Jó 14
PATHEN LEKHABU THENG (TCZCHONGTHU) vs ARA
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Mihem hinkho hi ichan a lhasam a hitam? Hinkho hi ichanna choma ichanna gentheina dimsetna hitam?
1 O homem, nascido de mulher, vive breve tempo, cheio de inquietação.
2 Pahcha bangin ahung pah doh un chule agop lhaji tai, nilim kihei banginamang loi jitai.
2 Nasce como a flor e murcha; foge como a sombra e não permanece;
3 Hitobang bep hinkho lhasam tah thilsem hi namitna navet jing ding hija chule keija konna kahin nikho jat sutoh dinga nei ngeh ham?
3 e sobre tal homem abres os olhos e o fazes entrar em juízo contigo?
4 Miboh a konna thenna kon apohdoh jou ding ham? Khat chan jong podoh thei ponte.
4 Quem da imundícia poderá tirar coisa pura? Ninguém!
5 Kahin khou jong achom asau teptohsa nakoi ahin, lha ijat kahin diu ham tijong nahetsa ahi. Chule mitphet kah khat hin be ding jong neiphal peh pouve.
5 Visto que os seus dias estão contados, contigo está o número dos seus meses; tu ao homem puseste limites além dos quais não passará.
6 Hijeh chun kachangun nei dalhauvin chule kicholdo tauvinge. Keiho khut thalah tobang kahiuvin hijeh chun lung mongin kana toh u neitoh jou sah un.
6 Desvia dele os olhares, para que tenha repouso, até que, como o jornaleiro, tenha prazer no seu dia.
7 Thingphung jengin jong keinepna tam jo aneiyin kisatlhu jeng ta jongleh hung don thah kit intin, chule abah tamtah hung dondoh kit inte.
7 Porque há esperança para a árvore, pois, mesmo cortada, ainda se renovará, e não cessarão os seus rebentos.
8 Leinoiya ajung ho chu kikhan lhit henlang thi tajongleh, chule aphung chu mot tajongleh,
8 Se envelhecer na terra a sua raiz, e no chão morrer o seu tronco,
9 Twi thalhin jallin hungdonthah kit intin akeh thah bangin hung itt hah inte.
9 ao cheiro das águas brotará e dará ramos como a planta nova.
10 Ahinlah mihem ho athi teng vang leh athahat nau chemang ji ahitan, ahainau akichai tengleh hoiya umjiu hitam?
10 O homem, porém, morre e fica prostrado; expira o homem e onde está?
11 Dilla konna twi ahua alen bangin, vadung jong nichangsat teng abeimang jitai.
11 Como as águas do lago se evaporam, e o rio se esgota e seca,
12 Mihem ho hi thoukit talou dingin choldo din akilup sah ji'e. Vanho abeihel kah sea amaho thoukit louding ahiuve.
12 assim o homem se deita e não se levanta; enquanto existirem os céus, não acordará, nem será despertado do seu sono.
13 Nangin lhankhuh a neisol mang ding kanome, chule na lunghanna achemang soh kahsen nei sumil hel jengin, ahinlah nei geldoh kit nadingin nikhosim na a namelchih in,
13 Que me encobrisses na sepultura e me ocultasses até que a tua ira se fosse, e me pusesses um prazo e depois te lembrasses de mim!
14 Mithi chu hing thei kit ding ham? Chuti ahileh hahsat gentheina kadouna kum ho a hi kinepna nei peh ding ahi. Chule ken thina a kilhadoh ding chu kanga jing ding ahi.
14 Morrendo o homem, porventura tornará a viver? Todos os dias da minha luta esperaria, até que eu fosse substituído.
15 Nangin nei kouvin natin chule ken kadonbut ding nahi. Chule nakhut semsa keima neimu nom ding ahi.
15 Chamar-me-ias, e eu te responderia; terias saudades da obra de tuas mãos;
16 Kachonsetna ho jouse navet khella nangin kakal son jousea neihonbit ding ahi.
16 e até contarias os meus passos e não levarias em conta os meus pecados.
17 Ka chonsetna jouse sakhao sunga nakhum tup a chule kathemmona nakhu khum ding ahi.
17 A minha transgressão estaria selada num saco, e terias encoberto as minhas iniquidades.
18 Ahinlah molsang ho ahal halla akelhah a akitol lhah khella chule songho kola akitahlhah banga,
18 Como o monte que se esboroa e se desfaz, e a rocha que se remove do seu lugar,
19 Twijin songho alhoh lhah a chule twisoh in leiset alhoh mang banga chu nangin mihemte kinepna na suhmang pehji ahi.
19 como as águas gastam as pedras, e as cheias arrebatam o pó da terra, assim destróis a esperança do homem.
20 Nangin amaho chu hunam in nabol in, chule amun adalha jitauve. Nangin amaho chu thina in nasu melsen chule nasol mang jitai.
20 Tu prevaleces para sempre contra ele, e ele passa, mudas-lhe o semblante e o despedes para o além.
21 Achateu atuteu jabol theija khangdoh hinauvem ti ama hon ahepha naisai pouvin ahilouleh hetkham louvin a lhum mang jitauve.
21 Os seus filhos recebem honras, e ele o não sabe; são humilhados, e ele o não percebe.
22 ama hon natna nasatah athoh un ahinkhou chu gentheina adimset e.
22 Ele sente as dores apenas de seu próprio corpo, e só a seu respeito sofre a sua alma.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jó 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.