Lucas 7

PATHEN LEKHABU THENG (TCZCHONGTHU) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Jesun hiche ho jouse miho kom'a aseijou phat chun, Capernaum langah akile tai.
1 E, depois de concluir todos estes discursos perante o povo, entrou em Cafarnaum.
2 Hiche lai chun Rome sepai jalamkai khat dinga asoh sahlut tah khat chu hatah in adammon thi ding kon cha ahitai.
2 E o servo de um certo centurião, a quem muito estimava, estava doente, e moribundo.
3 Sepai jalamkai pan Jesu chung chang ajahdoh phat in, aman ja umtah Juda upaho asolin, ahinkou uva asohpa ahung damsah din asol'e.
3 E, quando ouviu falar de Jesus, enviou-lhe uns anciãos dos judeus, rogando-lhe que viesse curar o seu servo.
4 Hijeh chun ama hon jong ngehkhoh tah in Jesu chun mipa akithopi din atao tauve. “Napanpina chang dinga lom khattou aum leh, ama hi ahi,” atiuvin ahi
4 E, chegando eles junto de Jesus, rogaram-lhe muito, dizendo: É digno de que lhe concedas isto,
5 “Ajeh chu aman Juda miho eilungset un kikhopna in jong eisah peh uve,” atiuve.
5 Porque ama a nossa nação, e ele mesmo nos edificou a sinagoga.
6 Hijeh chun Jesu jong amaho toh alhon'in achetai. Ahivangin in ahunglhun masangjep un, sepai jalamkai pan loi phabep asol'in hitin agasei sah e, “Pakai, ka-in'a hung dingin nang le nang kisugim hih in, ajeh chu keima chutobang loma jana chang dinga kilom kahipoi.”
6 E foi Jesus com eles; mas, quando já estava perto da casa, enviou-lhe o centurião uns amigos, dizendo-lhe: Senhor, não te incomodes, porque não sou digno de que entres debaixo do meu telhado.
7 Keima hungdoh a nangma toh kimuto dinga jong lhingjou lou kahi. Naum na'a kon chun thu chu seijengin, kasohpa suhdam'a um ding ahi.
7 E por isso nem ainda me julguei digno de ir ter contigo; dize, porém, uma palavra, e o meu criado sarará.
8 Ken hiche hi kahenai, ajeh chu keima jong kachunga ho thunoiya um kahin, chule kenjong ka sepai ho chunga thuneina kanei ahi. Keiman “Chen” ti bouseh kasei le acheuvin, “Hungin” katileh ahung uve. Chule ka sohte kom'ah “Hiche bol'in kati leh abol jeng uve,” atiuve.
8 Porque também eu sou homem sujeito à autoridade, e tenho soldados sob o meu poder, e digo a este: Vai, e ele vai; e a outro: Vem, e ele vem; e ao meu servo: Faze isto, e ele o faz.
9 Jesun hiche thu ajah doh phat in, atija lheh jenge. Mihonpi anungjui ho heng lam angan hitin aseiye, “Ka seipeh nahiuve, hitobang tahsanna hi Israel pumpi sungah kamukha poi!” ati.
9 E, ouvindo isto Jesus, maravilhou-se dele, e voltando-se, disse à multidão que o seguia: Digo-vos que nem ainda em Israel tenho achado tanta fé.
10 Chuin sepai jalamkaipa loiho chu a'inah akile tauvin ahileh sohpa damthengsel'a anaum chu amu uvin ahi.
10 E, voltando para casa os que foram enviados, acharam são o servo enfermo.
11 Chomkhat jouvin Jesu aseijui ho toh Nain kho langah acheuvin, mihonpi tamtah in ajui uve.
11 E aconteceu que, no dia seguinte, ele foi à cidade chamada Naim, e com ele iam muitos dos seus discípulos, e uma grande multidão;
12 Thivui dinga hung kijotdoh honkhat khopi kelkot phunga chun atohkha uvin ahi. Khangdong athipa chu meithainu chapa changkhat seh ahin, chule khosunga pat mihonpi tamtah in amanu aumpiu ahi.
12 E, quando chegou perto da porta da cidade, eis que levavam um defunto, filho único de sua mãe, que era viúva; e com ela ia uma grande multidão da cidade.
