Lucas 6
PATHEN LEKHABU THENG (TCZCHONGTHU) vs ACF
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Cholngahni khat Jesun bulei lai ajot lai hin, aseijui ten changvui asihtan un, akhut uvah anoiyun, chang chu aneuvin ahi.
1 E aconteceu que, no segundo sábado após o primeiro, passou pelas searas, e os seus discípulos iam arrancando espigas e, esfregando-as com as mãos, as comiam.
2 Ahivangin Pharisee ho phabep in, “Ipi jeh a nang hon dan na suhkeh uva Cholngah nia bolngailou changga nalo lhah uham?” atiuve.
2 E alguns dos fariseus lhes disseram: Por que fazeis o que não é lícito fazer nos sábados?
3 Jesun adonbut in, “Pathen Lekhabua kisun David le aloiten agilkel pettah uva ipi anabol'u nasimdoh khah lou u ham?
3 E Jesus, respondendo-lhes, disse: Nunca lestes o que fez Davi quando teve fome, ele e os que com ele estavam?
4 Ama Pathen in'a alut in, dan asukeh in, thempu ho bouseh in anehthei changlhah theng chu anen ahi. Akiloipi ho jong phabep khat apen ahi.” ati.
4 Como entrou na casa de Deus, e tomou os pães da proposição, e os comeu, e deu também aos que estavam com ele, os quais não é lícito comer senão só aos sacerdotes?
5 Chule Jesun aseiben, “Mihem Chapa hi Cholngahni chung jenga jong Pakai ahi” ati.
5 E dizia-lhes: O Filho do homem é Senhor até do sábado.
6 Cholngah nikho dang khat a Jesun kikhopna in'a thu ahil laiyin mikhat akhut jetlang ngoi khat aumin ahi.
6 E aconteceu também noutro sábado, que entrou na sinagoga, e estava ensinando; e havia ali um homem que tinha a mão direita mirrada.
7 Houdan thuhil ho le Pharisee hon Jesu chu avelhi keuvun ahi. Hiche pa chu asuhdam poupouleh Cholngah nin na atonge tia ngohna nei ding atiu ahi.
7 E os escribas e fariseus observavam-no, se o curaria no sábado, para acharem de que o acusar.
8 Ahivangin Jesun alunggel'u ahen ahi. Akhut ngoipa jah a chun, “Hungin lang mijouse masangah hung ding tem'in,” tin akou tai. Hijeh chun mipa jong chu malangah ahungin ahi.
8 Mas ele bem conhecia os seus pensamentos; e disse ao homem que tinha a mão mirrada: Levanta-te, e fica em pé no meio. E, levantando-se ele, ficou em pé.
9 Chuin Jesun anelkal ho jah a, “Ken nangho thudoh khat kaneiye. Danthun Cholngah nia thilpha bol aphal'am, ahilouleh thilse bolna ding nikho ham? Hiche nikho hi hinkho huhhingna ding nikho hai ahilou le suhsetna ding nikho ham?” ati.
9 Então Jesus lhes disse: Uma coisa vos hei de perguntar: É lícito nos sábados fazer bem, ou fazer mal? salvar a vida, ou matar?
10 Aman amaho chu khat khat in ahin golvet vet in chule mipa jah a chun aseitai, “Nakhut lhaangdoh in” ati. Chuti chun mipa chun akhut alhaangdoh in ahile thahsem phat ahitai.
10 E, olhando para todos em redor, disse ao homem: Estende a tua mão. E ele assim o fez, e a mão lhe foi restituída sã como a outra.
11 Hiche a hin Jesu galmi ho chu alunghang un ama chu ilo ding ham ti akihou khom tauve.
11 E ficaram cheios de furor, e uns com os outros conferenciavam sobre o que fariam a Jesus.
12 Nikhat hitiho jou sotlou laiyin Jesu molchung khat ah taona mang din ache touvin, chule jan khovah in Pathen hengah ataove.
