João 11
PATHEN LEKHABU THENG (TCZCHONGTHU) vs VC
VC Versão Católica
1 Pasal khat amin Lazarus kitipa chu Bethany a cheng ahin, dammona nei, chule asopi teni Mary leh Martha toh cheng khom ahi.
1 Lázaro caiu doente em Betânia, onde estavam Maria e sua irmã Marta.
2 Hiche numeinu Mary hi ahi, Pakai kengbul'a thao nua asama theh ngima chu;
2 Maria era quem ungira o Senhor com o óleo perfumado e lhe enxugara os pés com os seus cabelos. E Lázaro, que estava enfermo, era seu irmão.
3 Chule amanin a ucha lhonin Pakai Jesu heng'a thu athot lhon'in hitin asei lhon e, “Pakai na ngailut naloipa hi adammo lheh tai,” ati lhonin ahi.
3 Suas irmãs mandaram, pois, dizer a Jesus: Senhor, aquele que tu amas está enfermo.
4 Hichu Pakai Jesun ajah chun hitin aseiyin, “Lazarus dammona hi thina a kichai ding ahipoi. Ahipoi, Pathen loupina dinga kibol'a ahi bouvin hiche a konna chu Pathen Chapan loupina amu ding ahi,” ati.
4 A estas palavras, disse-lhes Jesus: Esta enfermidade não causará a morte, mas tem por finalidade a glória de Deus. Por ela será glorificado o Filho de Deus.
5 Pakai Jesun, Mary, Martha leh asopipa Lazarus alungset lheh jeng vang chun;
5 Ora, Jesus amava Marta, Maria, sua irmã, e Lázaro.
6 Hikom'a aumna mun'a chun Pakai Jesu chu nini tobang aumbe nalaiyin ahi.
6 Mas, embora tivesse ouvido que ele estava enfermo, demorou-se ainda dois dias no mesmo lugar.
7 Achainan, Aman aseijui ho kom'a, “Judea gam'a kilekit tau hite,” ati.
7 Depois, disse a seus discípulos: Voltemos para a Judéia.
8 Ahin aseijui ten lung opkaina aneiyun, “Rabbi, ni ijat ham khat masanga chu Judea gam'a mihon songa selih ding nagot u chula em,” atiuve.
8 Mestre, responderam eles, há pouco os judeus te queriam apedrejar, e voltas para lá?
9 Jesun adonbut in, “Nikhat sunga hi nidan som le ni niseh a um ahi. Sun a hi mijousen lam ajotthei cheh ding ahi. Ama hon kho amu theinau chu ahileh vannoi vah anei jeh u ahi.
9 Jesus respondeu: Não são doze as horas do dia? Quem caminha de dia não tropeça, porque vê a luz deste mundo.
10 Ahin, jan tengleh kipal lhuhna thei jong aum'e ajeh chu vah aum tapon ahi,” ati.
10 Mas quem anda de noite tropeça, porque lhe falta a luz.
11 Hichun aman aseiyin, “Iloipau Lazarus a imu lhatai, amavang Keima kache ding kaga thodoh ding ahi,” ati.
11 Depois destas palavras, ele acrescentou: Lázaro, nosso amigo, dorme, mas vou despertá-lo.
12 Hichun seijui ten adonbut uvin, “Pakai, Lazarus chu a imut leh damvah ding tina ahitai,” atiuve.
12 Disseram-lhe os seus discípulos: Senhor, se ele dorme, há de sarar.
13 Ahin seijui ho geldan'a chu kicholdo dinga a imut aseiyin angaitouvin, ahin Pakaiyin asei chu Lazarus thi ahitai atina ahi.
13 Jesus, entretanto, falara da sua morte, mas eles pensavam que falasse do sono como tal.
14 Hichun Pakaiyin aseichet peh in, “Lazarus chu athitai.
14 Então Jesus lhes declarou abertamente: Lázaro morreu.
15 Chuleh keima kakipah lheh e, ajeh chu nang hon na tahsan theina dingu ahi. Hungun, ama gaveu hite,” ati.
15 Alegro-me por vossa causa, por não ter estado lá, para que creiais. Mas vamos a ele.
16 Thomas aminlhem Apengkop kisahpa chun aseijui chan khompi ho jah a, “Eiho jong cheu hitin, chu a Pakai toh gathi khom'u hite,” ati.
16 A isso Tomé, chamado Dídimo, disse aos seus condiscípulos: Vamos também nós, para morrermos com ele.
17 Jesu Bethany kho ahung lhun chun Lazarus chu lhan khuh a avui nau nili ahitai ti aseipeh uve.
17 À chegada de Jesus, já havia quatro dias que Lázaro estava no sepulcro.