13 Pakaiyin amanu amu chun, alungsung khotonan adimtan ahi. “Kap hih in!” tin aga lhamon e.
13 E, vendo-a, o Senhor moveu-se de íntima compaixão por ela, e disse-lhe: Não chores.
14 Chuin thikong lama chun achen atongkhan ahile apoho adingden'un ahi. “Gollhang” atin “Ka seipeh nahi, thoudoh in” ati.
14 E, chegando-se, tocou o esquife (e os que o levavam pararam), e disse: Jovem, a ti te digo: Levanta-te. E o que fora defunto assentou-se, e começou a falar.
15 Chuin athiah pasal chapang chu ahung toudoh in thu aseipan tai! Chule Jesun anu anungpeh tan ahi.
15 E entregou-o à sua mãe.
16 Kichatna lentah in mihonpi chu alonvuh tai, chule ama hon Pathen avahchoiyun, “Thil nasatah bolthei themgao khat ilah uvah akisepdoh tai,” atiuvin chule “Pathen'in tunin amite aviltai,” atiuve.
16 E de todos se apoderou o temor, e glorificavam a Deus, dizendo: Um grande profeta se levantou entre nós, e Deus visitou o seu povo.
17 Chule Jesu chung chang thusoh Judea gam pumpi le akimvel thinglhang gamkai ho'ah thechansoh in aumtai.
17 E correu dele esta fama por toda a Judéia e por toda a terra circunvizinha.
18 Twilutsah John seijui hon Jesu thilbol jouse chu John aseipeh tauve. Hijeh chun John in aseijui te lah a mini akouvin,
18 E os discípulos de João anunciaram-lhe todas estas coisas.
19 chule adong dingin Pakai kom'ah asoltai. “Nangma Messiah kanga jingu chu nahim, ahilouleh achom dang khat kavet nahlai diu ham?” agatisah e.
19 E João, chamando dois dos seusdiscípulos, enviou-os a Jesus, dizendo: És tu aquele que havia de vir, ou esperamos outro?
20 John seijui tenin Jesu amu lhon phat in aseilhon tai, “Twilutsah John in hiche dong dinga eihin sollhon ahi, Nangma Messiah, kanga jing pau chu nahim, ahilouleh achom dang khat kavet jing nahlai diu ham?” atilhon e.
20 E, quando aqueles homens chegaram junto dele, disseram: João o Batista enviou-nos a perguntar-te: És tu aquele que havia de vir, ou esperamos outro?
21 Hiche pettah a chu Jesun mi tampi anatnau, adammona hou asuhdam pet, lhagao boh vop ho aboldam pet, chule khomulou ho kho amusah pet anahie.
21 E, na mesma hora, curou muitos de enfermidades, e males, e espíritos maus, e deu vista a muitos cegos.
22 Jesun John seijui teni chu aseipeh in, “John hengah kile lhonin lang nathilmu lhon le nathujah lhon chengse seipeh lhon tan–mitchon kho amun, elbaiyin lam ajot in, miphah ho jendam ahin, nangong'in kho ajan, mithiho kaithouvin aumin, chule Kipana Thupha hi mivaichate hengah seiphong'in aumtai.”
22 Respondendo, então, Jesus, disse-lhes: Ide, e anunciai a João o que tendes visto e ouvido: que os cegos vêem, os coxos andam, os leprosos são purificados, os surdos ouvem, os mortos ressuscitam e aos pobres anuncia-se o evangelho.
23 Chule seipeh lhon'in, keima jeh a kiheimang louho chu Pathen'in phatthei aboh'e,” ati.
23 E bem-aventurado é aquele que em mim se não escandalizar.
24 John seijui tenin adalhah jouvin Jesun ama thudol mihonpi jah a chun aseiyin ahi. “Itobang mi vedinga gamthip a chu nache uham? Ama chu huimut ling le pengdon anem ham?
24 E, tendo-se retirado os mensageiros de João, começou a dizer à multidão acerca de João: Que saístes a ver no deserto? uma cana abalada pelo vento?
