Marcos 4
PATHEN LEKHABU THENG (TCZCHONGTHU) vs ARIB
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Avelin dil panga thu ahilpan kit tai. Mipi tamtah akom'a ahung kikhom pai jengun, Ama kong sunga aluttan ahi. Kong sunga chun atouvin, mipite chu vaokama atouvun ahi.
1 Outra vez começou a ensinar à beira do mar. E reuniu-se a ele tão grande multidão que ele entrou num barco e sentou-se nele, sobre o mar; e todo o povo estava em terra junto do mar.
2 Amaho chu thulem'in thu tamtah ahil'in,
2 Então lhes ensinava muitas coisas por parábolas, e lhes dizia no seu ensino:
3 “Ngaiyun! Muchi thepa muchi then achen ahi.
3 Ouvi: Eis que o semeador saiu a semear;
4 Athe athe leh abang lamsih ah achun, hiho chu vachaten ahungloh un anegam tauvin ahi.
4 e aconteceu que, quando semeava, uma parte da semente caiu à beira do caminho, e vieram as aves e a comeram.
5 Chule abang songlheo chunga leipatna lah a achun, alei asalou jeh in akehdoh jengin,
5 Outra caiu no solo pedregoso, onde não havia muita terra: e logo nasceu, porque não tinha terra profunda;
6 Ahivangin nisan ahin kah phat in asang gon, jung aneilou jeh in agoplha paitan ahi.
6 mas, saindo o sol, queimou-se; e, porque não tinha raiz, secou-se.
7 Chule abang linglah a achun, ling ho chu ahung khangin chang phung dong nalaiho chu adeplih tan, ahinga aum tapoi.
7 E outra caiu entre espinhos; e cresceram os espinhos, e a sufocaram; e não deu fruto.
8 Adang ho chu leiphalaiya achun, ahung khangin aga tan, hiho chu ajat somthum, ajat somgup, ajat jakhat chengin apung tan ahi!”
8 Mas outras caíram em boa terra e, vingando e crescendo, davam fruto; e um grão produzia trinta, outro sessenta, e outro cem.
9 Chuin Aman aseiyin, “Koi hileh khojahna ding nakhang neiyin ngaihen,” ati.
9 E disse-lhes: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
10 Chomkhat jouvin aseijui som le ni ho toh akimvela midang ho toh aum khom pet in, ama hon athulem seiho chu ipi kiseina ham tin adong un.
10 Quando se achou só, os que estavam ao redor dele, com os doze, interrogaram-no acerca da parábola.
11 Aman adonbut in, “Pathen Lenggam thuguh chu nangho kipea nahi tauve. Hinlah thulema kaseina jeh chu polam miho jah ding ahi,
11 E ele lhes disse: A vós é confiado o mistério do reino de Deus, mas aos de fora tudo se lhes diz por parábolas;
12 Hichu Lekhabun aseisa agui lhunna ding: ‘Ka thilbol amu teng ule, ima jildoh hetdoh aneilou diu. Ka thusei ajah teng ule, ima hetdoh aneilou diu. Achutilou le keima lam'ah hung kiheiyun tin, ngaidam chang get unte,’” kiti chu ahi, ati.
12 para que vendo, vejam, e não percebam; e ouvindo, ouçam, e não entendam; para que não se convertam e sejam perdoados.
13 Chuin Jesun akom uva, “Nanghon hiche thulem hi nahetlou mong uham? Achutile thulem dang jouse iti nahe tadiu vem?
13 Disse-lhes ainda: Não percebeis esta parábola? como pois entendereis todas as parábolas?
14 Lou bolpan muchi athe chu Pathen thu midang kom'a kihil lhaang tobang ahi.
14 O semeador semeia a palavra.
15 Muchi kithe lamsih a chu hon avetsah chu ahileh, Pathen thu ja a ahivanga Satan in ahung kilhoh mang pai toh tekah ahi.
15 E os que estão junto do caminho são aqueles em quem a palavra é semeada; mas, tendo-a eles ouvido, vem logo Satanás e tira a palavra que neles foi semeada.
16 Songlheo chung leipatna lah a chu hon avetsah chu, athu ajah jah a thanom tah a joppai jengho ahi.
16 Do mesmo modo, aqueles que foram semeados nos lugares pedregosos são os que, ouvindo a palavra, imediatamente com alegria a recebem;
17 Ahivangin amaho chu jung neilou ahijeh un, apangsot jouji pouve. Pathen thu tahsan jeh a boina le suhgimna ato tengule, jung aneilou jeh uvin alhupaiji tauve.
17 mas não têm raiz em si mesmos, antes são de pouca duração; depois, sobrevindo tribulação ou perseguição por causa da palavra, logo se escandalizam.
18 Ling lah a muchi kithe hon avetsah chu Pathen thu ja a,
18 Outros ainda são aqueles que foram semeados entre os espinhos; estes são os que ouvem a palavra;
19 ahivanga leiset hinkho lungkhamna ten alodimsetna, haona lungthim chule thil dang dang ngaichat nan thu chu adeplih jeh a ga sodoh joulou tobang ahi.
19 mas os cuidados do mundo, a sedução das riquezas e a cobiça doutras coisas, entrando, sufocam a palavra, e ela fica infrutífera.
20 Chule leipha laiya chuhon avetsah chu athu ja a, hea jopte chu ahiuvin, abang ajat somthum, abang jat somgup chule abang ajatja a aga punsah beho ahiuve,” ati.
20 Aqueles outros que foram semeados em boa terra são os que ouvem a palavra e a recebem, e dão fruto, a trinta, a sessenta, e a cem, por um.
21 Chuin Jesun ajah uva, “Koiyin meivah khu lo sung le jalkhun noiya atun ngaiyem? Koiman bolponte! Meivah chu avah hoiselna ding mun'a aki tungjin ahi.
