Lucas 14
PATHEN LEKHABU THENG (TCZCHONGTHU) vs NVT
NVT Nova Versão Transformadora
1 Cholngahni khat Jesu nilhah an nedin Pharisee ho lamkai khat in'ah achen, chule miho chun phatah in avelhiuvin ahi.
1 Certo sábado, Jesus foi comer na casa de um líder fariseu, onde o observavam atentamente.
2 Hiche a chun mikhat, aban le akengho pom khat aumin ahi.
2 Estava ali um homem com o corpo muito inchado.
3 Jesun Pharisee ho leh danthu themho chu adongin, “Cholngah nikhoa misuhdam danthun aphal hai aphallou ham?” ati.
3 Jesus perguntou aos fariseus e aos especialistas da lei: “A lei permite ou não curar no sábado?”.
4 ama hon adonbut nom lou phat un, Jesun anapa chu atham'in chule asudam'in asolmang tai.
4 Eles nada responderam, e Jesus tocou no homem enfermo, o curou e o mandou embora.
5 Chuin amaho lam ngan aseitai, “Nangho cholngah nia natonglou koi naum uvam? Nachapa ham ahilou le na bongchal hamkhat kokhuh a alhahlut le, aladoh dinga nakino ji hih um?” ati.
5 Depois, perguntou a eles: “Qual de vocês, se seu filho ou seu boi cair num buraco, não se apressará em tirá-lo de lá, mesmo que seja sábado?”.
6 Avel'in adonbut thei kit tapouve.
6 Mais uma vez, não puderam responder.
7 Nilhah anne a hung jouse chun touna nom nom jabolna mun achu cheh u Jesun amu phat in, aman amaho chu hiche thumop hi apen ahi.
7 Quando Jesus observou que os convidados para o jantar procuravam ocupar os lugares de honra à mesa, deu-lhes este conselho:
8 “Moupui golvah na a kouna namu tengu leh, jabolna munhoa tou hih un. Ijem tin nang sanga jabolna chang ding khat ana kikou kha taleh ipi tin tem?
8 “Quando você for convidado para um banquete de casamento, não ocupe o lugar de honra. E se chegar algum convidado mais importante que você?
9 Kinneipa chun ahung sei ding, “Na touna chu hiche mipa hi pen” ati ding ahi. Chuteng nangma najahcha ding ahi, chutengleh dokhang noiya kikoi touna hoa chu natou ding ahitai!
9 O anfitrião virá e dirá: ‘Dê o seu lugar a esta pessoa’, e você, envergonhado, terá de sentar-se no último lugar da mesa.
10 “Chusang chun, dokhang kengbul mun nemnung pen'a chun touvin. Chuteng kinneipan nahin mu ding nahenga hunga, ‘Jol, nang dingin mun phajep kaneiyuve!’ ahungti ding ahi. Chuteng nangma chu jin kikou dang ho masanga jana nachan ding ahi.
10 “Em vez disso, ocupe o lugar menos importante à mesa. Assim, quando o anfitrião o vir, dirá: ‘Amigo, temos um lugar melhor para você!’. Então você será honrado diante de todos os convidados.
11 Ijeh inem itile ama kichoisang chan chu suhnem'a um diu ahi, chule akineosah chan chu dopsang'a um diu ahi” ati.
11 Pois os que se exaltam serão humilhados, e os que se humilham serão exaltados”.
12 Chuin in-neipa chu aven, hitin aseiye “Nangman nehkhom ahilouleh golvah nabol teng,” naloi nagol ho, nasopiho, na inkote, chule naheng nakom mihao ho kou hih in. Ajeh chu ama hon nangma nahin koukit diu ahin, hiche bou chu natohga hi ding ahitai.
12 Então Jesus se voltou para o anfitrião e disse: “Quando oferecer um banquete ou jantar, não convide amigos, irmãos, parentes e vizinhos ricos. Eles poderão retribuir o convite, e essa será sua única recompensa.
13 Chusang chun mivaichaho, chatmo ho, elbai ho, chule mitcho ho kou jon.
13 Em vez disso, convide os pobres, os aleijados, os mancos e os cegos.
14 Chuteng michonpha thokitna a Pathen'in nanungsah joulou ding ho nakou jeh a nangma tohphatman napeh ding ahi,” ati.
14 Assim, na ressurreição dos justos, você será recompensado por ter convidado aqueles que não podiam lhe retribuir”.
15 Hiche thu ajah hin mikhat dokhanga Jesu toh toukhom khat in, “Pathen Lenggam'a golvah ankonga galhah ding iti anop tadem!” tin ahin phongdoh e.
15 Ao ouvir isso, um homem que estava à mesa com Jesus exclamou: “Feliz será aquele que participar do banquete no reino de Deus!”.
16 Jesun adonbut nan hiche thusim hi aseipeh e: Mikhat hin golvah lentah abol in kouna lekha jong tamtah athot doh tai.
16 Jesus respondeu com a seguinte parábola: “Certo homem preparou um grande banquete e enviou muitos convites.
17 Golvah anneh khom chu gontup ahiphat in, asohte asol'in, akikou ho jah a, “Hungun golvah ankong gontup ahitai” agatisah e.