12 E aconteceu que naqueles dias subiu ao monte a orar, e passou a noite em oração a Deus.
13 Ajing khovah in aseijui te jouse akoukhom sohkeiyin amaho lah achun solchah dingin som le ni alhengdoh in ahi. Amin hou chu hiche ahi:
13 E, quando já era dia, chamou a si os seus discípulos, e escolheu doze deles, a quem também deu o nome de apóstolos:
14 Simon (Peter asah), Andrew (Peter sopipa), James, John, Philip, Bartholomew
14 Simão, ao qual também chamou Pedro, e André, seu irmão; Tiago e João; Filipe e Bartolomeu;
15 Matthew, Thomas, James (Alphaeus chapa), Simon (Zealot tia kikou),
15 Mateus e Tomé; Tiago, filho de Alfeu, e Simão, chamado Zelote;
16 Judas (James chapa), chule Judas Iscariot (khonunga ajohdohpa) ahiuve.
16 E Judas, irmão de Tiago, e Judas Iscariotes, que foi o traidor.
17 Molchunga pat amaho ahungsuh uchun aseijui ho Jesu toh, mun beh achamlai len khat ah adingun, anungjui tamtah chule mihonpi chun aumkimvel uve. Hichea chun mipi Judea gam pumpi le Jerusalem a kon chule sahlam Tyre le Sidon gam twipang langa pat a hung jong aumun ahi.
17 E, descendo com eles, parou num lugar plano, e também um grande número de seus discípulos, e grande multidão de povo de toda a Judéia, e de Jerusalém, e da costa marítima de Tiro e de Sidom; os quais tinham vindo para o ouvir, e serem curados das suas enfermidades,
18 Amaho chu ama thusei ngai ding le anatna hou kijendam sah dinga hungu ahi; chule lhagao boh in asuh genthei ho jong jendam in aum uve.
18 Como também os atormentados dos espíritos imundos; e eram curados.
19 Mijousen ama chu tohkhah agocheh un ahi ajeh chu suhdamna thaneina chu ama a konna potdoh ahi, chule mijouse asudam in ahi.
19 E toda a multidão procurava tocar-lhe, porque saía dele virtude, e curava a todos.
20 Chuin Jesun aseijui te henglam ngan aseitai, “Avaichate Pathen'in phatthei naboh uhen, Ijeh inem itile Pathen Lenggam chu nanghoa ahi.
20 E, levantando ele os olhos para os seus discípulos, dizia: Bem-aventurados vós, os pobres, porque vosso é o reino de Deus.
21 Tua gilkel te Pathen'in phatthei naboh uhen, ijeh inem itile lungnachima naum diu ahi. Tua kap te Pathen'in phatthei naboh uhen, ijeh inem itile phat khat leh nanui diu ahi”
21 Bem-aventurados vós, que agora tendes fome, porque sereis fartos. Bem-aventurados vós, que agora chorais, porque haveis de rir.
22 Phattheinan nangah uve, Mihem Chapa najui jeh uva mihon namuda uva napampai uva nataitom uva chule aphalouva nagaosap tengu leh.
22 Bem-aventurados sereis quando os homens vos odiarem e quando vos separarem, e vos injuriarem, e rejeitarem o vosso nome como mau, por causa do Filho do homem.
23 Hichu aso tengleh kipah un! Henge, kipah in kichom un! Ijeh inem itile tohphatman lentah in Van gam ah nangah uve. Chule geldoh jingun, apu apateu chun khanglui lai themgao ho jong chutobang chun anabol uve.”
23 Folgai nesse dia, exultai; porque eis que é grande o vosso galardão no céu, pois assim faziam os seus pais aos profetas.
24 “Ipi lungkham nan nangau hitam nangho ahaote ho, ijeh inem itile nakipanau chu tua bou naneiyu ahitai.
24 Mas ai de vós, ricos! porque já tendes a vossa consolação.
25 Ipi lungkham nan nangau hitam nangho tua thaochet a uma ninglhing te, ijeh inem itile gilkelna nasatah phat khat in na ngah jing uve. Ipi lungkham nan nangau hitam tua nui te, ijeh inem itile nanui nau chu kana le lunghem na kisoh ding ahi.
