Lucas 10

PATHEN LEKHABU THENG (TCZCHONGTHU) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Tun Pakaiyin seijui adang mi somsagi le ni alhengdoh in amaho chu akop kop'in khotin le muntin vilding agot naho ah asol in ahi.
1 Depois disto, o Senhor designou outros setenta; e os enviou de dois em dois, para que o precedessem em cada cidade e lugar aonde ele estava para ir.
2 Hiche ho cheng hi amaho ahilchahna ahi: “Lousoh ga khoptup ding atam, ahin natong ho alhome. Hijeh chun Pakai hengah taovun ama chu ga chomtup dia mopo ahi; alouva natong ding mi ahin solbe nadin thum'un.
2 E lhes fez a seguinte advertência: A seara é grande, mas os trabalhadores são poucos. Rogai, pois, ao Senhor da seara que mande trabalhadores para a sua seara.
3 Tun cheuvin, chuleh geldoh jingun keiman si-al lah a kelngoi kisol tobanga kasol nahiuve.
3 Ide! Eis que eu vos envio como cordeiros para o meio de lobos.
4 Sum le pai ima kipoh hih un, sakhao jong kipoh hih un, kengchot akop in jong pohih un. Chuleh lampi dungah khattou lem dingin kingapa hih un.”
4 Não leveis bolsa, nem alforje, nem sandálias; e a ninguém saudeis pelo caminho.
5 “Khattou in'a nalut tengu leh, amasan 'Pathen lungmon konna hiche in'a hin umhen' ti masauvin.
5 Ao entrardes numa casa, dizei antes de tudo: Paz seja nesta casa!
6 Hichea cheng ho chu alungmon uleh, phattheina chu umden ding; achutilou uleh, phattheina chu naheng uva hung kile ding ahi.
6 Se houver ali um filho da paz, repousará sobre ele a vossa paz; se não houver, ela voltará sobre vós.
7 In khat a kon inkhat ah vahle hih'un. Munkhat bou ah um unlang, ama hon napeh peh uchu neuvin chule don'un. Min phatah a najen nau san ding kiphalam hih un, ajeh chu anatong chun alosan amu ding mong ahi.”
7 Permanecei na mesma casa, comendo e bebendo do que eles tiverem; porque digno é o trabalhador do seu salário. Não andeis a mudar de casa em casa.
8 “Khopi khat a nalut uva nasan uleh, namasanga ahin luidoh doh uchu neuvin.
8 Quando entrardes numa cidade e ali vos receberem, comei do que vos for oferecido.
9 Adamlou sudam'un lang seipeh un, 'Pathen Lenggam chu tun nakom uva aumtai' tiuvin.
9 Curai os enfermos que nela houver e anunciai-lhes: A vós outros está próximo o reino de Deus.
10 Ahin khopi khattou in nasanda uleh, alampiu dunga chun chedoh unlang seiyun,
10 Quando, porém, entrardes numa cidade e não vos receberem, saí pelas ruas e clamai:
11 'Nakhopiu sunga vutkhu ho geiyin kakeng uva kon'in kathing lhauve, nasoso kisoh dinga dalhah nahiuve ti vetsahnan. Chule hiche hi heuvin–Pathen Lenggam chu anaitai!'
11 Até o pó da vossa cidade, que se nos pegou aos pés, sacudimos contra vós outros. Não obstante, sabei que está próximo o reino de Deus.
12 Ka seipeh nahiuve thupi kitan nileh agilou Sodom kho chu chutobang khopi ho sanga phajep diu ahi”.
12 Digo-vos que, naquele dia, haverá menos rigor para Sodoma do que para aquela cidade.
13 “Itobang lunghem nan na nga lhon hitam, Korazin le Bethsaida! Ijeh inem itile nalah a thil kidang kibol ho hi agilou Tyre le Sidon khohoa kibol hitave leh, sotlaiya pat in amipi hon achonset nauva kon lungheina nei untin, khaodip pon kisil untin chule akisih u tahlang nan aluchung uvah vutvam kiloi tauvinte.
13 Ai de ti, Corazim! Ai de ti, Betsaida! Porque, se em Tiro e em Sidom, se tivessem operado os milagres que em vós se fizeram, há muito que elas se teriam arrependido, assentadas em pano de saco e cinza.
14 Henge, Tyre le Sidon khopi teni hi thupi kitan nileh nangho sanga phajep diu ahi.
14 Contudo, no Juízo, haverá menos rigor para Tiro e Sidom do que para vós outras.
15 Chule nangho Capernaum mite, van gam'ah jabolna chang nauvin natem? Nachan loudiu ahi, thina mun'a na chesuh joh diu ahi,” ati.
