Lucas 19
PATHEN LEKHABU THENG (TCZCHONGTHU) vs BKJ
BKJ BKJ
1 Jesu Jericho alut in, chule akhopi sung chu ajot in ahi.
1 E Jesus entrou e passou por Jericó.
2 Mi khat amin Zacchaeus kiti chua chun aum'e. Ama chu hiche lhang'a dinga kaidong pipu ahin, ahaova haosa ahitai.
2 E eis que havia ali um homem, chamado Zaqueu, que era chefe entre os publicanos, e ele era rico.
3 Aman Jesu chu mutei ding agon, hinlah ama anem behseh jeh chun mihonpi lah a chun amu theipoi.
3 E ele procurava ver quem era Jesus, e não podia, por causa da multidão, porque ele era de pequena estatura.
4 Hijeh chun ana malhaijel'in lampi panga theiba phung khat ah anakal'e, ajeh chu Jesun hiche lampi chu aho ding ahi.
4 E ele correndo adiante, subiu em uma árvore de sicômoro para vê-lo; porque ele estava por passar naquele caminho.
5 Jesu ahung phat chun, Zacchaeus chu avetouvin chule amin'in akouvin, “Zacchaeus! Gang'in, hungkum'in! tunia na in'a maljin kahi ding ahi,” ahinti.
5 E Jesus ao chegar naquele lugar, olhando para cima, viu-o e disse-lhe: Zaqueu, desce depressa, porque hoje eu devo pousar em tua casa.
6 Zacchaeus jong kinloitah in ahung kumlhan, Jesu chu a'in ah kipah le thanom tah in apuilut tai.
6 E, apressando-se, ele desceu e recebeu-o com júbilo.
7 Ahivangin miho chu alungphamo uvin, “Michonse chungnung in'ah agalhung taget e,” tin aphunchel tauve.
7 E, vendo isto, todos murmuravam, dizendo: Ele foi ser hóspede de um homem que é pecador.
8 Chuphat chun, Zacchaeus jong Pakai angsung'ah adingdoh in aseitai, “Pakai, kanei kagou akehkhat mivaicha ho peing'e, chule kai kadon na a miho lepthol'a kabol aum leh, amaho chu ajatli'n nungpeh inge!” ati.
8 E Zaqueu, ficando em pé, disse ao Senhor: Senhor, eis que a metade dos meus bens eu dou aos pobres, e se alguma coisa eu tenho tomado de algum homem por falsa acusação, o restituo quadruplicado.
9 Jesun adonbut in, “Tunin hiche in'ah huhhingna alhung tai, ajeh chu hiche mipa hin Abraham chapa dihtah ahi akimusah tai.
9 E disse-lhe Jesus: Hoje veio a salvação a esta casa, porque este também é filho de Abraão.
10 Ijeh inem itile Mihem Chapa chu amangsa holdoh le huhhing dinga hung'ah ahi,” ati.
10 Porque o Filho do homem veio para buscar e salvar o que estava perdido.
11 Mihonpi chun Jesu thusei jouse chu angailha sohkeiyun ahi. Chule ama Jerusalem anaitoh kilhonin, aman thusim khat, Pathen Lenggam chu kipan pai dinga angaito'u suhdihna din aseiye.
11 E, ouvindo eles essas coisas, ele prosseguiu e falou uma parábola, porque ele estava perto de Jerusalém, e porque eles pensavam que o reino de Deus havia de aparecer imediatamente.
12 Aman hitin aseiye, “Leng chapa te khat mun gamla tah a leng gachanga hung kile kit dingin koudoh in aumin ahi.
12 Portanto ele disse: Certo homem nobre partiu para uma terra distante, para receber um reino e retornar.
13 Achedoh masangin asohte lah a mi som akoukhom in dangka min'a som apen, ‘kachedoh sungin hiche hi nei veikan peh un’ ati.
13 E ele chamando os seus dez servos, deu-lhes dez minas, e disse-lhes: Negociai até que eu venha.
14 Ahivangin amiten avetnom pouvin, achedoh nungin palai asol'un, ‘Ama hi ka lengpau dingin kadei pouve’ tin agasei sah uve.”
14 Mas os seus cidadãos odiavam-no, e enviaram um mensageiro após ele, dizendo: Não queremos que este homem reine sobre nós.
15 “Leng ahung chan jouvin, ahung kilen chule asohte sum apeh sese chu akoukhom tai. Aman aveikan jat u chu ahetnom ahi.
15 E aconteceu que, ele retornando depois de ter recebido o reino, ordenou que fossem chamados os servos a quem ele entregara o dinheiro, para que ele pudesse saber quanto cada homem ganhara negociando.