25 Ahiloule ponsil man tamtah a kivon mi mu dinga naki ginchat um? Ahipoi, von hoitah kivon ho leh nomsa tah a hing ho chu leng inpia bou akimui.
25 Mas que saístes a ver? um homem trajado de vestes delicadas? Eis que os que andam com preciosas vestiduras, e em delícias, estão nos paços reais.
26 Themgao ve nahiu ham? Henge, chule themgao sanga chungnung jo ahi.
26 Mas que saístes a ver? um profeta? Sim, vos digo, e muito mais do que profeta.
27 John chu Pathen Lekhabu in hitia aseipa chu ahi, 'Ven, Keiman na masangah ka thu lhangsam kasol'e, chule aman nalampi namasanga asemtup ding ahi.'
27 Este é aquele de quem está escrito: Eis que envio o meu anjo diante da tua face, O qual preparará diante de ti o teu caminho.
28 Ka seipeh nahiuve, anahing jouse lah a, koima John sanga lenjo aumpoi. Ahin Pathen Lenggam a aneopen jeng jong chu ama sangin alenjon ahi!” ati.
28 E eu vos digo que, entre os nascidos de mulheres, não há maior profeta do que João o Batista; mas o menor no reino de Deus é maior do que ele.
29 Hiche thu ajah tah un, mipi jouse–kaidong ho jengin jong–Pathen lampi chu adih ahi ti apom'un ahi, ajeh chu amaho John khut a baptize ana chang ahiuve.
29 E todo o povo que o ouviu e os publicanos, tendo sido batizados com o batismo de João, justificaram a Deus.
30 Amavang Pharisee ho leh hou danthu themhon Pathen thilgon apampaiyun ahi, ijeh inem itile ama hon John twilutsah chu apomlouvu ahi.
30 Mas os fariseus e os doutores da lei rejeitaram o conselho de Deus contra si mesmos, não tendo sido batizados por ele.
31 “Tukhang mite hi ipi toh katekah tadem?” tin Jesun adongin “Iti kahilchet ding ham?” ati.
31 E disse o Senhor: A quem, pois, compararei os homens desta geração, e a quem são semelhantes?
32 Amaho hi kailhang lah a chapang kichem tobang ahiuve. Amaho aloi agol ho kom'ah aphunchel un, 'Keihon moupui golvah la kasauvin, nalam pouve' hijeh chun thivuina la joh kasauvin chule nakap pouve.
32 São semelhantes aos meninos que, assentados nas praças, clamam uns aos outros, e dizem: Tocamo-vos flauta, e não dançastes; cantamo-vos lamentações, e não chorastes.
33 Ajeh chu Twilutsah John chun aphat ho changlhah neh ahilou le lengpitwi don kiti ho hin asumang pon, chule nang hon, 'Thilhavop ahi' natiuve.
33 Porque veio João o Batista, que não comia pão nem bebia vinho, e dizeis: Tem demônio;
34 Mihem Chapan, alangkhat ah, anen adonin, chule naseiyun, 'Milop jukham chule kaidong ho le chonse dang ho jol le gol!' natiuve.
34 Veio o Filho do homem, que come e bebe, e dizeis: Eis aí um homem comilão e bebedor de vinho, amigo dos publicanos e pecadores.
35 Ahinla chihna chu adih ahi ti anungjui ho hinkho'ah tahlangin aum'e, ati.
35 Mas a sabedoria é justificada por todos os seus filhos.
36 Pharisee ho lah a khat in Jesu toh nilhah an nehkhom din angeh in, hijeh chun Jesu jong ama in'a chun achen an nedin atoutai.
36 E rogou-lhe um dos fariseus que comesse com ele; e, entrando em casa do fariseu, assentou-se à mesa.
37 Chukom mun'a an aneh ding chu numei jonthanhoi a chonse khat in ahetphat in, amanun songval bom khat ah thao namtui man tamtah kikhum ahinchoiye.
37 E eis que uma mulher da cidade, uma pecadora, sabendo que ele estava à mesa em casa do fariseu, levou um vaso de alabastro com ungüento;
38 Chuin amanu chu adilsun Amapa kengmuh achun adilsun akaptai. Amitlhi akengmuh lamah avalhan, hichu asam in athehgo in ahi. Chuin akengmuh chu namtui athe in achop chuh chuh tan ahi.
