João 4

PATHEN LEKHABU THENG (TCZCHONGTHU) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Pakai chun John sangin seijui tamjo asem'in miho Baptize achansah jinge ti Pharisee hon aja tauve tichu Jesun ahetan ahi.
1 Quando, pois, o Senhor veio a saber que os fariseus tinham ouvido dizer que ele, Jesus, fazia e batizava mais discípulos que João
2 Hichun Jesu ama tah in baptize achansah lou vang'in, aseijui ten abol'u ahi.
2 (se bem que Jesus mesmo não batizava, e sim os seus discípulos),
3 Hijeh chun aman Judea gam adalhan Galilee gam'a akile tai.
3 deixou a Judeia, retirando-se outra vez para a Galileia.
4 Aman alampi'a chun Samaria gamsung ajotpa in;
4 E era-lhe necessário atravessar a província de Samaria.
5 Chuti chun Samaria mite khokhat Sychar mun chu ahunglhung tai; hiche mun chu Jacob in achapa Joseph ana peh loumun kom ahi.
5 Chegou, pois, a uma cidade samaritana, chamada Sicar, perto das terras que Jacó dera a seu filho José.
6 Chukom'a chu Jacob twikul um'ah ahi, Jesu chu lamsao ajotna'ah achol tan, twikul panga chun leltah in atouvin ahi; Hichu sunkim dontah ahi.
6 Estava ali a fonte de Jacó. Cansado da viagem, assentara-se Jesus junto à fonte, por volta da hora sexta.
7 Hichun Samaria numei khat twithal dingin ahungin, Jesun amanu jah a “Lungset tah in twi don ding neipen” ati.
7 Nisto, veio uma mulher samaritana tirar água. Disse-lhe Jesus: Dá-me de beber.
8 Hiche pet a chu Jesu achangseh a bou um ahi, ajeh chu aseijui te khosunga anneh ding choa achedoh kah u ahi.
8 Pois seus discípulos tinham ido à cidade para comprar alimentos.
9 Numeinu chu atija lheh e, ajeh chu Judah hon Samaria miho chu athet uva imacha akikoppi ngailou u ahi; hijeh chun amanun Jesu jah a “Nangla Judah mi nahin, keila Samaria numei kahin, ipi dinga keikom'a don ding twi nathum ham?” ati.
9 Então, lhe disse a mulher samaritana: Como, sendo tu judeu, pedes de beber a mim, que sou mulher samaritana (porque os judeus não se dão com os samaritanos )?
10 Jesun adonbut in amanu jah a “Pathen thilpeh nachan ding hi henlang, chule naki houpi hi koi ahi hele chun nangin kei kom'a nathum joh ding, chule keiman nangma hintwi pedinga,” ati.
10 Replicou-lhe Jesus: Se conheceras o dom de Deus e quem é o que te pede: dá-me de beber, tu lhe pedirias, e ele te daria água viva.
11 Chuin amanun ajah a, “Pu nangman athaldohna ding khao le bel jong nei louva, twikul jong athuh in, hintwi nati chu hoiya nalah ding ham?
11 Respondeu-lhe ela: Senhor, tu não tens com que a tirar, e o poço é fundo; onde, pois, tens a água viva?
12 Chukit jongleh hiche twikul eina peuva kapului u Jacob sang'a nangma chungnungjo nahim? Ama tah in ana don'a achate leh agancha ho ana donsah a hiche twi sanga phajo hoiya nalah ding ham?” ati.
12 És tu, porventura, maior do que Jacó, o nosso pai, que nos deu o poço, do qual ele mesmo bebeu, e, bem assim, seus filhos, e seu gado?
13 Jesun adonbut in ajah a, “Koi hileh hiche twi don'a chu dangchah kit ding ahi.
13 Afirmou-lhe Jesus: Quem beber desta água tornará a ter sede;
14 Ahivangin Keiman kapeh ding twi don jouse chu a itih a dangchah kit louding, amaho chu asung uva hintwi put a twinah theng soh ding, chule tonsot hinna chang ding ahiuve.”
