Marcos 10
PATHEN LEKHABU THENG (TCZCHONGTHU) vs ARA
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Chuin Jesun Capernaum adalhan chua kon'in Judah gamkol sung leh, Jordan Lui solam gamkaiyah achesuh tan ahi. Mihonpi chu ahenga ahung kikhom kit tauvin, chuti chun Aman amaho chu thu ahilkit tan ahi.
1 Levantando-se Jesus, foi dali para o território da Judeia, além do Jordão. E outra vez as multidões se reuniram junto a ele, e, de novo, ele as ensinava, segundo o seu costume.
2 Chua chun Pharisee ho mi phabep ahenga ahungun mochan theina dinga kipalsahna dingin, “Pasal in aji ada hi danngai hinam?” tin thudoh ahung neiyui.
2 E, aproximando-se alguns fariseus, o experimentaram, perguntando-lhe: É lícito ao marido repudiar sua mulher?
3 Jesun athudoh'u chu adonbut in, “Mose'n nangho jida thua danthu itobang napeh uvem?” tia adoh leh,
3 Ele lhes respondeu: Que vos ordenou Moisés?
4 ama hon, “Da ding aphalnai. Mi khat in aji adana dia lekhasut apehlut a, chule amanu chu asoldoh thei ahi, tin aseiye,” atiuvin ahi.
4 Tornaram eles: Moisés permitiu lavrar carta de divórcio e repudiar.
5 Chuin Jesun adonbutnan: “Nangho lungtah behseh jeh a hitia chu dan nahin ngaijang peh u ahi bouve.
5 Mas Jesus lhes disse: Por causa da dureza do vosso coração, ele vos deixou escrito esse mandamento;
6 Ahivangin semtila pat a 'Pathen'in Pasal le numei anasem' ahitai.
6 porém, desde o princípio da criação, Deus os fez homem e mulher.
7 'Hichun ipi jeh a pasal in anu le apa adalhah a ajia beh ham ti avetsah in,
7 Por isso, deixará o homem a seu pai e mãe [e unir-se-á a sua mulher],
8 chule amani chu pumni hita louva pumkhat,' tahsa khat hilhon ding ahitai.
8 e, com sua mulher, serão os dois uma só carne. De modo que já não são dois, mas uma só carne.
9 Hijeh chun Pathen gopsa chu mihemin sukhen hih hen,” ati.
9 Portanto, o que Deus ajuntou não separe o homem.
10 Phat chomkhat jouvin, aseijui te toh insunga amaho bou aumpet un, hiche thu hi ahin podoh kit'un,
10 Em casa, voltaram os discípulos a interrogá-lo sobre este assunto.
11 Aman aseipeh in, “Koi hileh aji da a jidang nei chun ajinu chu ajonsan ahi.
11 E ele lhes disse: Quem repudiar sua mulher e casar com outra comete adultério contra aquela.
12 Numeiyin jong apasal ada a midang toh akichen leh amanu jong chu ajong ahi,” ati.
12 E, se ela repudiar seu marido e casar com outro, comete adultério.
13 Nikhat hi minu mipate phabep khat in achateu chu Jesun atham'a phatthei aboh diuvin ahin puiyun ahileh, aseijui ten ana jadauvin ahi.
13 Então, lhe trouxeram algumas crianças para que as tocasse, mas os discípulos os repreendiam.
14 Jesun hichu ajah phat in aseijui te chunga alung phamon, ajah uva aseiyin, “Chapang neocha ho chu kahenga hung sah'un, jahda hih-un! Ijeh-inem iti leh Pathen Lenggam chu amaho tobang hoa bou ahi.”
14 Jesus, porém, vendo isto, indignou-se e disse-lhes: Deixai vir a mim os pequeninos, não os embaraceis, porque dos tais é o reino de Deus.
15 Tahbeh a ka seipeh nahiuve, koi hileh chapang neoho banga Pathen Lenggam sanglou chu itinama jongleh hichea chu lutlou ding ahi,” ati.