18 Bethany chu Jerusalem kom ahin, mile themkhat bouva gamla ahi;
18 Ora, Betânia distava de Jerusalém cerca de quinze estádios.
19 Chuleh Judah le midang tamtah achekhom'un, Mary leh Martha amani lungmon sah dinga hung'ah anaum'un ahi.
19 Muitos judeus tinham vindo a Marta e a Maria, para lhes apresentar condolências pela morte de seu irmão.
20 Hiti chun Martha in Pakai ahungtai tithu ajah phat in amanu chu achen Pakai chu aga kimupin Mary vang chu inmun'ah aum dentai.
20 Mal soube Marta da vinda de Jesus, saiu-lhe ao encontro. Maria, porém, estava sentada em casa.
21 Hichun Martha in Jesu kom'a aseitai, “Pakai, nangma hilai mun'a hi ana um hile chun kasopipa hi thilou ding ahi” ati.
21 Marta disse a Jesus: Senhor, se tivesses estado aqui, meu irmão não teria morrido!
22 Ahin tun jong Pathen'in nathum chan napeh ding kahenai ati.
22 Mas sei também, agora, que tudo o que pedires a Deus, Deus to concederá.
23 Jesun amanu jah a, “Nasopi pa thou kit ding ahi,” ati.
23 Disse-lhe Jesus: Teu irmão ressurgirá.
24 Marthan adonbut in, “Henge kanom'e, Ni nunung nia thokit nia atho doh kit ding chu kahe nai,” ati.
24 Respondeu-lhe Marta: Sei que há de ressurgir na ressurreição no último dia.
25 Hichun Jesun amanu jah a hitin aseiye, “Keima hi thokitna le hinna chu kahi. Koi hijongleh keima eitahsan chan chu thi tajongleh, thoudoh kit ding ahi.
25 Disse-lhe Jesus: Eu sou a ressurreição e a vida. Aquele que crê em mim, ainda que esteja morto, viverá.
26 Koi hijongleh keima a hinga chule keima eitahsan a chu thi louhel ding ahi. Martha, hiche hi na tahsan em?” ati.
26 E todo aquele que vive e crê em mim, jamais morrerá. Crês nisto?
27 Martha'n adonbut in, “Henge, Pakai, nangma hi Messiah, Pathen Chapa nahi chu ka tahsan jing'e, Pathen a kon vannoiya hunga chu nahi,” ati.
27 Respondeu ela: Sim, Senhor. Eu creio que tu és o Cristo, o Filho de Deus, aquele que devia vir ao mundo.
28 Hiche chu asei jouvin achemang in asopinu Mary guhthimin akouvin, “Houhil chu hikom'a aumin, nakouve,” ati.
28 A essas palavras, ela foi chamar sua irmã Maria, dizendo-lhe baixinho: O Mestre está aí e te chama.
29 Chuin Mary in hichu ajah jah in gangtah in akipat doh in ahenga achetai.
29 Apenas ela o ouviu, levantou-se imediatamente e foi ao encontro dele.
30 Pakai Jesu chu khopam'a Martha toh akimutona lhon a chu um nalai ahin;
30 {Pois Jesus não tinha chegado à aldeia, mas estava ainda naquele lugar onde Marta o tinha encontrado.}
31 Hichun mipi ho Mary lhamon dinga um hon ama akipat doh a kino thethua adalhah chu amu u chun Lazarus lhankhuh langa gakap dingin agel'un, hichun ama hon Mary nung chu ajuiyun ahi.
31 Os judeus que estavam com ela em casa, em visita de pêsames, ao verem Maria levantar-se depressa e sair, seguiram-na, crendo que ela ia ao sepulcro para ali chorar.
32 Hiti chun Mary chu Jesu umna alhun phat in ama chu amun akengphang bul'ah abohkhup jengin ajah a, “Pakai nangma hikom'a um hile chun kasopipa thilou dinga,” ati.
32 Quando, porém, Maria chegou onde Jesus estava e o viu, lançou-se aos seus pés e disse-lhe: Senhor, se tivesses estado aqui, meu irmão não teria morrido!
33 Hichun Jesun amanu aka amun ahin lhonpi mipi ho jong chu akau amun alungsunga lunghem tah le pohnatna neitah in aum uvin ahi.
33 Ao vê-la chorar assim, como também todos os judeus que a acompanhavam, Jesus ficou intensamente comovido em espírito. E, sob o impulso de profunda emoção,
34 Hichun Jesun amaho chu adongin, “Hoiya nakoiyu hitam?” ati. Mipi hon adonbut un, “Pakai hungven,” atiuvin ahi.
34 perguntou: Onde o pusestes? Responderam-lhe: Senhor, vinde ver.
