Lucas 7

PATHEN LEKHABU THENG (TCZCHONGTHU) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Jesun hiche ho jouse miho kom'a aseijou phat chun, Capernaum langah akile tai.
1 Tendo Jesus concluído todos os seus discursos ao povo que o escutava, entrou em Cafarnaum.
2 Hiche lai chun Rome sepai jalamkai khat dinga asoh sahlut tah khat chu hatah in adammon thi ding kon cha ahitai.
2 Havia lá um centurião que tinha um servo a quem muito estimava e que estava à morte.
3 Sepai jalamkai pan Jesu chung chang ajahdoh phat in, aman ja umtah Juda upaho asolin, ahinkou uva asohpa ahung damsah din asol'e.
3 Tendo ouvido falar de Jesus, enviou-lhe alguns anciãos dos judeus, rogando-lhe que o viesse curar.
4 Hijeh chun ama hon jong ngehkhoh tah in Jesu chun mipa akithopi din atao tauve. “Napanpina chang dinga lom khattou aum leh, ama hi ahi,” atiuvin ahi
4 Aproximando-se eles de Jesus, rogavam-lhe encarecidamente: Ele bem merece que lhe faças este favor,
5 “Ajeh chu aman Juda miho eilungset un kikhopna in jong eisah peh uve,” atiuve.
5 pois é amigo da nossa nação e foi ele mesmo quem nos edificou uma sinagoga.
6 Hijeh chun Jesu jong amaho toh alhon'in achetai. Ahivangin in ahunglhun masangjep un, sepai jalamkai pan loi phabep asol'in hitin agasei sah e, “Pakai, ka-in'a hung dingin nang le nang kisugim hih in, ajeh chu keima chutobang loma jana chang dinga kilom kahipoi.”
6 Jesus então foi com eles. E já não estava longe da casa, quando o centurião lhe mandou dizer por amigos seus: Senhor, não te incomodes tanto assim, porque não sou digno de que entres em minha casa;
7 Keima hungdoh a nangma toh kimuto dinga jong lhingjou lou kahi. Naum na'a kon chun thu chu seijengin, kasohpa suhdam'a um ding ahi.
7 por isso nem me achei digno de chegar-me a ti, mas dize somente uma palavra e o meu servo será curado.
8 Ken hiche hi kahenai, ajeh chu keima jong kachunga ho thunoiya um kahin, chule kenjong ka sepai ho chunga thuneina kanei ahi. Keiman “Chen” ti bouseh kasei le acheuvin, “Hungin” katileh ahung uve. Chule ka sohte kom'ah “Hiche bol'in kati leh abol jeng uve,” atiuve.
8 Pois também eu, simples subalterno, tenho soldados às minhas ordens; e digo a um: Vai ali! E ele vai; e a outro: Vem cá! E ele vem; e ao meu servo: Faze isto! E ele o faz.
9 Jesun hiche thu ajah doh phat in, atija lheh jenge. Mihonpi anungjui ho heng lam angan hitin aseiye, “Ka seipeh nahiuve, hitobang tahsanna hi Israel pumpi sungah kamukha poi!” ati.
9 Ouvindo estas palavras, Jesus ficou admirado. E, voltando-se para o povo que o ia seguindo, disse: Em verdade vos digo: nem mesmo em Israel encontrei tamanha fé.
10 Chuin sepai jalamkaipa loiho chu a'inah akile tauvin ahileh sohpa damthengsel'a anaum chu amu uvin ahi.
10 Voltando para a casa do centurião os que haviam sido enviados, encontraram o servo curado.
11 Chomkhat jouvin Jesu aseijui ho toh Nain kho langah acheuvin, mihonpi tamtah in ajui uve.
11 No dia seguinte dirigiu-se Jesus a uma cidade chamada Naim. Iam com ele diversos discípulos e muito povo.
12 Thivui dinga hung kijotdoh honkhat khopi kelkot phunga chun atohkha uvin ahi. Khangdong athipa chu meithainu chapa changkhat seh ahin, chule khosunga pat mihonpi tamtah in amanu aumpiu ahi.
12 Ao chegar perto da porta da cidade, eis que levavam um defunto a ser sepultado, filho único de uma viúva; acompanhava-a muita gente da cidade.
