Lucas 7
PATHEN LEKHABU THENG (TCZCHONGTHU) vs NVT
NVT Nova Versão Transformadora
1 Jesun hiche ho jouse miho kom'a aseijou phat chun, Capernaum langah akile tai.
1 Quando Jesus terminou de dizer tudo isso à multidão, entrou em Cafarnaum.
2 Hiche lai chun Rome sepai jalamkai khat dinga asoh sahlut tah khat chu hatah in adammon thi ding kon cha ahitai.
2 Naquela ocasião, um escravo muito estimado de um oficial romano estava enfermo, à beira da morte.
3 Sepai jalamkai pan Jesu chung chang ajahdoh phat in, aman ja umtah Juda upaho asolin, ahinkou uva asohpa ahung damsah din asol'e.
3 Quando o oficial ouviu falar de Jesus, mandou alguns líderes judeus lhe pedirem que fosse curar seu escravo.
4 Hijeh chun ama hon jong ngehkhoh tah in Jesu chun mipa akithopi din atao tauve. “Napanpina chang dinga lom khattou aum leh, ama hi ahi,” atiuvin ahi
4 Os líderes suplicaram insistentemente que Jesus socorresse o homem, dizendo: “Ele merece sua ajuda,
5 “Ajeh chu aman Juda miho eilungset un kikhopna in jong eisah peh uve,” atiuve.
5 pois ama o povo judeu e até nos construiu uma sinagoga”.
6 Hijeh chun Jesu jong amaho toh alhon'in achetai. Ahivangin in ahunglhun masangjep un, sepai jalamkai pan loi phabep asol'in hitin agasei sah e, “Pakai, ka-in'a hung dingin nang le nang kisugim hih in, ajeh chu keima chutobang loma jana chang dinga kilom kahipoi.”
6 Jesus foi com eles, mas, antes de chegarem à casa, o oficial mandou alguns amigos para dizer: “Senhor, não se incomode em vir à minha casa, pois não sou digno de tamanha honra.
7 Keima hungdoh a nangma toh kimuto dinga jong lhingjou lou kahi. Naum na'a kon chun thu chu seijengin, kasohpa suhdam'a um ding ahi.
7 Não sou digno sequer de ir ao seu encontro. Basta uma ordem sua, e meu servo será curado.
8 Ken hiche hi kahenai, ajeh chu keima jong kachunga ho thunoiya um kahin, chule kenjong ka sepai ho chunga thuneina kanei ahi. Keiman “Chen” ti bouseh kasei le acheuvin, “Hungin” katileh ahung uve. Chule ka sohte kom'ah “Hiche bol'in kati leh abol jeng uve,” atiuve.
8 Sei disso porque estou sob a autoridade de meus superiores e tenho autoridade sobre meus soldados. Só preciso dizer ‘Vão’, e eles vão, ou ‘Venham’, e eles vêm. E, se digo a meus escravos: ‘Façam isto’, eles fazem”.
9 Jesun hiche thu ajah doh phat in, atija lheh jenge. Mihonpi anungjui ho heng lam angan hitin aseiye, “Ka seipeh nahiuve, hitobang tahsanna hi Israel pumpi sungah kamukha poi!” ati.
9 Quando Jesus ouviu isso, ficou admirado. Voltou-se para a multidão que o seguia e disse: “Eu lhes digo a verdade: jamais vi fé como esta em Israel!”.
10 Chuin sepai jalamkaipa loiho chu a'inah akile tauvin ahileh sohpa damthengsel'a anaum chu amu uvin ahi.
10 E, quando os amigos do oficial voltaram para a casa dele, encontraram o escravo em perfeita saúde.
11 Chomkhat jouvin Jesu aseijui ho toh Nain kho langah acheuvin, mihonpi tamtah in ajui uve.
11 Logo depois, Jesus foi com seus discípulos à cidade de Naim, e uma grande multidão o seguiu.
12 Thivui dinga hung kijotdoh honkhat khopi kelkot phunga chun atohkha uvin ahi. Khangdong athipa chu meithainu chapa changkhat seh ahin, chule khosunga pat mihonpi tamtah in amanu aumpiu ahi.
12 Quando ele se aproximou da porta da cidade, estava saindo o enterro do único filho de uma viúva, e uma grande multidão da cidade a acompanhava.