25 Ai de vós, os que estais fartos, porque tereis fome. Ai de vós, os que agora rides, porque vos lamentareis e chorareis.
26 Ipi lungkham nan nangau hitam nangho japin apachat ho, ijeh inem itile apu apateu jong chun themgao lhem ho ana pachat u anahi.”
26 Ai de vós quando todos os homens de vós disserem bem, porque assim faziam seus pais aos falsos profetas.
27 “Ahin, nangho thu ngainom ho, keiman kasei ahi, nagalmi teu ngailu'uvin! Namuda teu hengah thilpha bol'un.”
27 Mas a vós, que isto ouvis, digo: Amai a vossos inimigos, fazei bem aos que vos odeiam;
28 Nasamse teu phattheiboh un. Nasukha teu dingin taovun.
28 Bendizei os que vos maldizem, e orai pelos que vos caluniam.
29 Mi khat touvin nabengphe langkhat abeh le, nabeng langkhat jong dopeh in. Khattouvin na ponlen alah got leh na sangkhol jong peh than.
29 Ao que te ferir numa face, oferece-lhe também a outra; e ao que te houver tirado a capa, nem a túnica recuses;
30 Athum chan chu pein; chule nathil nanga konna akilahdoh tengleh, nunglah ding gohih in.
30 E dá a qualquer que te pedir; e ao que tomar o que é teu, não lho tornes a pedir.
31 Min nang nabolna dinga nadei dan bang bangin midang kom'ah bol'in.”
31 E como vós quereis que os homens vos façam, da mesma maneira lhes fazei vós, também.
32 “Nangman na ngailuho bou na ngailut le, ipi jeh a naki thang-at ding ham? Michonse ten jong angailu teu angailut u ahi!
32 E se amardes aos que vos amam, que recompensa tereis? Também os pecadores amam aos que os amam.
33 Chuleh na chunga thilpha bol ho kom bouseh a thilpha nabol leh, ipi jeh a nakithang-at ding ham? Michonse ten jong hichan chu abol'u ahi!
33 E se fizerdes bem aos que vos fazem bem, que recompensa tereis? Também os pecadores fazem o mesmo.
34 Chuleh nangman nahin sajou ding ho kom'a bou sum naphal leh, ipi jeh a nang kithang-at ding nahim? Michonse ten jong michonse te kom ma'a abon'a nungmu dinga aphal thei ahi.”
34 E se emprestardes àqueles de quem esperais tornar a receber, que recompensa tereis? Também os pecadores emprestam aos pecadores, para tornarem a receber outro tanto.
35 “Na galmiteu ngailu uvin! Amaho kom'ah thilpha bol'un. Nungmu ding kinem louvin phal'un. Chuteng van'a kon natohphat man'u chu len ding ahi, chule Chungnung pen chate umchan tahtah natho diu ahi, ajeh chu ama hi kipaje helou ho leh migilou ho dinga pha ahi.
35 Amai, pois, a vossos inimigos, e fazei bem, e emprestai, sem nada esperardes, e será grande o vosso galardão, e sereis filhos do Altíssimo; porque ele é benigno até para com os ingratos e maus.
36 Napau mikhoto them ahi banga nangho jong khoto them nahi diu ahi.”
36 Sede, pois, misericordiosos, como também vosso Pai é misericordioso.
37 “Midang chungthu tan hih in chule nang chungthu jong kitan louding ahi. Midang demna thu seihih in, achutiloule na chunga hunglhung ding ahi. Midang ho ngaidam in nang jong naki ngaidam ding ahi.
37 Não julgueis, e não sereis julgados; não condeneis, e não sereis condenados; soltai, e soltar-vos-ão.
38 Pein, chutileh namu ding ahi. Nathilpeh chu aboncha a nangma kom hung kile ding ahi–akison chahkheh, lo chahkheh sa, mun a-konna dinga, letset a chule naphei chunga kisunglha ding ahi. Napehdoh jat chun namu ding jat aphotchen ding ahi,” ati.
