Lucas 8

PATHEN LEKHABU THENG (TCZCHONGTHU) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Chujouvin Jesu anai vellah kho ho vil dingin akipandoh in, Pathen Lenggam chung chang Kipana Thupha seiphong leh hillhang le akop in ahi. Aseijui som le ni ho jong akipuiyin,
1 Depois disso, Jesus andava pelas cidades e aldeias anunciando a boa nova do Reino de Deus.
2 lhagao boh vop a kon le anatna kisudam numei phabep khat jong ahiuve. Amaho lah a chun Mary Magdalene, thilha sagi anodoh peh nu;
2 Os Doze estavam com ele, como também algumas mulheres que tinham sido livradas de espíritos malignos e curadas de enfermidades: Maria, chamada Madalena, da qual tinham saído sete demônios;
3 Chuza jinu Joanna, Herod sumkolveina vesuipa; Susanna; chule adang mi tamtah Jesu le aseijui te anei agouva panpina hin tohdoh jing ho jong ahiuve.
3 Joana, mulher de Cuza, procurador de Herodes; Susana e muitas outras, que o assistiram com as suas posses.
4 Nikhat Jesun thusim khat thulem'in mihonpi tamtah, kho chom chom'a kon hung kisutoa athusei ngai dinga hung ho kom'ah hitin aseiye:
4 Havia se reunido uma grande multidão: eram pessoas vindas de várias cidades para junto dele. Ele lhes disse esta parábola:
5 “Loubol mikhat amuchi tu dingin achedoh tai. Aloulai dungah athe len ahileh, muchi abang chu lamsih a achun, chuva chun chotphan aumin, chule vachaten anedoh tauve.
5 Saiu o semeador a semear a sua semente. E ao semear, parte da semente caiu à beira do caminho; foi pisada, e as aves do céu a comeram.
6 Muchi adang songlah a achui. Ahung khang doh in, ahin akehdoh chu agoplha loiyin asunou ding alhomjeh in athidoh tai.
6 Outra caiu no pedregulho; e, tendo nascido, secou, por falta de umidade.
7 Muchi adang chu linglah a achun, ahung kehdoh in chule ling chun adeplih jitai.
7 Outra caiu entre os espinhos; cresceram com ela os espinhos, e sufocaram-na.
8 Muchi adang khat kit chu leipha laiyah achui. Hiche muchi chu akhang in, ga ahin son ana kitu sangin ajat jakhat in agan ahi!” ati. Hiche asei jouvin ahung pengjah jengin, “Koi hileh angaina ding nakhang nei chanin angaiya chule ahetchet ding ahi,” ati.
8 Outra, porém, caiu em terra boa; tendo crescido, produziu fruto cem por um. Dito isto, Jesus acrescentou alteando a voz: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça!
9 Aseijui hon hiche thulem hi ipi kiseina ham adongun ahi.
9 Os seus discípulos perguntaram-lhe a significação desta parábola.
10 Aman adonbut in, “Nanghon Pathen Lenggam thuguh nahet theina diuva phalpehna chang nahiuve. Amavang midang ho hilna a thulem kaman hi Pathen Lekhabua kisun guilhunna dinga ahi: 'Ahin vet tengu leh, amu tahtah lou diu ahi. Ajah tengu leh, ahet theilou diu ahi.'”
10 Ele respondeu: A vós é concedido conhecer os mistérios do Reino de Deus, mas aos outros se lhes fala por parábolas; de forma que vendo não vejam, e ouvindo não entendam.
11 “Hiche hi thulem kisei avetsahna chu ahi: Muchi chu Pathen thu ahi.
11 Eis o que significa esta parábola: a semente é a palavra de Deus.
12 Lamsih a chu muchin avetsah chu, thu kisei jaa ahivanga agiloupa hunga atahsan theina louding le asochat louna dinga alungsunga kon alahmang peh miho aseina ahi.
12 Os que estão à beira do caminho são aqueles que ouvem; mas depois vem o demônio e lhes tira a palavra do coração, para que não creiam nem se salvem.
13 Muchi songlah a chu hon avetsah chu, thu kisei jaa chule kipah tah a kisanta, ahivanga jung akhothuh loujeh uva phat chomkhat kah a bou tahsan, lhepna atotengu leh lhuji ho aseina ahi.
13 Aqueles que a recebem em solo pedregoso são os ouvintes da palavra de Deus que a acolhem com alegria; mas não têm raiz, porque crêem até certo tempo, e na hora da provação a abandonam.
14 Muchi linglah a chu hon avetsah chu, athu ja a ahivanga athujah chu leiset gimna haosatna chule nopsahna hon atomchah a khangdoh thei talou ho aseina ahi. Hijeh chun apilhing thei tapouvin ahi.