14 aquele, porém, que beber da água que eu lhe der nunca mais terá sede; pelo contrário, a água que eu lhe der será nele uma fonte a jorrar para a vida eterna.
15 Chuin numeinun ajah a “Pu lungset in hiche twi chu kei neipen, chuteng avel'a ka dangchah kitlouna ding, chuleh hilai mun'a twithal'a kahungkit louna dingin,” ati.
15 Disse-lhe a mulher: Senhor, dá-me dessa água para que eu não mais tenha sede, nem precise vir aqui buscá-la.
16 Chuin Jesun amanu jah a, “Chenlang najipa gakouvin,” ati.
16 Disse-lhe Jesus: Vai, chama teu marido e vem cá;
17 Amanun adonbut in, “Keiman ji kaneipoi,” ati, hichun Jesun ajah a, “Nasei dih e, nangman ji kicheh naneipoi____
17 ao que lhe respondeu a mulher: Não tenho marido. Replicou-lhe Jesus: Bem disseste, não tenho marido;
18 nangman ji nga tah nanei tan chule tua naum khompi pa jong khu naji tah ahipoi, nasei dih lheh jenge!” ati.
18 porque cinco maridos já tiveste, e esse que agora tens não é teu marido; isto disseste com verdade.
19 Chuin numeinun ajah a, “Pu,” “Nangma themgao khat nahi.”
19 Senhor, disse-lhe a mulher, vejo que tu és profeta.
20 Ahile neisei peh in, ipi dinga keiho Samaria mihon, kapului teu bolbanga hiche Gerizim mol'a Pathen kahou uva, ahivanga nangho Judah mihon Pathen houna ding mun chu Jerusalem bou ahi, natiu ham?” ati.
20 Nossos pais adoravam neste monte; vós, entretanto, dizeis que em Jerusalém é o lugar onde se deve adorar.
21 Jesun adonbut in, “Numei, nei tahsan in, nang hon Pathen nahouna dingu mun chu hiche mol'a jong hilou, chuleh Jerusalem'a jong hilou, phat chu ahunglhung e.
21 Disse-lhe Jesus: Mulher, podes crer-me que a hora vem, quando nem neste monte, nem em Jerusalém adorareis o Pai.
22 Nangho Samaria mihon nahet chen lou u nahouvun, ahivangin keiho Judah mihon vang kahou u ama chu kahet chen'u ahi; ajeh chu huhhingna chu Judah te a konna hung ahi bouve.
22 Vós adorais o que não conheceis; nós adoramos o que conhecemos, porque a salvação vem dos judeus.
23 Ahivangin phat chu ahung lhunge, tutah hi ahi, ahou tahbeh hon Pa chu Lhagao leh thutah a ahou ding phat; ajeh chu Pa chun chutobanga hou ho bou chu amahou dinga ahol ahi.
23 Mas vem a hora e já chegou, em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade; porque são estes que o Pai procura para seus adoradores.
24 Ajeh chu “Pathen chu lhagao ahin, ahouten lhagao leh thutah a ahou ding mong ahi,” ati.
24 Deus é espírito; e importa que os seus adoradores o adorem em espírito e em verdade.
25 Chuin numeinun ajah a, “Keiman Messiah hung ding chu kahenai, ama chu Christa ahi. Ama chu ahung tengleh aman ijakai eihil dingu ahi,” ati.
25 Eu sei, respondeu a mulher, que há de vir o Messias, chamado Cristo; quando ele vier, nos anunciará todas as coisas.
26 Chuin Jesun amanu jah a, “Keima Messiah chu kahi!” ati.
26 Disse-lhe Jesus: Eu o sou, eu que falo contigo.
27 Hiche pettah chun, aseijui te ahung kile tauve, ama hon Jesu leh numeinu kihou chu amu uvin, atija lheh jengun ahi, ahivangin koiman ajah a, “Amanu henga ipi nathum ham?” ahilouleh, “Ipi dinga amanu naki houpi ham?” tia dong ngam aum pouve.