13 Pakaiyin amanu amu chun, alungsung khotonan adimtan ahi. “Kap hih in!” tin aga lhamon e.
13 Vendo-a o Senhor, movido de compaixão para com ela, disse-lhe: Não chores!
14 Chuin thikong lama chun achen atongkhan ahile apoho adingden'un ahi. “Gollhang” atin “Ka seipeh nahi, thoudoh in” ati.
14 E aproximando-se, tocou no esquife, e os que o levavam pararam. Disse Jesus: Moço, eu te ordeno, levanta-te.
15 Chuin athiah pasal chapang chu ahung toudoh in thu aseipan tai! Chule Jesun anu anungpeh tan ahi.
15 Sentou-se o que estivera morto e começou a falar, e Jesus entregou-o à sua mãe.
16 Kichatna lentah in mihonpi chu alonvuh tai, chule ama hon Pathen avahchoiyun, “Thil nasatah bolthei themgao khat ilah uvah akisepdoh tai,” atiuvin chule “Pathen'in tunin amite aviltai,” atiuve.
16 Apoderou-se de todos o temor, e glorificavam a Deus, dizendo: Um grande profeta surgiu entre nós: Deus voltou os olhos para o seu povo.
17 Chule Jesu chung chang thusoh Judea gam pumpi le akimvel thinglhang gamkai ho'ah thechansoh in aumtai.
17 A notícia deste fato correu por toda a Judéia e por toda a circunvizinhança.
18 Twilutsah John seijui hon Jesu thilbol jouse chu John aseipeh tauve. Hijeh chun John in aseijui te lah a mini akouvin,
18 Os discípulos de João referiram-lhe todas estas coisas.
19 chule adong dingin Pakai kom'ah asoltai. “Nangma Messiah kanga jingu chu nahim, ahilouleh achom dang khat kavet nahlai diu ham?” agatisah e.
19 E João chamou dois dos seus discípulos e enviou-os a Jesus, perguntando: És tu o que há de vir ou devemos esperar por outro?
20 John seijui tenin Jesu amu lhon phat in aseilhon tai, “Twilutsah John in hiche dong dinga eihin sollhon ahi, Nangma Messiah, kanga jing pau chu nahim, ahilouleh achom dang khat kavet jing nahlai diu ham?” atilhon e.
20 Chegando estes homens a ele, disseram: João Batista enviou-nos a ti, perguntando: És tu o que há de vir ou devemos esperar por outro?
21 Hiche pettah a chu Jesun mi tampi anatnau, adammona hou asuhdam pet, lhagao boh vop ho aboldam pet, chule khomulou ho kho amusah pet anahie.
21 Ora, naquele momento Jesus havia curado muitas pessoas de enfermidades, de doenças e de espíritos malignos, e dado a vista a muitos cegos.
22 Jesun John seijui teni chu aseipeh in, “John hengah kile lhonin lang nathilmu lhon le nathujah lhon chengse seipeh lhon tan–mitchon kho amun, elbaiyin lam ajot in, miphah ho jendam ahin, nangong'in kho ajan, mithiho kaithouvin aumin, chule Kipana Thupha hi mivaichate hengah seiphong'in aumtai.”
22 Respondeu-lhes ele: Ide anunciar a João o que tendes visto e ouvido: os cegos vêem, os coxos andam, os leprosos ficam limpos, os surdos ouvem, os mortos ressuscitam, aos pobres é anunciado o Evangelho;
23 Chule seipeh lhon'in, keima jeh a kiheimang louho chu Pathen'in phatthei aboh'e,” ati.
23 e bem-aventurado é aquele para quem eu não for ocasião de queda!
24 John seijui tenin adalhah jouvin Jesun ama thudol mihonpi jah a chun aseiyin ahi. “Itobang mi vedinga gamthip a chu nache uham? Ama chu huimut ling le pengdon anem ham?
24 Depois que se retiraram os mensageiros de João, ele começou a falar de João ao povo: Que fostes ver no deserto? Um caniço agitado pelo vento?