15 Em verdade vos digo: Quem não receber o reino de Deus como uma criança de maneira nenhuma entrará nele.
16 Chuin chapangho chu apomin achung uva akhut angam'in phatthei abohtai.
16 Então, tomando-as nos braços e impondo-lhes as mãos, as abençoava.
17 Chuin Ama Jerusalem lang jon'a ache ding kon'in mi khat ahung lhaijelin a angsung'ah adilsun, ajah-ah, “Houhil pha, tonsot hinkemlou kanei theina dinga ipi kabol ding ham?” ati.
17 E, pondo-se Jesus a caminho, correu um homem ao seu encontro e, ajoelhando-se, perguntou-lhe: Bom Mestre, que farei para herdar a vida eterna?
18 Jesun, “Ibola apha neiti ham?” tin adong'e. “Pathen khat seh tailou koima apha aumpoi,
18 Respondeu-lhe Jesus: Por que me chamas bom? Ninguém é bom senão um, que é Deus.
19 Ahin, na thudoh donbutna dingin Thupeh chengse: 'Tolthat hih-in, Jonbol hih-in, gucha hih-in, duhan mi bol hih-in, nanu napa jabolin,'” ati.
19 Sabes os mandamentos: Não matarás, não adulterarás, não furtarás, não dirás falso testemunho, não defraudarás ninguém, honra a teu pai e tua mãe.
20 Hichun khangdong pan, “Houhil, hichengse chu ka chapan laiya pat kahin nitpeh ahitai,” ati.
20 Então, ele respondeu: Mestre, tudo isso tenho observado desde a minha juventude.
21 Jesun ama chu aven, angailu lheh jenge. “Nabol loulai thilkhat aum nalaiye, chen lang nanei chengse gajoh inlang vaicha gentheiho gahoppeh tan, chutileh van gou nanei ding ahi. Chuleh hungin lang kanung juiyin,” ati.
21 E Jesus, fitando-o, o amou e disse: Só uma coisa te falta: Vai, vende tudo o que tens, dá-o aos pobres e terás um tesouro no céu; então, vem e segue-me.
22 Chucheng asei ajah phat in amai athim jeng tan, gou haotah ahijeh in lung nommo tah in achemang tan ahi.
22 Ele, porém, contrariado com esta palavra, retirou-se triste, porque era dono de muitas propriedades.
23 Chuin Jesun aseijui te avekimvelin, “Mihao theiho hi Pathen Lenggam'a alut diu iti hahsat hitam!” ati.
23 Então, Jesus, olhando ao redor, disse aos seus discípulos: Quão dificilmente entrarão no reino de Deus os que têm riquezas!
24 Athusei chu aseijui ten adatmo lheh uve, ahinlah Jesun asei kit in, “Chate ho, Pathen Lenggam'a luttheina ding hi thil hahsa tah jong ahi,
24 Os discípulos estranharam estas palavras; mas Jesus insistiu em dizer-lhes: Filhos, quão difícil é [para os que confiam nas riquezas] entrar no reino de Deus!
25 Tahbeh in, mihao ho Pathen Lenggam alut sangin sangongsang heo-bil hom'a alut ding abaijoi!” ati.
25 É mais fácil passar um camelo pelo fundo de uma agulha do que entrar um rico no reino de Deus.
26 ama hon kidang asa lheh jengun, “Chuti ahileh koi huhhing'a umjou ding ham?” atiuvin ahi.
26 Eles ficaram sobremodo maravilhados, dizendo entre si: Então, quem pode ser salvo?
27 Jesun amaho aven, “Mihem dingin hithei hih jongleh Pathen dingin ahimo aumpoi,” ati.
27 Jesus, porém, fitando neles o olhar, disse: Para os homens é impossível; contudo, não para Deus, porque para Deus tudo é possível.
