João 6
PATHEN LEKHABU THENG (TCZCHONGTHU) vs NVT
NVT Nova Versão Transformadora
1 Hiche jou hin, Jesu chun Galilee dillen, Tiberias dillen tia jong kihe agalkaiyin alangkhat achun achetan ahi.
1 Depois disso, Jesus atravessou o mar da Galileia, conhecido também como mar de Tiberíades.
2 Chuin mihonpi tamtah in, melchihna kidang abol ho leh anaho asuhdam amu jeh u chun achena chan'a anung ajui tauve.
2 Uma grande multidão o seguia por toda parte, pois tinham visto os sinais que ele havia realizado ao curar os enfermos.
3 Chuin Jesu chu mol chung khat a akal touvin, aseijui ho toh atoukhom uvin ahi.
3 Então Jesus subiu a um monte e sentou-se com seus discípulos.
4 Hichu Judah ho Kalchuh Kut nikho koncha ahitai.
4 Era quase tempo da festa judaica da Páscoa.
5 Hichun mihonpi tamtah ama henglam jon'a ahung'u chu Jesun amun Philip jah a, “Mipi hijat neh ding changlhah hoiya ichoh dingu hitam?” ati.
5 Jesus logo viu uma grande multidão que vinha a seu encontro. Voltando-se para Filipe, perguntou: “Onde podemos comprar pão para alimentar toda essa gente?”.
6 Hiche hi Philip patepna a asei ahi bouve, aman abol ding ageltohsa ahitai.
6 Disse isso para pôr Filipe à prova, pois já sabia o que ia fazer.
7 Hichun Philip in adonbut in, “Eihon kum lhungin na tong jong leuhen mi hijat in themkhat khat a aneh khop u chohna ding kinga jou ponte,” ati.
7 Filipe respondeu: “Mesmo que trabalhássemos vários meses, não teríamos dinheiro suficiente para dar alimento a todos!”.
8 Chuin Simon Peter sopipa, Andrew chun ajah uva.
8 Então um de seus discípulos, André, irmão de Simão Pedro, falou:
9 “Hilaiya chapang khat in changlhah pheng nga leh nga ni aneiye, ahivangin mipi hijat lah a hicheng hi ipia pang kham ding ham,” ati.
9 “Aqui está um rapaz com cinco pães de cevada e dois peixes. Mas que adianta isso para tanta gente?”.
10 Hichun Jesun ajah uva, “Miho jouse chu tousah un,” ati; chuin amaho chu abon'un hamhing chung'a chun atou tauve. (Numei chapang simlouvin mipilhing sangnga jen ahiuve).
10 Jesus respondeu: “Digam ao povo que se sente”. Todos se sentaram na grama que cobria o monte. Só os homens eram cerca de cinco mil.
11 Chuin Jesun changlhah chu alan, Pathen athangvah in miho hoppeh dingin apedohtai; chujouvin aman nga jong chutima chun abol in, chuleh mipi ho chun avaset cheh in ane tauve.
11 Então Jesus tomou os pães, agradeceu a Deus e os repartiu entre o povo. Em seguida, fez o mesmo com os peixes. E todos comeram à vontade.
12 Hiti chun amitakip ava soh phat un, Jesun aseijui ho jah a, “Tun neh moh chengse loh khom'un, moh suhmang hih un,” ati.
12 Depois que todos estavam satisfeitos, Jesus disse a seus discípulos: “Agora juntem os pedaços que sobraram, para que nada se desperdice”.
13 Chuin ama hon changlhah pheng nga-a kon'a mipi nehmoh anong aval chengse aloh khom'un ahileh paipeh som le paipeh ni aloh dim'un ahi.
13 Eles juntaram o que restou e encheram doze cestos com as sobras.
14 Chuin ama hon, Jesun hiche melchihna kidang abol chu amu phat un, atija behseh un, “Eihon themgao ina nga jingu chu ama hi ahi mong monge,” atiuve.
14 Quando o povo viu Jesus fazer esse sinal, exclamou: “Sem dúvida ele é o profeta que haveria de vir ao mundo!”.
15 Chuin ama hon Jesu chu ada acham louva alengpau hisah ding agotauve, ti ahet jeh in, ama achangin thinglhang lam'a akilep mangtan ahi.
