Lucas 8

PATHEN LEKHABU THENG (TCZCHONGTHU) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Chujouvin Jesu anai vellah kho ho vil dingin akipandoh in, Pathen Lenggam chung chang Kipana Thupha seiphong leh hillhang le akop in ahi. Aseijui som le ni ho jong akipuiyin,
1 Aconteceu, depois disto, que andava Jesus de cidade em cidade e de aldeia em aldeia, pregando e anunciando o evangelho do reino de Deus, e os doze iam com ele,
2 lhagao boh vop a kon le anatna kisudam numei phabep khat jong ahiuve. Amaho lah a chun Mary Magdalene, thilha sagi anodoh peh nu;
2 e também algumas mulheres que haviam sido curadas de espíritos malignos e de enfermidades: Maria, chamada Madalena, da qual saíram sete demônios;
3 Chuza jinu Joanna, Herod sumkolveina vesuipa; Susanna; chule adang mi tamtah Jesu le aseijui te anei agouva panpina hin tohdoh jing ho jong ahiuve.
3 e Joana, mulher de Cuza, procurador de Herodes, Suzana e muitas outras, as quais lhe prestavam assistência com os seus bens.
4 Nikhat Jesun thusim khat thulem'in mihonpi tamtah, kho chom chom'a kon hung kisutoa athusei ngai dinga hung ho kom'ah hitin aseiye:
4 Afluindo uma grande multidão e vindo ter com ele gente de todas as cidades, disse Jesus por parábola:
5 “Loubol mikhat amuchi tu dingin achedoh tai. Aloulai dungah athe len ahileh, muchi abang chu lamsih a achun, chuva chun chotphan aumin, chule vachaten anedoh tauve.
5 Eis que o semeador saiu a semear. E, ao semear, uma parte caiu à beira do caminho; foi pisada, e as aves do céu a comeram.
6 Muchi adang songlah a achui. Ahung khang doh in, ahin akehdoh chu agoplha loiyin asunou ding alhomjeh in athidoh tai.
6 Outra caiu sobre a pedra; e, tendo crescido, secou por falta de umidade.
7 Muchi adang chu linglah a achun, ahung kehdoh in chule ling chun adeplih jitai.
7 Outra caiu no meio dos espinhos; e estes, ao crescerem com ela, a sufocaram.
8 Muchi adang khat kit chu leipha laiyah achui. Hiche muchi chu akhang in, ga ahin son ana kitu sangin ajat jakhat in agan ahi!” ati. Hiche asei jouvin ahung pengjah jengin, “Koi hileh angaina ding nakhang nei chanin angaiya chule ahetchet ding ahi,” ati.
8 Outra, afinal, caiu em boa terra; cresceu e produziu a cento por um. Dizendo isto, clamou: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
9 Aseijui hon hiche thulem hi ipi kiseina ham adongun ahi.
9 E os seus discípulos o interrogaram, dizendo: Que parábola é esta?
10 Aman adonbut in, “Nanghon Pathen Lenggam thuguh nahet theina diuva phalpehna chang nahiuve. Amavang midang ho hilna a thulem kaman hi Pathen Lekhabua kisun guilhunna dinga ahi: 'Ahin vet tengu leh, amu tahtah lou diu ahi. Ajah tengu leh, ahet theilou diu ahi.'”
10 Respondeu-lhes Jesus: A vós outros é dado conhecer os mistérios do reino de Deus; aos demais, fala-se por parábolas, para que, vendo, não vejam; e, ouvindo, não entendam.
11 “Hiche hi thulem kisei avetsahna chu ahi: Muchi chu Pathen thu ahi.
11 Este é o sentido da parábola: a semente é a palavra de Deus.
12 Lamsih a chu muchin avetsah chu, thu kisei jaa ahivanga agiloupa hunga atahsan theina louding le asochat louna dinga alungsunga kon alahmang peh miho aseina ahi.
