Marcos 4
PATHEN LEKHABU THENG (TCZCHONGTHU) vs ACF
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Avelin dil panga thu ahilpan kit tai. Mipi tamtah akom'a ahung kikhom pai jengun, Ama kong sunga aluttan ahi. Kong sunga chun atouvin, mipite chu vaokama atouvun ahi.
1 E outra vez começou a ensinar junto do mar, e ajuntou-se a ele grande multidão, de sorte que ele entrou e assentou-se num barco, sobre o mar; e toda a multidão estava em terra junto do mar.
2 Amaho chu thulem'in thu tamtah ahil'in,
2 E ensinava-lhes muitas coisas por parábolas, e lhes dizia na sua doutrina:
3 “Ngaiyun! Muchi thepa muchi then achen ahi.
3 Ouvi: Eis que saiu o semeador a semear.
4 Athe athe leh abang lamsih ah achun, hiho chu vachaten ahungloh un anegam tauvin ahi.
4 E aconteceu que semeando ele, uma parte da semente caiu junto do caminho, e vieram as aves do céu, e a comeram;
5 Chule abang songlheo chunga leipatna lah a achun, alei asalou jeh in akehdoh jengin,
5 E outra caiu sobre pedregais, onde não havia muita terra, e nasceu logo, porque não tinha terra profunda;
6 Ahivangin nisan ahin kah phat in asang gon, jung aneilou jeh in agoplha paitan ahi.
6 Mas, saindo o sol, queimou-se; e, porque não tinha raiz, secou-se.
7 Chule abang linglah a achun, ling ho chu ahung khangin chang phung dong nalaiho chu adeplih tan, ahinga aum tapoi.
7 E outra caiu entre espinhos e, crescendo os espinhos, a sufocaram e não deu fruto.
8 Adang ho chu leiphalaiya achun, ahung khangin aga tan, hiho chu ajat somthum, ajat somgup, ajat jakhat chengin apung tan ahi!”
8 E outra caiu em boa terra e deu fruto, que vingou e cresceu; e um produziu trinta, outro sessenta, e outro cem.
9 Chuin Aman aseiyin, “Koi hileh khojahna ding nakhang neiyin ngaihen,” ati.
9 E disse-lhes: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
10 Chomkhat jouvin aseijui som le ni ho toh akimvela midang ho toh aum khom pet in, ama hon athulem seiho chu ipi kiseina ham tin adong un.
10 E, quando se achou só, osque estavam junto dele com os doze interrogaram-no acerca da parábola.
11 Aman adonbut in, “Pathen Lenggam thuguh chu nangho kipea nahi tauve. Hinlah thulema kaseina jeh chu polam miho jah ding ahi,
11 E ele disse-lhes: A vós vos é dado saber os mistérios do reino de Deus, mas aos que estão de fora todas estas coisas se dizem por parábolas,
12 Hichu Lekhabun aseisa agui lhunna ding: ‘Ka thilbol amu teng ule, ima jildoh hetdoh aneilou diu. Ka thusei ajah teng ule, ima hetdoh aneilou diu. Achutilou le keima lam'ah hung kiheiyun tin, ngaidam chang get unte,’” kiti chu ahi, ati.
12 Para que, vendo, vejam, e não percebam; e, ouvindo, ouçam, e não entendam; para que não se convertam, e lhes sejam perdoados os pecados.
13 Chuin Jesun akom uva, “Nanghon hiche thulem hi nahetlou mong uham? Achutile thulem dang jouse iti nahe tadiu vem?
13 E disse-lhes: Não percebeis esta parábola? Como, pois, entendereis todas as parábolas?
14 Lou bolpan muchi athe chu Pathen thu midang kom'a kihil lhaang tobang ahi.
14 O que semeia, semeia a palavra;
15 Muchi kithe lamsih a chu hon avetsah chu ahileh, Pathen thu ja a ahivanga Satan in ahung kilhoh mang pai toh tekah ahi.