15 Jesus sabia que pretendiam obrigá-lo a ser rei deles, de modo que se retirou, sozinho, para o monte.
16 Chuin nilhah ahiphat in aseijui te dillen pang lam'a acheuvin, Jesu angah tauve.
16 Ao entardecer, os discípulos de Jesus desceram à praia,
17 Ahivangin khothim geiya Jesu ahung kile lou phat in, amaho kongsunga alut un, Capernaum lam jon'in akitol tauvin ahi.
17 entraram no barco e atravessaram o mar em direção a Cafarnaum. Quando escureceu, porém, Jesus ainda não tinha vindo se encontrar com eles.
18 Chuin phulou helouvin hui hattah khat in amaho chu ahinno khum'in twi kinong chu asang jep asang jep in, akhohse lheh jengtai.
18 Logo, um vento forte veio sobre eles, e o mar ficou muito agitado.
19 Hiti chun amaho mile li vel akitol lhungun, phulou helouvin Jesun amaho lam jon'a twi chunga lam ahinjot chu amu uve. Akicha lheh jeng'un,
19 Depois de remarem cinco ou seis quilômetros, de repente viram Jesus caminhando sobre o mar, em direção ao barco. Ficaram aterrorizados,
20 ahivangin Jesun amaho akouvin, “Kicha hih un. Keima hichea kaum'e!” ati.
20 mas ele lhes disse: “Sou eu! Não tenham medo”.
21 Chuphat in aseijui ten, Jesu chu kong sunga lutsah loi ding athanom'un hetmanlou kah chun ajotnau mun alhung tauve.
21 Eles o receberam no barco e, logo em seguida, chegaram a seu destino.
22 Ajingin dillen panga mihonpi umho chun, seijui hon kong khat umsun chu alah uva akitol'u chu amu uvin chuleh amaho lah a Jesu ajaopoi ti aheuvin ahi.
22 No dia seguinte, a multidão que tinha ficado do outro lado do mar viu que os discípulos haviam pegado o único barco dali e que Jesus não fora com eles.
23 Chuleh Tiberias a kon'a hunglhung kong dang tamtah, Jesun changlhah phatthei aboh a mipin anehnau mun kom'a chu uma ahi.
23 Alguns barcos de Tiberíades se aproximaram do lugar onde o povo tinha comido os pães depois que o Senhor os abençoou.
24 Hijeh chun mihonpi chun, Jesu leh aseijui te chukom'a aum tapouve ti amu phat un amaho jong kong hoa chun alut un Jesu hol in Capernaum lang agalkai tauvin ahi.
24 Quando a multidão viu que nem Jesus nem os discípulos estavam ali, todos entraram nos barcos e atravessaram para Cafarnaum, a fim de procurá-lo.
25 Chuin ama hon dil gal lang khat a Jesu amu phat un, “Rabbi nangma itih a hilai mun nalhun ham?” atiuve.
25 Encontraram-no do outro lado do mar e lhe perguntaram: “Rabi, quando o senhor chegou aqui?”.
26 Chuin Jesun amaho chu adonbut in, “Keiman nangho tahbeh a ka seipeh nahiuve, nang hon keima neihol'u hi neh ding changlhah kapeh jeh a bou ahin, melchihna kidang kabol ho nahet chen jeh uva ahipoi.
26 Jesus respondeu: “Eu lhes digo a verdade: vocês querem estar comigo não porque entenderam os sinais, mas porque lhes dei alimento.
27 Hijeh chun, amang thahji neh ding holnan hibang lom'in kisugim hih un, hisang chun mihem chapan napeh ding'u tonsot hinna joh chu hol'in kisugim jouvin; ajeh chu Pa Pathen'in keima hiche dinga chu mohor einamdet ahitai,” ati.
27 Não se preocupem tanto com coisas que se estragam, como a comida, mas usem suas energias buscando o alimento que permanece para a vida eterna, o qual o Filho do Homem pode lhes dar. Pois Deus, o Pai, colocou em mim seu selo de aprovação”.
