Lucas 7

PATHEN LEKHABU THENG (TCZCHONGTHU) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Jesun hiche ho jouse miho kom'a aseijou phat chun, Capernaum langah akile tai.
1 Quando acabou de proferir todas estas palavras aos ouvidos do povo, entrou em Cafarnaum.
2 Hiche lai chun Rome sepai jalamkai khat dinga asoh sahlut tah khat chu hatah in adammon thi ding kon cha ahitai.
2 E um servo de certo centurião, de quem era muito estimado, estava doente, quase à morte.
3 Sepai jalamkai pan Jesu chung chang ajahdoh phat in, aman ja umtah Juda upaho asolin, ahinkou uva asohpa ahung damsah din asol'e.
3 O centurião, pois, ouvindo falar de Jesus, enviou-lhes uns anciãos dos judeus, a pedir-lhe que viesse curar o seu servo.
4 Hijeh chun ama hon jong ngehkhoh tah in Jesu chun mipa akithopi din atao tauve. “Napanpina chang dinga lom khattou aum leh, ama hi ahi,” atiuvin ahi
4 E chegando eles junto de Jesus, rogavam-lhe com instância, dizendo: É digno de que lhe concedas isto;
5 “Ajeh chu aman Juda miho eilungset un kikhopna in jong eisah peh uve,” atiuve.
5 porque ama à nossa nação, e ele mesmo nos edificou a sinagoga.
6 Hijeh chun Jesu jong amaho toh alhon'in achetai. Ahivangin in ahunglhun masangjep un, sepai jalamkai pan loi phabep asol'in hitin agasei sah e, “Pakai, ka-in'a hung dingin nang le nang kisugim hih in, ajeh chu keima chutobang loma jana chang dinga kilom kahipoi.”
6 Ia, pois, Jesus com eles; mas, quando já estava perto da casa, enviou o centurião uns amigos a dizer-lhe: Senhor, não te incomodes; porque não sou digno de que entres debaixo do meu telhado;
7 Keima hungdoh a nangma toh kimuto dinga jong lhingjou lou kahi. Naum na'a kon chun thu chu seijengin, kasohpa suhdam'a um ding ahi.
7 por isso nem ainda me julguei digno de ir à tua presença; dize, porém, uma palavra, e seja o meu servo curado.
8 Ken hiche hi kahenai, ajeh chu keima jong kachunga ho thunoiya um kahin, chule kenjong ka sepai ho chunga thuneina kanei ahi. Keiman “Chen” ti bouseh kasei le acheuvin, “Hungin” katileh ahung uve. Chule ka sohte kom'ah “Hiche bol'in kati leh abol jeng uve,” atiuve.
8 Pois também eu sou homem sujeito à autoridade, e tenho soldados às minhas ordens; e digo a este: Vai, e ele vai; e a outro: Vem, e ele vem; e ao meu servo: Faze isto, e ele o faz.
9 Jesun hiche thu ajah doh phat in, atija lheh jenge. Mihonpi anungjui ho heng lam angan hitin aseiye, “Ka seipeh nahiuve, hitobang tahsanna hi Israel pumpi sungah kamukha poi!” ati.
9 Jesus, ouvindo isso, admirou-se dele e, voltando-se para a multidão que o seguia, disse: Eu vos afirmo que nem mesmo em Israel encontrei tamanha fé.
10 Chuin sepai jalamkaipa loiho chu a'inah akile tauvin ahileh sohpa damthengsel'a anaum chu amu uvin ahi.
10 E voltando para casa os que haviam sido enviados, encontraram o servo com saúde.
11 Chomkhat jouvin Jesu aseijui ho toh Nain kho langah acheuvin, mihonpi tamtah in ajui uve.
11 Pouco depois seguiu ele viagem para uma cidade chamada Naim; e iam com ele seus discípulos e uma grande multidão.
12 Thivui dinga hung kijotdoh honkhat khopi kelkot phunga chun atohkha uvin ahi. Khangdong athipa chu meithainu chapa changkhat seh ahin, chule khosunga pat mihonpi tamtah in amanu aumpiu ahi.
12 Quando chegou perto da porta da cidade, eis que levavam para fora um defunto, filho único de sua mãe, que era viúva; e com ela ia uma grande multidão da cidade.