25 Ahiloule ponsil man tamtah a kivon mi mu dinga naki ginchat um? Ahipoi, von hoitah kivon ho leh nomsa tah a hing ho chu leng inpia bou akimui.
25 Mas que fostes ver? Um homem vestido de roupas finas? Mas os que vestem roupas preciosas e vivem no luxo estão nos palácios dos reis.
26 Themgao ve nahiu ham? Henge, chule themgao sanga chungnung jo ahi.
26 Mas, enfim, que fostes ver? Um profeta? Sim, digo-vos, e mais do que profeta.
27 John chu Pathen Lekhabu in hitia aseipa chu ahi, 'Ven, Keiman na masangah ka thu lhangsam kasol'e, chule aman nalampi namasanga asemtup ding ahi.'
27 Este é aquele de quem está escrito: Eis que envio o meu mensageiro ante a tua face; ele preparará o teu caminho diante de ti {Ml 3,1}.
28 Ka seipeh nahiuve, anahing jouse lah a, koima John sanga lenjo aumpoi. Ahin Pathen Lenggam a aneopen jeng jong chu ama sangin alenjon ahi!” ati.
28 Pois vos digo: entre os nascidos de mulher não há maior que João. Entretanto, o menor no Reino de Deus é maior do que ele.
29 Hiche thu ajah tah un, mipi jouse–kaidong ho jengin jong–Pathen lampi chu adih ahi ti apom'un ahi, ajeh chu amaho John khut a baptize ana chang ahiuve.
29 Ouvindo-o todo o povo, e mesmo os publicanos, deram razão a Deus, fazendo-se batizar com o batismo de João.
30 Amavang Pharisee ho leh hou danthu themhon Pathen thilgon apampaiyun ahi, ijeh inem itile ama hon John twilutsah chu apomlouvu ahi.
30 Os fariseus, porém, e os doutores da lei, recusando o seu batismo, frustraram o desígnio de Deus a seu respeito.
31 “Tukhang mite hi ipi toh katekah tadem?” tin Jesun adongin “Iti kahilchet ding ham?” ati.
31 A quem compararei os homens desta geração? Com quem se assemelham?
32 Amaho hi kailhang lah a chapang kichem tobang ahiuve. Amaho aloi agol ho kom'ah aphunchel un, 'Keihon moupui golvah la kasauvin, nalam pouve' hijeh chun thivuina la joh kasauvin chule nakap pouve.
32 São semelhantes a meninos que, sentados na praça, falam uns com os outros, dizendo: Tocamos a flauta e não dançastes; entoamos lamentações e não chorastes.
33 Ajeh chu Twilutsah John chun aphat ho changlhah neh ahilou le lengpitwi don kiti ho hin asumang pon, chule nang hon, 'Thilhavop ahi' natiuve.
33 Pois veio João Batista, que nem comia pão nem bebia vinho, e dizeis: Ele está possuído do demônio.
34 Mihem Chapan, alangkhat ah, anen adonin, chule naseiyun, 'Milop jukham chule kaidong ho le chonse dang ho jol le gol!' natiuve.
34 Veio o Filho do Homem, que come e bebe, e dizeis: Eis um comilão e beberrão, amigo dos publicanos e libertinos.
35 Ahinla chihna chu adih ahi ti anungjui ho hinkho'ah tahlangin aum'e, ati.
35 Mas a sabedoria foi justificada por todos os seus filhos.
36 Pharisee ho lah a khat in Jesu toh nilhah an nehkhom din angeh in, hijeh chun Jesu jong ama in'a chun achen an nedin atoutai.
36 Um fariseu convidou Jesus a ir comer com ele. Jesus entrou na casa dele e pôs-se à mesa.
37 Chukom mun'a an aneh ding chu numei jonthanhoi a chonse khat in ahetphat in, amanun songval bom khat ah thao namtui man tamtah kikhum ahinchoiye.
37 Uma mulher pecadora da cidade, quando soube que estava à mesa em casa do fariseu, trouxe um vaso de alabastro cheio de perfume;
38 Chuin amanu chu adilsun Amapa kengmuh achun adilsun akaptai. Amitlhi akengmuh lamah avalhan, hichu asam in athehgo in ahi. Chuin akengmuh chu namtui athe in achop chuh chuh tan ahi.