28 Chuin ama hon adonbut un, “Keihon jong Pathen'a ding na katoh nom uve; ipi kabol dingu ham?” atiuve.
28 “Nós também queremos realizar as obras de Deus”, disseram eles. “O que devemos fazer?”
29 Jesun ajah uva, “Hiche bou hi Pathen'in nanghoa kon'a adei natoh chu ahi, ahinsolpa hi tahsan un,” ati.
29 Jesus lhes disse: “Esta é a única obra que Deus quer de vocês: creiam naquele que ele enviou”.
30 Hichun ama hon adonbut un, “Nang katahsan theina ding'un ipi ham na bolthei melchihna kidang khat neimu sah un,” atiuve.
30 Eles responderam: “Se deseja que creiamos no senhor, mostre-nos um sinal. O que o senhor pode fazer?
31 “Chule kapu kapateu chun gamthip ajotlaiyun manna aneuvin ahi, hichu Pathen Lekhabun asei Mose in amaho chu van'a konna changlhah neh ding apeuve,” kiti chu ahi.
31 Afinal, nossos antepassados comeram maná no deserto! As Escrituras dizem: ‘Moisés lhes deu de comer pão do céu’”.
32 Chuin Jesun ajah uva, “Keiman nangho atahbeh ka seipeh nahiuve, Mose in van'a kon changlhah apekhapoi, kapan apeh ahi, chuleh tun nangho dingin van'a kon changlhah tahbeh chu apetai.
32 Jesus disse: “Eu lhes digo a verdade: não foi Moisés quem lhes deu pão do céu. É meu Pai quem dá o verdadeiro pão do céu a vocês.
33 Pathen a kon'a changlhah tahbeh chu, van'a konna hung kumlha-a vannoiya hinna pea ama bou chu ahi.”
33 O verdadeiro pão de Deus é aquele que desce do céu e dá vida ao mundo”.
34 Chuin ama hon ajah a, “Pu chuche changlhah chu keiho aniseh in nei peuvin,” atiuve.
34 “Senhor, dê-nos desse pão todos os dias”, disseram eles.
35 Jesun adonbut in, “Keima hinna changlhah kahi, koi hileh kahenga hung jouse gilkel kitlou ding, chuleh koi hileh keima eitahsan jouse a itih a dangchah kitlou ding ahi.”
35 Jesus respondeu: “Eu sou o pão da vida. Quem vem a mim nunca mais terá fome. Quem crê em mim nunca mais terá sede.
36 Ahivangin nang hon keima neimu vang'un nei tahsan deh pouve.
36 Mas vocês não creram em mim, embora me tenham visto.
37 Hijongleh, Paneipeh chengse ho chu kahenga hung ding ahiuve, chuleh keiman amaho chu kaledoh louhel ding ahi.
37 Contudo, aqueles que o Pai me dá virão a mim, e eu jamais os rejeitarei.
38 Ajeh chu keima eihin solpa Pathen lunglam bol dinga van'a kon'a hung kumlha kahin keima lunggot bol dinga hung kahipoi.
38 Pois desci do céu para fazer a vontade daquele que me enviou, e não minha própria vontade.
39 Chuleh Pathen lunglam chu hiche ahi, Aman keima eipeh chengse hi khatcha mansah louva, ninunung nileh amaho kakai thou ding ahi.
39 E esta é a vontade de Deus: que eu não perca um sequer de todos que ele me deu, mas que ressuscite todos no último dia.
40 Ajeh chu hiche hi kapa lunglam ahi, Chapa mua chuleh tahsan jousen tonsot hinna anei ahitai; keiman amaho chu ninunung nileh kakai thou ding ahi,” ati.
40 Pois é a vontade de meu Pai que todo aquele que olhar para o Filho e nele crer tenha a vida eterna, e eu o ressuscitarei no último dia”.
41 Chuin Judah ho chu lunglhai lou tah in aphun gam tauve, ajeh chu Jesun, “Keima van'a kon'a hung kumlha hinna changlhah kahi,” ati.