38 Dai, e ser-vos-á dado; boa medida, recalcada, sacudida e transbordando, vos deitarão no vosso regaço; porque com a mesma medida com que medirdes também vos medirão de novo.
39 Chuin Jesun thutekah hicheng hi aseiye: “Mitcho khat chun midang kaihoi theiyin tem? Anilhon'a kokhuh a lhalut lhon talou ding ham?”
39 E dizia-lhes uma parábola: Pode porventura o cego guiar o cego? Não cairão ambos na cova?
40 Jillai ho ajilkungpau sangin alenjo poi. Amavang jillai khat bulhingset a kichuh chu ajilkungpa tobang hi ding ahi.”
40 O discípulo não é superior a seu mestre, mas todo o que for perfeito será como o seu mestre.
41 “Chuleh ibol'a naloi nagol mit a bohhal um chu na lunggimpi ham nangma mit a inkam uma chu?”
41 E por que atentas tu no argueiro que está no olho de teu irmão, e não reparas na trave que está no teu próprio olho?
42 Nangma mit a inkam kimu louva, 'Jol, namit a bohhal um chu nalahdoh peh inge,' tia seiding iti nagel theiyu ham? Miphalhem, amasan nangma mit a inkam chu kilahdoh masat in, chutileh nagol mit a bohhal um chu abol ding dan nahet ding ahi.”
42 Ou como podes dizer a teu irmão: Irmão, deixa-me tirar o argueiro que está no teu olho, não atentando tu mesmo na trave que está no teu olho? Hipócrita, tira primeiro a trave do teu olho, e então verás bem para tirar o argueiro que está no olho de teu irmão.
43 “Thingphung pha khat in ga phalou asodoh theipoi, chule thingphung phalouvin ga pha asodoh ngaipoi.
43 Porque não há boa árvore que dê mau fruto, nem má árvore que dê bom fruto.
44 Thingphung khat chu agan akihen ahi. Theichangga lingphung hoa kon'in akilou khapoi, chule lengpiga jong lingboh ah akilou poi.
44 Porque cada árvore se conhece pelo seu próprio fruto; pois não se colhem figos dos espinheiros, nem se vindimam uvas dos abrolhos.
45 Miphan alungsung thil kholna pha a kon'in thilpha asodoh in, chule migilouvin alungsung thil kholna phalouva kon'in thilse asodoh e. Nasei chu ipi hileh na lungsunga hung kondoh ahi.”
45 O homem bom, do bom tesouro do seu coração tira o bem, e o homem mau, do mau tesouro do seu coração tira o mal, porque da abundância do seu coração fala a boca.
46 “Hijeh a chu ibol'a ‘Pakai, Pakai!’ tia neikou jing uham, kasei bon bollou uva?
46 E por que me chamais, Senhor, Senhor, e não fazeis o que eu digo?
47 Keiman koiham khat kahenga hunga, ka thuhil ngaiya, chule eijui ho chu itobang hidiu ham navetsah unge.
47 Qualquer que vem a mim e ouve as minhas palavras, e as observa, eu vos mostrarei a quem é semelhante:
48 Ama chu mikhat inkhat sa a abulphu ding thuhtah a laiya akhombul song chunga phut tobang ahi. Twi ahungsoa in chu ahin nuh jongleh dettah a kisa ahijeh chun adingdet kheh in ahi.
48 É semelhante ao homem que edificou uma casa, e cavou, e abriu bem fundo, e pôs os alicerces sobre a rocha; e, vindo a enchente, bateu com ímpeto a corrente naquela casa, e não a pôde abalar, porque estava fundada sobre a rocha.
49 Amavang koi hileh athu jaa chule nunglou ho chu mikhat akhombul umlouva insa tobang ahi. Twipi ahungsoa hasuh a asuh le alhupai jitai.” ati.
49 Mas o que ouve e não pratica é semelhante ao homem que edificou uma casa sobre terra, sem alicerces, na qual bateu com ímpeto a corrente, e logo caiu; e foi grande a ruína daquela casa.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.