38 E, estando por detrás, aos seus pés, chorando, começou a regar-lhe os pés com lágrimas, e enxugava-lhos com os cabelos da sua cabeça; e beijava-lhe os pés, e ungia-lhos com o ungüento.
39 Pharisee mipa anne a koupa chun hichu amu phat in ama le ama akihoulim in, “Hiche mipa hi themgao ahipou pouleh, itobang numei ham athamkha nu hi, amanu hi michonse ahi! ti ahet tei ding ahi,” atin ahi.
39 Quando isto viu o fariseu que o tinha convidado, falava consigo, dizendo: Se este fora profeta, bem saberia quem e qual é a mulher que lhe tocou, pois é uma pecadora.
40 Chutah chun Jesun alunggel chu ahin donbut in, “Simon” tin Pharisee pa kom'a chun, “Thilkhat nakom'ah kaseinom'e” ati. “Sei jengin, houhil” tin Simon in adonbut paiyin ahi.
40 E respondendo, Jesus disse-lhe: Simão, uma coisa tenho a dizer-te. E ele disse: Dize-a, Mestre.
41 Chuin Jesun hiche thusim hi aseipeh tai: “Mikhat in mini sum abatsah in–khatpa dangka ja-nga chule khat dangka som-nga.
41 Um certo credor tinha dois devedores: um devia-lhe quinhentos dinheiros, e outro cinqüenta.
42 Ahin anigel lhonin asajou lhon tapon, hijeh chun hepi na neitah in angaidam in abat lhon akahpeh tai. Chujou chun koijoh chun ama chu ngailu jon tem tia nagel em?” tin adongtai.
42 E, não tendo eles com que pagar, perdoou-lhes a ambos. Dize, pois, qual deles o amará mais?
43 Simon in adonbut in, “Keigel in abat tamjopa chu,” ati. “Hichu adih e” tin Jesun aseitai.
43 E Simão, respondendo, disse: Tenho para mim que é aquele a quem mais perdoou. E ele lhe disse: Julgaste bem.
44 Chuin numeinu heng lam ngan akiheiyin Simon jah a aseitai, “Hiche numeinu hichea dilsu nu hi ven. Keima na'in a kahung lut chun, nangman twi kakenga vutkhu sillhahna ding neipepon, ahivangin hiche nu hin amitlhi twiyin asop lhan, chule asam in atheh ngim in ahi.”
44 E, voltando-se para a mulher, disse a Simão: Vês tu esta mulher? Entrei em tua casa, e não me deste água para os pés; mas esta regou-me os pés com lágrimas, e os enxugou com os cabelos de sua cabeça.
45 Nangman chibai neiboh pon, ahin kahung lut a pat hichenu hin kakeng muh achop chop jong anga hih laiye.
45 Não me deste ósculo, mas esta, desde que entrou, não tem cessado de me beijar os pés.
46 Nangman kalua olive thao nuding na gelkhoh pon, amanu vang hin kakeng phang thao namtuiyin anui.”
46 Não me ungiste a cabeça com óleo, mas esta ungiu-me os pés com ungüento.
47 “Ka seipeh nahi, amanu chonsetna ho–tamtah ahiuvin, ngaidam ahitai, hijeh a chu amanun ngailutna lentah eimusah ahi. Amavang mi akingaidam lhom chu akipah lhom in ahi” ati.
47 Por isso te digo que os seus muitos pecados lhe são perdoados, porque muito amou; mas aquele a quem pouco é perdoado pouco ama.
48 Chuin Jesun numeinu jah a, “Na chonsetna ho kingaidam ahitai” ati.
48 E disse-lhe a ela: Os teus pecados te são perdoados.
49 Dokhanga tou miho chu amaho le amaho akihouvun, “Hiche mipa hi koi hiya michonse jong angaidam ham?” atiuvin ahi.
49 E os que estavam à mesa começaram a dizer entre si: Quem é este, que até perdoa pecados?
50 Chule Jesun numeinu jah a aseitai, “Na tahsanin na huhhing ahitai, lungmongin chetan,” ati.
50 E disse à mulher: A tua fé te salvou; vai-te em paz.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.