15 Tu, Cafarnaum, elevar-te-ás, porventura, até ao céu? Descerás até ao inferno.
16 Chuin aseijui te jah a aseiyin, “Koi hileh nathuhil'u kisan a chun keijong eisan ahi. Chule napampai chan'u chun keijong eipampai ahi. Chule koi hileh keima eipampai chan chun Pathen, eihinsolpa apampai ahi” ati.
16 Quem vos der ouvidos ouve-me a mim; e quem vos rejeitar a mim me rejeita; quem, porém, me rejeitar rejeita aquele que me enviou.
17 Seijui somsagi le ni ho ahung kileuvin, thanom tah in thulhut ahin bol'un ahi. “Pakai, thilha ho jeng jong kathu uvin anunge nangma min kapat ule,” atiuve.
17 Então, regressaram os setenta, possuídos de alegria, dizendo: Senhor, os próprios demônios se nos submetem pelo teu nome!
18 “Henge” tin amaho aseipeh in, “Keiman Satan van'a konna kolphe banga alhahsuh kamui!
18 Mas ele lhes disse: Eu via Satanás caindo do céu como um relâmpago.
19 Veuvin, keiman nangho galmi thilbol theina chunga thuneina kapeh nahiuve, chule nang hon gul le aipi chunga lam najot diu chule nachilgoi dingu ahi. Imachan na suhkhah lou diu ahi.
19 Eis aí vos dei autoridade para pisardes serpentes e escorpiões e sobre todo o poder do inimigo, e nada, absolutamente, vos causará dano.
20 Amavang lhagao gilou nathu uva anun jeh in kipah hih un, ahin van gam'a namin'u akijihlut jeh joh in kipah un,” ati.
20 Não obstante, alegrai-vos, não porque os espíritos se vos submetem, e sim porque o vosso nome está arrolado nos céus.
21 Hiche pettah chun Jesu Lhagao Thenga kipana adimset tan, chuin hitin aseiye, “O Hepa, van le lei Pakai, hiche thil ho nangman aching le athem'a kigel hoa pat a naselguh a, chapang ho henga na phondoh jeh in kakipah'e. Henge Pa, hitia kibol hin nangma nalunglhai sah e,” ati.
21 Naquela hora, exultou Jesus no Espírito Santo e exclamou: Graças te dou, ó Pai, Senhor do céu e da terra, porque ocultaste estas coisas aos sábios e instruídos e as revelaste aos pequeninos. Sim, ó Pai, porque assim foi do teu agrado.
22 “Kapan keima ima jouse chunga mopohna eipeh ahitai. Pa tailou koiman Chapa chu dihtah in ahepoi, chule Chapa tailou le Chapa in hetsah dinga alhen ho tailouvin koiman Pa chu dihtah in ahepoi” ati.
22 Tudo me foi entregue por meu Pai. Ninguém sabe quem é o Filho, senão o Pai; e também ninguém sabe quem é o Pai, senão o Filho, e aquele a quem o Filho o quiser revelar.
23 Chuin amaho changseh aumpet un, aman aseijui te heng lam ngan aseiye, “Na thilmu chengseu mu ah mit ho chu anunnom e.
23 E, voltando-se para os seus discípulos, disse-lhes particularmente: Bem-aventurados os olhos que veem as coisas que vós vedes.
24 Ka seipeh nahiuve, themgao ho le lengho tamtah in na thilmu chengseu hi mu ding ana galdot jingu ahin, hinlah ana mupouve. Chuleh najah hou hi jah ding ana galdot jing'u ahin, hinlah ana japouve,” ati.
24 Pois eu vos afirmo que muitos profetas e reis quiseram ver o que vedes e não viram; e ouvir o que ouvis e não o ouviram.
25 Nikhat hou danthua them khat Jesu patep dingin ading doh in hiche thudoh hi adonge, “Houhil, tonsot hinna kanei theina dia ipi kabol ding ham?” ati.
25 E eis que certo homem, intérprete da Lei, se levantou com o intuito de pôr Jesus à prova e disse-lhe: Mestre, que farei para herdar a vida eterna?
26 Jesun adonbut in, “Mose dan in ipi asei em? Iti nasim am?” tin adongtai.
26 Então, Jesus lhe perguntou: Que está escrito na Lei? Como interpretas?
27 Mipa chun adonbut in, “Nangman nalung pumpin, na lhagao pumpin, na thaneina pumpin, chule na lungthim pumpin Pakai na Pathen chu ngailun. Chule nangma na kingailut bangin naheng nakom ngailun,” tin aseiye ati.
27 A isto ele respondeu: Amarás o Senhor, teu Deus, de todo o teu coração, de toda a tua alma, de todas as tuas forças e de todo o teu entendimento; e: Amarás o teu próximo como a ti mesmo.
28 “Adih e” tin Jesun aseipeh in, “Hichu bol'in chule nahin ding ahi!” ati.
