Lucas 8

PATHEN LEKHABU THENG (TCZCHONGTHU) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Chujouvin Jesu anai vellah kho ho vil dingin akipandoh in, Pathen Lenggam chung chang Kipana Thupha seiphong leh hillhang le akop in ahi. Aseijui som le ni ho jong akipuiyin,
1 Aconteceu, depois disso, que Jesus andava de cidade em cidade e de aldeia em aldeia, pregando e anunciando o evangelho do Reino de Deus. Iam com ele os doze discípulos,
2 lhagao boh vop a kon le anatna kisudam numei phabep khat jong ahiuve. Amaho lah a chun Mary Magdalene, thilha sagi anodoh peh nu;
2 e também algumas mulheres que haviam sido curadas de espíritos malignos e de enfermidades: Maria, chamada Madalena, da qual saíram sete demônios;
3 Chuza jinu Joanna, Herod sumkolveina vesuipa; Susanna; chule adang mi tamtah Jesu le aseijui te anei agouva panpina hin tohdoh jing ho jong ahiuve.
3 Joana, mulher de Cuza, procurador de Herodes; Suzana e muitas outras, as quais, com os seus bens, ajudavam Jesus e os seus discípulos.
4 Nikhat Jesun thusim khat thulem'in mihonpi tamtah, kho chom chom'a kon hung kisutoa athusei ngai dinga hung ho kom'ah hitin aseiye:
4 Quando uma grande multidão se reuniu e pessoas de todas as cidades vieram até Jesus, ele disse por parábola:
5 “Loubol mikhat amuchi tu dingin achedoh tai. Aloulai dungah athe len ahileh, muchi abang chu lamsih a achun, chuva chun chotphan aumin, chule vachaten anedoh tauve.
5 — Um semeador saiu a semear. E, ao semear, uma parte caiu à beira do caminho, foi pisada, e as aves do céu a comeram.
6 Muchi adang songlah a achui. Ahung khang doh in, ahin akehdoh chu agoplha loiyin asunou ding alhomjeh in athidoh tai.
6 Outra parte caiu sobre a pedra e, tendo crescido, secou por falta de umidade.
7 Muchi adang chu linglah a achun, ahung kehdoh in chule ling chun adeplih jitai.
7 Outra caiu no meio dos espinhos; e os espinhos, ao crescerem com ela, a sufocaram.
8 Muchi adang khat kit chu leipha laiyah achui. Hiche muchi chu akhang in, ga ahin son ana kitu sangin ajat jakhat in agan ahi!” ati. Hiche asei jouvin ahung pengjah jengin, “Koi hileh angaina ding nakhang nei chanin angaiya chule ahetchet ding ahi,” ati.
8 Outra, enfim, caiu em boa terra; cresceu e produziu a cem por um. Dizendo isto, Jesus clamou:
9 Aseijui hon hiche thulem hi ipi kiseina ham adongun ahi.
9 Então os discípulos de Jesus lhe perguntaram o que significava essa parábola.
10 Aman adonbut in, “Nanghon Pathen Lenggam thuguh nahet theina diuva phalpehna chang nahiuve. Amavang midang ho hilna a thulem kaman hi Pathen Lekhabua kisun guilhunna dinga ahi: 'Ahin vet tengu leh, amu tahtah lou diu ahi. Ajah tengu leh, ahet theilou diu ahi.'”
10 Jesus respondeu:
11 “Hiche hi thulem kisei avetsahna chu ahi: Muchi chu Pathen thu ahi.
11 — Este é o significado da parábola: a semente é a palavra de Deus.
12 Lamsih a chu muchin avetsah chu, thu kisei jaa ahivanga agiloupa hunga atahsan theina louding le asochat louna dinga alungsunga kon alahmang peh miho aseina ahi.
12 Os que estão à beira do caminho são os que a ouviram; depois vem o diabo e tira-lhes a palavra do coração, para não acontecer que, crendo, sejam salvos.
13 Muchi songlah a chu hon avetsah chu, thu kisei jaa chule kipah tah a kisanta, ahivanga jung akhothuh loujeh uva phat chomkhat kah a bou tahsan, lhepna atotengu leh lhuji ho aseina ahi.
13 Os que estão sobre a pedra são os que, ouvindo a palavra, a recebem com alegria. Estes não têm raiz, creem apenas por algum tempo e, na hora da provação, se desviam.
14 Muchi linglah a chu hon avetsah chu, athu ja a ahivanga athujah chu leiset gimna haosatna chule nopsahna hon atomchah a khangdoh thei talou ho aseina ahi. Hijeh chun apilhing thei tapouvin ahi.
14 A parte que caiu entre espinhos, estes são os que ouviram e, no decorrer dos dias, foram sufocados com as preocupações, as riquezas e os prazeres desta vida; os seus frutos não chegam a amadurecer.