28 Chuin Peter ahung paodoh in, “Keihon ijakai ka dalhauvin nanung kahin jui tauve,” ati.
28 Então, Pedro começou a dizer-lhe: Eis que nós tudo deixamos e te seguimos.
29 Jesun adonbut in, “Henge, ahinai. Chuleh tahbeh a ka seipeh nahiuve, keima jal le Kipana Thupha jal'a a-in, asopi pasal ho, asopi numei ho, anu, apa, achate chule anei-agou dalha hon,
29 Tornou Jesus: Em verdade vos digo que ninguém há que tenha deixado casa, ou irmãos, ou irmãs, ou mãe, ou pai, ou filhos, ou campos por amor de mim e por amor do evangelho,
30 Ajatja a in le lou, sopi pasal, sopi numei, nu le pa, chate chuleh nei le gou—bolsetna thohpum puma akisan ding ahi. Chuleh khonung hinkhoa tonsot hinkemlou anei ding ahi.
30 que não receba, já no presente, o cêntuplo de casas, irmãos, irmãs, mães, filhos e campos, com perseguições; e, no mundo por vir, a vida eterna.
31 Amavang tua athupipen ho hung thupimo pen intin, tua thupimo penho hung thupipen tante,” ati.
31 Porém muitos primeiros serão últimos; e os últimos, primeiros.
32 Hichun Jerusalem jonin achetou tauvin, Jesu chu amasang uva achen ahileh aseijui ten adatmo lheh jeng uvin, chuleh anung uva cheho chu kichatnan adim uvin ahi. Aseijui som le ni ho apanga achesah in, hichun khonunga Ama chunga hunglhung ding thu ho aseipeh kittan ahi.
32 Estavam de caminho, subindo para Jerusalém, e Jesus ia adiante dos seus discípulos. Estes se admiravam e o seguiam tomados de apreensões. E Jesus, tornando a levar à parte os doze, passou a revelar-lhes as coisas que lhe deviam sobrevir, dizendo:
33 “Ngaiyun, Jerusalem jonin iche tauve, chukom'a chu Mihem Chapa hi thempu pipuiho le danthu sunho khut a pehdoh a um ding, chule amaho chun athina dinga themmo achansah uva namdang te khut a apehdoh dingu,
33 Eis que subimos para Jerusalém, e o Filho do Homem será entregue aos principais sacerdotes e aos escribas; condená-lo-ão à morte e o entregarão aos gentios;
34 Chuleh amaho chun a-el ela abol uva chil asetkhum dingu, avoh uva chuleh atha dingu, chuleh nithum jouleh ama thoudoh kit ding ahi,” ati.
34 hão de escarnecê-lo, cuspir nele, açoitá-lo e matá-lo; mas, depois de três dias, ressuscitará.
35 Chuin James le John, Zebedee chateni ahung lhonin akihoulimpi lhonin, “Houhil, kathum lhon neibol peh tei lhonin,” ati lhon e.
35 Então, se aproximaram dele Tiago e João, filhos de Zebedeu, dizendo-lhe: Mestre, queremos que nos concedas o que te vamos pedir.
36 Jesun, “Nathum lhon chu ipi ham?” atileh,
36 E ele lhes perguntou: Que quereis que vos faça?
37 Amanin, “Naloupina'a natou tengleh khat najet lamah khat naveiyah nei tousah lhonin,” atilhon tai.
37 Responderam-lhe: Permite-nos que, na tua glória, nos assentemos um à tua direita e o outro à tua esquerda.
38 Hichun Jesun, “Nathum lhon nakihet lhon poi! Keiman chomkhat jou le kahin don ding thohgimna khon khachep'a chu nadon ngapchat lhon ding hinam? Thohgimna twilut a kachan ding chu nachan ngam lhon ding hinam?” tin adong tai.
38 Mas Jesus lhes disse: Não sabeis o que pedis. Podeis vós beber o cálice que eu bebo ou receber o batismo com que eu sou batizado?
39 Amanin jong, “Henge, kangam lhonne!” tin aseilhon e. Chuin Jesun adonbut in, “Kadon ding khon'a nadon lhon ding ahin, chule thohgimna twilut ka chan ding jong changngam lhon nan nate.
39 Disseram-lhe: Podemos. Tornou-lhes Jesus: Bebereis o cálice que eu bebo e recebereis o batismo com que eu sou batizado;
40 Ahivangin kajet le veiya tousah ding vang chu keima bolthei dol ahipoi. Pathen'in hichu alhendohsa ho dinga agotsa ahi tabouve,” ati.
