Lucas 7

PATHEN LEKHABU THENG (TCZCHONGTHU) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Jesun hiche ho jouse miho kom'a aseijou phat chun, Capernaum langah akile tai.
1 Tendo Jesus concluído todas as suas palavras dirigidas ao povo, entrou em Cafarnaum.
2 Hiche lai chun Rome sepai jalamkai khat dinga asoh sahlut tah khat chu hatah in adammon thi ding kon cha ahitai.
2 E o servo de um centurião, a quem este muito estimava, estava doente, quase à morte.
3 Sepai jalamkai pan Jesu chung chang ajahdoh phat in, aman ja umtah Juda upaho asolin, ahinkou uva asohpa ahung damsah din asol'e.
3 Tendo ouvido falar a respeito de Jesus, enviou-lhe alguns anciãos dos judeus, pedindo-lhe que viesse curar o seu servo.
4 Hijeh chun ama hon jong ngehkhoh tah in Jesu chun mipa akithopi din atao tauve. “Napanpina chang dinga lom khattou aum leh, ama hi ahi,” atiuvin ahi
4 Estes, chegando-se a Jesus, com instância lhe suplicaram, dizendo: Ele é digno de que lhe faças isto;
5 “Ajeh chu aman Juda miho eilungset un kikhopna in jong eisah peh uve,” atiuve.
5 porque é amigo do nosso povo, e ele mesmo nos edificou a sinagoga.
6 Hijeh chun Jesu jong amaho toh alhon'in achetai. Ahivangin in ahunglhun masangjep un, sepai jalamkai pan loi phabep asol'in hitin agasei sah e, “Pakai, ka-in'a hung dingin nang le nang kisugim hih in, ajeh chu keima chutobang loma jana chang dinga kilom kahipoi.”
6 Então, Jesus foi com eles. E, já perto da casa, o centurião enviou-lhe amigos para lhe dizer: Senhor, não te incomodes, porque não sou digno de que entres em minha casa.
7 Keima hungdoh a nangma toh kimuto dinga jong lhingjou lou kahi. Naum na'a kon chun thu chu seijengin, kasohpa suhdam'a um ding ahi.
7 Por isso, eu mesmo não me julguei digno de ir ter contigo; porém manda com uma palavra, e o meu rapaz será curado.
8 Ken hiche hi kahenai, ajeh chu keima jong kachunga ho thunoiya um kahin, chule kenjong ka sepai ho chunga thuneina kanei ahi. Keiman “Chen” ti bouseh kasei le acheuvin, “Hungin” katileh ahung uve. Chule ka sohte kom'ah “Hiche bol'in kati leh abol jeng uve,” atiuve.
8 Porque também eu sou homem sujeito à autoridade, e tenho soldados às minhas ordens, e digo a este: vai, e ele vai; e a outro: vem, e ele vem; e ao meu servo: faze isto, e ele o faz.
9 Jesun hiche thu ajah doh phat in, atija lheh jenge. Mihonpi anungjui ho heng lam angan hitin aseiye, “Ka seipeh nahiuve, hitobang tahsanna hi Israel pumpi sungah kamukha poi!” ati.
9 Ouvidas estas palavras, admirou-se Jesus dele e, voltando-se para o povo que o acompanhava, disse: Afirmo-vos que nem mesmo em Israel achei fé como esta.
10 Chuin sepai jalamkaipa loiho chu a'inah akile tauvin ahileh sohpa damthengsel'a anaum chu amu uvin ahi.
10 E, voltando para casa os que foram enviados, encontraram curado o servo.
11 Chomkhat jouvin Jesu aseijui ho toh Nain kho langah acheuvin, mihonpi tamtah in ajui uve.
11 Em dia subsequente, dirigia-se Jesus a uma cidade chamada Naim, e iam com ele os seus discípulos e numerosa multidão.
12 Thivui dinga hung kijotdoh honkhat khopi kelkot phunga chun atohkha uvin ahi. Khangdong athipa chu meithainu chapa changkhat seh ahin, chule khosunga pat mihonpi tamtah in amanu aumpiu ahi.
