Lucas 14
PATHEN LEKHABU THENG (TCZCHONGTHU) vs ARA
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Cholngahni khat Jesu nilhah an nedin Pharisee ho lamkai khat in'ah achen, chule miho chun phatah in avelhiuvin ahi.
1 Aconteceu que, ao entrar ele num sábado na casa de um dos principais fariseus para comer pão, eis que o estavam observando.
2 Hiche a chun mikhat, aban le akengho pom khat aumin ahi.
2 Ora, diante dele se achava um homem hidrópico.
3 Jesun Pharisee ho leh danthu themho chu adongin, “Cholngah nikhoa misuhdam danthun aphal hai aphallou ham?” ati.
3 Então, Jesus, dirigindo-se aos intérpretes da Lei e aos fariseus, perguntou-lhes: É ou não é lícito curar no sábado?
4 ama hon adonbut nom lou phat un, Jesun anapa chu atham'in chule asudam'in asolmang tai.
4 Eles, porém, nada disseram. E, tomando-o, o curou e o despediu.
5 Chuin amaho lam ngan aseitai, “Nangho cholngah nia natonglou koi naum uvam? Nachapa ham ahilou le na bongchal hamkhat kokhuh a alhahlut le, aladoh dinga nakino ji hih um?” ati.
5 A seguir, lhes perguntou: Qual de vós, se o filho ou o boi cair num poço, não o tirará logo, mesmo em dia de sábado?
6 Avel'in adonbut thei kit tapouve.
6 A isto nada puderam responder.
7 Nilhah anne a hung jouse chun touna nom nom jabolna mun achu cheh u Jesun amu phat in, aman amaho chu hiche thumop hi apen ahi.
7 Reparando como os convidados escolhiam os primeiros lugares, propôs-lhes uma parábola:
8 “Moupui golvah na a kouna namu tengu leh, jabolna munhoa tou hih un. Ijem tin nang sanga jabolna chang ding khat ana kikou kha taleh ipi tin tem?
8 Quando por alguém fores convidado para um casamento, não procures o primeiro lugar; para não suceder que, havendo um convidado mais digno do que tu,
9 Kinneipa chun ahung sei ding, “Na touna chu hiche mipa hi pen” ati ding ahi. Chuteng nangma najahcha ding ahi, chutengleh dokhang noiya kikoi touna hoa chu natou ding ahitai!
9 vindo aquele que te convidou e também a ele, te diga: Dá o lugar a este. Então, irás, envergonhado, ocupar o último lugar.
10 “Chusang chun, dokhang kengbul mun nemnung pen'a chun touvin. Chuteng kinneipan nahin mu ding nahenga hunga, ‘Jol, nang dingin mun phajep kaneiyuve!’ ahungti ding ahi. Chuteng nangma chu jin kikou dang ho masanga jana nachan ding ahi.
10 Pelo contrário, quando fores convidado, vai tomar o último lugar; para que, quando vier o que te convidou, te diga: Amigo, senta-te mais para cima. Ser-te-á isto uma honra diante de todos os mais convivas.
11 Ijeh inem itile ama kichoisang chan chu suhnem'a um diu ahi, chule akineosah chan chu dopsang'a um diu ahi” ati.
11 Pois todo o que se exalta será humilhado; e o que se humilha será exaltado.
12 Chuin in-neipa chu aven, hitin aseiye “Nangman nehkhom ahilouleh golvah nabol teng,” naloi nagol ho, nasopiho, na inkote, chule naheng nakom mihao ho kou hih in. Ajeh chu ama hon nangma nahin koukit diu ahin, hiche bou chu natohga hi ding ahitai.
12 Disse também ao que o havia convidado: Quando deres um jantar ou uma ceia, não convides os teus amigos, nem teus irmãos, nem teus parentes, nem vizinhos ricos; para não suceder que eles, por sua vez, te convidem e sejas recompensado.
13 Chusang chun mivaichaho, chatmo ho, elbai ho, chule mitcho ho kou jon.
13 Antes, ao dares um banquete, convida os pobres, os aleijados, os coxos e os cegos;
14 Chuteng michonpha thokitna a Pathen'in nanungsah joulou ding ho nakou jeh a nangma tohphatman napeh ding ahi,” ati.
14 e serás bem-aventurado, pelo fato de não terem eles com que recompensar-te; a tua recompensa, porém, tu a receberás na ressurreição dos justos.
15 Hiche thu ajah hin mikhat dokhanga Jesu toh toukhom khat in, “Pathen Lenggam'a golvah ankonga galhah ding iti anop tadem!” tin ahin phongdoh e.
15 Ora, ouvindo tais palavras, um dos que estavam com ele à mesa, disse-lhe: Bem-aventurado aquele que comer pão no reino de Deus.
16 Jesun adonbut nan hiche thusim hi aseipeh e: Mikhat hin golvah lentah abol in kouna lekha jong tamtah athot doh tai.
16 Ele, porém, respondeu: Certo homem deu uma grande ceia e convidou muitos.
17 Golvah anneh khom chu gontup ahiphat in, asohte asol'in, akikou ho jah a, “Hungun golvah ankong gontup ahitai” agatisah e.
17 À hora da ceia, enviou o seu servo para avisar aos convidados: Vinde, porque tudo já está preparado.