41 Então os judeus começaram a criticá-lo, pois ele havia afirmado: “Eu sou o pão que desceu do céu”.
42 Hichun amaho akihouvun, “Hiche pa hi Joseph chapa Jesu hilou ham? Apa leh anu kihe'a iti aman keima van'a kon'a hung kumlha kahi atithei ham?” atiuve.
42 Diziam: “Este não é Jesus, filho de José? Conhecemos seu pai e sua mãe. Como ele pode dizer: ‘Desci do céu?’”.
43 Ahivangin Jesun adonbut in, “Kathusei ho jeh in phun hih un.
43 Jesus, porém, respondeu: “Parem de me criticar.
44 Ajeh chu keima eihinsol'a Pa chun kahenga aloilut ho tilou chu koima ama cham in, kahenga ahung theipoi, chuleh keiman amaho chu ninunung nileh kakai thou ding ahi.
44 Pois ninguém pode vir a mim se o Pai, que me enviou, não o trouxer a mim; e no último dia eu o ressuscitarei.
45 Pathen Lekhabu'a 'Pathen'in amaho abon uva ahil ding ahi,' kiti bang chun, koi hileh Pa thu ngaiya chuleh ama a kon'a kihil ho bou chu kahenga hungji ahiuve.
45 Como dizem as Escrituras: ‘Todos eles serão ensinados por Deus’. Todo aquele que ouve o Pai e aprende dele vem a mim.
46 (Chule koiman Pathen amu khapoi; Pathen'a kon hung kisol Keima bouvin Pathen chu kamu ahi.”)
46 Não que alguém tenha visto o Pai; somente eu, que fui enviado por Deus, o vi.
47 Keiman nangho tahbeh a ka seipeh nahiuve, koi hileh ama tahsan chan chun tonsot hinna anei ahitai.
47 “Eu lhes digo a verdade: quem crê tem a vida eterna.
48 Ahi, Keima hinna changlhah kahi.
48 Sim, eu sou o pão da vida!
49 Napu napa teuvin gamthip a manna aneuvin, ahivangin amaho abon'un athi sohhel tauve.
49 Seus antepassados comeram maná no deserto, mas morreram;
50 Koi hileh van'a kon'a changlhah neho vang chu a itih a thi talou ding ahi.”
50 quem comer o pão do céu, no entanto, jamais morrerá.
51 Keima van'a kon hung kumlha changlhah hing chu kahi, koi hileh hiche changlhah neho chu tonsot a hing ding ahi; chuleh vannoi hinna dinga kapeh ding changlhah chu katahsa hi ahi.”
51 Eu sou o pão vivo que desceu do céu. Quem comer deste pão viverá para sempre; e este pão, que eu oferecerei para que o mundo viva, é a minha carne”.
52 Chuin miho chu khat leh khat Jesu thusei doh chun akinel'un, “Iti hiche pan atahsa chu eiho neh dinga apeh thei ding ham?” atiuvin ahi.
52 Então os judeus começaram a discutir entre si a respeito do que ele queria dizer. “Como pode esse homem nos dar sua carne para comer?”, perguntavam.
53 Hichun Jesun adonbut in, “Keiman nangho tahbeh a ka seipeh nahiuve, nang hon Mihem Chapa sa naneh lou uva chuleh athisan nadonlou uleh, nasung uva tonsot hinna nanei lou dingu ahi.
53 Então Jesus disse novamente: “Eu lhes digo a verdade: se vocês não comerem a carne do Filho do Homem e não beberem o seu sangue, não terão a vida em si mesmos.
54 Ahivangin koi hileh kasa ne'a, chuleh kathisan don'a vang chun tonsot hinna anei ahitai. Chuleh keiman ama chu ninunung nileh kakai thou ding ahi.
54 Mas quem come minha carne e bebe meu sangue terá a vida eterna, e eu o ressuscitarei no último dia.
55 Ajeh chu neh ding tahbeh chu kasa ahin, chule don ding tahbeh chu kathisan ahi.
55 Pois minha carne é a verdadeira comida, e meu sangue é a verdadeira bebida.
56 Hijeh chun koi hileh kasa ne'a chuleh kathisan don'a chu keima sunga ama aum'in chuleh ama sunga keima kaum'in ahi.
56 Quem come minha carne e bebe meu sangue permanece em mim, e eu nele.
57 Chule eihinsol'a hingjing Pa jal'a keima hing kahi; hiche bang chun keima'a kon'a kivah chu keima jal'a hing ding ahi.