12 A que caiu à beira do caminho são os que a ouviram; vem, a seguir, o diabo e arrebata-lhes do coração a palavra, para não suceder que, crendo, sejam salvos.
13 Muchi songlah a chu hon avetsah chu, thu kisei jaa chule kipah tah a kisanta, ahivanga jung akhothuh loujeh uva phat chomkhat kah a bou tahsan, lhepna atotengu leh lhuji ho aseina ahi.
13 A que caiu sobre a pedra são os que, ouvindo a palavra, a recebem com alegria; estes não têm raiz, creem apenas por algum tempo e, na hora da provação, se desviam.
14 Muchi linglah a chu hon avetsah chu, athu ja a ahivanga athujah chu leiset gimna haosatna chule nopsahna hon atomchah a khangdoh thei talou ho aseina ahi. Hijeh chun apilhing thei tapouvin ahi.
14 A que caiu entre espinhos são os que ouviram e, no decorrer dos dias, foram sufocados com os cuidados, riquezas e deleites da vida; os seus frutos não chegam a amadurecer.
15 Chule muchi leipha laiya chu chun milungtheng, lungthim pha, Pathen thu jaa nung ho, chule lungneng tah a ga tamtah sodoh ho aseina ahi.”
15 A que caiu na boa terra são os que, tendo ouvido de bom e reto coração, retêm a palavra; estes frutificam com perseverança.
16 “Koiman meivah avah in chule lheng'in akhun ahilou le jalkhun noiyah asel ngaipoi. Meivah chu atunna ah akitungin, chuva chun avah chu insunga lut jousen amuthei bouve.
16 Ninguém, depois de acender uma candeia, a cobre com um vaso ou a põe debaixo de uma cama; pelo contrário, coloca-a sobre um velador, a fim de que os que entram vejam a luz.
17 Ijeh inem itile akiselguh jouse lhangphonga hung kipodoh ding, chule akiphongdoh lou jouse meivah noiya kipodoh ding mijouse kihetsah ding ahi.”
17 Nada há oculto, que não haja de manifestar-se, nem escondido, que não venha a ser conhecido e revelado.
18 “Hijeh chun iti najah uvem chingtheiyun. Kathuhil ngai jouse, hetthem theina kipeh be ding. Amavang thungai louho chu, ahetsa dan'a agel hou jeng jong amahoa konna kilamang ding ahi.” ati.
18 Vede, pois, como ouvis; porque ao que tiver, se lhe dará; e ao que não tiver, até aquilo que julga ter lhe será tirado.
19 Chuin Jesu anu le asopiho ama toh kimu din ahungun, ahin mihonpi jeh chun ama kom nailut thei louvin aum tauve.
19 Vieram ter com ele sua mãe e seus irmãos e não podiam aproximar-se por causa da concorrência de povo.
20 Koiham khat in Jesu aseipeh in, “Nanu le nasopiho polangah aum uve, chule naki mutopi nom uve,” atipeh tai.
20 E lhe comunicaram: Tua mãe e teus irmãos estão lá fora e querem ver-te.
21 Jesun adonbut in, “Kanu le kasopi ho chu koi hileh Pathen thu jabol a athua nungho chu ahiuve” ati.
21 Ele, porém, lhes respondeu: Minha mãe e meus irmãos são aqueles que ouvem a palavra de Deus e a praticam.
22 Nikhat Jesun aseijui te jah a aseiyin, “Dil gal langkhat ah galkaiyu hite” ati. Hijeh chun kong sungah alut un akipatdoh tauve.
22 Aconteceu que, num daqueles dias, entrou ele num barco em companhia dos seus discípulos e disse-lhes: Passemos para a outra margem do lago; e partiram.
23 Konga akitol laiyun, Jesu chomkhat kichol din a-imu'e. Ahin sotlou laiyin, huipi hattah twipi chungah chun anungsuh e. Kong chu twi adim tan, amaho setoh tei ding dinmun'ah achu tauve.