15 Chule muchi leipha laiya chu chun milungtheng, lungthim pha, Pathen thu jaa nung ho, chule lungneng tah a ga tamtah sodoh ho aseina ahi.”
15 A parte que caiu na terra boa, estes são os que, tendo ouvido de bom e reto coração, retêm a palavra; estes frutificam com perseverança.
16 “Koiman meivah avah in chule lheng'in akhun ahilou le jalkhun noiyah asel ngaipoi. Meivah chu atunna ah akitungin, chuva chun avah chu insunga lut jousen amuthei bouve.
16 — Ninguém, depois de acender uma lamparina, a cobre com um vaso ou a põe debaixo de uma cama; pelo contrário, coloca-a num lugar em que ilumina bem, a fim de que os que entram vejam a luz.
17 Ijeh inem itile akiselguh jouse lhangphonga hung kipodoh ding, chule akiphongdoh lou jouse meivah noiya kipodoh ding mijouse kihetsah ding ahi.”
17 Não há nada oculto que não venha a ser manifesto, nem escondido que não venha a ser conhecido e revelado.
18 “Hijeh chun iti najah uvem chingtheiyun. Kathuhil ngai jouse, hetthem theina kipeh be ding. Amavang thungai louho chu, ahetsa dan'a agel hou jeng jong amahoa konna kilamang ding ahi.” ati.
18 Portanto, vejam como vocês ouvem. Porque ao que tiver, mais será dado; e ao que não tiver, até aquilo que julga ter lhe será tirado.
19 Chuin Jesu anu le asopiho ama toh kimu din ahungun, ahin mihonpi jeh chun ama kom nailut thei louvin aum tauve.
19 A mãe e os irmãos de Jesus chegaram até onde ele estava, mas não podiam aproximar-se por causa da multidão.
20 Koiham khat in Jesu aseipeh in, “Nanu le nasopiho polangah aum uve, chule naki mutopi nom uve,” atipeh tai.
20 E lhe comunicaram: — A sua mãe e os seus irmãos estão lá fora e querem vê-lo.
21 Jesun adonbut in, “Kanu le kasopi ho chu koi hileh Pathen thu jabol a athua nungho chu ahiuve” ati.
21 Jesus, porém, lhes respondeu:
22 Nikhat Jesun aseijui te jah a aseiyin, “Dil gal langkhat ah galkaiyu hite” ati. Hijeh chun kong sungah alut un akipatdoh tauve.
22 Aconteceu que, num daqueles dias, Jesus entrou num barco em companhia dos seus discípulos e lhes disse: E partiram.
23 Konga akitol laiyun, Jesu chomkhat kichol din a-imu'e. Ahin sotlou laiyin, huipi hattah twipi chungah chun anungsuh e. Kong chu twi adim tan, amaho setoh tei ding dinmun'ah achu tauve.
23 Enquanto navegavam, ele adormeceu. E sobreveio uma tempestade de vento no lago, e eles corriam perigo.
24 Aseijui te acheuvin aga kaithou un, “Pipu, Pipu, alhalut ding ihitauve!” tin apengjah jeng tauve. Jesu athodoh phat in, huipi le twi kinonglai chu aphohthip tai. Chuin apettah in huipi athip'in ima jouse anomsel tai.
24 Chegando-se a Jesus, os discípulos o despertaram, dizendo: — Mestre, Mestre, estamos perecendo! Levantando-se, Jesus repreendeu o vento e a fúria da água. Tudo cessou e ficou bem calmo.
25 Chuin amaho chu adongin, “Natahsan'u hoiba ham?” ati. Amaho akihoulhi chilchel'un, “Thupeh anei teng huipi le twi kinong jengin jong athu angaiye!” akitiuve.
25 Então Jesus lhes perguntou: Eles, possuídos de temor e admiração, diziam uns aos outros: — Quem é este que até manda nos ventos e nas ondas, e lhe obedecem?
26 Hichun amaho Galilee apat in dil gallang, Gerasene gamkai ahunglhung tauve.
26 Então rumaram para a terra dos gerasenos, que fica de frente para a Galileia.
27 Jesu konga konna apotdoh leh, mikhat thilhavop khat ahungin ahung kimupin ahi. Phat sottah amapa chu in beiya chule sagoh keova khopi pam lhanmol lah a cheng ji ahi.
27 Logo que Jesus desembarcou, veio da cidade ao seu encontro um homem possuído de demônios que, havia muito, não se vestia, nem habitava em casa alguma, porém vivia nos túmulos.
28 Jesu amu mu chun apeng'in chule amasanga alhu jengin ahi. Chuin ahung peng in, “Ipi jeh a kakom'a hung kikumlut nahim, Jesu, Chungnung pen Pathen Chapa? Lungset tah in, katao ahi, nei gimbol hih in,” ati.