14 A que caiu entre os espinhos, estes são os que ouvem a palavra, mas prosseguindo o caminho, são sufocados pelos cuidados, riquezas e prazeres da vida, e assim os seus frutos não amadurecem.
15 Chule muchi leipha laiya chu chun milungtheng, lungthim pha, Pathen thu jaa nung ho, chule lungneng tah a ga tamtah sodoh ho aseina ahi.”
15 A que caiu na terra boa são os que ouvem a palavra com coração reto e bom, retêm-na e dão fruto pela perseverança.
16 “Koiman meivah avah in chule lheng'in akhun ahilou le jalkhun noiyah asel ngaipoi. Meivah chu atunna ah akitungin, chuva chun avah chu insunga lut jousen amuthei bouve.
16 Ninguém acende uma lâmpada e a cobre com um vaso ou a põe debaixo da cama; mas a põe sobre um castiçal, para iluminar os que entram.
17 Ijeh inem itile akiselguh jouse lhangphonga hung kipodoh ding, chule akiphongdoh lou jouse meivah noiya kipodoh ding mijouse kihetsah ding ahi.”
17 Porque não há coisa oculta que não acabe por se manifestar, nem secreta que não venha a ser descoberta.
18 “Hijeh chun iti najah uvem chingtheiyun. Kathuhil ngai jouse, hetthem theina kipeh be ding. Amavang thungai louho chu, ahetsa dan'a agel hou jeng jong amahoa konna kilamang ding ahi.” ati.
18 Vede, pois, como é que ouvis. Porque ao que tiver, lhe será dado; e ao que não tiver, até aquilo que julga ter lhe será tirado.
19 Chuin Jesu anu le asopiho ama toh kimu din ahungun, ahin mihonpi jeh chun ama kom nailut thei louvin aum tauve.
19 A mãe e os irmãos de Jesus foram procurá-lo, mas não podiam chegar-se a ele por causa da multidão.
20 Koiham khat in Jesu aseipeh in, “Nanu le nasopiho polangah aum uve, chule naki mutopi nom uve,” atipeh tai.
20 Foi-lhe avisado: Tua mãe e teus irmãos estão lá fora e desejam ver-te.
21 Jesun adonbut in, “Kanu le kasopi ho chu koi hileh Pathen thu jabol a athua nungho chu ahiuve” ati.
21 Ele lhes disse: Minha mãe e meus irmãos são estes, que ouvem a palavra de Deus e a observam.
22 Nikhat Jesun aseijui te jah a aseiyin, “Dil gal langkhat ah galkaiyu hite” ati. Hijeh chun kong sungah alut un akipatdoh tauve.
22 Num daqueles dias ele subiu com os seus discípulos a uma barca. Disse ele: Passemos à outra margem do lago. E eles partiram.
23 Konga akitol laiyun, Jesu chomkhat kichol din a-imu'e. Ahin sotlou laiyin, huipi hattah twipi chungah chun anungsuh e. Kong chu twi adim tan, amaho setoh tei ding dinmun'ah achu tauve.
23 Durante a travessia, Jesus adormeceu. Desabou então uma tempestade de vento sobre o lago. A barca enchia-se de água, e eles se achavam em perigo.
24 Aseijui te acheuvin aga kaithou un, “Pipu, Pipu, alhalut ding ihitauve!” tin apengjah jeng tauve. Jesu athodoh phat in, huipi le twi kinonglai chu aphohthip tai. Chuin apettah in huipi athip'in ima jouse anomsel tai.
24 Aproximaram-se dele então e o despertaram com este grito: Mestre, Mestre! Nós estamos perecendo! Levantou-se ele e ordenou aos ventos e à fúria da água que se acalmassem; e se acalmaram e logo veio a bonança.
25 Chuin amaho chu adongin, “Natahsan'u hoiba ham?” ati. Amaho akihoulhi chilchel'un, “Thupeh anei teng huipi le twi kinong jengin jong athu angaiye!” akitiuve.
25 Perguntou-lhes, então: Onde está a vossa fé? Eles, cheios de respeito e de profunda admiração, diziam uns aos outros: Quem é este, a quem os ventos e o mar obedecem?
26 Hichun amaho Galilee apat in dil gallang, Gerasene gamkai ahunglhung tauve.
26 Navegaram para a região dos gerasenos, que está defronte da Galiléia.
27 Jesu konga konna apotdoh leh, mikhat thilhavop khat ahungin ahung kimupin ahi. Phat sottah amapa chu in beiya chule sagoh keova khopi pam lhanmol lah a cheng ji ahi.
27 Mal saltou em terra, veio-lhe ao encontro um homem dessa região, possuído de muitos demônios; há muito tempo não se vestia nem parava em casa, mas habitava no cemitério.