23 Enquanto navegavam, ele adormeceu. E sobreveio uma tempestade de vento no lago, correndo eles o perigo de soçobrar.
24 Aseijui te acheuvin aga kaithou un, “Pipu, Pipu, alhalut ding ihitauve!” tin apengjah jeng tauve. Jesu athodoh phat in, huipi le twi kinonglai chu aphohthip tai. Chuin apettah in huipi athip'in ima jouse anomsel tai.
24 Chegando-se a ele, despertaram-no dizendo: Mestre, Mestre, estamos perecendo! Despertando-se Jesus, repreendeu o vento e a fúria da água. Tudo cessou, e veio a bonança.
25 Chuin amaho chu adongin, “Natahsan'u hoiba ham?” ati. Amaho akihoulhi chilchel'un, “Thupeh anei teng huipi le twi kinong jengin jong athu angaiye!” akitiuve.
25 Então, lhes disse: Onde está a vossa fé? Eles, possuídos de temor e admiração, diziam uns aos outros: Quem é este que até aos ventos e às ondas repreende, e lhe obedecem?
26 Hichun amaho Galilee apat in dil gallang, Gerasene gamkai ahunglhung tauve.
26 Então, rumaram para a terra dos gerasenos, fronteira da Galileia.
27 Jesu konga konna apotdoh leh, mikhat thilhavop khat ahungin ahung kimupin ahi. Phat sottah amapa chu in beiya chule sagoh keova khopi pam lhanmol lah a cheng ji ahi.
27 Logo ao desembarcar, veio da cidade ao seu encontro um homem possesso de demônios que, havia muito, não se vestia, nem habitava em casa alguma, porém vivia nos sepulcros.
28 Jesu amu mu chun apeng'in chule amasanga alhu jengin ahi. Chuin ahung peng in, “Ipi jeh a kakom'a hung kikumlut nahim, Jesu, Chungnung pen Pathen Chapa? Lungset tah in, katao ahi, nei gimbol hih in,” ati.
28 E, quando viu a Jesus, prostrou-se diante dele, exclamando e dizendo em alta voz: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Rogo-te que não me atormentes.
29 Ijeh inem itile Jesun hiche lhagao boh chu amapa a konna ahungdohna dinga ana thupehsa ahitai. Hiche lhagao boh hin mipa hi athunun ji ahi. Akimattup a thihkhaova akibultuh jeng jongleh, aman imalouva atumtan jia gammang lah adelji, apumpia thilha thaneina noiya um ahitai.
29 Porque Jesus ordenara ao espírito imundo que saísse do homem, pois muitas vezes se apoderara dele. E, embora procurassem conservá-lo preso com cadeias e grilhões, tudo despedaçava e era impelido pelo demônio para o deserto.
30 Jesun adongin, “Namin ipi ham?” ati. “Janel” tin ahin donbut e, ajeh chu hiche mipa chu thilha tampin abop ahi.
30 Perguntou-lhe Jesus: Qual é o teu nome? Respondeu ele: Legião, porque tinham entrado nele muitos demônios.
31 Thilha ho chun Jesun atosin bei onghom'a asol louna diuvin angeh tauve.
31 Rogavam-lhe que não os mandasse sair para o abismo.
32 Hiche mun'a chu voh hon tampi mollanga lha ahiuvin, chule thilha ho chun hiche vohchaho sunga alutna diu joh in athum'un ahi. Hijeh chun Jesun phalna apen,
32 Ora, andava ali, pastando no monte, uma grande manada de porcos; rogaram-lhe que lhes permitisse entrar naqueles porcos. E Jesus o permitiu.
33 chuin thilha ho chu mipa a kon'in ahung potdoh'un vohchaho sungah alut uvin, chule vohcha honpi chu molchung akensuh apat chun alhaisuh un dillen a chun alhai lhauvin alhum lut gam tauve.
