Marcos 12

PATHEN LEKHABU THENG (TCZCHONGTHU) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Chuin Jesun thulem in thu ahil pantan: “Mikhatnin lengpilei abolin, akimvel ah pal agenin ahi. Chuin achilna ding khuh alaiyin, insang asan, chuin alei lhouho khut ah lousan dingin apedoh in gam dangah achetan ahi.
1 E começou a falar-lhes por parábolas: Um homem plantou uma vinha, e cercou-a de um valado, e fundou nela um lagar, e edificou uma torre, e arrendou-a a uns lavradores, e partiu para fora da terra.
2 Aga lo phat ahi phat in ama chan ding chu ladingin alei lhouho henga asoh ho khat asoltai.
2 E, chegado o tempo, mandou um servo aos lavradores para que recebesse, dos lavradores, do fruto da vinha.
3 Hinlah alei lhouho chun amapa chu amanun avouvin, khutgoh keovin ahin soldoh tauve.
3 Mas estes, apoderando-se dele, o feriram e o mandaram embora vazio.
4 Chuin lou neipan asohho khat asol kit leh ama jong chu ajumso uvin, alu ahin vohpeh uve.
4 E tornou a enviar-lhes outro servo; e eles, apedrejando-o, o feriram na cabeça, e o mandaram embora, tendo-o afrontado.
5 Chujouvin achom khat asol kit in ahile ama chu ahin that tauve. Chule adang asol ho jong abang ahin vouvin, abang ahin that un ahi.
5 E tornou a enviar-lhes outro, e a este mataram; e a outros muitos, dos quais a uns feriram e a outros mataram.
6 Asol thei ding khat bou aum tan, ama chu achapa deitah chu ahi. Lou neipan achaina keiyin, ‘Kachapa ahijeh in ana jabol nauvinte,’ tin ama chu asoltan ahi.”
6 Tendo ele, pois, ainda um seu filho amado, enviou-o também a estes por derradeiro, dizendo: Ao menos terão respeito ao meu filho.
7 “Ahinlah alei lhouho chu akihouvun, ‘Veuvin, agamngah ding, agoulo ding pa ahunge. Thatdoh utin agam hi eiho chang taute,’ akitiuvin ahi.
7 Mas aqueles lavradores disseram entre si: Este é o herdeiro; vamos, matemo-lo, e a herança será nossa.
8 Chuin aman'un, athat un along chu lengpilei polam'ah alehdoh tauvin ahi.”
8 E, pegando dele, o mataram, e o lançaram fora da vinha.
9 “Hichan gei chu ahitah leh lengpilei neipa chun alei lhouho chu ilotante tia nagel uvem?” tin adong'e. “Na seipeh unge—ama hungin tin alei lhouho chu sugam intin lengpilei chu midang pedoh tante.
9 Que fará, pois, o senhor da vinha? Virá, e destruirá os lavradores, e dará a vinha a outros.
10 Thubua kisun: ‘Insa hon adeimo uva apaiyu song chu inning songin apang tan,
10 Ainda não lestes esta Escritura:A pedra, que os edificadores rejeitaram,Esta foi posta por cabeça de esquina;
11 hiche hi Pakai thilbol ahin, vet dingin avetlom lheh e,’ tia kisun chu na simdoh khah hih uvem?” tin adonge.
11 Isto foi feito pelo Senhor E é coisa maravilhosa aos nossos olhos?
12 Chupet a um hou lamkaiho chun—alei lhou migilou ho chu amaho toh kitekahna'a kisei ahi tin agel tauvin, Jesu chu mat ding ago tauvin ahi. Ahinlah mipi ho akichat kit jeh uvin, adalha uvin achemang tauve.
12 E buscavam prendê-lo, mas temiam a multidão; porque entendiam que contra eles dizia esta parábola; e, deixando-o, foram-se.
13 Chomkhat jouvin lamkaiho chun thua themmo chansah a mattheina dingin Pharisee ho phabep khat le Herod miho phabep chu Jesu thudoh bol dingin asol un ahi.
13 E enviaram-lhe alguns dos fariseus e dos herodianos, para que o apanhassem nalguma palavra.
14 Hichun agacheuvin, “Houhil, Nangma midih nahin, koima gin na neipoi. Dihtah a Pathen lampi chu nahil ahi chu kaheuve. Ahile nei seipeh un—Caesar kai kapeh uhi dihthei ding hinam ahilou le dihlou ding ham?
14 E, chegando eles, disseram-lhe: Mestre, sabemos que és homem de verdade, e de ninguém se te dá, porque não olhas à aparência dos homens, antes com verdade ensinas o caminho de Deus; é lícito dar o tributo a César, ou não? Daremos, ou não daremos?
15 Kapeh diu ham, kapehlou diu ham?” agati uve. Jesun aphatlhem nau chu amudoh in, adonbutnan, “Ibola nei lunglah uham? Romte dangka pumkhat hin choiyun lang nei vetsah un, chule na seipeh uvinge,” ati.
