Lucas 8

PATHEN LEKHABU THENG (TCZCHONGTHU) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Chujouvin Jesu anai vellah kho ho vil dingin akipandoh in, Pathen Lenggam chung chang Kipana Thupha seiphong leh hillhang le akop in ahi. Aseijui som le ni ho jong akipuiyin,
1 Logo depois disso, andava Jesus de cidade em cidade, e de aldeia em aldeia, pregando e anunciando o evangelho do reino de Deus; e iam com ele os doze,
2 lhagao boh vop a kon le anatna kisudam numei phabep khat jong ahiuve. Amaho lah a chun Mary Magdalene, thilha sagi anodoh peh nu;
2 bem como algumas mulheres que haviam sido curadas de espíritos malignos e de enfermidades: Maria, chamada Madalena, da qual tinham saído sete demônios.
3 Chuza jinu Joanna, Herod sumkolveina vesuipa; Susanna; chule adang mi tamtah Jesu le aseijui te anei agouva panpina hin tohdoh jing ho jong ahiuve.
3 Joana, mulher de Cuza, procurador de Herodes, Susana, e muitas outras que os serviam com os seus bens.
4 Nikhat Jesun thusim khat thulem'in mihonpi tamtah, kho chom chom'a kon hung kisutoa athusei ngai dinga hung ho kom'ah hitin aseiye:
4 Ora, ajuntando-se uma grande multidão, e vindo ter com ele gente de todas as cidades, disse Jesus por parábola:
5 “Loubol mikhat amuchi tu dingin achedoh tai. Aloulai dungah athe len ahileh, muchi abang chu lamsih a achun, chuva chun chotphan aumin, chule vachaten anedoh tauve.
5 Saiu o semeador a semear a sua semente. E quando semeava, uma parte da semente caiu à beira do caminho; e foi pisada, e as aves do céu a comeram.
6 Muchi adang songlah a achui. Ahung khang doh in, ahin akehdoh chu agoplha loiyin asunou ding alhomjeh in athidoh tai.
6 Outra caiu sobre pedra; e, nascida, secou-se porque não havia umidade.
7 Muchi adang chu linglah a achun, ahung kehdoh in chule ling chun adeplih jitai.
7 E outra caiu no meio dos espinhos; e crescendo com ela os espinhos, sufocaram-na.
8 Muchi adang khat kit chu leipha laiyah achui. Hiche muchi chu akhang in, ga ahin son ana kitu sangin ajat jakhat in agan ahi!” ati. Hiche asei jouvin ahung pengjah jengin, “Koi hileh angaina ding nakhang nei chanin angaiya chule ahetchet ding ahi,” ati.
8 Mas outra caiu em boa terra; e, nascida, produziu fruto, cem por um. Dizendo ele estas coisas, clamava: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
9 Aseijui hon hiche thulem hi ipi kiseina ham adongun ahi.
9 Perguntaram-lhe então seus discípulos o que significava essa parábola.
10 Aman adonbut in, “Nanghon Pathen Lenggam thuguh nahet theina diuva phalpehna chang nahiuve. Amavang midang ho hilna a thulem kaman hi Pathen Lekhabua kisun guilhunna dinga ahi: 'Ahin vet tengu leh, amu tahtah lou diu ahi. Ajah tengu leh, ahet theilou diu ahi.'”
10 Respondeu ele: A vós é dado conhecer os mistérios do reino de Deus; mas aos outros se fala por parábolas; para que vendo, não vejam, e ouvindo, não entendam.
11 “Hiche hi thulem kisei avetsahna chu ahi: Muchi chu Pathen thu ahi.
11 É, pois, esta a parábola: A semente é a palavra de Deus.
12 Lamsih a chu muchin avetsah chu, thu kisei jaa ahivanga agiloupa hunga atahsan theina louding le asochat louna dinga alungsunga kon alahmang peh miho aseina ahi.
12 Os que estão à beira do caminho são os que ouvem; mas logo vem o Diabo e tira-lhe do coração a palavra, para que não suceda que, crendo, sejam salvos.
13 Muchi songlah a chu hon avetsah chu, thu kisei jaa chule kipah tah a kisanta, ahivanga jung akhothuh loujeh uva phat chomkhat kah a bou tahsan, lhepna atotengu leh lhuji ho aseina ahi.
13 Os que estão sobre a pedra são os que, ouvindo a palavra, a recebem com alegria; mas estes não têm raiz, apenas crêem por algum tempo, mas na hora da provação se desviam.
14 Muchi linglah a chu hon avetsah chu, athu ja a ahivanga athujah chu leiset gimna haosatna chule nopsahna hon atomchah a khangdoh thei talou ho aseina ahi. Hijeh chun apilhing thei tapouvin ahi.