40 quanto, porém, ao assentar-se à minha direita ou à minha esquerda, não me compete concedê-lo; porque é para aqueles a quem está preparado.
41 Seijui som ho chun James le John thilthum ajah u chun athimah-un alung phamouvin ahi.
41 Ouvindo isto, indignaram-se os dez contra Tiago e João.
42 Jesun amaho chu akou khomin, “Nanghon naheuve, leiset mite lah a vaipo ho khu amite pakaiyin apangun chuleh gamvaipo milun milal hon anoidou ho'u chunga athunei nau asouvin vai ahom uvin ahi.
42 Mas Jesus, chamando-os para junto de si, disse-lhes: Sabeis que os que são considerados governadores dos povos têm-nos sob seu domínio, e sobre eles os seus maiorais exercem autoridade.
43 Nangho lah a vang chutilou ding ahi. Koi hileh nangho lah a alen hinoma chu na lhachauva pang ding ahi.
43 Mas entre vós não é assim; pelo contrário, quem quiser tornar-se grande entre vós, será esse o que vos sirva;
44 Chuleh nalah uva apipuipen hinoma chu mijouse soh ahi ding angaiye.
44 e quem quiser ser o primeiro entre vós será servo de todos.
45 Ijeh inem iti leh Mihem Chapa tah jong chu jen dinga hung hilouvin mijenle ding le mitampi lhatdohna dinga ahinna tohdoh ding joh a hung ahi bouve,” ati.
45 Pois o próprio Filho do Homem não veio para ser servido, mas para servir e dar a sua vida em resgate por muitos.
46 Chuin amaho Jericho khopi alhungun, Jesu le aseijui ten khopi sung adalhah ding kon'un mihonpi tamtah in anung ahin juiyui. Chuti lai chun mitcho khat, Timaeus chapa Bartimaeus chu lampam'ah ana touve.
46 E foram para Jericó. Quando ele saía de Jericó, juntamente com os discípulos e numerosa multidão, Bartimeu, cego mendigo, filho de Timeu, estava assentado à beira do caminho
47 Nazareth Jesu chu nailam chan aumtai ti ahet phatnin, “Vo David chapa, nei lungset in!” tin ahin sam pantan ahi.
47 e, ouvindo que era Jesus, o Nazareno, pôs-se a clamar: Jesus, Filho de Davi, tem compaixão de mim!
48 Mi tamtah chun, “Thipmin!” tin ama chu aphoh un, ahivangin aman ging cheh in, “David chapa, nei lungset in!” tin ahin sam kit'e.
48 E muitos o repreendiam, para que se calasse; mas ele cada vez gritava mais: Filho de Davi, tem misericórdia de mim!
49 Jesun ajah phatnin adingdenin, “Hilama hung din seipeh un,” atin, ama hon jong mitchopa chu aganai pheiyun, “Kipah thanomin! Hungtan, Aman nakouve,” atipeh un ahin pui tauve.
49 Parou Jesus e disse: Chamai-o. Chamaram, então, o cego, dizendo-lhe: Tem bom ânimo; levanta-te, ele te chama.
50 Hichun Bartimaeus chun asangkhol-tho chu asut in akoilhan, chuin akichom touvin Jesu heng ahin jon tai.
50 Lançando de si a capa, levantou-se de um salto e foi ter com Jesus.
51 Jesun, “Ipi bolpeh leng nadeiyem?” tia adoh leh, mitcho pan, “Houhil, kho muleng kati,” ati.
51 Perguntou-lhe Jesus: Que queres que eu te faça? Respondeu o cego: Mestre, que eu torne a ver.
52 Chuin Jesun ajah a, “Chetan, na tahsan in na damsah tai,” ati leh, chupet tah chun kho amupai jengin, lamlhungin Jesu ahin juitai.
52 Então, Jesus lhe disse: Vai, a tua fé te salvou. E imediatamente tornou a ver e seguia a Jesus estrada fora.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.