28 Quando ele viu Jesus, prostrou-se diante dele, dizendo com voz forte: — O que você quer comigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Peço-lhe que não me atormente.
29 Ijeh inem itile Jesun hiche lhagao boh chu amapa a konna ahungdohna dinga ana thupehsa ahitai. Hiche lhagao boh hin mipa hi athunun ji ahi. Akimattup a thihkhaova akibultuh jeng jongleh, aman imalouva atumtan jia gammang lah adelji, apumpia thilha thaneina noiya um ahitai.
29 Porque Jesus havia ordenado ao espírito imundo que saísse do homem, pois muitas vezes se havia apoderado dele. E, embora procurassem conservá-lo preso com cadeias e correntes, despedaçava tudo e era impelido pelo demônio para o deserto.
30 Jesun adongin, “Namin ipi ham?” ati. “Janel” tin ahin donbut e, ajeh chu hiche mipa chu thilha tampin abop ahi.
30 Jesus perguntou a ele: Ele respondeu: — Legião. Isto porque muitos demônios tinham entrado nele.
31 Thilha ho chun Jesun atosin bei onghom'a asol louna diuvin angeh tauve.
31 Estes pediram a Jesus que não os mandasse para o abismo.
32 Hiche mun'a chu voh hon tampi mollanga lha ahiuvin, chule thilha ho chun hiche vohchaho sunga alutna diu joh in athum'un ahi. Hijeh chun Jesun phalna apen,
32 Ora, uma grande manada de porcos estava pastando ali no monte. E os demônios pediram a Jesus que os deixasse entrar naqueles porcos. E Jesus o permitiu.
33 chuin thilha ho chu mipa a kon'in ahung potdoh'un vohchaho sungah alut uvin, chule vohcha honpi chu molchung akensuh apat chun alhaisuh un dillen a chun alhai lhauvin alhum lut gam tauve.
33 Tendo os demônios saído do homem, entraram nos porcos, e a manada precipitou-se despenhadeiro abaixo, para dentro do lago, e se afogou.
34 Achinghon thilsoh chu amu phat un, anai vel'a khoho le akimvel thinglhang gam ho ah alhailut un thusoh chu athejal le tauve.
34 Vendo o que tinha acontecido, os que tratavam dos porcos fugiram e foram anunciá-lo na cidade e pelos campos.
35 Thilsoh umchan vedingin mipi ho ahung lhaidoh uve. Mihonpi chomloukah in Jesu hengah ahung kikhom un, chule hiche mipa thilha ho a konna kilha ongpa chu amu uvin ahi. Amapa chu Jesu kengbul'ah atouvin, von akivon'in, chule alimgeh tan, chule amaho chu abonun akicha tauvin ahi.
35 Então o povo saiu para ver o que tinha acontecido. Aproximando-se de Jesus, encontraram o homem de quem tinham saído os demônios, vestido, em perfeito juízo, sentado aos pés de Jesus; e temeram.
36 Chuin thilsoh umchan muho chun adang ho jah a thilhavop pa chu iti suhdam'a um ham ti aseipeh un ahi.
36 E algumas pessoas que tinham presenciado os fatos contaram-lhes também como o endemoniado tinha sido salvo.
37 Chuin Gerasene gamkaiya mipi ho jousen Jesu hengah agam'u adalhah a achemang nadin angeh tauve, ajeh chu kichatna nasatah huinun chun alodim u ahitai. Hijeh chun Jesu jong kong sungah alelut in adalhatai, dil gallang khat legalkai kit dingin.
37 Todo o povo da terra dos gerasenos pediu a Jesus que se retirasse, pois ficaram com muito medo. E Jesus, entrando de novo no barco, voltou.
38 Mipa thilha kinodoh peh pa chun ama toh lhonkhom din athum'in, ahin Jesun inlang joh a asol'in, hitin aseipeh e,
38 O homem de quem tinham saído os demônios lhe pediu que o deixasse estar com ele. Jesus, porém, o despediu, dizendo:
39 “Ahipoi, na insung mite kom joh a chen lang, chule Pathen'in nadinga nabolpeh jouse hi gaseipeh tan,” ati. Hijeh chun amapa chu khopi dung lah a achen, Jesun thil loupi abolpeh ho aseiphong len ahi.
39 — Volte para a sua casa e conte tudo o que Deus fez por você. Então ele foi, proclamando por toda a cidade o que Jesus lhe tinha feito.
