Jó 14
PATHEN LEKHABU THENG (TCZCHONGTHU) vs ACF
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Mihem hinkho hi ichan a lhasam a hitam? Hinkho hi ichanna choma ichanna gentheina dimsetna hitam?
1 O homem, nascido da mulher, é de poucos dias e farto de inquietação.
2 Pahcha bangin ahung pah doh un chule agop lhaji tai, nilim kihei banginamang loi jitai.
2 Sai como a flor, e murcha; foge também como a sombra, e não permanece.
3 Hitobang bep hinkho lhasam tah thilsem hi namitna navet jing ding hija chule keija konna kahin nikho jat sutoh dinga nei ngeh ham?
3 E sobre este tal abres os teus olhos, e a mim me fazes entrar no juízo contigo.
4 Miboh a konna thenna kon apohdoh jou ding ham? Khat chan jong podoh thei ponte.
4 Quem do imundo tirará o puro? Ninguém.
5 Kahin khou jong achom asau teptohsa nakoi ahin, lha ijat kahin diu ham tijong nahetsa ahi. Chule mitphet kah khat hin be ding jong neiphal peh pouve.
5 Visto que os seus dias estão determinados, contigo está o número dos seus meses; e tu lhe puseste limites, e não passará além deles.
6 Hijeh chun kachangun nei dalhauvin chule kicholdo tauvinge. Keiho khut thalah tobang kahiuvin hijeh chun lung mongin kana toh u neitoh jou sah un.
6 Desvia-te dele, para que tenha repouso, até que, como o jornaleiro, tenha contentamento no seu dia.
7 Thingphung jengin jong keinepna tam jo aneiyin kisatlhu jeng ta jongleh hung don thah kit intin, chule abah tamtah hung dondoh kit inte.
7 Porque há esperança para a árvore que, se for cortada, ainda se renovará, e não cessarão os seus renovos.
8 Leinoiya ajung ho chu kikhan lhit henlang thi tajongleh, chule aphung chu mot tajongleh,
8 Se envelhecer na terra a sua raiz, e o seu tronco morrer no pó,
9 Twi thalhin jallin hungdonthah kit intin akeh thah bangin hung itt hah inte.
9 Ao cheiro das águas brotará, e dará ramos como uma planta.
10 Ahinlah mihem ho athi teng vang leh athahat nau chemang ji ahitan, ahainau akichai tengleh hoiya umjiu hitam?
10 Porém, morto o homem, é consumido; sim, rendendo o homem o espírito, então onde está ele?
11 Dilla konna twi ahua alen bangin, vadung jong nichangsat teng abeimang jitai.
11 Como as águas se retiram do mar, e o rio se esgota, e fica seco,
12 Mihem ho hi thoukit talou dingin choldo din akilup sah ji'e. Vanho abeihel kah sea amaho thoukit louding ahiuve.
12 Assim o homem se deita, e não se levanta; até que não haja mais céus, não acordará nem despertará de seu sono.
13 Nangin lhankhuh a neisol mang ding kanome, chule na lunghanna achemang soh kahsen nei sumil hel jengin, ahinlah nei geldoh kit nadingin nikhosim na a namelchih in,
13 Quem dera que me escondesses na sepultura, e me ocultasses até que a tua ira se fosse; e me pusesses um limite, e te lembrasses de mim!
14 Mithi chu hing thei kit ding ham? Chuti ahileh hahsat gentheina kadouna kum ho a hi kinepna nei peh ding ahi. Chule ken thina a kilhadoh ding chu kanga jing ding ahi.
14 Morrendo o homem, porventura tornará a viver? Todos os dias de meu combate esperaria, até que viesse a minha mudança.
15 Nangin nei kouvin natin chule ken kadonbut ding nahi. Chule nakhut semsa keima neimu nom ding ahi.
15 Chamar-me-ias, e eu te responderia, e terias afeto à obra de tuas mãos.
16 Kachonsetna ho jouse navet khella nangin kakal son jousea neihonbit ding ahi.
16 Mas agora contas os meus passos; porventura não vigias sobre o meu pecado?
17 Ka chonsetna jouse sakhao sunga nakhum tup a chule kathemmona nakhu khum ding ahi.
17 A minha transgressão está selada num saco, e amontoas as minhas iniqüidades.
18 Ahinlah molsang ho ahal halla akelhah a akitol lhah khella chule songho kola akitahlhah banga,
18 E, na verdade, caindo a montanha, desfaz-se; e a rocha se remove do seu lugar.
19 Twijin songho alhoh lhah a chule twisoh in leiset alhoh mang banga chu nangin mihemte kinepna na suhmang pehji ahi.
19 As águas gastam as pedras, as cheias afogam o pó da terra; e tu fazes perecer a esperança do homem;
20 Nangin amaho chu hunam in nabol in, chule amun adalha jitauve. Nangin amaho chu thina in nasu melsen chule nasol mang jitai.
20 Tu para sempre prevaleces contra ele, e ele passa; mudas o seu rosto, e o despedes.
21 Achateu atuteu jabol theija khangdoh hinauvem ti ama hon ahepha naisai pouvin ahilouleh hetkham louvin a lhum mang jitauve.
21 Os seus filhos recebem honra, sem que ele o saiba; são humilhados, sem que ele o perceba;
22 ama hon natna nasatah athoh un ahinkhou chu gentheina adimset e.
22 Mas a sua carne nele tem dores, e a sua alma nele lamenta.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jó 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.