12 Como se aproximasse da porta da cidade, eis que saía o enterro do filho único de uma viúva; e grande multidão da cidade ia com ela.
13 Pakaiyin amanu amu chun, alungsung khotonan adimtan ahi. “Kap hih in!” tin aga lhamon e.
13 Vendo-a, o Senhor se compadeceu dela e lhe disse: Não chores!
14 Chuin thikong lama chun achen atongkhan ahile apoho adingden'un ahi. “Gollhang” atin “Ka seipeh nahi, thoudoh in” ati.
14 Chegando-se, tocou o esquife e, parando os que o conduziam, disse: Jovem, eu te mando: levanta-te!
15 Chuin athiah pasal chapang chu ahung toudoh in thu aseipan tai! Chule Jesun anu anungpeh tan ahi.
15 Sentou-se o que estivera morto e passou a falar; e Jesus o restituiu a sua mãe.
16 Kichatna lentah in mihonpi chu alonvuh tai, chule ama hon Pathen avahchoiyun, “Thil nasatah bolthei themgao khat ilah uvah akisepdoh tai,” atiuvin chule “Pathen'in tunin amite aviltai,” atiuve.
16 Todos ficaram possuídos de temor e glorificavam a Deus, dizendo: Grande profeta se levantou entre nós; e: Deus visitou o seu povo.
17 Chule Jesu chung chang thusoh Judea gam pumpi le akimvel thinglhang gamkai ho'ah thechansoh in aumtai.
17 Esta notícia a respeito dele divulgou-se por toda a Judeia e por toda a circunvizinhança.
18 Twilutsah John seijui hon Jesu thilbol jouse chu John aseipeh tauve. Hijeh chun John in aseijui te lah a mini akouvin,
18 Todas estas coisas foram referidas a João pelos seus discípulos. E João, chamando dois deles,
19 chule adong dingin Pakai kom'ah asoltai. “Nangma Messiah kanga jingu chu nahim, ahilouleh achom dang khat kavet nahlai diu ham?” agatisah e.
19 enviou-os ao Senhor para perguntar: És tu aquele que estava para vir ou havemos de esperar outro?
20 John seijui tenin Jesu amu lhon phat in aseilhon tai, “Twilutsah John in hiche dong dinga eihin sollhon ahi, Nangma Messiah, kanga jing pau chu nahim, ahilouleh achom dang khat kavet jing nahlai diu ham?” atilhon e.
20 Quando os homens chegaram junto dele, disseram: João Batista enviou-nos para te perguntar: És tu aquele que estava para vir ou esperaremos outro?
21 Hiche pettah a chu Jesun mi tampi anatnau, adammona hou asuhdam pet, lhagao boh vop ho aboldam pet, chule khomulou ho kho amusah pet anahie.
21 Naquela mesma hora, curou Jesus muitos de moléstias, e de flagelos, e de espíritos malignos; e deu vista a muitos cegos.
22 Jesun John seijui teni chu aseipeh in, “John hengah kile lhonin lang nathilmu lhon le nathujah lhon chengse seipeh lhon tan–mitchon kho amun, elbaiyin lam ajot in, miphah ho jendam ahin, nangong'in kho ajan, mithiho kaithouvin aumin, chule Kipana Thupha hi mivaichate hengah seiphong'in aumtai.”
22 Então, Jesus lhes respondeu: Ide e anunciai a João o que vistes e ouvistes: os cegos veem, os coxos andam, os leprosos são purificados, os surdos ouvem, os mortos são ressuscitados, e aos pobres, anuncia-se-lhes o evangelho.
23 Chule seipeh lhon'in, keima jeh a kiheimang louho chu Pathen'in phatthei aboh'e,” ati.
23 E bem-aventurado é aquele que não achar em mim motivo de tropeço.
24 John seijui tenin adalhah jouvin Jesun ama thudol mihonpi jah a chun aseiyin ahi. “Itobang mi vedinga gamthip a chu nache uham? Ama chu huimut ling le pengdon anem ham?
24 Tendo-se retirado os mensageiros, passou Jesus a dizer ao povo a respeito de João: Que saístes a ver no deserto? Um caniço agitado pelo vento?