17 Quando estava tudo pronto, mandou seu servo dizer aos convidados: ‘Venham, o banquete está pronto’.
18 Ahivangin ama hon abon'un ahitheilou nau thu aseiyun ahi. Khat in, 'Tutah chun loumun kachon kavettoh lou akhoh'e, lungsettah in nei ngaidam in' ati.
18 Mas todos eles deram desculpas. Um disse: ‘Acabei de comprar um campo e preciso inspecioná-lo. Peço que me desculpe’.
19 Khat kit chun, 'Keiman tutah chun bongchal to-nga kahin chon, hithei nam ti kavet got ahi, lungset in nei ngaidam un,' ati.
19 Outro disse: ‘Acabei de comprar cinco juntas de bois e quero experimentá-las. Sinto muito’.
20 Achom khat in, 'Tun ji kaneiyin, hijeh chun hung thei ponge,'” ati.
20 Ainda outro disse: ‘Acabei de me casar e não posso ir’.
21 “Sohpa chu akilen apakai pa kom'ah ipi iti adonbut u aseipeh tai. Apakai pa chu alunghang in hitin ahinsei tai, ‘Kintah in chenlang, khopi sung lamlen tin'ah mivaicha ho, chatmo ho, mitcho ho, chule elbai ho gakou tan’ ati.
21 “O servo voltou e informou a seu senhor o que tinham dito. Ele ficou furioso e ordenou: ‘Vá depressa pelas ruas e becos da cidade e convide os pobres, os aleijados, os cegos e os mancos’.
22 Asohpan hichu aboljou phat in, ahung hetsah in, ‘Mun a-ong nalaiye’ ahung ti.
22 Depois de cumprir essa ordem, o servo informou: ‘Ainda há lugar para mais gente’.
23 Hijeh chun apakai pan aseiyin, ‘Chedoh inlang lamlen pam lah dung chule aning kahlah a um koi hijongleh, namu mu hin kouvin, ka-in mi adimna dingin’ ati.
23 Então o senhor disse: ‘Vá pelas estradas do campo e junto às cercas entre as videiras e insista com todos que encontrar para que venham, de modo que minha casa fique cheia.
24 Ajeh chu kakou masat ho chun golvah an chu aneokhat jong atekhah lou diu ahitai,'” ati.
24 Pois nenhum dos que antes foram convidados provará do meu banquete’”.
25 Mihonpi tamtah chun Jesu nung ajuiyu ahin, ama akihei kol'in ajah uva aseitai,
25 Uma grande multidão seguia Jesus, que se voltou para ela e disse:
26 “Nangho kaseijui nahi nom uleh, mijouse nahot u ngai ahi, tekah nan–nanu napa, naji nachate, nasopi ho, nangma hinkho tah jong, achuti louleh kaseijui nahi theilou diu ahi.
26 “Se alguém que me segue amar pai e mãe, esposa e filhos, irmãos e irmãs, e até mesmo a própria vida, mais que a mim, não pode ser meu discípulo.
27 Chule na thingpel nakipoh a kanung najui louleh, kaseijui nahi theilou diu ahi.”
27 E, se não tomar sua cruz e me seguir, não pode ser meu discípulo.
28 “Ahivangin kipan hih un athoh hah ding dan nasimtoh masang'un. Ijeh inem itile, kon insah apat ding ham amasa a alut ding jat vetoh a, ajona dinga sum ninglhing ding hinam ti simtoh masa louva?
28 “Quem começa a construir uma torre sem antes calcular o custo e ver se possui dinheiro suficiente para terminá-la?
29 Achuti loule akhombul bou najoa sum nabei maithei ahi, chuteng chuleh mijousen na nuisat bep ding ahitai.
29 Pois, se completar apenas os alicerces e ficar sem dinheiro, todos rirão dele,
30 ama hon seiyunte, 'Hiche pa khu ahi, insah kipan'a aban ajona ding boldoh joulou pa khu'” tiuvinte.
30 dizendo: ‘Esse aí começou a construir, mas não conseguiu terminar!’.
31 “Ahilouleh, Leng khat galbol ding, koi athumop them hotoh toukhom'a, asepai sang som chun ama nokhum dinga hung kon sang som ni chu ajo ding hinam ti kigel masalou dingah?
31 “Ou que rei iria à guerra sem antes avaliar se seu exército de dez mil poderia derrotar os vinte mil que vêm contra ele?
32 Chuleh ajolou ding leh, palai sol'in tin, agalmi ho gamlat pet a chu kihoucham ding agot tei ding ahi.
32 E, se concluir que não, o rei enviará uma delegação para negociar um acordo de paz enquanto o inimigo está longe.
33 Hijeh a chu nanei jouse napehdoh tokah a kaseijui nahi theilou diu ahi.”
33 Da mesma forma, ninguém pode se tornar meu discípulo sem abrir mão de tudo que possui.
34 “Chi hi asu-al dingin aphai. Ahin, a-al na chu mansah taleh, iti na-alsah kit ding ham?”
34 “O sal é bom para temperar, mas, se perder o sabor, como torná-lo salgado outra vez?
35 A-al lou chi chu leiset a dinga jong chule leithao a dinga jong phachom lou ahi. Paidoh in aumji tai. Koi hileh nakol neichan in ngai hen chule hetthem hen!”
35 O sal sem sabor não serve nem para o solo nem para adubo; é jogado fora. Quem é capaz de ouvir, ouça com atenção!”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.