Lucas 16
PATHEN LEKHABU THENG (TCZCHONGTHU) vs NVT
NVT Nova Versão Transformadora
1 Jesun hiche thusim hi aseijui te aseipeh e: “Mihaotah khat ana um'in, aman neiching khat ima ma vesuiya anganse aneiye, ahin anei chinna ah akitah poi ti thulamleng ahunge.
1 Jesus contou a seguinte história a seus discípulos: “Um homem rico tinha um administrador que cuidava de seus negócios. Certo dia, foram-lhe contar que esse administrador estava desperdiçando seu dinheiro.
2 Hijeh chun apansah pan ama chu akouvin aseitai, ‘Ipi ham nathu kajah hi? Na neichin ho sutup inlang neihin pen ajeh chu na chungthu kisei ding ahitai’” ati.
2 Então mandou chamá-lo e disse: ‘O que é isso que ouço a seu respeito? Preste contas de sua administração, pois não pode mais permanecer nesse cargo’.
3 Nei chingpa akingaiton, 'Tua ipi kabol ding? tin akihoulim'in, ka pakai pan la eihaisah ahitan, lei lai dingla katha ahatpon, chule thum ding la hibanga kakiletsah e.
3 “O administrador pensou consigo: ‘E agora? Meu patrão vai me demitir. Não tenho força para trabalhar no campo, e sou orgulhoso demais para mendigar.
4 Aphai, eihaisah tengleh loi le pai tampi kaneiya ama hon a-in'a eilhunsahna diuvin hitin bol inge,'” ati.
4 Já sei como garantir que as pessoas me recebam em suas casas quando eu for despedido!’.
5 Hijeh chun apansah pa sumba jouse chu ahungkhom uva athu seitoh ahina din akoukhom sohtai. Amasapa jah a, “Ijat nabat ham?” ati.
5 “Então ele convocou todos que deviam dinheiro a seu patrão. Perguntou ao primeiro: ‘Quanto você deve a meu patrão?’.
6 Mipa chun adonbut in, 'Keiman olive thao twipai dim jaget kabai' ati. Chuin neichingpan aseipeh in, 'Aman kijihna lekha hi kilah loiyin lang twipai jali jih in'” ati.
6 O homem respondeu: ‘Devo cem tonéis de azeite’. Então o administrador lhe disse: ‘Pegue depressa sua conta e mude-a para cinquenta tonéis’.
7 “'Ahileh nangin ijat nabat em?' tin anina pa adonge. 'Keiman suhlou chang lhuh sangkhat kabai,' tin ahin donbut e. Neiching pan aseiyin, hin, 'lekha hi kilah inlang lhuh jaget in jih in,'” ati.
7 “‘E quanto você deve a meu patrão?’, perguntou ao segundo. “Devo cem cestos grandes de trigo’, respondeu ele. E o administrador disse: ‘Tome sua conta e mude-a para oitenta cestos’.
8 “Mihao pa chun chuche chondih lou neichingpan chingthei tah a abol chu apahcha tan ahi. Adih ahi, hiche vannoi chaten avel uva ho toh kipol ding dan hi khovah chate sangin achingjo uve.
8 “O patrão elogiou o administrador desonesto por sua astúcia. E é verdade que os filhos deste mundo são mais astutos ao lidar com o mundo ao redor que os filhos da luz.
9 Kijildoh ding chu hiche ahi: Vannoiya nagouthil ho se hi midang phatchomna le jol le gol kisem nan mangin. Chuteng, na lei gouthil ho jouse abeisoh teng cheho chun tonsot in'a dinga nana lem diu ahi.”
9 Esta é a lição: usem a riqueza deste mundo para fazer amigos. Assim, quando suas posses se extinguirem, eles os receberão num lar eterno.
10 “Nangho thil neocha chunga nakitah ule, thil lentah ho chunga jong nakitah diu ahi. Amavang thil neocha chunga nakitahlou ule, mopohna lentah ho chunga jong kitah louding nahiuve.
10 “Se forem fiéis nas pequenas coisas, também o serão nas grandes. Mas, se forem desonestos nas pequenas coisas, também o serão nas maiores.
11 Chuleh leiset gouthil chunga tahsan naumlou leh, kon van gou dihtah chunga na tahsan dingu ham?
11 E, se vocês não são confiáveis ao lidar com a riqueza injusta deste mundo, quem lhes confiará a verdadeira riqueza?
12 Chuleh midang thil chunga nakitah louleh ipi jeh a nangma thil chunga nakitahsan ding ham?”
12 E, se não são fiéis com os bens dos outros, por que alguém lhes confiaria o que é de vocês?
13 “Koiman pakai ni sohna atongkop theipoi. Ajeh chu nangman khat namuda a khat na ngailut tum ding ahi; khat dinga nakiphal theng'a khat nadonda thei ahi. Nanghon Pathen le sum soh na tongkhom thei pouvin nate,” ati.
13 “Ninguém pode servir a dois senhores, pois odiará um e amará o outro; será dedicado a um e desprezará o outro. Vocês não podem servir a Deus e ao dinheiro”.
14 Pharisee ho, sum ngailu dehset hon, ajasoh keiyun ama chu anelpeh un ahi.
14 Os fariseus, que tinham grande amor ao dinheiro, ouviam isso tudo e zombavam de Jesus.
15 Chuin aman amaho jah a aseitai, “Jalah a miho mitmu a michonpha nahinom, ahin Pathen'in nalungthim ahei. Hiche vannoi miten ajabol chu Pathen mitmua thet umtah ahi.”
15 Então ele disse: “Vocês gostam de parecer justos em público, mas Deus conhece o seu coração. Aquilo que este mundo valoriza é detestável aos olhos de Deus.