40 Dil gallang a chun mihonpin Jesu ana lem'un ahi, ajeh chu ama hon ana nga jingu ahi.
40 Quando Jesus voltou, a multidão o recebeu com alegria, porque todos o estavam esperando.
41 Chuin Jairus kiti akikhopnau in'a lamkai khat, ahungin Jesu kengbul'a abohkhup in a'ina akilhonpi din ahung tem'e.
41 Eis que veio um homem chamado Jairo, que era chefe da sinagoga, e, prostrando-se aos pés de Jesus, suplicou-lhe que fosse até a sua casa.
42 Achanu changkhat seh, kum som le ni bep chu, thiah ahi. Jesu amapa chutoh alhon khom'in ahileh ama chu mihonpi chun atom chahkheh jengun ahi.
42 Pois tinha uma filha única de uns doze anos, que estava morrendo. Enquanto Jesus caminhava, as multidões o apertavam.
43 Mihonpi lah a chun numei khat kum som le ni jen thilong'a damlou aumin, amanun damna akimu jou lou ahi.
43 Certa mulher que, havia doze anos, vinha sofrendo de uma hemorragia e que havia gastado todos os seus bens com os médicos, sem que ninguém a pudesse curar,
44 Jesu nung lang'a pat ahungin, amanun Jesu ponmang athamtai. Apettah chun athilon atang hel tai.
44 veio por trás de Jesus e tocou na borda da capa dele. E logo a hemorragia dela estancou.
45 “Koiham ei tongkha?” tin Jesun ahin dongtai. Mijousen ahilounau aseiyun chuin Peter in, “Pipu, mihonpi hin nasuhkhah ahi,” ati.
45 Mas Jesus perguntou: Como todos negassem, Pedro disse: — Mestre, é a multidão que o rodeia e aperta!
46 Ahivangin Jesun aseiyin, “Koiham khat in thamkhah ding lungput neimonga eitham ahi, ijeh inem itile keiya konna suhdamna thaneina apot kahei,” ati.
46 Mas Jesus insistiu:
47 Numei nu chun ki-immang thei kahi tapoi ti ahet phat in, kithing pumin akengbul'ah adilsu tan ahi. Mihonpi chun ipi jeh a atohkhah ham chule adampai jeng thu ahilchet ho chu ajauvin ahi.
47 A mulher, vendo que não podia passar despercebida, aproximou-se trêmula e, prostrando-se diante de Jesus, declarou, à vista de todo o povo, o motivo por que havia tocado nele e como imediatamente tinha sido curada.
48 “Chanu” tin amanu jah a chun, “Natahsan in nadamsah ahitai, lungmongin chetan” ati.
48 Então Jesus lhe disse:
49 Amanu kom'a thu aseijing laiyin, kikhopna in'a lamkai pa, Jairus, in'a kon thupole khat ahung vailhungin ahi. Aman amapa jah a aseipeh in, “Nachanu athitai. Tua houhil nasuhboi chu phachomlou ding ahitai,” ati.
49 Enquanto Jesus ainda falava, veio uma pessoa da casa do chefe da sinagoga, dizendo: — A sua filha já morreu; não incomode mais o Mestre.
50 Ahin Jesun thilsoh ajah chun, Jairus jah a hitin aseiye, “Kicha hih'in. Tahsan poupouvin, amanu suhdam'a um ding ahi,” atipeh e.
50 Mas Jesus, ouvindo isto, lhe disse:
51 Amaho in ahunglhun phat un, Jesun Peter, John, le James, chule numei chapangnu nu le pa tailou midang koima toh alut ding anompoi.
51 Tendo chegado à casa, Jesus não permitiu que ninguém entrasse com ele, a não ser Pedro, João e Tiago, além do pai e da mãe da menina.
52 In chu mi tamtah akap le amaovah dimset a um ahi, ahin aman aseiyin, “Kap tahih un! Athi ahipoi, a-imu ahi bouve,” atipeh e.
52 E todos choravam e a pranteavam. Mas Jesus disse:
53 Ahivangin mihonpi chun anuisat un, ajeh chu athitai tichu hoitah a ahet u ahi.
53 E riam-se dele, porque sabiam que ela estava morta.
54 Chuin Jesun akhut in atuh in chule aw sangtah in, “Ka chanu, thoudoh in!” tin aseitai.
54 Mas Jesus, tomando-a pela mão, disse em voz alta:
55 Chuin hiche pet tah chun amanu hinna chu ahung kilen, kinloitah in ahung dingdoh e! Chuin Jesun neh ding khattou apeh diuvin aseipeh tai.
55 Voltou-lhe o espírito, ela imediatamente se levantou, e Jesus mandou que lhe dessem de comer.
56 Anu le apa chu akipah val behseh jengin, ahin Jesun thilsoh chu koima kom'a seidoh lou din ahilchah e.
56 Seus pais ficaram maravilhados, mas ele lhes advertiu que a ninguém contassem o que havia acontecido.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.