13 Pakaiyin amanu amu chun, alungsung khotonan adimtan ahi. “Kap hih in!” tin aga lhamon e.
13 Logo que o Senhor a viu, encheu-se de compaixão por ela, e disse-lhe: Não chores.
14 Chuin thikong lama chun achen atongkhan ahile apoho adingden'un ahi. “Gollhang” atin “Ka seipeh nahi, thoudoh in” ati.
14 Então, chegando-se, tocou no esquife e, quando pararam os que o levavam, disse: Moço, a ti te digo: Levanta-te.
15 Chuin athiah pasal chapang chu ahung toudoh in thu aseipan tai! Chule Jesun anu anungpeh tan ahi.
15 O que estivera morto sentou-se e começou a falar. Então Jesus o entregou à sua mãe.
16 Kichatna lentah in mihonpi chu alonvuh tai, chule ama hon Pathen avahchoiyun, “Thil nasatah bolthei themgao khat ilah uvah akisepdoh tai,” atiuvin chule “Pathen'in tunin amite aviltai,” atiuve.
16 O medo se apoderou de todos, e glorificavam a Deus, dizendo: Um grande profeta se levantou entre nós; e: Deus visitou o seu povo.
17 Chule Jesu chung chang thusoh Judea gam pumpi le akimvel thinglhang gamkai ho'ah thechansoh in aumtai.
17 E correu a notícia disto por toda a Judéia e por toda a região circunvizinha.
18 Twilutsah John seijui hon Jesu thilbol jouse chu John aseipeh tauve. Hijeh chun John in aseijui te lah a mini akouvin,
18 Ora, os discípulos de João anunciaram-lhe todas estas coisas.
19 chule adong dingin Pakai kom'ah asoltai. “Nangma Messiah kanga jingu chu nahim, ahilouleh achom dang khat kavet nahlai diu ham?” agatisah e.
19 E João, chamando a dois deles, enviou-os ao Senhor para perguntar-lhe: És tu aquele que havia de vir, ou havemos de esperar outro?
20 John seijui tenin Jesu amu lhon phat in aseilhon tai, “Twilutsah John in hiche dong dinga eihin sollhon ahi, Nangma Messiah, kanga jing pau chu nahim, ahilouleh achom dang khat kavet jing nahlai diu ham?” atilhon e.
20 Quando aqueles homens chegaram junto dele, disseram: João, o Batista, enviou-nos a perguntar-te: És tu aquele que havia de vir, ou havemos de esperar outro?
21 Hiche pettah a chu Jesun mi tampi anatnau, adammona hou asuhdam pet, lhagao boh vop ho aboldam pet, chule khomulou ho kho amusah pet anahie.
21 Naquela mesma hora, curou a muitos de doenças, de moléstias e de espíritos malignos; e deu vista a muitos cegos.
22 Jesun John seijui teni chu aseipeh in, “John hengah kile lhonin lang nathilmu lhon le nathujah lhon chengse seipeh lhon tan–mitchon kho amun, elbaiyin lam ajot in, miphah ho jendam ahin, nangong'in kho ajan, mithiho kaithouvin aumin, chule Kipana Thupha hi mivaichate hengah seiphong'in aumtai.”
22 Então lhes respondeu: Ide, e contai a João o que tens visto e ouvido: os cegos vêem, os coxos andam, os leprosos são purificados, e os surdos ouvem; os mortos são ressuscitados, e aos pobres é anunciado o evangelho.
23 Chule seipeh lhon'in, keima jeh a kiheimang louho chu Pathen'in phatthei aboh'e,” ati.
23 E bem-aventurado aquele que não se escandalizar de mim.
24 John seijui tenin adalhah jouvin Jesun ama thudol mihonpi jah a chun aseiyin ahi. “Itobang mi vedinga gamthip a chu nache uham? Ama chu huimut ling le pengdon anem ham?
24 E, tendo-se retirado os mensageiros de João, Jesus começou a dizer às multidões a respeito de João: Que saístes a ver no deserto? um caniço agitado pelo vento?