38 e, estando a seus pés, por detrás dele, começou a chorar. Pouco depois suas lágrimas banhavam os pés do Senhor e ela os enxugava com os cabelos, beijava-os e os ungia com o perfume.
39 Pharisee mipa anne a koupa chun hichu amu phat in ama le ama akihoulim in, “Hiche mipa hi themgao ahipou pouleh, itobang numei ham athamkha nu hi, amanu hi michonse ahi! ti ahet tei ding ahi,” atin ahi.
39 Ao presenciar isto, o fariseu, que o tinha convidado, dizia consigo mesmo: Se este homem fosse profeta, bem saberia quem e qual é a mulher que o toca, pois é pecadora.
40 Chutah chun Jesun alunggel chu ahin donbut in, “Simon” tin Pharisee pa kom'a chun, “Thilkhat nakom'ah kaseinom'e” ati. “Sei jengin, houhil” tin Simon in adonbut paiyin ahi.
40 Então Jesus lhe disse: Simão, tenho uma coisa a dizer-te. Fala, Mestre, disse ele.
41 Chuin Jesun hiche thusim hi aseipeh tai: “Mikhat in mini sum abatsah in–khatpa dangka ja-nga chule khat dangka som-nga.
41 Um credor tinha dois devedores: um lhe devia quinhentos denários e o outro, cinqüenta.
42 Ahin anigel lhonin asajou lhon tapon, hijeh chun hepi na neitah in angaidam in abat lhon akahpeh tai. Chujou chun koijoh chun ama chu ngailu jon tem tia nagel em?” tin adongtai.
42 Não tendo eles com que pagar, perdoou a ambos a sua dívida. Qual deles o amará mais?
43 Simon in adonbut in, “Keigel in abat tamjopa chu,” ati. “Hichu adih e” tin Jesun aseitai.
43 Simão respondeu: A meu ver, aquele a quem ele mais perdoou. Jesus replicou-lhe: Julgaste bem.
44 Chuin numeinu heng lam ngan akiheiyin Simon jah a aseitai, “Hiche numeinu hichea dilsu nu hi ven. Keima na'in a kahung lut chun, nangman twi kakenga vutkhu sillhahna ding neipepon, ahivangin hiche nu hin amitlhi twiyin asop lhan, chule asam in atheh ngim in ahi.”
44 E voltando-se para a mulher, disse a Simão: Vês esta mulher? Entrei em tua casa e não me deste água para lavar os pés; mas esta, com as suas lágrimas, regou-me os pés e enxugou-os com os seus cabelos.
45 Nangman chibai neiboh pon, ahin kahung lut a pat hichenu hin kakeng muh achop chop jong anga hih laiye.
45 Não me deste o ósculo; mas esta, desde que entrou, não cessou de beijar-me os pés.
46 Nangman kalua olive thao nuding na gelkhoh pon, amanu vang hin kakeng phang thao namtuiyin anui.”
46 Não me ungiste a cabeça com óleo; mas esta, com perfume, ungiu-me os pés.
47 “Ka seipeh nahi, amanu chonsetna ho–tamtah ahiuvin, ngaidam ahitai, hijeh a chu amanun ngailutna lentah eimusah ahi. Amavang mi akingaidam lhom chu akipah lhom in ahi” ati.
47 Por isso te digo: seus numerosos pecados lhe foram perdoados, porque ela tem demonstrado muito amor. Mas ao que pouco se perdoa, pouco ama.
48 Chuin Jesun numeinu jah a, “Na chonsetna ho kingaidam ahitai” ati.
48 E disse a ela: Perdoados te são os pecados.
49 Dokhanga tou miho chu amaho le amaho akihouvun, “Hiche mipa hi koi hiya michonse jong angaidam ham?” atiuvin ahi.
49 Os que estavam com ele à mesa começaram a dizer, então: Quem é este homem que até perdoa pecados?
50 Chule Jesun numeinu jah a aseitai, “Na tahsanin na huhhing ahitai, lungmongin chetan,” ati.
50 Mas Jesus, dirigindo-se à mulher, disse-lhe: Tua fé te salvou; vai em paz.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.