13 Pakaiyin amanu amu chun, alungsung khotonan adimtan ahi. “Kap hih in!” tin aga lhamon e.
13 Quando o Senhor a viu, sentiu profunda compaixão por ela. “Não chore!”, disse ele.
14 Chuin thikong lama chun achen atongkhan ahile apoho adingden'un ahi. “Gollhang” atin “Ka seipeh nahi, thoudoh in” ati.
14 Então foi até o caixão, tocou nele e os carregadores pararam. E disse: “Jovem, eu lhe digo: levante-se!”.
15 Chuin athiah pasal chapang chu ahung toudoh in thu aseipan tai! Chule Jesun anu anungpeh tan ahi.
15 O jovem que estava morto se levantou e começou a conversar, e Jesus o devolveu à sua mãe.
16 Kichatna lentah in mihonpi chu alonvuh tai, chule ama hon Pathen avahchoiyun, “Thil nasatah bolthei themgao khat ilah uvah akisepdoh tai,” atiuvin chule “Pathen'in tunin amite aviltai,” atiuve.
16 Grande temor tomou conta da multidão, que louvava a Deus, dizendo: “Um profeta poderoso se levantou entre nós!” e “Hoje Deus visitou seu povo!”.
17 Chule Jesu chung chang thusoh Judea gam pumpi le akimvel thinglhang gamkai ho'ah thechansoh in aumtai.
17 Essa notícia sobre Jesus se espalhou por toda a Judeia e seus arredores.
18 Twilutsah John seijui hon Jesu thilbol jouse chu John aseipeh tauve. Hijeh chun John in aseijui te lah a mini akouvin,
18 Os discípulos de João Batista lhe contaram tudo que Jesus estava fazendo. Então João chamou dois de seus discípulos
19 chule adong dingin Pakai kom'ah asoltai. “Nangma Messiah kanga jingu chu nahim, ahilouleh achom dang khat kavet nahlai diu ham?” agatisah e.
19 e os enviou ao Senhor, para lhe perguntar: “O senhor é aquele que haveria de vir, ou devemos esperar algum outro?”.
20 John seijui tenin Jesu amu lhon phat in aseilhon tai, “Twilutsah John in hiche dong dinga eihin sollhon ahi, Nangma Messiah, kanga jing pau chu nahim, ahilouleh achom dang khat kavet jing nahlai diu ham?” atilhon e.
20 Os dois discípulos de João encontraram Jesus e lhe disseram: “João Batista nos enviou para lhe perguntar: ‘O senhor é aquele que haveria de vir, ou devemos esperar algum outro?’”.
21 Hiche pettah a chu Jesun mi tampi anatnau, adammona hou asuhdam pet, lhagao boh vop ho aboldam pet, chule khomulou ho kho amusah pet anahie.
21 Naquela mesma hora, Jesus curou muitas pessoas de suas doenças, enfermidades e espíritos impuros, e restaurou a visão a muitos cegos.
22 Jesun John seijui teni chu aseipeh in, “John hengah kile lhonin lang nathilmu lhon le nathujah lhon chengse seipeh lhon tan–mitchon kho amun, elbaiyin lam ajot in, miphah ho jendam ahin, nangong'in kho ajan, mithiho kaithouvin aumin, chule Kipana Thupha hi mivaichate hengah seiphong'in aumtai.”
22 Em seguida, disse aos discípulos de João: “Voltem a João e contem a ele o que vocês viram e ouviram: os cegos veem, os aleijados andam, os leprosos são purificados, os surdos ouvem, os mortos são ressuscitados e as boas-novas são anunciadas aos pobres”.
23 Chule seipeh lhon'in, keima jeh a kiheimang louho chu Pathen'in phatthei aboh'e,” ati.
23 E disse ainda: “Felizes são aqueles que não se sentem ofendidos por minha causa”.
24 John seijui tenin adalhah jouvin Jesun ama thudol mihonpi jah a chun aseiyin ahi. “Itobang mi vedinga gamthip a chu nache uham? Ama chu huimut ling le pengdon anem ham?
24 Depois que os discípulos de João saíram, Jesus começou a falar a respeito dele para as multidões: “Que tipo de homem vocês foram ver no deserto? Um caniço que qualquer brisa agita?
25 Ahiloule ponsil man tamtah a kivon mi mu dinga naki ginchat um? Ahipoi, von hoitah kivon ho leh nomsa tah a hing ho chu leng inpia bou akimui.
