Lucas 14

PATHEN LEKHABU THENG (TCZCHONGTHU) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Cholngahni khat Jesu nilhah an nedin Pharisee ho lamkai khat in'ah achen, chule miho chun phatah in avelhiuvin ahi.
1 Tendo Jesus entrado, num sábado, em casa de um dos chefes dos fariseus para comer pão, eles o estavam observando.
2 Hiche a chun mikhat, aban le akengho pom khat aumin ahi.
2 Achava-se ali diante dele certo homem hidrópico.
3 Jesun Pharisee ho leh danthu themho chu adongin, “Cholngah nikhoa misuhdam danthun aphal hai aphallou ham?” ati.
3 E Jesus, tomando a palavra, falou aos doutores da lei e aos fariseus, e perguntou: É lícito curar no sábado, ou não?
4 ama hon adonbut nom lou phat un, Jesun anapa chu atham'in chule asudam'in asolmang tai.
4 Eles, porém, ficaram calados. E Jesus, pegando no homem, o curou, e o despediu.
5 Chuin amaho lam ngan aseitai, “Nangho cholngah nia natonglou koi naum uvam? Nachapa ham ahilou le na bongchal hamkhat kokhuh a alhahlut le, aladoh dinga nakino ji hih um?” ati.
5 Então lhes perguntou: Qual de vós, se lhe cair num poço um filho, ou um boi, não o tirará logo, mesmo em dia de sábado?
6 Avel'in adonbut thei kit tapouve.
6 A isto nada puderam responder.
7 Nilhah anne a hung jouse chun touna nom nom jabolna mun achu cheh u Jesun amu phat in, aman amaho chu hiche thumop hi apen ahi.
7 Ao notar como os convidados escolhiam os primeiros lugares, propôs-lhes esta parábola:
8 “Moupui golvah na a kouna namu tengu leh, jabolna munhoa tou hih un. Ijem tin nang sanga jabolna chang ding khat ana kikou kha taleh ipi tin tem?
8 Quando por alguém fores convidado às bodas, não te reclines no primeiro lugar; não aconteça que esteja convidado outro mais digno do que tu;
9 Kinneipa chun ahung sei ding, “Na touna chu hiche mipa hi pen” ati ding ahi. Chuteng nangma najahcha ding ahi, chutengleh dokhang noiya kikoi touna hoa chu natou ding ahitai!
9 e vindo o que te convidou a ti e a ele, te diga: Dá o lugar a este; e então, com vergonha, tenhas de tomar o último lugar.
10 “Chusang chun, dokhang kengbul mun nemnung pen'a chun touvin. Chuteng kinneipan nahin mu ding nahenga hunga, ‘Jol, nang dingin mun phajep kaneiyuve!’ ahungti ding ahi. Chuteng nangma chu jin kikou dang ho masanga jana nachan ding ahi.
10 Mas, quando fores convidado, vai e reclina-te no último lugar, para que, quando vier o que te convidou, te diga: Amigo, sobe mais para cima. Então terás honra diante de todos os que estiverem contigo à mesa.
11 Ijeh inem itile ama kichoisang chan chu suhnem'a um diu ahi, chule akineosah chan chu dopsang'a um diu ahi” ati.
11 Porque todo o que a si mesmo se exaltar será humilhado, e aquele que a si mesmo se humilhar será exaltado.
12 Chuin in-neipa chu aven, hitin aseiye “Nangman nehkhom ahilouleh golvah nabol teng,” naloi nagol ho, nasopiho, na inkote, chule naheng nakom mihao ho kou hih in. Ajeh chu ama hon nangma nahin koukit diu ahin, hiche bou chu natohga hi ding ahitai.
12 Disse também ao que o havia convidado: Quando deres um jantar, ou uma ceia, não convides teus amigos, nem teus irmãos, nem teus parentes, nem os vizinhos ricos, para que não suceda que também eles te tornem a convidar, e te seja isso retribuído.
13 Chusang chun mivaichaho, chatmo ho, elbai ho, chule mitcho ho kou jon.
13 Mas quando deres um banquete, convida os pobres, os aleijados, os mancos e os cegos;
14 Chuteng michonpha thokitna a Pathen'in nanungsah joulou ding ho nakou jeh a nangma tohphatman napeh ding ahi,” ati.
14 e serás bem-aventurado; porque eles não têm com que te retribuir; pois retribuído te será na ressurreição dos justos.
15 Hiche thu ajah hin mikhat dokhanga Jesu toh toukhom khat in, “Pathen Lenggam'a golvah ankonga galhah ding iti anop tadem!” tin ahin phongdoh e.
15 Ao ouvir isso um dos que estavam com ele à mesa, disse-lhe: Bem-aventurado aquele que comer pão no reino de Deus.
16 Jesun adonbut nan hiche thusim hi aseipeh e: Mikhat hin golvah lentah abol in kouna lekha jong tamtah athot doh tai.
16 Jesus, porém, lhe disse: Certo homem dava uma grande ceia, e convidou a muitos.
17 Golvah anneh khom chu gontup ahiphat in, asohte asol'in, akikou ho jah a, “Hungun golvah ankong gontup ahitai” agatisah e.