28 Então, Jesus lhe disse: Respondeste corretamente; faze isto e viverás.
29 Mipa chun athilbol them akichan nom'in, hijeh chun Jesu chu adongin, “Koiham kaheng kakom?” ati.
29 Ele, porém, querendo justificar-se, perguntou a Jesus: Quem é o meu próximo?
30 Jesun thusim khat in adonbut in: “Judah mikhat Jerusalem a pat Jericho lam jonin ajinsuh in ahi, chule ama chu lamkah ah migucha michom hon abulu un, aponsil aho-lhah peh un, avouvin, chule athisa tobangin lam pang'ah adalha tauve.”
30 Jesus prosseguiu, dizendo: Certo homem descia de Jerusalém para Jericó e veio a cair em mãos de salteadores, os quais, depois de tudo lhe roubarem e lhe causarem muitos ferimentos, retiraram-se, deixando-o semimorto.
31 “Thempu khat in agatoh khan, hinlah mipa chuva akijam amu mu chun, lampi pang langkhat joh apal in adalha tai.
31 Casualmente, descia um sacerdote por aquele mesmo caminho e, vendo-o, passou de largo.
32 Hou-In lhacha leho khat agachen chule chukom'a akijam chu amun, ahin aman jong lamsih lang khat ah apeldoh tai.”
32 Semelhantemente, um levita descia por aquele lugar e, vendo-o, também passou de largo.
33 “Chuin musit a um Samaria mikhat ahung pheiyin, mipa amu chun, avoujang nat peh tan ahi.”
33 Certo samaritano, que seguia o seu caminho, passou-lhe perto e, vendo-o, compadeceu-se dele.
34 Akom'ah ache naiyin, Samaria mipa chun akivohna maha chu ajen'in olive thao le ju asunkhum in, atompeh tai. Chuin mipa chu ama sangan chungah ahin puiyin, in khat ah ahin puilut in chukom'a chun ajenlen ahi.
34 E, chegando-se, pensou-lhe os ferimentos, aplicando-lhes óleo e vinho; e, colocando-o sobre o seu próprio animal, levou-o para uma hospedaria e tratou dele.
35 Ajingin in-ngahpa chu dangka cheng ni apen, aseiyin, 'Hiche pa hi anavesui in. Achunga lutjat hiche sanga atamjoh khah le, kahung kit teng kapeh ding ahi,'” ati.
35 No dia seguinte, tirou dois denários e os entregou ao hospedeiro, dizendo: Cuida deste homem, e, se alguma coisa gastares a mais, eu to indenizarei quando voltar.
36 “Tun seiyin hiche mithum ho lah a chu koipen tah chu hiche mipa gucha michom hon avoh pau dinga aheng akom hi ham?” tin Jesun adong tai.
36 Qual destes três te parece ter sido o próximo do homem que caiu nas mãos dos salteadores?
37 Mipa chun adonbut in, “Akhoto pa chu ahi,” ati. Chuin Jesun aseiyin, “Adih e, tun chenlang chutobang chun gabol tan,” ati.
37 Respondeu-lhe o intérprete da Lei: O que usou de misericórdia para com ele. Então, lhe disse: Vai e procede tu de igual modo.
38 Jesu le aseijui te Jerusalem lam jona achejing laiyun, khokhat ahung lhungun, chua chun Martha kiti nun a-in'a dingin alemin ahi.
38 Indo eles de caminho, entrou Jesus num povoado. E certa mulher, chamada Marta, hospedou-o na sua casa.
39 Asopinu Mary chu Pakai kengbul ah atouvin, athuhil chu angaiye.
39 Tinha ela uma irmã, chamada Maria, e esta quedava-se assentada aos pés do Senhor a ouvir-lhe os ensinamentos.
40 Ahivangin Martha chu jan anneh lentah agon jeh chun alunggim in ahi. Jesu kom'ah ahungin ahung seitai, “Pakai dih theilou nasah lou khattou ham kasopinu thipbeh a atouva ken natoh jouse katoh? Eihung kithopina dingin hinsol in,” ati.
40 Marta agitava-se de um lado para outro, ocupada em muitos serviços. Então, se aproximou de Jesus e disse: Senhor, não te importas de que minha irmã tenha deixado que eu fique a servir sozinha? Ordena-lhe, pois, que venha ajudar-me.
41 Ahivangin Pakaiyin amanu hengah aseiyin, “Ngailut Martha, nangma hitiho jouse chunga hi lunggima lung himo nahi!
41 Respondeu-lhe o Senhor: Marta! Marta! Andas inquieta e te preocupas com muitas coisas.
42 Thil khat bouseh khohsah le lunggimna ding aum'e. Maryn hichu akimudoh in, chule amanu a konna kilamang theilou ding ahitai,” ati.
42 Entretanto, pouco é necessário ou mesmo uma só coisa; Maria, pois, escolheu a boa parte, e esta não lhe será tirada.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.