16 “Twilutsah John phatlai chan'a chu, Mose dan le themgao ho thuhil chu nakaihoi leuva pang anahi. Ahin, tun Pathen Lenggam Kipana Thupha chu seiphongin aum tan, chule mijouse lut ding athanom in ahi.
16 “Até a chegada de João, a lei de Moisés e a mensagem dos profetas eram seus guias. Agora, porém, as boas-novas do reino de Deus estão sendo anunciadas, e todos estão ansiosos para entrar.
17 Ahivangin danthu chu apanna umtalou tina ahipoi. Van le lei amanthah ding hi Pathen danthu neopen khat kilekhup ding sanga gamchenga baijo ahi.”
17 É mais fácil o céu e a terra desaparecerem que ser anulado até o menor traço da lei de Deus.
18 “Vetsahnan, mikhat chun ajinu ada a midang khat akichenpi le ajong'ah ahi. Chuleh koi hileh ajipan ahindasa numei kichenpi jong chu ajong'ah ahi” ati.
18 “Assim, o homem que se divorcia de sua esposa e se casa com outra mulher comete adultério. E o homem que se casa com uma mulher divorciada também comete adultério”.
19 Jesun aseiye, “Mihaotah khat, ponsandup le tupat ponnem kisil'a loupitah a kivon le niseh a nomsatah a um khat anaum'in ahi.
19 Jesus disse: “Havia um homem rico que se vestia de púrpura e linho fino e vivia sempre cercado de luxos.
20 Akelkot phunga chun Lazarus kiti tiphah natna dimset, mivaicha khat aumjin ahi.
20 À sua porta ficava um mendigo coberto de feridas chamado Lázaro.
21 Chutia Lazarus jong mihaopa dokhanga an lhajah ho ducha a aum laiyin, uicha ho ahung jiuvin atiphahna mun ho chu ahung leh jiuve.”
21 Ele ansiava comer o que caía da mesa do homem rico, e os cachorros vinham lamber suas feridas abertas.
22 “Achainan, mivaichapa chu athitan chule Vantil te Abraham kom'a um dingin apotauve. Mihaopa jong athin avui tauve,
22 “Por fim, o mendigo morreu, e os anjos o levaram para junto de Abraão. O rico também morreu e foi sepultado,
23 chule alhagao chu mithi ho lah a achetai. Chua athoh gentheina mun achun, Abraham gamla tah a aum chule Lazarus akom'a atou chu amun ahi.”
23 e foi para o lugar dos mortos. Ali, em tormento, ele viu Abraão de longe, com Lázaro ao seu lado.
24 “Mihaopa chu ahung pengjah in, ‘Hepa Abraham, themkhat neilungset in! Lazarus hinsol in lang akhutjung twiyah hin delut henlang kalei hung sudap hen. Keima hiche meikong lah a hin kahesoh lheh jeng'e,’” ati.
24 “O rico gritou: ‘Pai Abraão, tenha compaixão de mim! Mande Lázaro aqui para que molhe a ponta do dedo em água e refresque minha língua. Estou em agonia nestas chamas!’.
25 “Ahin Abraham'in amapa jah a aseiyin, 'Chapa, geldoh in, nangman nahinlai sungin nadei jouse nanei sohkeiyin chule Lazarus in ima ana neipoi. Hijeh a chu tua hi ama hikom mun'a nomtah a kiumsah a nangman hesoh nathoh ahitai.
25 “Abraão, porém, respondeu: ‘Filho, lembre-se de que durante a vida você teve tudo que queria e Lázaro não teve coisa alguma. Agora, ele está aqui sendo consolado, e você está em agonia.
26 Chule chuche tilouvin jong, ikikah uva hin eikhen uvah onghom lentah aum'e. Koiman hikom mun'a pat a apal galkai theilou, chule chua pat a jong keiho kom lang koiman apal galkal theilou ahi,'” ati.
26 Além do mais, há entre nós um grande abismo. Ninguém daqui pode atravessar para o seu lado, e ninguém daí pode atravessar para o nosso’.
27 “Chuin mihaopan aseikit in, 'Lungset tah in, Hepa Abraham, kapa in beh a gasol in.
27 “Então o rico disse: ‘Por favor, Pai Abraão, pelo menos mande Lázaro à casa de meu pai,
28 Ajeh chu keiman sopi pasal nga kaneiye, chule ama chun hikom thoh gentheina mun'a ahung louna diuva aga gihsal ding kadeiye,' ati.
28 pois tenho cinco irmãos e quero avisá-los para que não terminem neste lugar de tormento’.
29 “Ahin Abraham'in aseipeh in, ‘Mose le Themgaohon agihsal nauve. Nasopi hon chua ipi asut u hin kisimdoh nauvinte,’” atipeh e.
29 “‘Moisés e os profetas já os avisaram’, respondeu Abraão. ‘Seus irmãos podem ouvir o que eles disseram.’
30 “Mihaopan adonbut kit in, ‘Ahipoi, Hepa Abraham! Koiham khat athilah a konna akisol le, achonset nauva konna lungheina anei diu chule Pathen lam'a kihei diu ahi,’” ati.
30 “Então o rico disse: ‘Não, Pai Abraão! Mas, se alguém dentre os mortos lhes fosse enviado, eles se arrependeriam!’.
31 “Ahivangin Abraham'in aseikit in, ‘Ama hon Mose le Themgaoho thu angailou uleh, athilah a kon'in khat thoudoh jongleh ngaideh pouvinte,’” ati.
31 “Abraão, porém, disse: ‘Se eles não ouvem Moisés e os profetas, não se convencerão, mesmo que alguém ressuscite dos mortos’”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.