14 A parte que caiu entre os espinhos são os que ouviram e, indo seu caminho, são sufocados pelos cuidados, riquezas, e deleites desta vida e não dão fruto com perfeição.
15 Chule muchi leipha laiya chu chun milungtheng, lungthim pha, Pathen thu jaa nung ho, chule lungneng tah a ga tamtah sodoh ho aseina ahi.”
15 Mas a que caiu em boa terra são os que, ouvindo a palavra com coração reto e bom, a retêm e dão fruto com perseverança.
16 “Koiman meivah avah in chule lheng'in akhun ahilou le jalkhun noiyah asel ngaipoi. Meivah chu atunna ah akitungin, chuva chun avah chu insunga lut jousen amuthei bouve.
16 Ninguém, pois, acende uma candeia e a cobre com algum vaso, ou a põe debaixo da cama; mas põe-na no velador, para que os que entram vejam a luz.
17 Ijeh inem itile akiselguh jouse lhangphonga hung kipodoh ding, chule akiphongdoh lou jouse meivah noiya kipodoh ding mijouse kihetsah ding ahi.”
17 Porque não há coisa encoberta que não haja de manifestar-se, nem coisa secreta que não haja de saber-se e vir à luz.
18 “Hijeh chun iti najah uvem chingtheiyun. Kathuhil ngai jouse, hetthem theina kipeh be ding. Amavang thungai louho chu, ahetsa dan'a agel hou jeng jong amahoa konna kilamang ding ahi.” ati.
18 Vede, pois, como ouvis; porque a qualquer que tiver lhe será dado, e a qualquer que não tiver, até o que parece ter lhe será tirado.
19 Chuin Jesu anu le asopiho ama toh kimu din ahungun, ahin mihonpi jeh chun ama kom nailut thei louvin aum tauve.
19 Vieram, então, ter com ele sua mãe e seus irmãos, e não podiam aproximar-se dele por causa da multidão.
20 Koiham khat in Jesu aseipeh in, “Nanu le nasopiho polangah aum uve, chule naki mutopi nom uve,” atipeh tai.
20 Foi-lhe dito: Tua mãe e teus irmãos estão lá fora, e querem ver-te.
21 Jesun adonbut in, “Kanu le kasopi ho chu koi hileh Pathen thu jabol a athua nungho chu ahiuve” ati.
21 Ele, porém, lhes respondeu: Minha mãe e meus irmãos são estes que ouvem a palavra de Deus e a observam.
22 Nikhat Jesun aseijui te jah a aseiyin, “Dil gal langkhat ah galkaiyu hite” ati. Hijeh chun kong sungah alut un akipatdoh tauve.
22 Ora, aconteceu certo dia que entrou num barco com seus discípulos, e disse-lhes: Passemos à outra margem do lago. E partiram.
23 Konga akitol laiyun, Jesu chomkhat kichol din a-imu'e. Ahin sotlou laiyin, huipi hattah twipi chungah chun anungsuh e. Kong chu twi adim tan, amaho setoh tei ding dinmun'ah achu tauve.
23 Enquanto navegavam, ele adormeceu; e desceu uma tempestade de vento sobre o lago; e o barco se enchia de água, de sorte que perigavam.
24 Aseijui te acheuvin aga kaithou un, “Pipu, Pipu, alhalut ding ihitauve!” tin apengjah jeng tauve. Jesu athodoh phat in, huipi le twi kinonglai chu aphohthip tai. Chuin apettah in huipi athip'in ima jouse anomsel tai.
24 Chegando-se a ele, o despertaram, dizendo: Mestre, Mestre, estamos perecendo. E ele, levantando-se, repreendeu o vento e a fúria da água; e cessaram, e fez-se bonança.
25 Chuin amaho chu adongin, “Natahsan'u hoiba ham?” ati. Amaho akihoulhi chilchel'un, “Thupeh anei teng huipi le twi kinong jengin jong athu angaiye!” akitiuve.
25 Então lhes perguntou: Onde está a vossa fé? Eles, atemorizados, admiraram-se, dizendo uns aos outros: Quem, pois, é este, que até aos ventos e à água manda, e lhe obedecem?
26 Hichun amaho Galilee apat in dil gallang, Gerasene gamkai ahunglhung tauve.
26 Apontaram à terra dos gerasenos, que está defronte da Galiléia.
27 Jesu konga konna apotdoh leh, mikhat thilhavop khat ahungin ahung kimupin ahi. Phat sottah amapa chu in beiya chule sagoh keova khopi pam lhanmol lah a cheng ji ahi.
27 Logo que saltou em terra, saiu-lhe ao encontro um homem da cidade, possesso de demônios, que havia muito tempo não vestia roupa, nem morava em casa, mas nos sepulcros.