16 Soh masapan thu ahin lhut in, ‘Pipu, keiman nasum kaveikan in, neipeh chu ajat som in apunge!’” ati.
16 Então, veio o primeiro, dizendo: Senhor, a tua mina rendeu dez minas.
17 “Lengpan adonbut in, ‘Nabol pha e!’ ati. ‘Nangma sohpha nahi. Nangma themcha kapeh chunga kitah nahi, hijeh a chu natohphat kipaman'a khopi som chunga gamvaipo nahi ding ahi,’ atipeh e.”
17 E ele lhe disse: Muito bem, servo bom; porque tu foste fiel sobre o pouco, tu terás autoridade sobre dez cidades.
18 “Soh anina pan thu ahin lhut kit in, ‘Pipu, nasum kaveikan in neipeh chu ajat ngan kapunsah be e’ ati.
18 E veio o segundo, dizendo: Senhor, a tua mina rendeu cinco minas.
19 “‘Nabol aphai!’ tin lengpan adonbut in, ‘Nangma khopi nga chunga vaipo nahi ding ahi’” ati.
19 E ele disse da mesma forma a este: Sê tu também sobre cinco cidades.
20 “Ahivangin soh athumna pan sum amu mama chu ahinchoiyin aseitai, ‘Pipu, keiman nasum chu kasel'in kana koitup peh e.
20 E veio outro, dizendo: Senhor, aqui está a tua mina, que guardei em um lenço;
21 Ka kichat nahi ajeh chu nangma mikikhel nahin, nanga hilou jong nakilah in, natu lou jong aga naki chomkhomji e.’” ati.
21 porque eu tive medo de ti, porque és homem severo; tiras o que não puseste, e colhes o que não semeaste.
22 “‘Nangma soh gilou!’ tin lengpa ahung eojah in, ‘Nathu'n themmo nachan ahi. Nangman mikikhel kahi nahet a, keiya hilou kakilah theiya, katulou jong ka-at thei leh,
22 E ele disse-lhe: Pela tua própria boca eu te julgarei, servo mau. Sabias que eu sou homem severo, que eu tomo o que não pus e colho o que não semeei;
23 ipi dinga sumkoina in'a kasum chu nanakoi louham? Ken athoi themkhat beh kikimu tadinga,’” ati.
23 por que então tu não pusestes o meu dinheiro no banco, pois na minha vinda, eu poderia ter exigido o meu com a usura?
24 “Chuin akom avel'a ding ho hengah akiheiyin, hitin thupeh aneitai, ‘Hiche sohpa a kon chun sum chu lahpeh unlang min'a som neipa chu petauvin’” ati.
24 E disse aos que estavam com ele: Tomai dele a mina e dai-a ao que tem dez minas.
25 “‘Ahin, pipu, aman som aneitai!’ tin ahinsei yuve.”
25 (E eles disseram-lhe: Senhor, ele tem dez minas).
26 “Lengpan adonbut in, 'ahinai,' 'akipe mangthem ho chu, kipeh be ding. Amavang imacha bollou ho kom'a pat, anei sun'u themcha jong chu kilahmang peh ding ahiuve.
26 Pois eu vos digo: Que todo aquele que tiver lhe será dado, mas ao que não tiver até o que ele tem lhe será tomado.
27 Chuleh hiche kagalmi ho, lenga kapan ding deilou ho chu–hin puilut unlang ka-angsung tah a hin that doh tauvin,'” ati.
27 Mas estes meus inimigos que não quiseram que eu reinasse sobre eles, trazei-os aqui, e matai-os diante de mim.
28 Hiche thusim asei jouvin, Jesu Jerusalem lam jon'in, aseijui te sangin ana masan ahi.
28 E, tendo dito isto, ele prosseguiu adiante, subindo para Jerusalém.
29 Ama Bethphage le Bethany khopiho Olive molchung lang ahung gei phat in, aseijui mini asol masan,
29 E aconteceu que, chegando ele perto de Betfagé e de Betânia, ao monte chamado monte das Oliveiras, ele enviou dois dos seus discípulos,
30 “Hiche kho a khun galut lhonin lang,” tin aseipeh in, “Nalut lhon tengleh, sangan nou kihen koiman atouna nailou namu lhon ding ahi. Hin sutlha lhonin lang hilang'ah hinkai lhonin.
30 dizendo: Ide à aldeia que está defronte de vós, e aí, ao entrardes, achareis amarrado um jumentinho em que nenhum homem jamais montou; soltai-o e trazei-o.
31 Khat touvin ahindoh a, ‘Ipi bol'a hiche sangan nou chu nasut lhah lhon ham?’ atileh, hitin seilhon'in, ‘Pakaiyin aman nom'e’ tilhon'in” ati.