33 Tendo os demônios saído do homem, entraram nos porcos, e a manada precipitou-se despenhadeiro abaixo, para dentro do lago, e se afogou.
34 Achinghon thilsoh chu amu phat un, anai vel'a khoho le akimvel thinglhang gam ho ah alhailut un thusoh chu athejal le tauve.
34 Os porqueiros, vendo o que acontecera, fugiram e foram anunciá-lo na cidade e pelos campos.
35 Thilsoh umchan vedingin mipi ho ahung lhaidoh uve. Mihonpi chomloukah in Jesu hengah ahung kikhom un, chule hiche mipa thilha ho a konna kilha ongpa chu amu uvin ahi. Amapa chu Jesu kengbul'ah atouvin, von akivon'in, chule alimgeh tan, chule amaho chu abonun akicha tauvin ahi.
35 Então, saiu o povo para ver o que se passara, e foram ter com Jesus. De fato, acharam o homem de quem saíram os demônios, vestido, em perfeito juízo, assentado aos pés de Jesus; e ficaram dominados de terror.
36 Chuin thilsoh umchan muho chun adang ho jah a thilhavop pa chu iti suhdam'a um ham ti aseipeh un ahi.
36 E algumas pessoas que tinham presenciado os fatos contaram-lhes também como fora salvo o endemoninhado.
37 Chuin Gerasene gamkaiya mipi ho jousen Jesu hengah agam'u adalhah a achemang nadin angeh tauve, ajeh chu kichatna nasatah huinun chun alodim u ahitai. Hijeh chun Jesu jong kong sungah alelut in adalhatai, dil gallang khat legalkai kit dingin.
37 Todo o povo da circunvizinhança dos gerasenos rogou-lhe que se retirasse deles, pois estavam possuídos de grande medo. E Jesus, tomando de novo o barco, voltou.
38 Mipa thilha kinodoh peh pa chun ama toh lhonkhom din athum'in, ahin Jesun inlang joh a asol'in, hitin aseipeh e,
38 O homem de quem tinham saído os demônios rogou-lhe que o deixasse estar com ele; Jesus, porém, o despediu, dizendo:
39 “Ahipoi, na insung mite kom joh a chen lang, chule Pathen'in nadinga nabolpeh jouse hi gaseipeh tan,” ati. Hijeh chun amapa chu khopi dung lah a achen, Jesun thil loupi abolpeh ho aseiphong len ahi.
39 Volta para casa e conta aos teus tudo o que Deus fez por ti. Então, foi ele anunciando por toda a cidade todas as coisas que Jesus lhe tinha feito.
40 Dil gallang a chun mihonpin Jesu ana lem'un ahi, ajeh chu ama hon ana nga jingu ahi.
40 Ao regressar Jesus, a multidão o recebeu com alegria, porque todos o estavam esperando.
41 Chuin Jairus kiti akikhopnau in'a lamkai khat, ahungin Jesu kengbul'a abohkhup in a'ina akilhonpi din ahung tem'e.
41 Eis que veio um homem chamado Jairo, que era chefe da sinagoga, e, prostrando-se aos pés de Jesus, lhe suplicou que chegasse até a sua casa.
42 Achanu changkhat seh, kum som le ni bep chu, thiah ahi. Jesu amapa chutoh alhon khom'in ahileh ama chu mihonpi chun atom chahkheh jengun ahi.
42 Pois tinha uma filha única de uns doze anos, que estava à morte. Enquanto ele ia, as multidões o apertavam.
43 Mihonpi lah a chun numei khat kum som le ni jen thilong'a damlou aumin, amanun damna akimu jou lou ahi.
43 Certa mulher que, havia doze anos, vinha sofrendo de uma hemorragia, e a quem ninguém tinha podido curar [e que gastara com os médicos todos os seus haveres],
44 Jesu nung lang'a pat ahungin, amanun Jesu ponmang athamtai. Apettah chun athilon atang hel tai.
44 veio por trás dele e lhe tocou na orla da veste, e logo se lhe estancou a hemorragia.