28 Jesu amu mu chun apeng'in chule amasanga alhu jengin ahi. Chuin ahung peng in, “Ipi jeh a kakom'a hung kikumlut nahim, Jesu, Chungnung pen Pathen Chapa? Lungset tah in, katao ahi, nei gimbol hih in,” ati.
28 Quando ele viu a Jesus, gritou, prostrou-se diante dele, e com grande voz exclamou: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Rogo-te que não me atormentes.
29 Ijeh inem itile Jesun hiche lhagao boh chu amapa a konna ahungdohna dinga ana thupehsa ahitai. Hiche lhagao boh hin mipa hi athunun ji ahi. Akimattup a thihkhaova akibultuh jeng jongleh, aman imalouva atumtan jia gammang lah adelji, apumpia thilha thaneina noiya um ahitai.
29 Porque Jesus ordenara ao espírito imundo que saísse do homem. Pois já havia muito tempo que se apoderara dele; e guardavam-no preso com grilhões e cadeias; mas ele, quebrando as prisões, era impelido pelo demônio para os desertos.
30 Jesun adongin, “Namin ipi ham?” ati. “Janel” tin ahin donbut e, ajeh chu hiche mipa chu thilha tampin abop ahi.
30 Perguntou-lhe Jesus: Qual é o teu nome? Respondeu ele: Legião; porque tinham entrado nele muitos demônios.
31 Thilha ho chun Jesun atosin bei onghom'a asol louna diuvin angeh tauve.
31 E rogavam-lhe que não os mandasse para o abismo.
32 Hiche mun'a chu voh hon tampi mollanga lha ahiuvin, chule thilha ho chun hiche vohchaho sunga alutna diu joh in athum'un ahi. Hijeh chun Jesun phalna apen,
32 Ora, andava ali pastando no monte uma grande manada de porcos; rogaram-lhe, pois que lhes permitisse entrar neles, e lho permitiu.
33 chuin thilha ho chu mipa a kon'in ahung potdoh'un vohchaho sungah alut uvin, chule vohcha honpi chu molchung akensuh apat chun alhaisuh un dillen a chun alhai lhauvin alhum lut gam tauve.
33 E tendo os demônios saído do homem, entraram nos porcos; e a manada precipitou-se pelo despenhadeiro no lago, e afogou-se.
34 Achinghon thilsoh chu amu phat un, anai vel'a khoho le akimvel thinglhang gam ho ah alhailut un thusoh chu athejal le tauve.
34 Quando os pastores viram o que acontecera, fugiram, e foram anunciá-lo na cidade e nos campos.
35 Thilsoh umchan vedingin mipi ho ahung lhaidoh uve. Mihonpi chomloukah in Jesu hengah ahung kikhom un, chule hiche mipa thilha ho a konna kilha ongpa chu amu uvin ahi. Amapa chu Jesu kengbul'ah atouvin, von akivon'in, chule alimgeh tan, chule amaho chu abonun akicha tauvin ahi.
35 Saíram, pois, a ver o que tinha acontecido, e foram ter com Jesus, a cujos pés acharam sentado, vestido e em perfeito juízo, o homem de quem havia saído os demônios; e se atemorizaram.
36 Chuin thilsoh umchan muho chun adang ho jah a thilhavop pa chu iti suhdam'a um ham ti aseipeh un ahi.
36 Os que tinham visto aquilo contaram-lhes como fora curado o endemoninhado.
37 Chuin Gerasene gamkaiya mipi ho jousen Jesu hengah agam'u adalhah a achemang nadin angeh tauve, ajeh chu kichatna nasatah huinun chun alodim u ahitai. Hijeh chun Jesu jong kong sungah alelut in adalhatai, dil gallang khat legalkai kit dingin.
37 Então todo o povo da região dos gerasenos rogou-lhe que se retirasse deles; porque estavam possuídos de grande medo. Pelo que ele entrou no barco, e voltou.
38 Mipa thilha kinodoh peh pa chun ama toh lhonkhom din athum'in, ahin Jesun inlang joh a asol'in, hitin aseipeh e,
38 Pedia-lhe, porém, o homem de quem haviam saído os demônios que o deixasse estar com ele; mas Jesus o despediu, dizendo:
39 “Ahipoi, na insung mite kom joh a chen lang, chule Pathen'in nadinga nabolpeh jouse hi gaseipeh tan,” ati. Hijeh chun amapa chu khopi dung lah a achen, Jesun thil loupi abolpeh ho aseiphong len ahi.
39 Volta para tua casa, e conta tudo quanto Deus te fez. E ele se retirou, publicando por toda a cidade tudo quanto Jesus lhe fizera.