28 Jesu amu mu chun apeng'in chule amasanga alhu jengin ahi. Chuin ahung peng in, “Ipi jeh a kakom'a hung kikumlut nahim, Jesu, Chungnung pen Pathen Chapa? Lungset tah in, katao ahi, nei gimbol hih in,” ati.
28 Ao ver Jesus, prostrou-se diante dele e gritou em alta voz: Por que te ocupas de mim, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Rogo-te, não me atormentes!
29 Ijeh inem itile Jesun hiche lhagao boh chu amapa a konna ahungdohna dinga ana thupehsa ahitai. Hiche lhagao boh hin mipa hi athunun ji ahi. Akimattup a thihkhaova akibultuh jeng jongleh, aman imalouva atumtan jia gammang lah adelji, apumpia thilha thaneina noiya um ahitai.
29 Porque Jesus ordenara ao espírito imundo que saísse do homem. Pois há muito tempo que se apoderara dele, e guardavam-no preso em cadeias e com grilhões nos pés, mas ele rompia as cadeias e era impelido pelo demônio para os desertos.
30 Jesun adongin, “Namin ipi ham?” ati. “Janel” tin ahin donbut e, ajeh chu hiche mipa chu thilha tampin abop ahi.
30 Jesus perguntou-lhe: Qual é o teu nome? Ele respondeu: Legião! {Porque eram muitos os demônios que nele se ocultavam.}
31 Thilha ho chun Jesun atosin bei onghom'a asol louna diuvin angeh tauve.
31 E pediam-lhe que não os mandasse ir para o abismo.
32 Hiche mun'a chu voh hon tampi mollanga lha ahiuvin, chule thilha ho chun hiche vohchaho sunga alutna diu joh in athum'un ahi. Hijeh chun Jesun phalna apen,
32 Ora, andava ali pastando no monte uma grande manada de porcos; rogaram-lhe os demônios que lhes permitisse entrar neles. Ele permitiu.
33 chuin thilha ho chu mipa a kon'in ahung potdoh'un vohchaho sungah alut uvin, chule vohcha honpi chu molchung akensuh apat chun alhaisuh un dillen a chun alhai lhauvin alhum lut gam tauve.
33 Saíram, pois, os demônios do homem e entraram nos porcos; e a manada de porcos precipitou-se, pelo despenhadeiro, impetuosamente no lago e afogou-se.
34 Achinghon thilsoh chu amu phat un, anai vel'a khoho le akimvel thinglhang gam ho ah alhailut un thusoh chu athejal le tauve.
34 Quando aqueles que os guardavam viram o acontecido, fugiram e foram contá-lo na cidade e pelo campo.
35 Thilsoh umchan vedingin mipi ho ahung lhaidoh uve. Mihonpi chomloukah in Jesu hengah ahung kikhom un, chule hiche mipa thilha ho a konna kilha ongpa chu amu uvin ahi. Amapa chu Jesu kengbul'ah atouvin, von akivon'in, chule alimgeh tan, chule amaho chu abonun akicha tauvin ahi.
35 Saíram eles, pois, a ver o que havia ocorrido. Chegaram a Jesus e acharam a seus pés, sentado, vestido e calmo, o homem de quem haviam sido expulsos os demônios; e tomados de medo,
36 Chuin thilsoh umchan muho chun adang ho jah a thilhavop pa chu iti suhdam'a um ham ti aseipeh un ahi.
36 ouviram das testemunhas a narração desse exorcismo.
37 Chuin Gerasene gamkaiya mipi ho jousen Jesu hengah agam'u adalhah a achemang nadin angeh tauve, ajeh chu kichatna nasatah huinun chun alodim u ahitai. Hijeh chun Jesu jong kong sungah alelut in adalhatai, dil gallang khat legalkai kit dingin.
37 Então todo o povo da região dos gerasenos rogou a Jesus que se retirasse deles, pois estavam possuídos de grande temor. Jesus subiu à barca, para regressar.
38 Mipa thilha kinodoh peh pa chun ama toh lhonkhom din athum'in, ahin Jesun inlang joh a asol'in, hitin aseipeh e,
38 Nesse momento, pedia-lhe o homem, de quem tinham saído os demônios, para ficar com ele. Mas Jesus despediu-o, dizendo:
39 “Ahipoi, na insung mite kom joh a chen lang, chule Pathen'in nadinga nabolpeh jouse hi gaseipeh tan,” ati. Hijeh chun amapa chu khopi dung lah a achen, Jesun thil loupi abolpeh ho aseiphong len ahi.
39 Volta para casa, e conta quanto Deus te fez. E ele se foi, publicando por toda a cidade essas grandes coisas...
40 Dil gallang a chun mihonpin Jesu ana lem'un ahi, ajeh chu ama hon ana nga jingu ahi.
40 À sua volta, Jesus foi recebido por uma multidão que o esperava.
