a seus discípulos.
35 Chuin nilhah in Jesun aseijui te kom'a, “Hungun, dil khu agal langa galkaiyu hite,” ati.
35 À tarde daquele dia, disse-lhes: Passemos para o outro lado.
36 Chuti chun mihonpi chu adalha uvin, Jesu chu konga akitolpi tauvin, kong dang phabep in vang ahinjuiyun ahi.
36 Deixando o povo, levaram-no consigo na barca, assim como ele estava. Outras embarcações o escoltavam.
37 Chuin khopi hui ahung nungin ahileh, twi kinong chu kong sunga ahung kinonglut matchet jeng tan, adimpai ding ahitan ahi.
37 Nisto surgiu uma grande tormenta e lançava as ondas dentro da barca, de modo que ela já se enchia de água.
38 Apet chun Jesu chu kong mei lama lukhap kikhap in ana ihmun, aseijui ten asukhang'un ajah-a, “Houhil, kalhummang gam dingu hi imalouva nagel ham?” ati tauve.
38 Jesus achava-se na popa, dormindo sobre um travesseiro. Eles acordaram-no e disseram-lhe: Mestre, não te importa que pereçamos?
39 Jesu akhah phat in huipi chu aphoh in, twi-nong jah-a, “Thipmin! Thipchet in!” tia thu apeh leh, apettah in huipi chu athipchet jeng tan, kho aphasel tan ahi.
39 E ele, despertando, repreendeu o vento e disse ao mar: Silêncio! Cala-te! E cessou o vento e seguiu-se grande bonança.
40 Chuin Aman ajah uva, “Ibola nakichat uham? Tahsanna nanei nailou uham?” atitai.
40 Ele disse-lhes: Como sois medrosos! Ainda não tendes fé?
41 Seijui ho chu akithing jeng tauvin, “Hiche pa hi koi mongmong hiya, huipi le twi-nongin jong athu angai ahitadem!” tin aki dongto tauvin ahi.
41 Eles ficaram penetrados de grande temor e cochichavam entre si: Quem é este, a quem até o vento e o mar obedecem?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.