25 Afinal, o que esperavam ver? Um homem vestido com roupas caras? Não, quem veste roupas caras e vive no luxo mora em palácios.
26 Themgao ve nahiu ham? Henge, chule themgao sanga chungnung jo ahi.
26 Acaso procuravam um profeta? Sim, ele é mais que profeta.
27 John chu Pathen Lekhabu in hitia aseipa chu ahi, 'Ven, Keiman na masangah ka thu lhangsam kasol'e, chule aman nalampi namasanga asemtup ding ahi.'
27 João é o homem ao qual as Escrituras se referem quando dizem: ‘Envio meu mensageiro adiante de ti, e ele preparará teu caminho à tua frente’.
28 Ka seipeh nahiuve, anahing jouse lah a, koima John sanga lenjo aumpoi. Ahin Pathen Lenggam a aneopen jeng jong chu ama sangin alenjon ahi!” ati.
28 Eu lhes digo: de todos que nasceram de mulher, nenhum é maior que João Batista. E, no entanto, até o menor no reino de Deus é maior que ele”.
29 Hiche thu ajah tah un, mipi jouse–kaidong ho jengin jong–Pathen lampi chu adih ahi ti apom'un ahi, ajeh chu amaho John khut a baptize ana chang ahiuve.
29 Todos que ouviram as palavras de Jesus, até mesmo os cobradores de impostos, concordaram que o caminho de Deus era justo, pois tinham sido batizados por João.
30 Amavang Pharisee ho leh hou danthu themhon Pathen thilgon apampaiyun ahi, ijeh inem itile ama hon John twilutsah chu apomlouvu ahi.
30 Os fariseus e mestres da lei, no entanto, rejeitaram o propósito de Deus para eles, pois recusaram o batismo de João.
31 “Tukhang mite hi ipi toh katekah tadem?” tin Jesun adongin “Iti kahilchet ding ham?” ati.
31 “Assim, a que posso comparar o povo desta geração?”, perguntou Jesus.
32 Amaho hi kailhang lah a chapang kichem tobang ahiuve. Amaho aloi agol ho kom'ah aphunchel un, 'Keihon moupui golvah la kasauvin, nalam pouve' hijeh chun thivuina la joh kasauvin chule nakap pouve.
32 “Como posso descrevê-los? São como crianças que brincam na praça. Queixam-se a seus amigos: ‘Tocamos flauta, e vocês não dançaram, entoamos lamentos, e vocês não choraram’.
33 Ajeh chu Twilutsah John chun aphat ho changlhah neh ahilou le lengpitwi don kiti ho hin asumang pon, chule nang hon, 'Thilhavop ahi' natiuve.
33 Quando João Batista apareceu, não costumava comer e beber em público, e vocês disseram: ‘Está possuído por demônio’.
34 Mihem Chapan, alangkhat ah, anen adonin, chule naseiyun, 'Milop jukham chule kaidong ho le chonse dang ho jol le gol!' natiuve.
34 O Filho do Homem, por sua vez, come e bebe, e vocês dizem: ‘É comilão e beberrão, amigo de cobradores de impostos e pecadores’.
35 Ahinla chihna chu adih ahi ti anungjui ho hinkho'ah tahlangin aum'e, ati.
35 Mas a sabedoria é comprovada pela vida daqueles que a seguem.”
36 Pharisee ho lah a khat in Jesu toh nilhah an nehkhom din angeh in, hijeh chun Jesu jong ama in'a chun achen an nedin atoutai.
36 Um dos fariseus convidou Jesus para jantar. Jesus foi à casa dele e tomou lugar à mesa.
37 Chukom mun'a an aneh ding chu numei jonthanhoi a chonse khat in ahetphat in, amanun songval bom khat ah thao namtui man tamtah kikhum ahinchoiye.
37 Quando uma mulher daquela cidade, uma pecadora, soube que ele estava jantando ali, trouxe um frasco de alabastro contendo um perfume caro.
38 Chuin amanu chu adilsun Amapa kengmuh achun adilsun akaptai. Amitlhi akengmuh lamah avalhan, hichu asam in athehgo in ahi. Chuin akengmuh chu namtui athe in achop chuh chuh tan ahi.