45 “Koiham ei tongkha?” tin Jesun ahin dongtai. Mijousen ahilounau aseiyun chuin Peter in, “Pipu, mihonpi hin nasuhkhah ahi,” ati.
45 Mas Jesus disse: Quem me tocou? Como todos negassem, Pedro [com seus companheiros] disse: Mestre, as multidões te apertam e te oprimem [e dizes: Quem me tocou?].
46 Ahivangin Jesun aseiyin, “Koiham khat in thamkhah ding lungput neimonga eitham ahi, ijeh inem itile keiya konna suhdamna thaneina apot kahei,” ati.
46 Contudo, Jesus insistiu: Alguém me tocou, porque senti que de mim saiu poder.
47 Numei nu chun ki-immang thei kahi tapoi ti ahet phat in, kithing pumin akengbul'ah adilsu tan ahi. Mihonpi chun ipi jeh a atohkhah ham chule adampai jeng thu ahilchet ho chu ajauvin ahi.
47 Vendo a mulher que não podia ocultar-se, aproximou-se trêmula e, prostrando-se diante dele, declarou, à vista de todo o povo, a causa por que lhe havia tocado e como imediatamente fora curada.
48 “Chanu” tin amanu jah a chun, “Natahsan in nadamsah ahitai, lungmongin chetan” ati.
48 Então, lhe disse: Filha, a tua fé te salvou; vai-te em paz.
49 Amanu kom'a thu aseijing laiyin, kikhopna in'a lamkai pa, Jairus, in'a kon thupole khat ahung vailhungin ahi. Aman amapa jah a aseipeh in, “Nachanu athitai. Tua houhil nasuhboi chu phachomlou ding ahitai,” ati.
49 Falava ele ainda, quando veio uma pessoa da casa do chefe da sinagoga, dizendo: Tua filha já está morta, não incomodes mais o Mestre.
50 Ahin Jesun thilsoh ajah chun, Jairus jah a hitin aseiye, “Kicha hih'in. Tahsan poupouvin, amanu suhdam'a um ding ahi,” atipeh e.
50 Mas Jesus, ouvindo isto, lhe disse: Não temas, crê somente, e ela será salva.
51 Amaho in ahunglhun phat un, Jesun Peter, John, le James, chule numei chapangnu nu le pa tailou midang koima toh alut ding anompoi.
51 Tendo chegado à casa, a ninguém permitiu que entrasse com ele, senão Pedro, João, Tiago e bem assim o pai e a mãe da menina.
52 In chu mi tamtah akap le amaovah dimset a um ahi, ahin aman aseiyin, “Kap tahih un! Athi ahipoi, a-imu ahi bouve,” atipeh e.
52 E todos choravam e a pranteavam. Mas ele disse: Não choreis; ela não está morta, mas dorme.
53 Ahivangin mihonpi chun anuisat un, ajeh chu athitai tichu hoitah a ahet u ahi.
53 E riam-se dele, porque sabiam que ela estava morta.
54 Chuin Jesun akhut in atuh in chule aw sangtah in, “Ka chanu, thoudoh in!” tin aseitai.
54 Entretanto, ele, tomando-a pela mão, disse-lhe, em voz alta: Menina, levanta-te!
55 Chuin hiche pet tah chun amanu hinna chu ahung kilen, kinloitah in ahung dingdoh e! Chuin Jesun neh ding khattou apeh diuvin aseipeh tai.
55 Voltou-lhe o espírito, ela imediatamente se levantou, e ele mandou que lhe dessem de comer.
56 Anu le apa chu akipah val behseh jengin, ahin Jesun thilsoh chu koima kom'a seidoh lou din ahilchah e.
56 Seus pais ficaram maravilhados, mas ele lhes advertiu que a ninguém contassem o que havia acontecido.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.