15 E, os que estão junto do caminho são aqueles em quem a palavra é semeada; mas, tendo-a eles ouvido, vem logo Satanás e tira a palavra que foi semeada nos seus corações.
16 Songlheo chung leipatna lah a chu hon avetsah chu, athu ajah jah a thanom tah a joppai jengho ahi.
16 E da mesma forma os que recebem a semente sobre pedregais; os quais, ouvindo a palavra, logo com prazer a recebem;
17 Ahivangin amaho chu jung neilou ahijeh un, apangsot jouji pouve. Pathen thu tahsan jeh a boina le suhgimna ato tengule, jung aneilou jeh uvin alhupaiji tauve.
17 Mas não têm raiz em si mesmos, antes são temporãos; depois, sobrevindo tribulação ou perseguição, por causa da palavra, logo se escandalizam.
18 Ling lah a muchi kithe hon avetsah chu Pathen thu ja a,
18 E outros são os que recebem a semente entre espinhos, os quais ouvem a palavra;
19 ahivanga leiset hinkho lungkhamna ten alodimsetna, haona lungthim chule thil dang dang ngaichat nan thu chu adeplih jeh a ga sodoh joulou tobang ahi.
19 Mas os cuidados deste mundo, e os enganos das riquezas e as ambições de outras coisas, entrando, sufocam a palavra, e fica infrutífera.
20 Chule leipha laiya chuhon avetsah chu athu ja a, hea jopte chu ahiuvin, abang ajat somthum, abang jat somgup chule abang ajatja a aga punsah beho ahiuve,” ati.
20 E estes são os que foram semeados em boa terra, os que ouvem a palavra e a recebem, e dão fruto, um trinta, e outro sessenta, e outro cem.
21 Chuin Jesun ajah uva, “Koiyin meivah khu lo sung le jalkhun noiya atun ngaiyem? Koiman bolponte! Meivah chu avah hoiselna ding mun'a aki tungjin ahi.
21 E disse-lhes: Vem porventura a candeia para se meter debaixo do alqueire, ou debaixo da cama? não vem antes para se colocar no velador?
22 Ijeh-inem itileh thil kiselguh chengse chu achaina leh kiphongdoh ding, chuleh akiselguh jouse chu vahdoh ding ahi.
22 Porque nada há encoberto que não haja de ser manifesto; e nada se faz para ficar oculto, mas para ser descoberto.
23 Koi hileh khojahna ding nakhang neiyin ngaihenchule hethem hen,” ati.
23 Se alguém tem ouvidos para ouvir, ouça.
24 Chuin aman aseiben, “Najah chengseu chu lunglut tah in ngaiyun. Phatah a na ngai chan uva, hetgilna nakipe diu ahi—chule kipehbe ding bon nahiuve.
24 E disse-lhes: Atendei ao que ides ouvir. Com a medida com que medirdes vos medirão a vós, e ser-vos-á ainda acrescentada a vós que ouvis.
25 Koi hileh ka thuhil ngaiho chu hetbena kipehbe ding, ahinlah koi hileh ka thuhil ngailou chu ahetsa themkhat jong amahoa kon'a kilahmang peh ding ahi,” ati.
25 Porque ao que tem, ser-lhe-á dado; e, ao que não tem, até o que tem lhe será tirado.
26 Jesun ajah uva, “Pathen Lenggam umdol chu loubolmi khat in leiya muchi athe tobang ahi.
26 E dizia: O reino de Deus é assim como se um homem lançasse semente à terra.
27 Asun ajan'a a-imut pet chuleh aha pet hijongleh, amuchi the chu ahung kehdoh in, akhanglen in, hinlah aman hitia chu thil iti hung umdoh ham ahepoi.