27 Neste ponto, chegaram os seus discípulos e se admiraram de que estivesse falando com uma mulher; todavia, nenhum lhe disse: Que perguntas? Ou: Por que falas com ela?
28 Hichun numeinu chun a twibel chu twikul panga adalhan khosung lam'a ale lhai kit in miho jouse henga;
28 Quanto à mulher, deixou o seu cântaro, foi à cidade e disse àqueles homens:
29 “Hungun mikhat hung veuvin, aman kathilbol leh kachonna jouse aseidoh sohkeiye, Ama hi Christa hitei yinte,” ati.
29 Vinde comigo e vede um homem que me disse tudo quanto tenho feito. Será este, porventura, o Cristo?!
30 Chuin khosunga kon chun mipi tamtah ahung potdoh un ama chu ahung veuvin ahi.
30 Saíram, pois, da cidade e vieram ter com ele.
31 Hiche pet chun aseijui ten Jesu heng'ah, “Rabbi an themkhat beh nen,” atiuve.
31 Nesse ínterim, os discípulos lhe rogavam, dizendo: Mestre, come!
32 Ahivangin Jesun adonbut in, “Keiman nangho het phahlou anneh kaneiye,” ati.
32 Mas ele lhes disse: Uma comida tenho para comer, que vós não conheceis.
33 Hichun aseijui te amaho akidong touvin, “Eiho chedoh kah a mikhat touvin anneh ding ahin choipeh khat ham?” atiuve.
33 Diziam, então, os discípulos uns aos outros: Ter-lhe-ia, porventura, alguém trazido o que comer?
34 Chuin Jesun ahilchen in ajah uva, “Eisolpa Pathen lunggot lam bol leh akin suh bulhit chu keima anneh ahi,” ati.
34 Disse-lhes Jesus: A minha comida consiste em fazer a vontade daquele que me enviou e realizar a sua obra.
35 “Nanghon changphu apat chang-at khomna ding lha li alut e' natiuvin ahi. Ahivangin keiman najah uva kasei ahi, khodah uvin loujao khu veuvin, chang amin'in a-atphat val ahitai.
35 Não dizeis vós que ainda há quatro meses até à ceifa? Eu, porém, vos digo: erguei os olhos e vede os campos, pois já branquejam para a ceifa.
36 Chang-at chun athaman akisanji mong ahi, chule a-atkhom lousohga chu miho tonsot hinna a apuilut chu ahi; chutia chu aphut pa le a atpa anilhon'a kipahkhomji ahi!
36 O ceifeiro recebe desde já a recompensa e entesoura o seu fruto para a vida eterna; e, dessarte, se alegram tanto o semeador como o ceifeiro.
37 Akiseiji bang chun, ‘mikhat in aphut in adang khat in a-at khomji,’ kiti chu adihtah ahi.
37 Pois, no caso, é verdadeiro o ditado: Um é o semeador, e outro é o ceifeiro.
38 Hijeh chun keiman nangho, na phulou nauva a-atkhom dinga kasol nahiuve; midang in atoh gimnasa chu nang hon aga nakhop tup u ahi.”
38 Eu vos enviei para ceifar o que não semeastes; outros trabalharam, e vós entrastes no seu trabalho.
39 Numeinu chun, “Kathilbol leh kachonna jouse eiseidoh peh e,” tia a hettohsah a kon chun, chuche khoa Samaria mi tamtah in Jesu chu atahsan tauve.
39 Muitos samaritanos daquela cidade creram nele, em virtude do testemunho da mulher, que anunciara: Ele me disse tudo quanto tenho feito.
40 Chuin amaho Jesu henga ahung'un, akom uva umden dingin a ngeh un ahi, chuin Jesu chukom'a chun nikho ni achongden tan ahi;
40 Vindo, pois, os samaritanos ter com Jesus, pediam-lhe que permanecesse com eles; e ficou ali dois dias.
41 Chua aum sung chun mi tamtah in athusei ajah uva kon chun ama chu atahsan tauve.
41 Muitos outros creram nele, por causa da sua palavra,
42 Chuin ama hon numeinu jah a, “Nangma thu hettohsah jengseh hilouvin, keiho tah in ama thusei kajauvin, tun katahsan tauve, chuleh ama hi vannoi huhhing dihtah ahi kahechen tauve,” atiuvin ahi.