25 Ahiloule ponsil man tamtah a kivon mi mu dinga naki ginchat um? Ahipoi, von hoitah kivon ho leh nomsa tah a hing ho chu leng inpia bou akimui.
25 Mas que saístes a ver? um homem trajado de vestes luxuosas? Eis que aqueles que trajam roupas preciosas, e vivem em delícias, estão nos paços reais.
26 Themgao ve nahiu ham? Henge, chule themgao sanga chungnung jo ahi.
26 Mas que saístes a ver? um profeta? Sim, vos digo, e muito mais do que profeta.
27 John chu Pathen Lekhabu in hitia aseipa chu ahi, 'Ven, Keiman na masangah ka thu lhangsam kasol'e, chule aman nalampi namasanga asemtup ding ahi.'
27 Este é aquele de quem está escrito: Eis aí envio ante a tua face o meu mensageiro, que há de preparar adiante de ti o teu caminho.
28 Ka seipeh nahiuve, anahing jouse lah a, koima John sanga lenjo aumpoi. Ahin Pathen Lenggam a aneopen jeng jong chu ama sangin alenjon ahi!” ati.
28 Pois eu vos digo que, entre os nascidos de mulher, não há nenhum maior do que João; mas aquele que é o menor no reino de Deus é maior do que ele.
29 Hiche thu ajah tah un, mipi jouse–kaidong ho jengin jong–Pathen lampi chu adih ahi ti apom'un ahi, ajeh chu amaho John khut a baptize ana chang ahiuve.
29 E todo o povo que o ouviu, e até os publicanos, reconheceram a justiça de Deus, recebendo o batismo de João.
30 Amavang Pharisee ho leh hou danthu themhon Pathen thilgon apampaiyun ahi, ijeh inem itile ama hon John twilutsah chu apomlouvu ahi.
30 Mas os fariseus e os doutores da lei rejeitaram o conselho de Deus quando a si mesmos, não sendo batizados por ele.
31 “Tukhang mite hi ipi toh katekah tadem?” tin Jesun adongin “Iti kahilchet ding ham?” ati.
31 A que, pois, compararei os homens desta geração, e a que são semelhantes?
32 Amaho hi kailhang lah a chapang kichem tobang ahiuve. Amaho aloi agol ho kom'ah aphunchel un, 'Keihon moupui golvah la kasauvin, nalam pouve' hijeh chun thivuina la joh kasauvin chule nakap pouve.
32 São semelhantes aos meninos que, sentados nas praças, gritam uns para os outros: Tocamo-vos flauta, e não dançastes; cantamos lamentações, e não chorastes.
33 Ajeh chu Twilutsah John chun aphat ho changlhah neh ahilou le lengpitwi don kiti ho hin asumang pon, chule nang hon, 'Thilhavop ahi' natiuve.
33 Porquanto veio João, o Batista, não comendo pão nem bebendo vinho, e dizeis: Tem demônio;
34 Mihem Chapan, alangkhat ah, anen adonin, chule naseiyun, 'Milop jukham chule kaidong ho le chonse dang ho jol le gol!' natiuve.
34 veio o Filho do homem, comendo e bebendo, e dizeis: Eis aí um comilão e bebedor de vinho, amigo de publicanos e pecadores.
35 Ahinla chihna chu adih ahi ti anungjui ho hinkho'ah tahlangin aum'e, ati.
35 Mas a sabedoria é justificada por todos os seus filhos.
36 Pharisee ho lah a khat in Jesu toh nilhah an nehkhom din angeh in, hijeh chun Jesu jong ama in'a chun achen an nedin atoutai.
36 Um dos fariseus convidou-o para comer com ele; e entrando em casa do fariseu, reclinou-se à mesa.
37 Chukom mun'a an aneh ding chu numei jonthanhoi a chonse khat in ahetphat in, amanun songval bom khat ah thao namtui man tamtah kikhum ahinchoiye.
37 E eis que uma mulher pecadora que havia na cidade, quando soube que ele estava à mesa em casa do fariseu, trouxe um vaso de alabastro com bálsamo;
38 Chuin amanu chu adilsun Amapa kengmuh achun adilsun akaptai. Amitlhi akengmuh lamah avalhan, hichu asam in athehgo in ahi. Chuin akengmuh chu namtui athe in achop chuh chuh tan ahi.