31 E, se algum homem vos perguntar: Por que o soltais? Assim lhe direis: Porque o Senhor precisa dele.
32 Chuti chun amani jong ache lhonin, Jesu sei bangin sangan nou chu agamu lhon tai.
32 E, indo os que haviam sido enviados, acharam como ele lhes havia dito.
33 Chule atahbah in, asutlhon laiyin aneipan ahin adong lhonin, “Ipi bol'a hiche sangan nou chu nasut lhon ham?” ahin ti.
33 E, soltando o jumentinho, seus donos lhes disseram: Por que soltais o jumentinho?
34 Chule seijui teni chun bailam tah in adonbut lhonin, “Pakaiyin aman nom'e” atilhon e.
34 E eles disseram: O Senhor precisa dele.
35 Hiti chun sangan nou chu Jesu hengah ahin kaiyun chule aponsil hou chu achungah atouna dingin aphapeh un ahi.
35 E trouxeram-no a Jesus; e lançando suas vestimentas no jumentinho, eles puseram Jesus em cima.
36 Chutia ahung tou phei laiyin, mipi hon lampi ah aponsil hou ana phauvin ahi.
36 E, enquanto ele ia, eles estendiam no caminho as suas vestes.
37 Olive mol'a pat a lampi chesuh kipatna aphah chun, anungjui jousen kholhang asam un, ache toh lasah akop un, Pathen'in thil kidang abol ho amujal un avahchoiyuve.
37 E, quando ele já chegava perto da descida do monte das Oliveiras, toda a multidão dos discípulos, regozijando-se, começou a dar louvores a Deus em alta voz, por todas as poderosas obras que eles tinham visto,
38 “Pakai min'a hung'ah lengpa chu anunnom e! Van'ah cham leng hen, chule van sangpena jong loupi hen!” atiuve.
38 dizendo: Abençoado seja o Rei que vem em nome do Senhor; paz no céu, e glória nas alturas.
39 Ahivangin mihonpi lah a Pharisee ho phabep khat chun aseiyun, “Houhil, na nungjui hon hitobang thu ho aseiyu khu phohthip in!” atiuve.
39 E alguns dos fariseus, do meio da multidão, disseram-lhe: Mestre, repreende os teus discípulos.
40 Aman adonbut in, “Amaho athipbeh uleh, lampam'a songho kipah a hung eodoh diu ahi!” ati.
40 E, ele respondendo, disse-lhes: Digo-vos que, se estes se calarem, as pedras imediatamente clamarão.
41 “Ama Jerusalem ahung naijep a khopi chu amu phat in akap pan tai.
41 E, quando ele ia chegando, vendo a cidade, chorou sobre ela,
42 “Iti kadeisah nahi hitam tunikhon mijouse lah a nangman chamna lampi hi kihet tave lechun. Ahinlah, tun ageisang tan, chamna hi namit mua konna kisel ahitai.
42 dizendo: Se tu conhecesses, ao menos neste teu dia, as coisas que pertencem à tua paz! Mas agora isso está encoberto aos teus olhos.
43 Sot louva nagalmi teuvin nakul pam'a pansatna akisem diu, amai lang jousea na umchinto diu ahi.
43 Porque dias virão sobre ti, em que os teus inimigos lançarão uma trincheira sobre ti, e te sitiarão, e te manterão em cada lado,
44 ama hon tol'a nachil thang diu, chule nachateu jong chutia abol diu. Nagalmi teuvin song khatcha aumna a aumsah louding ahi, ajeh chu huhhingna dinga phat kilemchang nasan loujeh ahi,” ati.
44 e te derrubarão no chão, a ti e a teus filhos que dentro de ti estiverem, e eles não deixarão em ti uma pedra sobre outra, pois tu não conheceste o tempo da tua visitação.
45 Chuin Jesu Hou-In alut in, kilhaina ding gancha joh ho ahin nodoh pan tai.
45 E, ele entrando no templo, começou a expulsar todos os que ali vendiam e compravam,
46 Aman amaho jah a, “Pathen Lekhabun hitin aseiye, 'Ka in chu taona in kiti ding ahi,' ahin nang hon gucha michom ho kokhuh in nasem tauve” ati.
46 dizendo-lhes: Está escrito: Minha casa é a casa de oração; mas vós a fizestes covil de ladrões.
47 Chujou chun, aman niseh leh Hou-In ah thu ahiljin, ahin thempuho, houdan thuhil ho chule adang mipi lamkai hon ama chu iti tha ding ham ti thilgon akisem pat un ahi.
47 E ele ensinava diariamente no templo. Mas os principais sacerdotes, e os escribas, e os principais do povo procuravam destruí-lo,
48 Ahivangin ima dang ageldoh chom pouve, ajeh chu mijousen athuhil apomchah jeh chun.
48 e não encontravam como fazê-lo, porque todo o povo ficava muito atento ao ouvi-lo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.