25 Ahiloule ponsil man tamtah a kivon mi mu dinga naki ginchat um? Ahipoi, von hoitah kivon ho leh nomsa tah a hing ho chu leng inpia bou akimui.
25 Que saístes a ver? Um homem vestido de roupas finas? Os que se vestem bem e vivem no luxo assistem nos palácios dos reis.
26 Themgao ve nahiu ham? Henge, chule themgao sanga chungnung jo ahi.
26 Sim, que saístes a ver? Um profeta? Sim, eu vos digo, e muito mais que profeta.
27 John chu Pathen Lekhabu in hitia aseipa chu ahi, 'Ven, Keiman na masangah ka thu lhangsam kasol'e, chule aman nalampi namasanga asemtup ding ahi.'
27 Este é aquele de quem está escrito:
28 Ka seipeh nahiuve, anahing jouse lah a, koima John sanga lenjo aumpoi. Ahin Pathen Lenggam a aneopen jeng jong chu ama sangin alenjon ahi!” ati.
28 E eu vos digo: entre os nascidos de mulher, ninguém é maior do que João; mas o menor no reino de Deus é maior do que ele.
29 Hiche thu ajah tah un, mipi jouse–kaidong ho jengin jong–Pathen lampi chu adih ahi ti apom'un ahi, ajeh chu amaho John khut a baptize ana chang ahiuve.
29 Todo o povo que o ouviu e até os publicanos reconheceram a justiça de Deus, tendo sido batizados com o batismo de João;
30 Amavang Pharisee ho leh hou danthu themhon Pathen thilgon apampaiyun ahi, ijeh inem itile ama hon John twilutsah chu apomlouvu ahi.
30 mas os fariseus e os intérpretes da Lei rejeitaram, quanto a si mesmos, o desígnio de Deus, não tendo sido batizados por ele.
31 “Tukhang mite hi ipi toh katekah tadem?” tin Jesun adongin “Iti kahilchet ding ham?” ati.
31 A que, pois, compararei os homens da presente geração, e a que são eles semelhantes?
32 Amaho hi kailhang lah a chapang kichem tobang ahiuve. Amaho aloi agol ho kom'ah aphunchel un, 'Keihon moupui golvah la kasauvin, nalam pouve' hijeh chun thivuina la joh kasauvin chule nakap pouve.
32 São semelhantes a meninos que, sentados na praça, gritam uns para os outros:
33 Ajeh chu Twilutsah John chun aphat ho changlhah neh ahilou le lengpitwi don kiti ho hin asumang pon, chule nang hon, 'Thilhavop ahi' natiuve.
33 Pois veio João Batista, não comendo pão, nem bebendo vinho, e dizeis: Tem demônio!
34 Mihem Chapan, alangkhat ah, anen adonin, chule naseiyun, 'Milop jukham chule kaidong ho le chonse dang ho jol le gol!' natiuve.
34 Veio o Filho do Homem, comendo e bebendo, e dizeis: Eis aí um glutão e bebedor de vinho, amigo de publicanos e pecadores!
35 Ahinla chihna chu adih ahi ti anungjui ho hinkho'ah tahlangin aum'e, ati.
35 Mas a sabedoria é justificada por todos os seus filhos.
36 Pharisee ho lah a khat in Jesu toh nilhah an nehkhom din angeh in, hijeh chun Jesu jong ama in'a chun achen an nedin atoutai.
36 Convidou-o um dos fariseus para que fosse jantar com ele. Jesus, entrando na casa do fariseu, tomou lugar à mesa.
37 Chukom mun'a an aneh ding chu numei jonthanhoi a chonse khat in ahetphat in, amanun songval bom khat ah thao namtui man tamtah kikhum ahinchoiye.
37 E eis que uma mulher da cidade, pecadora, sabendo que ele estava à mesa na casa do fariseu, levou um vaso de alabastro com unguento;
38 Chuin amanu chu adilsun Amapa kengmuh achun adilsun akaptai. Amitlhi akengmuh lamah avalhan, hichu asam in athehgo in ahi. Chuin akengmuh chu namtui athe in achop chuh chuh tan ahi.