18 Ahivangin ama hon abon'un ahitheilou nau thu aseiyun ahi. Khat in, 'Tutah chun loumun kachon kavettoh lou akhoh'e, lungsettah in nei ngaidam in' ati.
18 Não obstante, todos, à uma, começaram a escusar-se. Disse o primeiro: Comprei um campo e preciso ir vê-lo; rogo-te que me tenhas por escusado.
19 Khat kit chun, 'Keiman tutah chun bongchal to-nga kahin chon, hithei nam ti kavet got ahi, lungset in nei ngaidam un,' ati.
19 Outro disse: Comprei cinco juntas de bois e vou experimentá-las; rogo-te que me tenhas por escusado.
20 Achom khat in, 'Tun ji kaneiyin, hijeh chun hung thei ponge,'” ati.
20 E outro disse: Casei-me e, por isso, não posso ir.
21 “Sohpa chu akilen apakai pa kom'ah ipi iti adonbut u aseipeh tai. Apakai pa chu alunghang in hitin ahinsei tai, ‘Kintah in chenlang, khopi sung lamlen tin'ah mivaicha ho, chatmo ho, mitcho ho, chule elbai ho gakou tan’ ati.
21 Voltando o servo, tudo contou ao seu senhor. Então, irado, o dono da casa disse ao seu servo: Sai depressa para as ruas e becos da cidade e traze para aqui os pobres, os aleijados, os cegos e os coxos.
22 Asohpan hichu aboljou phat in, ahung hetsah in, ‘Mun a-ong nalaiye’ ahung ti.
22 Depois, lhe disse o servo: Senhor, feito está como mandaste, e ainda há lugar.
23 Hijeh chun apakai pan aseiyin, ‘Chedoh inlang lamlen pam lah dung chule aning kahlah a um koi hijongleh, namu mu hin kouvin, ka-in mi adimna dingin’ ati.
23 Respondeu-lhe o senhor: Sai pelos caminhos e atalhos e obriga a todos a entrar, para que fique cheia a minha casa.
24 Ajeh chu kakou masat ho chun golvah an chu aneokhat jong atekhah lou diu ahitai,'” ati.
24 Porque vos declaro que nenhum daqueles homens que foram convidados provará a minha ceia.
25 Mihonpi tamtah chun Jesu nung ajuiyu ahin, ama akihei kol'in ajah uva aseitai,
25 Grandes multidões o acompanhavam, e ele, voltando-se, lhes disse:
26 “Nangho kaseijui nahi nom uleh, mijouse nahot u ngai ahi, tekah nan–nanu napa, naji nachate, nasopi ho, nangma hinkho tah jong, achuti louleh kaseijui nahi theilou diu ahi.
26 Se alguém vem a mim e não aborrece a seu pai, e mãe, e mulher, e filhos, e irmãos, e irmãs e ainda a sua própria vida, não pode ser meu discípulo.
27 Chule na thingpel nakipoh a kanung najui louleh, kaseijui nahi theilou diu ahi.”
27 E qualquer que não tomar a sua cruz e vier após mim não pode ser meu discípulo.
28 “Ahivangin kipan hih un athoh hah ding dan nasimtoh masang'un. Ijeh inem itile, kon insah apat ding ham amasa a alut ding jat vetoh a, ajona dinga sum ninglhing ding hinam ti simtoh masa louva?
28 Pois qual de vós, pretendendo construir uma torre, não se assenta primeiro para calcular a despesa e verificar se tem os meios para a concluir?
29 Achuti loule akhombul bou najoa sum nabei maithei ahi, chuteng chuleh mijousen na nuisat bep ding ahitai.
29 Para não suceder que, tendo lançado os alicerces e não a podendo acabar, todos os que a virem zombem dele,
30 ama hon seiyunte, 'Hiche pa khu ahi, insah kipan'a aban ajona ding boldoh joulou pa khu'” tiuvinte.
30 dizendo: Este homem começou a construir e não pôde acabar.
31 “Ahilouleh, Leng khat galbol ding, koi athumop them hotoh toukhom'a, asepai sang som chun ama nokhum dinga hung kon sang som ni chu ajo ding hinam ti kigel masalou dingah?
31 Ou qual é o rei que, indo para combater outro rei, não se assenta primeiro para calcular se com dez mil homens poderá enfrentar o que vem contra ele com vinte mil?
32 Chuleh ajolou ding leh, palai sol'in tin, agalmi ho gamlat pet a chu kihoucham ding agot tei ding ahi.
32 Caso contrário, estando o outro ainda longe, envia-lhe uma embaixada, pedindo condições de paz.
33 Hijeh a chu nanei jouse napehdoh tokah a kaseijui nahi theilou diu ahi.”
33 Assim, pois, todo aquele que dentre vós não renuncia a tudo quanto tem não pode ser meu discípulo.
34 “Chi hi asu-al dingin aphai. Ahin, a-al na chu mansah taleh, iti na-alsah kit ding ham?”
34 O sal é certamente bom; caso, porém, se torne insípido, como restaurar-lhe o sabor?
35 A-al lou chi chu leiset a dinga jong chule leithao a dinga jong phachom lou ahi. Paidoh in aumji tai. Koi hileh nakol neichan in ngai hen chule hetthem hen!”
35 Nem presta para a terra, nem mesmo para o monturo; lançam-no fora. Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.