42 e diziam à mulher: Já agora não é pelo que disseste que nós cremos; mas porque nós mesmos temos ouvido e sabemos que este é verdadeiramente o Salvador do mundo.
43 Chua ni ni achon jou chun, Jesun Galilee ajontai.
43 Passados dois dias, partiu dali para a Galileia.
44 Jesu ama tah in themgao chu achenna agamsung'a jabolna achangpoi, tia ana seidohsa ahi.
44 Porque o mesmo Jesus testemunhou que um profeta não tem honras na sua própria terra.
45 Ahijeng vang chun Galilee miten ama chu ana sang uve, ajeh chu amaho chu Kalchuh Kut laiya Jerusalem'a ana um uva, chumun'a Jesu thilbol ho ana musoh keiyu ahi.
45 Assim, quando chegou à Galileia, os galileus o receberam, porque viram todas as coisas que ele fizera em Jerusalém, por ocasião da festa, à qual eles também tinham comparecido.
46 Aman Galilee gamsung ajot in twisih lengpitwi asosah na Cana khoa chun ache kit in ahi, chuche kho kom'a Capernaum kho a chun vaipo milal khat aum'in, achapa chu ha dammo lheh jeng ahi.
46 Dirigiu-se, de novo, a Caná da Galileia, onde da água fizera vinho. Ora, havia um oficial do rei, cujo filho estava doente em Cafarnaum.
47 Chuin aman Jesu chu Judea gam'a kon'in Galilee gam'a ahunge ti ajah phat in, ama tah Jesu henga achen, Capernaum geiya ahunga achapa ahung damsah dingin ataotai, ajeh chu achapa chu athikon cha ahitai.
47 Tendo ouvido dizer que Jesus viera da Judeia para a Galileia, foi ter com ele e lhe rogou que descesse para curar seu filho, que estava à morte.
48 Jesun ajah a, “Melchihna kidang hicheng ho hi mulou hile chun nei tahsan nadem?” ati.
48 Então, Jesus lhe disse: Se, porventura, não virdes sinais e prodígios, de modo nenhum crereis.
49 Hichun vaipopa chun, “Pakai lungset in kachapa athi masangin hungin,” tin ataotai.
49 Rogou-lhe o oficial: Senhor, desce, antes que meu filho morra.
50 Jesun amapa jah a, “Na in'ah kile tan nachapa ahinge!” ati. Chuin mipa chun, Jesu thusei chu atahsan in, a inlam ajontai.
50 Vai, disse-lhe Jesus; teu filho vive. O homem creu na palavra de Jesus e partiu.
51 Chuin mipa chu a in alhun masang'in, asohten lampia ahung lamtouvin, achapa damtheng thu chu ahung seipeh uvin ahi.
51 Já ele descia, quando os seus servos lhe vieram ao encontro, anunciando-lhe que o seu filho vivia.
52 Hichun aman asohte jah a, “Itih phat a chu damdoh ham?” tin adongin ahileh, ama hon, “Jan hi sun nidan khat dontah chun akhosih abeitai,” atiuvin ahi.
52 Então, indagou deles a que hora o seu filho se sentira melhor. Informaram: Ontem, à hora sétima a febre o deixou.
53 Chuin mipa chun hiche phat laitah chu, Jesun ajah a 'na chapa ahinge' tia aseipet tah ahi chu ahedoh tan ahi; hiche jeh chun ama leh a Insung mite chengsen Jesu atahsan tauve.
53 Com isto, reconheceu o pai ser aquela precisamente a hora em que Jesus lhe dissera: Teu filho vive; e creu ele e toda a sua casa.
54 Hiche hi Judea gam'a kon'a Galilee gam'a ahungna a Jesun melchihna kidang abol aniveina ahitai.
54 Foi este o segundo sinal que fez Jesus, depois de vir da Judeia para a Galileia.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.