40 Dil gallang a chun mihonpin Jesu ana lem'un ahi, ajeh chu ama hon ana nga jingu ahi.
40 Quando Jesus voltou, a multidão o recebeu; porque todos o estavam esperando.
41 Chuin Jairus kiti akikhopnau in'a lamkai khat, ahungin Jesu kengbul'a abohkhup in a'ina akilhonpi din ahung tem'e.
41 E eis que veio um homem chamado Jairo, que era chefe da sinagoga; e prostrando-se aos pés de Jesus, rogava-lhe que fosse a sua casa;
42 Achanu changkhat seh, kum som le ni bep chu, thiah ahi. Jesu amapa chutoh alhon khom'in ahileh ama chu mihonpi chun atom chahkheh jengun ahi.
42 porque tinha uma filha única, de cerca de doze anos, que estava à morte. Enquanto, pois, ele ia, apertavam-no as multidões.
43 Mihonpi lah a chun numei khat kum som le ni jen thilong'a damlou aumin, amanun damna akimu jou lou ahi.
43 E certa mulher, que tinha uma hemorragia havia doze anos {e gastara com os médicos todos os seus haveres} e por ninguém pudera ser curada,
44 Jesu nung lang'a pat ahungin, amanun Jesu ponmang athamtai. Apettah chun athilon atang hel tai.
44 chegando-se por detrás, tocou-lhe a orla do manto, e imediatamente cessou a sua hemorragia.
45 “Koiham ei tongkha?” tin Jesun ahin dongtai. Mijousen ahilounau aseiyun chuin Peter in, “Pipu, mihonpi hin nasuhkhah ahi,” ati.
45 Perguntou Jesus: Quem é que me tocou? Como todos negassem, disse-lhe Pedro: Mestre, as multidões te apertam e te oprimem.
46 Ahivangin Jesun aseiyin, “Koiham khat in thamkhah ding lungput neimonga eitham ahi, ijeh inem itile keiya konna suhdamna thaneina apot kahei,” ati.
46 Mas disse Jesus: Alguém me tocou; pois percebi que de mim saiu poder.
47 Numei nu chun ki-immang thei kahi tapoi ti ahet phat in, kithing pumin akengbul'ah adilsu tan ahi. Mihonpi chun ipi jeh a atohkhah ham chule adampai jeng thu ahilchet ho chu ajauvin ahi.
47 Então, vendo a mulher que não passara despercebida, aproximou-se tremendo e, prostrando-se diante dele, declarou-lhe perante todo o povo a causa por que lhe havia tocado, e como fora imediatamente curada.
48 “Chanu” tin amanu jah a chun, “Natahsan in nadamsah ahitai, lungmongin chetan” ati.
48 Disse-lhe ele: Filha, a tua fé te salvou; vai-te em paz.
49 Amanu kom'a thu aseijing laiyin, kikhopna in'a lamkai pa, Jairus, in'a kon thupole khat ahung vailhungin ahi. Aman amapa jah a aseipeh in, “Nachanu athitai. Tua houhil nasuhboi chu phachomlou ding ahitai,” ati.
49 Enquanto ainda falava, veio alguém da casa do chefe da sinagoga dizendo: A tua filha já está morta; não incomodes mais o Mestre.
50 Ahin Jesun thilsoh ajah chun, Jairus jah a hitin aseiye, “Kicha hih'in. Tahsan poupouvin, amanu suhdam'a um ding ahi,” atipeh e.
50 Jesus, porém, ouvindo-o, respondeu-lhe: Não temas: crê somente, e será salva.
51 Amaho in ahunglhun phat un, Jesun Peter, John, le James, chule numei chapangnu nu le pa tailou midang koima toh alut ding anompoi.
51 Tendo chegado à casa, a ninguém deixou entrar com ele, senão a Pedro, João, Tiago, e o pai e a mãe da menina.
52 In chu mi tamtah akap le amaovah dimset a um ahi, ahin aman aseiyin, “Kap tahih un! Athi ahipoi, a-imu ahi bouve,” atipeh e.
52 E todos choravam e pranteavam; ele, porém, disse: Não choreis; ela não está morta, mas dorme.
53 Ahivangin mihonpi chun anuisat un, ajeh chu athitai tichu hoitah a ahet u ahi.
53 E riam-se dele, sabendo que ela estava morta.
54 Chuin Jesun akhut in atuh in chule aw sangtah in, “Ka chanu, thoudoh in!” tin aseitai.
54 Então ele, tomando-lhe a mão, exclamou: Menina, levanta-te.
55 Chuin hiche pet tah chun amanu hinna chu ahung kilen, kinloitah in ahung dingdoh e! Chuin Jesun neh ding khattou apeh diuvin aseipeh tai.
55 E o seu espírito voltou, e ela se levantou imediatamente; e Jesus mandou que lhe desse de comer.
56 Anu le apa chu akipah val behseh jengin, ahin Jesun thilsoh chu koima kom'a seidoh lou din ahilchah e.
56 E seus pais ficaram maravilhados; e ele mandou-lhes que a ninguém contassem o que havia sucedido.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.