27 E dormisse, e se levantasse de noite ou de dia, e a semente brotasse e crescesse, não sabendo ele como.
28 Leiset in achamin ahin gadohsah jin, amasapen in avui ahung dondoh in, chuteng achaina leh ahung gadoh in aminji tai.
28 Porque a terra por si mesma frutifica, primeiro a erva, depois a espiga, por último o grão cheio na espiga.
29 Aga chu amin phat leh, a atphat ahitah jeh in loubolpa achen, koiten a atpaiji tai,” ati.
29 E, quando já o fruto se mostra, mete-se-lhe logo a foice, porque está chegada a ceifa.
30 Jesun aseiben, “Pathen Lenggam hi ipi toh kitekah ding hitam? Ipi thulema ka hilchet ding hitam?
30 E dizia: A que assemelhare-mos o reino de Deus? ou com que parábola o representaremos?
31 Ankam mu leiya kithe tobang ahi, hichu muchi lah a aneopen ahi.
31 É como um grão de mostarda, que, quando se semeia na terra, é a menor de todas as sementes que há na terra;
32 Ahivangin ahung kedoh tengleh hampa dang jouse sangin alenjon, abah lentah jong ahin sodoh jin, chuti chun chunga leng vachate abah lim noiya ahung geh jiuvin ahi,” ati.
32 Mas, tendo sido semeado, cresce; e faz-se a maior de todas as hortaliças, e cria grandes ramos, de tal maneira que as aves do céu podem aninhar-se debaixo da sua sombra.
33 Chuin chutobang thulem tamtah mangchan ama hon ahetthei diu kham thu ahil e.
33 E com muitas parábolas tais lhes dirigia a palavra, segundo o que podiam compreender.
34 Mihonpi jah a thulem tilouvin imacha asei khapoi. Ahinla aseijui te chengse vang chu guhthimin ijakai ahilchen jinai.
34 E sem parábolas nunca lhes falava; porém, tudo declarava em particular aos seus discípulos.
35 Chuin nilhah in Jesun aseijui te kom'a, “Hungun, dil khu agal langa galkaiyu hite,” ati.
35 E, naquele dia, sendo já tarde, disse-lhes: Passemos para o outro lado.
36 Chuti chun mihonpi chu adalha uvin, Jesu chu konga akitolpi tauvin, kong dang phabep in vang ahinjuiyun ahi.
36 E eles, deixando a multidão, o levaram consigo, assim como estava, no barco; e havia também com ele outros barquinhos.
37 Chuin khopi hui ahung nungin ahileh, twi kinong chu kong sunga ahung kinonglut matchet jeng tan, adimpai ding ahitan ahi.
37 E levantou-se grande temporal de vento, e subiam as ondas por cima do barco, de maneira que já se enchia.
38 Apet chun Jesu chu kong mei lama lukhap kikhap in ana ihmun, aseijui ten asukhang'un ajah-a, “Houhil, kalhummang gam dingu hi imalouva nagel ham?” ati tauve.
38 E ele estava na popa, dormindo sobre uma almofada, e despertaram-no, dizendo-lhe: Mestre, não se te dá que pereçamos?
39 Jesu akhah phat in huipi chu aphoh in, twi-nong jah-a, “Thipmin! Thipchet in!” tia thu apeh leh, apettah in huipi chu athipchet jeng tan, kho aphasel tan ahi.
39 E ele, despertando, repreendeu o vento, e disse ao mar: Cala-te, aquieta-te. E o vento se aquietou, e houve grande bonança.
40 Chuin Aman ajah uva, “Ibola nakichat uham? Tahsanna nanei nailou uham?” atitai.
40 E disse-lhes: Por que sois tão tímidos? Ainda não tendes fé?
41 Seijui ho chu akithing jeng tauvin, “Hiche pa hi koi mongmong hiya, huipi le twi-nongin jong athu angai ahitadem!” tin aki dongto tauvin ahi.
41 E sentiram um grande temor, e diziam uns aos outros: Mas quem é este, que até o vento e o mar lhe obedecem?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.