Lucas 14
PATHEN LEKHABU THENG (TCZCHONGTHU) vs NAA
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Cholngahni khat Jesu nilhah an nedin Pharisee ho lamkai khat in'ah achen, chule miho chun phatah in avelhiuvin ahi.
1 Num sábado, ao entrar Jesus na casa de um dos principais fariseus para tomar uma refeição, eles o estavam observando.
2 Hiche a chun mikhat, aban le akengho pom khat aumin ahi.
2 E eis que diante dele se achava um homem hidrópico.
3 Jesun Pharisee ho leh danthu themho chu adongin, “Cholngah nikhoa misuhdam danthun aphal hai aphallou ham?” ati.
3 Então Jesus, dirigindo-se aos intérpretes da Lei e aos fariseus, perguntou:
4 ama hon adonbut nom lou phat un, Jesun anapa chu atham'in chule asudam'in asolmang tai.
4 Eles, porém, não disseram nada. Então Jesus pegou na mão daquele homem, curou-o e o mandou embora.
5 Chuin amaho lam ngan aseitai, “Nangho cholngah nia natonglou koi naum uvam? Nachapa ham ahilou le na bongchal hamkhat kokhuh a alhahlut le, aladoh dinga nakino ji hih um?” ati.
5 A seguir, Jesus lhes perguntou:
6 Avel'in adonbut thei kit tapouve.
6 A isto nada puderam responder.
7 Nilhah anne a hung jouse chun touna nom nom jabolna mun achu cheh u Jesun amu phat in, aman amaho chu hiche thumop hi apen ahi.
7 Reparando como os convidados escolhiam os primeiros lugares, Jesus contou-lhes uma parábola:
8 “Moupui golvah na a kouna namu tengu leh, jabolna munhoa tou hih un. Ijem tin nang sanga jabolna chang ding khat ana kikou kha taleh ipi tin tem?
8 — Quando alguém convidá-lo para um casamento, não sente no lugar de honra, pois pode haver um convidado mais importante do que você.
9 Kinneipa chun ahung sei ding, “Na touna chu hiche mipa hi pen” ati ding ahi. Chuteng nangma najahcha ding ahi, chutengleh dokhang noiya kikoi touna hoa chu natou ding ahitai!
9 Então aquele que convidou os dois dirá a você: “Dê o lugar a este aqui.” Então você irá, envergonhado, ocupar o último lugar.
10 “Chusang chun, dokhang kengbul mun nemnung pen'a chun touvin. Chuteng kinneipan nahin mu ding nahenga hunga, ‘Jol, nang dingin mun phajep kaneiyuve!’ ahungti ding ahi. Chuteng nangma chu jin kikou dang ho masanga jana nachan ding ahi.
10 Pelo contrário, quando alguém convidá-lo, vá sentar no último lugar, para que, quando vier aquele que o convidou, diga a você: “Amigo, venha sentar num lugar melhor.” Isso será uma honra para você diante de todos os demais convidados.
11 Ijeh inem itile ama kichoisang chan chu suhnem'a um diu ahi, chule akineosah chan chu dopsang'a um diu ahi” ati.
11 Porque todo o que se exalta será humilhado; e o que se humilha será exaltado.
12 Chuin in-neipa chu aven, hitin aseiye “Nangman nehkhom ahilouleh golvah nabol teng,” naloi nagol ho, nasopiho, na inkote, chule naheng nakom mihao ho kou hih in. Ajeh chu ama hon nangma nahin koukit diu ahin, hiche bou chu natohga hi ding ahitai.
12 Depois Jesus disse ao que o havia convidado:
13 Chusang chun mivaichaho, chatmo ho, elbai ho, chule mitcho ho kou jon.
13 Pelo contrário, ao dar um banquete, convide os pobres, os aleijados, os coxos e os cegos,
14 Chuteng michonpha thokitna a Pathen'in nanungsah joulou ding ho nakou jeh a nangma tohphatman napeh ding ahi,” ati.
14 e você será bem-aventurado, pelo fato de não terem eles com que recompensá-lo. A sua recompensa você receberá na ressurreição dos justos.
15 Hiche thu ajah hin mikhat dokhanga Jesu toh toukhom khat in, “Pathen Lenggam'a golvah ankonga galhah ding iti anop tadem!” tin ahin phongdoh e.
15 Ao ouvir tais palavras, um dos que estavam à mesa com Jesus lhe disse: — Bem-aventurado aquele que participar do banquete no Reino de Deus.
16 Jesun adonbut nan hiche thusim hi aseipeh e: Mikhat hin golvah lentah abol in kouna lekha jong tamtah athot doh tai.
16 Jesus, porém, respondeu:
17 Golvah anneh khom chu gontup ahiphat in, asohte asol'in, akikou ho jah a, “Hungun golvah ankong gontup ahitai” agatisah e.
17 À hora da ceia, enviou o seu servo para avisar aos convidados: “Venham, porque tudo já está preparado.”
18 Ahivangin ama hon abon'un ahitheilou nau thu aseiyun ahi. Khat in, 'Tutah chun loumun kachon kavettoh lou akhoh'e, lungsettah in nei ngaidam in' ati.