38 Em seguida, ajoelhou-se aos pés de Jesus, chorando. As lágrimas caíram sobre os pés dele, e ela os secou com seu cabelo; e continuou a beijá-los e a derramar perfume sobre eles.
39 Pharisee mipa anne a koupa chun hichu amu phat in ama le ama akihoulim in, “Hiche mipa hi themgao ahipou pouleh, itobang numei ham athamkha nu hi, amanu hi michonse ahi! ti ahet tei ding ahi,” atin ahi.
39 Quando o fariseu que havia convidado Jesus viu isso, disse consigo: “Se este homem fosse profeta, saberia que tipo de mulher está tocando nele. Ela é uma pecadora!”.
40 Chutah chun Jesun alunggel chu ahin donbut in, “Simon” tin Pharisee pa kom'a chun, “Thilkhat nakom'ah kaseinom'e” ati. “Sei jengin, houhil” tin Simon in adonbut paiyin ahi.
40 Jesus disse ao fariseu: “Simão, tenho algo a lhe dizer”. “Diga, mestre”, respondeu Simão.
41 Chuin Jesun hiche thusim hi aseipeh tai: “Mikhat in mini sum abatsah in–khatpa dangka ja-nga chule khat dangka som-nga.
41 Então Jesus lhe contou a seguinte história: “Um homem emprestou dinheiro a duas pessoas: quinhentas moedas de prata a uma delas e cinquenta à outra.
42 Ahin anigel lhonin asajou lhon tapon, hijeh chun hepi na neitah in angaidam in abat lhon akahpeh tai. Chujou chun koijoh chun ama chu ngailu jon tem tia nagel em?” tin adongtai.
42 Como nenhum dos devedores conseguiu lhe pagar, ele generosamente perdoou ambos e cancelou suas dívidas. Qual deles o amou mais depois disso?”.
43 Simon in adonbut in, “Keigel in abat tamjopa chu,” ati. “Hichu adih e” tin Jesun aseitai.
43 Simão respondeu: “Suponho que aquele de quem ele perdoou a dívida maior”. “Você está certo”, disse Jesus.
44 Chuin numeinu heng lam ngan akiheiyin Simon jah a aseitai, “Hiche numeinu hichea dilsu nu hi ven. Keima na'in a kahung lut chun, nangman twi kakenga vutkhu sillhahna ding neipepon, ahivangin hiche nu hin amitlhi twiyin asop lhan, chule asam in atheh ngim in ahi.”
44 Então voltou-se para a mulher e disse a Simão: “Veja esta mulher ajoelhada aqui. Quando entrei em sua casa, você não ofereceu água para eu lavar os pés, mas ela os lavou com suas lágrimas e os secou com seus cabelos.
45 Nangman chibai neiboh pon, ahin kahung lut a pat hichenu hin kakeng muh achop chop jong anga hih laiye.
45 Você não me cumprimentou com um beijo, mas, desde a hora em que entrei, ela não parou de beijar meus pés.
46 Nangman kalua olive thao nuding na gelkhoh pon, amanu vang hin kakeng phang thao namtuiyin anui.”
46 Você não me ofereceu óleo para ungir minha cabeça, mas ela ungiu meus pés com um perfume raro.
47 “Ka seipeh nahi, amanu chonsetna ho–tamtah ahiuvin, ngaidam ahitai, hijeh a chu amanun ngailutna lentah eimusah ahi. Amavang mi akingaidam lhom chu akipah lhom in ahi” ati.
47 “Eu lhe digo: os pecados dela, que são muitos, foram perdoados e, por isso, ela demonstrou muito amor por mim. Mas a pessoa a quem pouco foi perdoado demonstra pouco amor”.
48 Chuin Jesun numeinu jah a, “Na chonsetna ho kingaidam ahitai” ati.
48 Então Jesus disse à mulher: “Seus pecados estão perdoados”.
49 Dokhanga tou miho chu amaho le amaho akihouvun, “Hiche mipa hi koi hiya michonse jong angaidam ham?” atiuvin ahi.
49 Os homens que estavam à mesa diziam entre si: “Quem é esse que anda por aí perdoando pecados?”.
50 Chule Jesun numeinu jah a aseitai, “Na tahsanin na huhhing ahitai, lungmongin chetan,” ati.
50 E Jesus disse à mulher: “Sua fé a salvou. Vá em paz”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.