15 Então ele, conhecendo a sua hipocrisia, disse-lhes: Por que me tentais? Trazei-me uma moeda, para que a veja.
16 Ahin choi phat un, Jesun aven, “Hichea kinam hi koi lim le koi min ham?” tia adoh leh, ama hon “Caesar a ahi,” atiuvin ahi.
16 E eles lha trouxeram. E disse-lhes: De quem é esta imagem e inscrição? E eles lhe disseram: De César.
17 Chuin Jesun, “Chuti ahile aphai, Caesar a chu Caesar peuvin lang, Pathen'a chu Pathen peuvin,” atipeh tai. Adonbutna chu adatmo lheh jengun ahi.
17 E Jesus, respondendo, disse-lhes: Dai pois a César o que é de César, e a Deus o que é de Deus. E maravilharam-se dele.
18 Chujouvin Sadducee—mithi thokitna aumpoi tiho—chu ahengah ahungun, ajah a thudoh aneiyun,
18 Então os saduceus, que dizem que não há ressurreição, aproximaram-se dele, e perguntaram-lhe, dizendo:
19 “Houhil, Mose’n eithupeh dungjuiyun mi khat touvin cha nei louva ajinu adalhah a, athi tah a ahile, asopipa chun ajinu chu vehen lang asopipa phunggui aman louna ding chun chi khaipeh hen tin akiseiye.
19 Mestre, Moisés nos escreveu que, se morresse o irmão de alguém, e deixasse a mulher e não deixasse filhos, seu irmão tomasse a mulher dele, e suscitasse descendência a seu irmão.
20 Achutile, tekahnan ucha pasal sagi aum'e. Amasapen pa chun ji aneiyin chikhai louvin athitai.
20 Ora, havia sete irmãos, e o primeiro tomou a mulher, e morreu sem deixar descendência;
21 Aban'a pan amanu chu jin aneiyin chikhai louvin athin, athumna pa jong chutima chu ahin,
21 E o segundo também a tomou e morreu, e nem este deixou descendência; e o terceiro da mesma maneira.
22 Hiti chun akitol suhpeh tauvin, asagi uvin chikhailou ahi tauve. Achainan numeinu jong chu athitai.
22 E tomaram-na os sete, sem, contudo, terem deixado descendência. Finalmente, depois de todos, morreu também a mulher.
23 Ahileh tun nei seipeh un, thokit nia amanu chu alah uva koipen ji hitan tem? Ijeh-inem iti leh asagiuva amanu chu jia anei cheh u ahitai,” atiuve.
23 Na ressurreição, pois, quando ressuscitarem, de qual destes será a mulher? porque os sete a tiveram por mulher.
24 Jesun adonbut in, “Na suhkhel'u chu Pathen thubua thu kisei na hethem pouvin chule Pathen thaneina nahet lou uhi ahi.
24 E Jesus, respondendo, disse-lhes: Porventura não errais vós em razão de não saberdes as Escrituras nem o poder de Deus?
25 Ijeh-inem iti leh mithiho athodoh tengu chule ji anei tahlou diu chujongleh kichensahna um talou ding ahi. Hiche thudol'a hi vanna Vantil te tobang hi ding ahi tauve.”
25 Porquanto, quando ressuscitarem dentre os mortos, nem casarão, nem se darão em casamento, mas serão como os anjos que estão nos céus.
26 “Ahileh, mithiho kaithouva aum diu thudol hi—Mose'n hamboh meikou thudol asutna-ah, Abraham, Isaac chule Jacob thi jou khonungpeh a Pathen'in Mose kom'a, ‘Keima Abraham Pathen, Isaac Pathen chule Jacob Pathen kahi,’ tia asei thu chu sim khalou nahiuvem?
26 E, acerca dos mortos que houverem de ressuscitar, não tendes lido no livro de Moisés como Deus lhe falou na sarça, dizendo: Eu sou o Deus de Abraão, e o Deus de Isaque, e o Deus de Jacó?
27 Chu dungjuiya chu ama ahingho Pathen ahin, athihoa ahipoi. Nanghon thu hettohlou suhkhelna lentah naneiyu ahitai,” ati.
27 Ora, Deus não é de mortos, mas sim, é Deus de vivos. Por isso vós errais muito.
28 Chua houdan thuhil ho lah a khat in akihou nau chu anajan, Jesun kichentah a ahil chu ahechen in, hijeh chun aman Jesu jah a, “Thupeh jouse lah a hoiche pen hi thupi pen ham?” tin adongtai.
28 Aproximou-se dele um dos escribas que os tinha ouvido disputar, e sabendo que lhes tinha respondido bem, perguntou-lhe: Qual é o primeiro de todos os mandamentos?
29 Jesun adonbut in, “Thupeh pipen chu hiche hi ahi: ‘Ngaiyun, Vo Israel! Pakai Pathen hi khat seh bou ahi.
29 E Jesus respondeu-lhe: O primeiro de todos os mandamentos é: Ouve, Israel, o Senhor nosso Deus é o único Senhor.
30 Nangman Pakai na Pathen chu, nalung pumpi, nahinna pumpi, na ngaitona pumpi chule na thaneina jousea na ngailut mong mong ding ahi.’