57 Eu vivo por causa do Pai, que vive e me enviou; da mesma forma, quem se alimenta de mim viverá por minha causa.
58 Ajeh chu keima van'a kon'a hung kumlha changlhah tahbeh chu kahi, hijeh chun koi hileh hiche changlhah ne-a chu, napu napa teuvin Manna ana neh uva athi sohhel'u bang hita louva, amaho chu tonsot a hingjing ding ahiuve.”
58 Eu sou o verdadeiro pão que desceu do céu. Seus antepassados comeram maná e morreram; quem comer este pão não morrerá, mas viverá para sempre”.
59 Thu hicheng hi aman Capernaum kho a kikhopna in'a athuhil pet a asei ahi.
59 Ele disse essas coisas quando ensinava na sinagoga de Cafarnaum.
60 Chuin aseijui ten ajah a, “Hiche thu hi hetchen ahahsa val'e koiman sangthei ponte,” atiuve.
60 Muitos de seus discípulos disseram: “Sua mensagem é dura. Quem é capaz de aceitá-la?”.
61 Hichun Jesun aseijui te alung himo thim'u chu ahen, ajah uva, “Hiche ka thusei hin nalungu asuh noh phah hitam?
61 Jesus, sabendo que seus discípulos reclamavam, disse: “Isso os ofende?
62 Achutileh nang hon Mihem Chapa van'a lahtouva aum mukit leu chun, ipi nati tadiuvem?
62 Então o que pensarão se virem o Filho do Homem subir ao céu, onde estava antes?
63 Lhagao bouvin tonsot hinna apehji ahi, Mihem tahsa kihabol in ima abukim joupoi, chuleh keiman najah uva kasei doh thucheng ho hi, abon'a Lhagao leh hinna thu ahi.
63 Somente o Espírito dá vida. A natureza humana não realiza coisa alguma. E as palavras que eu lhes disse são espírito e vida.
64 Ahivangin nalah uva keima eitahsan lou naum uve,” ati. (Ajeh chu Jesun atil'a pat a koi ham ama tahsan lou chuleh koiham ama pedoh ding ti ahetsa ahitai.)
64 Mas alguns de vocês não creem em mim”. Pois Jesus sabia, desde o princípio, quem não acreditava nele e quem iria traí-lo.
65 Chuin aman ajah uva, “Hiche jeh a chu Pan eipeh lou chu mi koima kahenga ahung theipoi, tia kasei ahi,” ati.
65 E acrescentou: “Por isso eu disse que ninguém pode vir a mim a menos que o Pai o dê a mim”.
66 Hiche apat chun, aseijui ho tamtah ache mangun, ama adalha tauvin ahi.
66 Nesse momento, muitos de seus discípulos se afastaram dele e o abandonaram.
67 Chuin Jesun som le ni ho jah a adongin, “Nanghon jong nei dalhah dingu ham?” ati.
67 Então Jesus se voltou para os Doze e perguntou: “Vocês também vão embora?”.
68 Hichun Simon Peter in adonbut in, “Pakai koi henga kache ding'u ham? Tonsot hinna pe-a thunei nangbou nahi.
68 Simão Pedro respondeu: “Senhor, para quem iremos? O senhor tem as palavras da vida eterna.
69 Keihon nangma Pathen theng khat seh nahi kaheuve, hichu katahsan uve,” ati.
69 Nós cremos e sabemos que o senhor é o Santo de Deus”.
70 Chuin Jesun ajah uva, “Keiman nangho som le ni kalhendoh nahiuvin, ahivangin nalah uva satan khat aum'e!” ati.
70 Então Jesus disse: “Eu escolhi vocês doze, mas um de vocês é um diabo”.
71 Hichu aman alhen doh som le ni ho lah a Simon Iscariot chapa Judas in khonunga ama apehdoh ding aseina ahi.
71 Ele se referia a Judas, filho de Simão Iscariotes, um dos Doze, que mais tarde o trairia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.