Jó 14
PATHEN LEKHABU THENG (TCZCHONGTHU) vs ARC
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Mihem hinkho hi ichan a lhasam a hitam? Hinkho hi ichanna choma ichanna gentheina dimsetna hitam?
1 O homem, nascido da mulher, é de bem poucos dias e cheio de inquietação.
2 Pahcha bangin ahung pah doh un chule agop lhaji tai, nilim kihei banginamang loi jitai.
2 Sai como a flor e se seca; foge também como a sombra e não permanece.
3 Hitobang bep hinkho lhasam tah thilsem hi namitna navet jing ding hija chule keija konna kahin nikho jat sutoh dinga nei ngeh ham?
3 E sobre este tal abres os teus olhos, e a mim me fazes entrar em juízo contigo.
4 Miboh a konna thenna kon apohdoh jou ding ham? Khat chan jong podoh thei ponte.
4 (Quem do imundo tirará o puro? Ninguém!)
5 Kahin khou jong achom asau teptohsa nakoi ahin, lha ijat kahin diu ham tijong nahetsa ahi. Chule mitphet kah khat hin be ding jong neiphal peh pouve.
5 Visto que os seus dias estão determinados, contigo está o número dos seus meses; e tu lhe puseste limites, e não passará além deles.
6 Hijeh chun kachangun nei dalhauvin chule kicholdo tauvinge. Keiho khut thalah tobang kahiuvin hijeh chun lung mongin kana toh u neitoh jou sah un.
6 Desvia-te dele, para que tenha repouso, até que, como o jornaleiro, tenha contentamento no seu dia.
7 Thingphung jengin jong keinepna tam jo aneiyin kisatlhu jeng ta jongleh hung don thah kit intin, chule abah tamtah hung dondoh kit inte.
7 Porque há esperança para a árvore, que, se for cortada, ainda se renovará, e não cessarão os seus renovos.
8 Leinoiya ajung ho chu kikhan lhit henlang thi tajongleh, chule aphung chu mot tajongleh,
8 Se envelhecer na terra a sua raiz, e morrer o seu tronco no pó,
9 Twi thalhin jallin hungdonthah kit intin akeh thah bangin hung itt hah inte.
9 ao cheiro das águas, brotará e dará ramos como a planta.
10 Ahinlah mihem ho athi teng vang leh athahat nau chemang ji ahitan, ahainau akichai tengleh hoiya umjiu hitam?
10 Mas, morto o homem, é consumido; sim, rendendo o homem o espírito, então, onde está?
11 Dilla konna twi ahua alen bangin, vadung jong nichangsat teng abeimang jitai.
11 Como as águas se retiram do mar, e o rio se esgota e fica seco,
12 Mihem ho hi thoukit talou dingin choldo din akilup sah ji'e. Vanho abeihel kah sea amaho thoukit louding ahiuve.
12 assim o homem se deita e não se levanta; até que não haja mais céus, não acordará, nem se erguerá de seu sono.
13 Nangin lhankhuh a neisol mang ding kanome, chule na lunghanna achemang soh kahsen nei sumil hel jengin, ahinlah nei geldoh kit nadingin nikhosim na a namelchih in,
13 Tomara que me escondesses na sepultura, e me ocultasses até que a tua ira se desviasse, e me pusesses um limite, e te lembrasses de mim!
14 Mithi chu hing thei kit ding ham? Chuti ahileh hahsat gentheina kadouna kum ho a hi kinepna nei peh ding ahi. Chule ken thina a kilhadoh ding chu kanga jing ding ahi.
14 Morrendo o homem, porventura, tornará a viver? Todos os dias de meu combate esperaria, até que viesse a minha mudança.
15 Nangin nei kouvin natin chule ken kadonbut ding nahi. Chule nakhut semsa keima neimu nom ding ahi.
15 Chamar-me-ias, e eu te responderia; afeiçoa-te à obra de tuas mãos.
16 Kachonsetna ho jouse navet khella nangin kakal son jousea neihonbit ding ahi.
16 Mas agora contas os meus passos; não estás tu vigilante sobre o meu pecado?
17 Ka chonsetna jouse sakhao sunga nakhum tup a chule kathemmona nakhu khum ding ahi.
17 A minha transgressão está selada num saco, e amontoas as minhas iniquidades.
18 Ahinlah molsang ho ahal halla akelhah a akitol lhah khella chule songho kola akitahlhah banga,
18 E, na verdade, caindo a montanha, desfaz-se; e a rocha se remove do seu lugar.
19 Twijin songho alhoh lhah a chule twisoh in leiset alhoh mang banga chu nangin mihemte kinepna na suhmang pehji ahi.
19 As águas gastam as pedras; as cheias afogam o pó da terra; e tu fazes perecer a esperança do homem.
20 Nangin amaho chu hunam in nabol in, chule amun adalha jitauve. Nangin amaho chu thina in nasu melsen chule nasol mang jitai.
20 Tu para sempre prevaleces contra ele, e ele passa; tu, mudando o seu rosto, o despedes.
21 Achateu atuteu jabol theija khangdoh hinauvem ti ama hon ahepha naisai pouvin ahilouleh hetkham louvin a lhum mang jitauve.
21 Os seus filhos estão em honra, sem que ele o saiba; ou ficam minguados, sem que ele o perceba;
22 ama hon natna nasatah athoh un ahinkhou chu gentheina adimset e.
22 mas a sua carne, nele, tem dores; e a sua alma, nele, lamenta.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jó 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.