Lucas 14
PATHEN LEKHABU THENG (TCZCHONGTHU) vs BKJ
BKJ BKJ
1 Cholngahni khat Jesu nilhah an nedin Pharisee ho lamkai khat in'ah achen, chule miho chun phatah in avelhiuvin ahi.
1 E aconteceu que, entrando ele na casa de um dos principais fariseus para comer pão no dia do shabat, eles o estavam observando.
2 Hiche a chun mikhat, aban le akengho pom khat aumin ahi.
2 E eis que estava ali diante dele um certo homem hidrópico.
3 Jesun Pharisee ho leh danthu themho chu adongin, “Cholngah nikhoa misuhdam danthun aphal hai aphallou ham?” ati.
3 E Jesus, respondendo, falou aos doutores da lei e aos fariseus, dizendo: É lícito curar no dia do shabat?
4 ama hon adonbut nom lou phat un, Jesun anapa chu atham'in chule asudam'in asolmang tai.
4 E eles calaram-se. E tomando-o, ele o curou e o deixou ir;
5 Chuin amaho lam ngan aseitai, “Nangho cholngah nia natonglou koi naum uvam? Nachapa ham ahilou le na bongchal hamkhat kokhuh a alhahlut le, aladoh dinga nakino ji hih um?” ati.
5 e perguntou-lhes, dizendo: Qual será de vós que, tendo um jumento ou boi que caindo em um poço, não o retira imediatamente no dia do shabat?
6 Avel'in adonbut thei kit tapouve.
6 E, novamente, eles não puderam lhe responder acerca dessas coisas.
7 Nilhah anne a hung jouse chun touna nom nom jabolna mun achu cheh u Jesun amu phat in, aman amaho chu hiche thumop hi apen ahi.
7 E ele propôs aos convidados uma parábola, reparando como eles escolhiam os principais lugares, dizendo-lhes:
8 “Moupui golvah na a kouna namu tengu leh, jabolna munhoa tou hih un. Ijem tin nang sanga jabolna chang ding khat ana kikou kha taleh ipi tin tem?
8 Quando tu fores convidado por algum homem para as bodas, não te assentes no primeiro lugar, para que não aconteça que esteja convidado um homem mais honrado do que tu,
9 Kinneipa chun ahung sei ding, “Na touna chu hiche mipa hi pen” ati ding ahi. Chuteng nangma najahcha ding ahi, chutengleh dokhang noiya kikoi touna hoa chu natou ding ahitai!
9 e, vindo o que convidou a ti e a ele, te diga: Dá o lugar a este homem; e então com vergonha, tenhas de tomar um lugar inferior.
10 “Chusang chun, dokhang kengbul mun nemnung pen'a chun touvin. Chuteng kinneipan nahin mu ding nahenga hunga, ‘Jol, nang dingin mun phajep kaneiyuve!’ ahungti ding ahi. Chuteng nangma chu jin kikou dang ho masanga jana nachan ding ahi.
10 Mas, quando fores convidado, vai e assenta-te no lugar inferior, para que, quando vier o que te convidou, ele possa te dizer: Amigo, sobe para cá. Então, terás honra diante dos que estiverem assentados contigo na mesa.
11 Ijeh inem itile ama kichoisang chan chu suhnem'a um diu ahi, chule akineosah chan chu dopsang'a um diu ahi” ati.
11 Porque, qualquer que se exaltar a si mesmo, será humilhado, e aquele que se humilhar a si mesmo, será exaltado.
12 Chuin in-neipa chu aven, hitin aseiye “Nangman nehkhom ahilouleh golvah nabol teng,” naloi nagol ho, nasopiho, na inkote, chule naheng nakom mihao ho kou hih in. Ajeh chu ama hon nangma nahin koukit diu ahin, hiche bou chu natohga hi ding ahitai.
12 E ele disse também ao que o havia convidado: Quando deres um jantar ou uma ceia, não chames os teus amigos, nem os teus irmãos, nem os teus parentes, nem os teus vizinhos ricos, para que não aconteça que eles também te tornem a convidar, e te seja recompensado.
13 Chusang chun mivaichaho, chatmo ho, elbai ho, chule mitcho ho kou jon.
13 Mas, quando tu deres um banquete, chama os pobres, aleijados, mancos e cegos;
14 Chuteng michonpha thokitna a Pathen'in nanungsah joulou ding ho nakou jeh a nangma tohphatman napeh ding ahi,” ati.
14 e tu serás abençoado; porque eles não podem te recompensar; pois tu serás recompensado na ressurreição dos justos.
15 Hiche thu ajah hin mikhat dokhanga Jesu toh toukhom khat in, “Pathen Lenggam'a golvah ankonga galhah ding iti anop tadem!” tin ahin phongdoh e.
15 E, ao ouvir estas coisas, um dos que estavam assentados com ele à mesa, disse-lhe: Abençoado é o que comer pão no reino de Deus.
16 Jesun adonbut nan hiche thusim hi aseipeh e: Mikhat hin golvah lentah abol in kouna lekha jong tamtah athot doh tai.
16 Então, ele lhe disse: Certo homem fez uma grande ceia e convidou a muitos;
17 Golvah anneh khom chu gontup ahiphat in, asohte asol'in, akikou ho jah a, “Hungun golvah ankong gontup ahitai” agatisah e.
17 e enviou seu servo, na hora da ceia, para dizer aos convidados: Vinde, pois todas as coisas estão preparadas.