17 E à hora da ceia mandou o seu servo dizer aos convidados: vinde, porque tudo já está preparado.
18 Ahivangin ama hon abon'un ahitheilou nau thu aseiyun ahi. Khat in, 'Tutah chun loumun kachon kavettoh lou akhoh'e, lungsettah in nei ngaidam in' ati.
18 Mas todos à uma começaram a escusar-se. Disse-lhe o primeiro: Comprei um campo, e preciso ir vê-lo; rogo-te que me dês por escusado.
19 Khat kit chun, 'Keiman tutah chun bongchal to-nga kahin chon, hithei nam ti kavet got ahi, lungset in nei ngaidam un,' ati.
19 Outro disse: Comprei cinco juntas de bois, e vou experimentá-los; rogo-te que me dês por escusado.
20 Achom khat in, 'Tun ji kaneiyin, hijeh chun hung thei ponge,'” ati.
20 Ainda outro disse: Casei-me e portanto não posso ir.
21 “Sohpa chu akilen apakai pa kom'ah ipi iti adonbut u aseipeh tai. Apakai pa chu alunghang in hitin ahinsei tai, ‘Kintah in chenlang, khopi sung lamlen tin'ah mivaicha ho, chatmo ho, mitcho ho, chule elbai ho gakou tan’ ati.
21 Voltou o servo e contou tudo isto a seu senhor: Então o dono da casa, indignado, disse a seu servo: Sai depressa para as ruas e becos da cidade e traze aqui os pobres, os aleijados, os cegos e os coxos.
22 Asohpan hichu aboljou phat in, ahung hetsah in, ‘Mun a-ong nalaiye’ ahung ti.
22 Depois disse o servo: Senhor, feito está como o ordenaste, e ainda há lugar.
23 Hijeh chun apakai pan aseiyin, ‘Chedoh inlang lamlen pam lah dung chule aning kahlah a um koi hijongleh, namu mu hin kouvin, ka-in mi adimna dingin’ ati.
23 Respondeu o senhor ao servo: Sai pelos caminhos e valados, e obriga-os a entrar, para que a minha casa se encha.
24 Ajeh chu kakou masat ho chun golvah an chu aneokhat jong atekhah lou diu ahitai,'” ati.
24 Pois eu vos digo que nenhum daqueles homens que foram convidados provará a minha ceia.
25 Mihonpi tamtah chun Jesu nung ajuiyu ahin, ama akihei kol'in ajah uva aseitai,
25 Ora, iam com ele grandes multidões; e, voltando-se, disse-lhes:
26 “Nangho kaseijui nahi nom uleh, mijouse nahot u ngai ahi, tekah nan–nanu napa, naji nachate, nasopi ho, nangma hinkho tah jong, achuti louleh kaseijui nahi theilou diu ahi.
26 Se alguém vier a mim, e não aborrecer a pai e mãe, a mulher e filhos, a irmãos e irmãs, e ainda também à própria vida, não pode ser meu discípulo.
27 Chule na thingpel nakipoh a kanung najui louleh, kaseijui nahi theilou diu ahi.”
27 Quem não leva a sua cruz e não me segue, não pode ser meu discípulo.
28 “Ahivangin kipan hih un athoh hah ding dan nasimtoh masang'un. Ijeh inem itile, kon insah apat ding ham amasa a alut ding jat vetoh a, ajona dinga sum ninglhing ding hinam ti simtoh masa louva?
28 Pois qual de vós, querendo edificar uma torre, não se senta primeiro a calcular as despesas, para ver se tem com que a acabar?
29 Achuti loule akhombul bou najoa sum nabei maithei ahi, chuteng chuleh mijousen na nuisat bep ding ahitai.
29 Para não acontecer que, depois de haver posto os alicerces, e não a podendo acabar, todos os que a virem comecem a zombar dele,
30 ama hon seiyunte, 'Hiche pa khu ahi, insah kipan'a aban ajona ding boldoh joulou pa khu'” tiuvinte.
30 dizendo: Este homem começou a edificar e não pode acabar.
31 “Ahilouleh, Leng khat galbol ding, koi athumop them hotoh toukhom'a, asepai sang som chun ama nokhum dinga hung kon sang som ni chu ajo ding hinam ti kigel masalou dingah?
31 Ou qual é o rei que, indo entrar em guerra contra outro rei, não se senta primeiro a consultar se com dez mil pode sair ao encontro do que vem contra ele com vinte mil?
32 Chuleh ajolou ding leh, palai sol'in tin, agalmi ho gamlat pet a chu kihoucham ding agot tei ding ahi.
32 No caso contrário, enquanto o outro ainda está longe, manda embaixadores, e pede condições de paz.
33 Hijeh a chu nanei jouse napehdoh tokah a kaseijui nahi theilou diu ahi.”
33 Assim, pois, todo aquele dentre vós que não renuncia a tudo quanto possui, não pode ser meu discípulo.
34 “Chi hi asu-al dingin aphai. Ahin, a-al na chu mansah taleh, iti na-alsah kit ding ham?”
34 Bom é o sal; mas se o sal se tornar insípido, com que se há de restaurar-lhe o sabor?
35 A-al lou chi chu leiset a dinga jong chule leithao a dinga jong phachom lou ahi. Paidoh in aumji tai. Koi hileh nakol neichan in ngai hen chule hetthem hen!”
35 Não presta nem para terra, nem para adubo; lançam-no fora. Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.