38 e estando por detrás, aos seus pés, chorando, começou a regar-lhe os pés com lágrimas e os enxugava com os cabelos da sua cabeça; e beijava-lhe os pés e ungia-os com o bálsamo.
39 Pharisee mipa anne a koupa chun hichu amu phat in ama le ama akihoulim in, “Hiche mipa hi themgao ahipou pouleh, itobang numei ham athamkha nu hi, amanu hi michonse ahi! ti ahet tei ding ahi,” atin ahi.
39 Mas, ao ver isso, o fariseu que o convidara falava consigo, dizendo: Se este homem fosse profeta, saberia quem e de que qualidade é essa mulher que o toca, pois é uma pecadora.
40 Chutah chun Jesun alunggel chu ahin donbut in, “Simon” tin Pharisee pa kom'a chun, “Thilkhat nakom'ah kaseinom'e” ati. “Sei jengin, houhil” tin Simon in adonbut paiyin ahi.
40 E respondendo Jesus, disse-lhe: Simão, tenho uma coisa a dizer-te. Respondeu ele: Dize-a, Mestre.
41 Chuin Jesun hiche thusim hi aseipeh tai: “Mikhat in mini sum abatsah in–khatpa dangka ja-nga chule khat dangka som-nga.
41 Certo credor tinha dois devedores; um lhe devia quinhentos denários, e outro cinqüenta.
42 Ahin anigel lhonin asajou lhon tapon, hijeh chun hepi na neitah in angaidam in abat lhon akahpeh tai. Chujou chun koijoh chun ama chu ngailu jon tem tia nagel em?” tin adongtai.
42 Não tendo eles com que pagar, perdoou a ambos. Qual deles, pois, o amará mais?
43 Simon in adonbut in, “Keigel in abat tamjopa chu,” ati. “Hichu adih e” tin Jesun aseitai.
43 Respondeu Simão: Suponho que é aquele a quem mais perdoou. Replicou-lhe Jesus: Julgaste bem.
44 Chuin numeinu heng lam ngan akiheiyin Simon jah a aseitai, “Hiche numeinu hichea dilsu nu hi ven. Keima na'in a kahung lut chun, nangman twi kakenga vutkhu sillhahna ding neipepon, ahivangin hiche nu hin amitlhi twiyin asop lhan, chule asam in atheh ngim in ahi.”
44 E, voltando-se para a mulher, disse a Simão: Vês tu esta mulher? Entrei em tua casa, e não me deste água para os pés; mas esta com suas lágrimas os regou e com seus cabelos os enxugou.
45 Nangman chibai neiboh pon, ahin kahung lut a pat hichenu hin kakeng muh achop chop jong anga hih laiye.
45 Não me deste ósculo; ela, porém, desde que entrei, não tem cessado de beijar-me os pés.
46 Nangman kalua olive thao nuding na gelkhoh pon, amanu vang hin kakeng phang thao namtuiyin anui.”
46 Não me ungiste a cabeça com óleo; mas esta com bálsamo ungiu-me os pés.
47 “Ka seipeh nahi, amanu chonsetna ho–tamtah ahiuvin, ngaidam ahitai, hijeh a chu amanun ngailutna lentah eimusah ahi. Amavang mi akingaidam lhom chu akipah lhom in ahi” ati.
47 Por isso te digo: Perdoados lhe são os pecados, que são muitos; porque ela muito amou; mas aquele a quem pouco se perdoa, pouco ama.
48 Chuin Jesun numeinu jah a, “Na chonsetna ho kingaidam ahitai” ati.
48 E disse a ela: Perdoados são os teus pecados.
49 Dokhanga tou miho chu amaho le amaho akihouvun, “Hiche mipa hi koi hiya michonse jong angaidam ham?” atiuvin ahi.
49 Mas os que estavam com ele à mesa começaram a dizer entre si: Quem é este que até perdoa pecados?
50 Chule Jesun numeinu jah a aseitai, “Na tahsanin na huhhing ahitai, lungmongin chetan,” ati.
50 Jesus, porém, disse à mulher: A tua fé te salvou; vai-te em paz.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.