30 Amarás, pois, ao Senhor teu Deus de todo o teu coração, e de toda a tua alma, e de todo o teu entendimento, e de todas as tuas forças; este é o primeiro mandamento.
31 Anina jong kibangchet in athupin ahi, hichu: ‘Nangma na kingailut bangin naheng nakom ngailun.’ Hiche teni sanga thupijo thupeh dang aumpoi,” ati.
31 E o segundo, semelhante a este, é: Amarás o teu próximo como a ti mesmo. Não há outro mandamento maior do que estes.
32 Hou dan thuhil pan adonbut in, “Na seihoi ngeiye, Houhil. Nangman thudih tah in thu na seiyin Pathen khat seh bou aum'e, Pathen dang aumpoi nati-e.
32 E o escriba lhe disse: Muito bem, Mestre, e com verdade disseste que há um só Deus, e que não há outro além dele;
33 Chule Pathen chu lungthim pumpi, khohet theina pumpi le thanei jousea ngailut ding ahi chu kahen, chule eima ikingailut banga iheng ikom ngailut ding jong chu kahei. Hichu ganpum goa kilhaina le longlhenna sangin gamchengin aphajoi,” ati.
33 E que amá-lo de todo o coração, e de todo o entendimento, e de toda a alma, e de todas as forças, e amar o próximo como a si mesmo, é mais do que todos os holocaustos e sacrifícios.
34 Dan thuhil pan kichen tah a adonbut ajah phat in Jesun ajah a aseiyin, “Nangma Pathen Lenggam toh na kigamlat poi,” atipeh tai. Chukal chun koiman thudang adongngam tapoi.
34 E Jesus, vendo que havia respondido sabiamente, disse-lhe: Não estás longe do reino de Deus. E já ninguém ousava perguntar-lhe mais nada.
35 Phat chomkhat jouvin, Jesun Hou-In sunga thu ahil pet in miho adongin, “Dan thusun hon Messiah chu iti David chapa ahi atiu hintem?
35 E, falando Jesus, dizia, ensinando no templo: Como dizem os escribas que o Cristo é filho de Davi?
36 Ijeh-inem iti leh Lhagao Thengin ahil a kon'in David jengin jong, ‘Pakaiyin ka Pakai jah ah, jabolna mun'ah kajet lamin touvin na melmate cheng nakeng chotphaa kanei sah masangsen,’ anatin ahi.
36 O próprio Davi disse pelo Espírito Santo:O Senhor disse ao meu Senhor:Assenta-te à minha direita Até que eu ponha os teus inimigos por escabelo dos teus pés.
37 David ama tah in Messiah chu 'ka Pakai,' asah in, achutileh Messiah chu achapa iti hithei ding ham?” atin ahi. Mipi chun Jesu thusei chu thanom tah in angaiyui.
37 Pois, se Davi mesmo lhe chama Senhor, como é logo seu filho? E a grande multidão o ouvia de boa vontade.
38 Jesun aseibe kit in, “Dan thusun hoa kon'in kihong phauvin! Ajehchu ama hon sangkhol chol kiah a kholai lenna chule kailhanga min chibai aboh diu athanoppi uve.
38 E, ensinando-os, dizia-lhes: Guardai-vos dos escribas, que gostam de andar com vestes compridas, e das saudações nas praças,
39 Chule kikhopna in le golvahna a touna pipen adeiyui.
39 E das primeiras cadeiras nas sinagogas, e dos primeiros assentos nas ceias;
40 Hinlah kiphatlamna beihelin meithaiho nei le gou lahpehna dingin alhemlha jiuvin, hougut tah bangin japi mutheina ding munhoah sottah tah taona amang jiuve. Hiche jeh a hi amaho hi gotna sangtah chang diu ahi,” ati.
40 Que devoram as casas das viúvas, e isso com pretexto de largas orações. Estes receberão mais grave condenação.
41 Chuin Jesu Houin sunga sumdolna bom jon'ah atouvin, mipin sumdolna boma sum ale-lut chu aven ahile mihao tamtah in tamtah tah ale-lut'u amui.
41 E, estando Jesus assentado defronte da arca do tesouro, observava a maneira como a multidão lançava o dinheiro na arca do tesouro; e muitos ricos deitavam muito.
42 Chua chun vaicha tah meithainu khat ahungin sumsan nong pumni alehlut in ahi.
42 Vindo, porém, uma pobre viúva, deitou duas pequenas moedas, que valiam meio centavo.
43 Chuin aseijui te ho akouvin ajah uva, “Tahbeh a kasei ahi, hiche meithai vaichanu hin adang jouse sangin sumdolna ah atam le-lut pen'e.
43 E, chamando os seus discípulos, disse-lhes: Em verdade vos digo que esta pobre viúva deitou mais do que todos os que deitaram na arca do tesouro;
44 Ijeh-inem itileh adang ho jouse khun aneival ato'u ahin, amanu vang hin aneichasun ahinpi chengse ale-lut jeng ahi,” ati.
44 Porque todos ali deitaram do que lhes sobejava, mas esta, da sua pobreza, deitou tudo o que tinha, todo o seu sustento.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.