18 Ahivangin ama hon abon'un ahitheilou nau thu aseiyun ahi. Khat in, 'Tutah chun loumun kachon kavettoh lou akhoh'e, lungsettah in nei ngaidam in' ati.
18 E todos em consenso começaram a dar desculpas. O primeiro disse-lhe: Eu comprei um pedaço de terra, e preciso ir vê-lo; peço-te que me desculpes.
19 Khat kit chun, 'Keiman tutah chun bongchal to-nga kahin chon, hithei nam ti kavet got ahi, lungset in nei ngaidam un,' ati.
19 E outro disse: Eu comprei cinco juntas de bois, e vou examiná-las; peço-te que me desculpe.
20 Achom khat in, 'Tun ji kaneiyin, hijeh chun hung thei ponge,'” ati.
20 E outro disse: Casei-me e, portanto, não posso ir.
21 “Sohpa chu akilen apakai pa kom'ah ipi iti adonbut u aseipeh tai. Apakai pa chu alunghang in hitin ahinsei tai, ‘Kintah in chenlang, khopi sung lamlen tin'ah mivaicha ho, chatmo ho, mitcho ho, chule elbai ho gakou tan’ ati.
21 E, vindo aquele servo, anunciou essas coisas ao seu senhor. Então, o dono da casa, irritado, disse ao seu servo: Sai depressa pelas ruas e becos da cidade e traze aqui os pobres, e os aleijados, e os coxos, e os cegos.
22 Asohpan hichu aboljou phat in, ahung hetsah in, ‘Mun a-ong nalaiye’ ahung ti.
22 E disse o servo: Senhor, está feito como tu ordenaste, e ainda há lugar.
23 Hijeh chun apakai pan aseiyin, ‘Chedoh inlang lamlen pam lah dung chule aning kahlah a um koi hijongleh, namu mu hin kouvin, ka-in mi adimna dingin’ ati.
23 E disse o senhor ao servo: Sai pelas estradas e sendas, e obriga-os a entrar, para que a minha casa possa estar cheia.
24 Ajeh chu kakou masat ho chun golvah an chu aneokhat jong atekhah lou diu ahitai,'” ati.
24 Porque eu vos digo: Que nenhum daqueles homens que foram convidados provará a minha ceia.
25 Mihonpi tamtah chun Jesu nung ajuiyu ahin, ama akihei kol'in ajah uva aseitai,
25 E iam com ele grandes multidões; e, voltando-se, disse-lhes:
26 “Nangho kaseijui nahi nom uleh, mijouse nahot u ngai ahi, tekah nan–nanu napa, naji nachate, nasopi ho, nangma hinkho tah jong, achuti louleh kaseijui nahi theilou diu ahi.
26 Se algum homem vier a mim, e não aborrecer a seu pai, e mãe, e esposa, e filhos, e irmãos, e irmãs, sim, e também a sua própria vida, ele não pode ser meu discípulo.
27 Chule na thingpel nakipoh a kanung najui louleh, kaseijui nahi theilou diu ahi.”
27 E quem não carregar a sua cruz, e não vir após mim, não pode ser meu discípulo.
28 “Ahivangin kipan hih un athoh hah ding dan nasimtoh masang'un. Ijeh inem itile, kon insah apat ding ham amasa a alut ding jat vetoh a, ajona dinga sum ninglhing ding hinam ti simtoh masa louva?
28 Porque qual de vós, querendo edificar uma torre, não se assenta primeiro para calcular o seu custo, para ver se tem o suficiente para acabá-la?
29 Achuti loule akhombul bou najoa sum nabei maithei ahi, chuteng chuleh mijousen na nuisat bep ding ahitai.
29 Para não acontecer que, depois de haver posto os alicerces, e não sendo capaz de acabá-la, todos os que a virem comecem a escarnecer dele,
30 ama hon seiyunte, 'Hiche pa khu ahi, insah kipan'a aban ajona ding boldoh joulou pa khu'” tiuvinte.
30 dizendo: Este homem começou a edificar e não foi capaz de acabar.
31 “Ahilouleh, Leng khat galbol ding, koi athumop them hotoh toukhom'a, asepai sang som chun ama nokhum dinga hung kon sang som ni chu ajo ding hinam ti kigel masalou dingah?
31 Ou qual é o rei que, indo guerrear contra outro rei, não se assenta primeiro a se aconselhar se com dez mil é capaz de sair ao encontro do que vem contra ele com vinte mil?
32 Chuleh ajolou ding leh, palai sol'in tin, agalmi ho gamlat pet a chu kihoucham ding agot tei ding ahi.
32 Do contrário, estando o outro ainda longe, ele envia embaixadores e pede condições de paz.
33 Hijeh a chu nanei jouse napehdoh tokah a kaseijui nahi theilou diu ahi.”
33 Assim, pois, qualquer de vós que não renunciar a tudo quanto tem, não pode ser meu discípulo.
34 “Chi hi asu-al dingin aphai. Ahin, a-al na chu mansah taleh, iti na-alsah kit ding ham?”
34 Sal é bom; mas, se ele perder o sabor, com que se há de temperar?
35 A-al lou chi chu leiset a dinga jong chule leithao a dinga jong phachom lou ahi. Paidoh in aumji tai. Koi hileh nakol neichan in ngai hen chule hetthem hen!”
35 Nem servirá para a terra, nem para adubo; mas homens lançam-no fora. Quem tem ouvidos para ouvir, que ouça.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.