18 Mas todos eles, um por um, começaram a apresentar desculpas. O primeiro disse: “Comprei um campo e preciso ir vê-lo; peço que me desculpe.”
19 Khat kit chun, 'Keiman tutah chun bongchal to-nga kahin chon, hithei nam ti kavet got ahi, lungset in nei ngaidam un,' ati.
19 Outro disse: “Comprei cinco juntas de bois e vou experimentá-las; peço que me desculpe.”
20 Achom khat in, 'Tun ji kaneiyin, hijeh chun hung thei ponge,'” ati.
20 E outro disse: “Casei-me e, por isso, não posso ir.”
21 “Sohpa chu akilen apakai pa kom'ah ipi iti adonbut u aseipeh tai. Apakai pa chu alunghang in hitin ahinsei tai, ‘Kintah in chenlang, khopi sung lamlen tin'ah mivaicha ho, chatmo ho, mitcho ho, chule elbai ho gakou tan’ ati.
21 — O servo voltou e, contou tudo ao seu senhor. Então, irado, o dono da casa disse ao seu servo: “Saia depressa para as ruas e becos da cidade e traga para cá os pobres, os aleijados, os cegos e os coxos.”
22 Asohpan hichu aboljou phat in, ahung hetsah in, ‘Mun a-ong nalaiye’ ahung ti.
22 Mais tarde, o servo lhe disse: “Patrão, já fiz o que o senhor mandou, e ainda há lugar.”
23 Hijeh chun apakai pan aseiyin, ‘Chedoh inlang lamlen pam lah dung chule aning kahlah a um koi hijongleh, namu mu hin kouvin, ka-in mi adimna dingin’ ati.
23 Então o senhor disse ao servo: “Saia pelos caminhos e atalhos e obrigue todos a entrar, para que a minha casa fique cheia.
24 Ajeh chu kakou masat ho chun golvah an chu aneokhat jong atekhah lou diu ahitai,'” ati.
24 Porque digo a vocês que nenhum daqueles homens que foram convidados provará a minha ceia.”
25 Mihonpi tamtah chun Jesu nung ajuiyu ahin, ama akihei kol'in ajah uva aseitai,
25 Grandes multidões acompanhavam Jesus, e ele, voltando-se, lhes disse:
26 “Nangho kaseijui nahi nom uleh, mijouse nahot u ngai ahi, tekah nan–nanu napa, naji nachate, nasopi ho, nangma hinkho tah jong, achuti louleh kaseijui nahi theilou diu ahi.
26 — Se alguém vem a mim e não me ama mais do que ama o seu pai, a sua mãe, a sua mulher, os seus filhos, os seus irmãos, as suas irmãs e até a sua própria vida, não pode ser meu discípulo.
27 Chule na thingpel nakipoh a kanung najui louleh, kaseijui nahi theilou diu ahi.”
27 E quem não tomar a sua cruz e vier após mim não pode ser meu discípulo.
28 “Ahivangin kipan hih un athoh hah ding dan nasimtoh masang'un. Ijeh inem itile, kon insah apat ding ham amasa a alut ding jat vetoh a, ajona dinga sum ninglhing ding hinam ti simtoh masa louva?
28 Pois qual de vocês, pretendendo construir uma torre, não se assenta primeiro para calcular a despesa e verificar se tem os meios para a concluir?
29 Achuti loule akhombul bou najoa sum nabei maithei ahi, chuteng chuleh mijousen na nuisat bep ding ahitai.
29 Para não acontecer que, tendo lançado os alicerces e não podendo terminar a construção, todos os que a virem zombem dele,
30 ama hon seiyunte, 'Hiche pa khu ahi, insah kipan'a aban ajona ding boldoh joulou pa khu'” tiuvinte.
30 dizendo: “Este homem começou a construir e não pôde acabar.”
31 “Ahilouleh, Leng khat galbol ding, koi athumop them hotoh toukhom'a, asepai sang som chun ama nokhum dinga hung kon sang som ni chu ajo ding hinam ti kigel masalou dingah?
31 Ou qual é o rei que, indo para combater outro rei, não se assenta primeiro para calcular se com dez mil homens poderá enfrentar o que vem contra ele com vinte mil?
32 Chuleh ajolou ding leh, palai sol'in tin, agalmi ho gamlat pet a chu kihoucham ding agot tei ding ahi.
32 Caso contrário, estando o outro ainda longe, envia-lhe uma embaixada, pedindo condições de paz.
33 Hijeh a chu nanei jouse napehdoh tokah a kaseijui nahi theilou diu ahi.”
33 Assim, pois, qualquer um de vocês que não renuncia a tudo o que tem não pode ser meu discípulo.
34 “Chi hi asu-al dingin aphai. Ahin, a-al na chu mansah taleh, iti na-alsah kit ding ham?”
34 — O sal é certamente bom; mas, se o sal se tornar insípido, como lhe restaurar o sabor?
35 A-al lou chi chu leiset a dinga jong chule leithao a dinga jong phachom lou ahi. Paidoh in aumji tai. Koi hileh nakol neichan in ngai hen chule hetthem hen!”
35 Não presta mais nem para a terra nem para o monte de estrume; lançam-no fora. Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.