41 Chuin Jairus kiti akikhopnau in'a lamkai khat, ahungin Jesu kengbul'a abohkhup in a'ina akilhonpi din ahung tem'e.
41 O chefe da sinagoga, chamado Jairo, foi ao seu encontro. Lançou-se a seus pés e rogou-lhe que fosse à sua casa,
42 Achanu changkhat seh, kum som le ni bep chu, thiah ahi. Jesu amapa chutoh alhon khom'in ahileh ama chu mihonpi chun atom chahkheh jengun ahi.
42 porque tinha uma filha única, de uns doze anos, que estava para morrer. Jesus dirigiu-se para lá, comprimido pelo povo.
43 Mihonpi lah a chun numei khat kum som le ni jen thilong'a damlou aumin, amanun damna akimu jou lou ahi.
43 Ora, uma mulher que padecia dum fluxo de sangue havia doze anos, e tinha gasto com médicos todos os seus bens, sem que nenhum a pudesse curar,
44 Jesu nung lang'a pat ahungin, amanun Jesu ponmang athamtai. Apettah chun athilon atang hel tai.
44 aproximou-se dele por detrás e tocou-lhe a orla do manto; e no mesmo instante lhe parou o fluxo de sangue.
45 “Koiham ei tongkha?” tin Jesun ahin dongtai. Mijousen ahilounau aseiyun chuin Peter in, “Pipu, mihonpi hin nasuhkhah ahi,” ati.
45 Jesus perguntou: Quem foi que me tocou? Como todos negassem, Pedro e os que com ele estavam disseram: Mestre, a multidão te aperta de todos os lados...
46 Ahivangin Jesun aseiyin, “Koiham khat in thamkhah ding lungput neimonga eitham ahi, ijeh inem itile keiya konna suhdamna thaneina apot kahei,” ati.
46 Jesus replicou: Alguém me tocou, porque percebi sair de mim uma força.
47 Numei nu chun ki-immang thei kahi tapoi ti ahet phat in, kithing pumin akengbul'ah adilsu tan ahi. Mihonpi chun ipi jeh a atohkhah ham chule adampai jeng thu ahilchet ho chu ajauvin ahi.
47 A mulher viu-se descoberta e foi tremendo e prostrou-se aos seus pés; e declarou diante de todo o povo o motivo por que o havia tocado, e como logo ficara curada.
48 “Chanu” tin amanu jah a chun, “Natahsan in nadamsah ahitai, lungmongin chetan” ati.
48 Jesus disse-lhe: Minha filha, tua fé te salvou; vai em paz.
49 Amanu kom'a thu aseijing laiyin, kikhopna in'a lamkai pa, Jairus, in'a kon thupole khat ahung vailhungin ahi. Aman amapa jah a aseipeh in, “Nachanu athitai. Tua houhil nasuhboi chu phachomlou ding ahitai,” ati.
49 Enquanto ainda falava, veio alguém e disse ao chefe da sinagoga: Tua filha acaba de morrer; não incomodes mais o Mestre.
50 Ahin Jesun thilsoh ajah chun, Jairus jah a hitin aseiye, “Kicha hih'in. Tahsan poupouvin, amanu suhdam'a um ding ahi,” atipeh e.
50 Mas Jesus o ouviu e disse a Jairo: Não temas; crê somente e ela será salva.
51 Amaho in ahunglhun phat un, Jesun Peter, John, le James, chule numei chapangnu nu le pa tailou midang koima toh alut ding anompoi.
51 Quando Jesus chegou à casa, não deixou ninguém entrar com ele, senão Pedro, Tiago, João com o pai e a mãe da menina.
52 In chu mi tamtah akap le amaovah dimset a um ahi, ahin aman aseiyin, “Kap tahih un! Athi ahipoi, a-imu ahi bouve,” atipeh e.
52 Todos, entretanto, choravam e se lamentavam. Mas Jesus disse: Não choreis; a menina não morreu, mas dorme.
53 Ahivangin mihonpi chun anuisat un, ajeh chu athitai tichu hoitah a ahet u ahi.
53 Zombavam dele, pois sabiam bem que estava morta.
54 Chuin Jesun akhut in atuh in chule aw sangtah in, “Ka chanu, thoudoh in!” tin aseitai.
54 Mas segurando ele a mão dela, disse em alta voz: Menina, levanta-te!
55 Chuin hiche pet tah chun amanu hinna chu ahung kilen, kinloitah in ahung dingdoh e! Chuin Jesun neh ding khattou apeh diuvin aseipeh tai.
55 Voltou-lhe a vida e ela levantou-se imediatamente. Jesus mandou que lhe dessem de comer.
56 Anu le apa chu akipah val behseh jengin, ahin Jesun thilsoh chu koima kom'a seidoh lou din ahilchah e.
56 Seus pais ficaram tomados de pasmo; Jesus ordenou-lhes que não contassem a pessoa alguma o que se tinha passado.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.