21 Disse-lhes mais: Vem porventura a candeia para se meter debaixo do alqueire, ou debaixo da cama? não é antes para se colocar no velador?
22 Ijeh-inem itileh thil kiselguh chengse chu achaina leh kiphongdoh ding, chuleh akiselguh jouse chu vahdoh ding ahi.
22 Porque nada está encoberto senão para ser manifesto; e nada foi escondido senão para vir à luz.
23 Koi hileh khojahna ding nakhang neiyin ngaihenchule hethem hen,” ati.
23 Se alguém tem ouvidos para ouvir, ouça.
24 Chuin aman aseiben, “Najah chengseu chu lunglut tah in ngaiyun. Phatah a na ngai chan uva, hetgilna nakipe diu ahi—chule kipehbe ding bon nahiuve.
24 Também lhes disse: Atendei ao que ouvis. Com a medida com que medis vos medirão a vós, e ainda se vos acrescentará.
25 Koi hileh ka thuhil ngaiho chu hetbena kipehbe ding, ahinlah koi hileh ka thuhil ngailou chu ahetsa themkhat jong amahoa kon'a kilahmang peh ding ahi,” ati.
25 Pois ao que tem, ser-lhe-á dado; e ao que não tem, até aquilo que tem ser-lhe-á tirado.
26 Jesun ajah uva, “Pathen Lenggam umdol chu loubolmi khat in leiya muchi athe tobang ahi.
26 Disse também: O reino de Deus é assim como se um homem lançasse semente à terra,
27 Asun ajan'a a-imut pet chuleh aha pet hijongleh, amuchi the chu ahung kehdoh in, akhanglen in, hinlah aman hitia chu thil iti hung umdoh ham ahepoi.
27 e dormisse e se levantasse de noite e de dia, e a semente brotasse e crescesse, sem ele saber como.
28 Leiset in achamin ahin gadohsah jin, amasapen in avui ahung dondoh in, chuteng achaina leh ahung gadoh in aminji tai.
28 A terra por si mesma produz fruto, primeiro a erva, depois a espiga, e por último o grão cheio na espiga.
29 Aga chu amin phat leh, a atphat ahitah jeh in loubolpa achen, koiten a atpaiji tai,” ati.
29 Mas assim que o fruto amadurecer, logo lhe mete a foice, porque é chegada a ceifa.
30 Jesun aseiben, “Pathen Lenggam hi ipi toh kitekah ding hitam? Ipi thulema ka hilchet ding hitam?
30 Disse ainda: A que assemelharemos o reino de Deus? ou com que parábola o representaremos?
31 Ankam mu leiya kithe tobang ahi, hichu muchi lah a aneopen ahi.
31 É como um grão de mostarda que, quando se semeia, é a menor de todas as sementes que há na terra;
32 Ahivangin ahung kedoh tengleh hampa dang jouse sangin alenjon, abah lentah jong ahin sodoh jin, chuti chun chunga leng vachate abah lim noiya ahung geh jiuvin ahi,” ati.
32 mas, tendo sido semeado, cresce e faz-se a maior de todas as hortaliças e cria grandes ramos, de tal modo que as aves do céu podem aninhar-se à sua sombra.
33 Chuin chutobang thulem tamtah mangchan ama hon ahetthei diu kham thu ahil e.
33 E com muitas parábolas tais lhes dirigia a palavra, conforme podiam compreender.
34 Mihonpi jah a thulem tilouvin imacha asei khapoi. Ahinla aseijui te chengse vang chu guhthimin ijakai ahilchen jinai.
34 E sem parábola não lhes falava; mas em particular explicava tudo a seus discípulos.
35 Chuin nilhah in Jesun aseijui te kom'a, “Hungun, dil khu agal langa galkaiyu hite,” ati.
35 Naquele dia, quando já era tarde, disse-lhes: Passemos para o outro lado.
36 Chuti chun mihonpi chu adalha uvin, Jesu chu konga akitolpi tauvin, kong dang phabep in vang ahinjuiyun ahi.
36 E eles, deixando a multidão, o levaram consigo, assim como estava, no barco; e havia com ele também outros barcos.
37 Chuin khopi hui ahung nungin ahileh, twi kinong chu kong sunga ahung kinonglut matchet jeng tan, adimpai ding ahitan ahi.
37 E se levantou grande tempestade de vento, e as ondas batiam dentro do barco, de modo que já se enchia.
38 Apet chun Jesu chu kong mei lama lukhap kikhap in ana ihmun, aseijui ten asukhang'un ajah-a, “Houhil, kalhummang gam dingu hi imalouva nagel ham?” ati tauve.
38 Ele, porém, estava na popa dormindo sobre a almofada; e despertaram-no, e lhe perguntaram: Mestre, não se te dá que pereçamos?
39 Jesu akhah phat in huipi chu aphoh in, twi-nong jah-a, “Thipmin! Thipchet in!” tia thu apeh leh, apettah in huipi chu athipchet jeng tan, kho aphasel tan ahi.
39 E ele, levantando-se, repreendeu o vento, e disse ao mar: Cala-te, aquieta-te. E cessou o vento, e fez-se grande bonança.
40 Chuin Aman ajah uva, “Ibola nakichat uham? Tahsanna nanei nailou uham?” atitai.
40 Então lhes perguntou: Por que sois assim tímidos? Ainda não tendes fé?
41 Seijui ho chu akithing jeng tauvin, “Hiche pa hi koi mongmong hiya, huipi le twi-nongin jong athu angai ahitadem!” tin aki dongto tauvin ahi.
41 Encheram-se de grande temor, e diziam uns aos outros: Quem, porventura, é este, que até o vento e o mar lhe obedecem?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.