38 e, estando por detrás, aos seus pés, chorando, regava-os com suas lágrimas e os enxugava com os próprios cabelos; e beijava-lhe os pés e os ungia com o unguento.
39 Pharisee mipa anne a koupa chun hichu amu phat in ama le ama akihoulim in, “Hiche mipa hi themgao ahipou pouleh, itobang numei ham athamkha nu hi, amanu hi michonse ahi! ti ahet tei ding ahi,” atin ahi.
39 Ao ver isto, o fariseu que o convidara disse consigo mesmo: Se este fora profeta, bem saberia quem e qual é a mulher que lhe tocou, porque é pecadora.
40 Chutah chun Jesun alunggel chu ahin donbut in, “Simon” tin Pharisee pa kom'a chun, “Thilkhat nakom'ah kaseinom'e” ati. “Sei jengin, houhil” tin Simon in adonbut paiyin ahi.
40 Dirigiu-se Jesus ao fariseu e lhe disse: Simão, uma coisa tenho a dizer-te. Ele respondeu: Dize-a, Mestre.
41 Chuin Jesun hiche thusim hi aseipeh tai: “Mikhat in mini sum abatsah in–khatpa dangka ja-nga chule khat dangka som-nga.
41 Certo credor tinha dois devedores: um lhe devia quinhentos denários, e o outro, cinquenta.
42 Ahin anigel lhonin asajou lhon tapon, hijeh chun hepi na neitah in angaidam in abat lhon akahpeh tai. Chujou chun koijoh chun ama chu ngailu jon tem tia nagel em?” tin adongtai.
42 Não tendo nenhum dos dois com que pagar, perdoou-lhes a ambos. Qual deles, portanto, o amará mais?
43 Simon in adonbut in, “Keigel in abat tamjopa chu,” ati. “Hichu adih e” tin Jesun aseitai.
43 Respondeu-lhe Simão: Suponho que aquele a quem mais perdoou. Replicou-lhe: Julgaste bem.
44 Chuin numeinu heng lam ngan akiheiyin Simon jah a aseitai, “Hiche numeinu hichea dilsu nu hi ven. Keima na'in a kahung lut chun, nangman twi kakenga vutkhu sillhahna ding neipepon, ahivangin hiche nu hin amitlhi twiyin asop lhan, chule asam in atheh ngim in ahi.”
44 E, voltando-se para a mulher, disse a Simão: Vês esta mulher? Entrei em tua casa, e não me deste água para os pés; esta, porém, regou os meus pés com lágrimas e os enxugou com os seus cabelos.
45 Nangman chibai neiboh pon, ahin kahung lut a pat hichenu hin kakeng muh achop chop jong anga hih laiye.
45 Não me deste ósculo; ela, entretanto, desde que entrei não cessa de me beijar os pés.
46 Nangman kalua olive thao nuding na gelkhoh pon, amanu vang hin kakeng phang thao namtuiyin anui.”
46 Não me ungiste a cabeça com óleo, mas esta, com bálsamo, ungiu os meus pés.
47 “Ka seipeh nahi, amanu chonsetna ho–tamtah ahiuvin, ngaidam ahitai, hijeh a chu amanun ngailutna lentah eimusah ahi. Amavang mi akingaidam lhom chu akipah lhom in ahi” ati.
47 Por isso, te digo: perdoados lhe são os seus muitos pecados, porque ela muito amou; mas aquele a quem pouco se perdoa, pouco ama.
48 Chuin Jesun numeinu jah a, “Na chonsetna ho kingaidam ahitai” ati.
48 Então, disse à mulher: Perdoados são os teus pecados.
49 Dokhanga tou miho chu amaho le amaho akihouvun, “Hiche mipa hi koi hiya michonse jong angaidam ham?” atiuvin ahi.
49 Os que estavam com ele à mesa começaram a dizer entre si: Quem é este que até perdoa pecados?
50 Chule Jesun numeinu jah a aseitai, “Na tahsanin na huhhing ahitai, lungmongin chetan,” ati.
50 Mas Jesus disse à mulher: A tua fé te salvou; vai-te em paz.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.