35 Hichun Jesu akaptai.
35 Jesus pôs-se a chorar.
36 Hikom mun vel'a ding ho chun aseiyun, “Veuvin iti angailut hitam,” atiuve.
36 Observaram por isso os judeus: Vede como ele o amava!
37 Ahin koitobang loichun hitin aseiyun, “Hiche pa hin mitcho ho kho amusah hilou ham, chule Lazarus jong chu athida sah thei chula em,” atiuvin ahi.
37 Mas alguns deles disseram: Não podia ele, que abriu os olhos do cego de nascença, fazer com que este não morresse?
38 Hichun Jesu chun lhan khuh ahin phah chun lunghem tah in aum in; chuleh alhan chu kohom khat ahin, akot chu song khat a kising ahi.
38 Tomado, novamente, de profunda emoção, Jesus foi ao sepulcro. Era uma gruta, coberta por uma pedra.
39 Jesun amaho jah a aseiyin, “Song chu tangdoh un,” ati. Chule athipa sopinu Martha chun ajah a, “Pakai, tun a uitai, ijeh inem itile nili ahitai,” ati.
39 Jesus ordenou: Tirai a pedra. Disse-lhe Marta, irmã do morto: Senhor, já cheira mal, pois há quatro dias que ele está aí...
40 Hijeh chun Jesun adonbut in, “Natahsan'u leh Pathen loupina namu dingu ahi kati hilou ham?” ati.
40 Respondeu-lhe Jesus: Não te disse eu: Se creres, verás a glória de Deus? Tiraram, pois, a pedra.
41 Hichun ama hon songpi chu atangdoh tauvin, hichun Jesun vanlam aven “Pa, nangman kataona na ngai jeh in namin ka thangvah e;
41 Levantando Jesus os olhos ao alto, disse: Pai, rendo-te graças, porque me ouviste.
42 chuleh nangman kataona na ngai jinge, ti keiman kahenai, ajeh chu kakimvel a mipi ding ho hin nangma sol kahi hi ahin tahsan theina ding uva kati ahi bouve,” ati.
42 Eu bem sei que sempre me ouves, mas falo assim por causa do povo que está em roda, para que creiam que tu me enviaste.
43 Hichun Jesun hasap tah in asam in, “Vo Lazarus, hung thoudoh in,” ati.
43 Depois destas palavras, exclamou em alta voz: Lázaro, vem para fora!
44 Hichun Lazarus chu akhut akeng lhanpon a kitom pumin amai ultheh pon a kitom pumin lhan khuh a kon'in ahungdoh tan ahi. Hichun Jesun ajah uva, “Lhamun lang lam jotsah un,” ati.
44 E o morto saiu, tendo os pés e as mãos ligados com faixas, e o rosto coberto por um sudário. Ordenou então Jesus: Desligai-o e deixai-o ir.
45 Hichun mipi tamtah Mary toh um jouse chun athilbol chu amu uvin hichun Jesu chu atahsan tauve.
45 Muitos dos judeus, que tinham vindo a Marta e Maria e viram o que Jesus fizera, creram nele.
46 Ahin mipi lah a mi kimkhat acheuvin Pharisee ho jah a Jesu thilbol chengse chu agasei tauve.
46 Alguns deles, porém, foram aos fariseus e lhes contaram o que Jesus realizara.
47 Hijeh chun thempu pipuiho leh Pharisee ho houvaipo loi akikhom'un, “Eihon ipi ibol'u ham? Hiche pa khun la melchihna tamtah abol jing jengin ahi.
47 Os pontífices e os fariseus convocaram o conselho e disseram: Que faremos? Esse homem multiplica os milagres.
48 Eihon ama hi tua banga iche jomsah jingu le mijousen ama ahin tahsan cheh cheh dingu, hiche teng chule Rome solkal in eiho inam'u ahin i-Hou-In'u ahin eisuhchim peh dingu ahitai” atiuve.
48 Se o deixarmos proceder assim, todos crerão nele, e os romanos virão e arruinarão a nossa cidade e toda a nação.
49 Hiche laiphat tah a thempua ana pang chu Caiaphas ahin aman hitin aseiye, “Nanghon na thuseiyu hi ipi kiseina ham nahe pouve ati.
49 Um deles, chamado Caifás, que era o sumo sacerdote daquele ano, disse-lhes: Vós não entendeis nada!
50 Chujongleh vannoi pumpi aboncha amanthah louna dinga miho dinga mikhat athi nangho dinga phajo ahi, tijong nagel pouve,” ati.
50 Nem considerais que vos convém que morra um só homem pelo povo, e que não pereça toda a nação.
51 Chuleh hiche ho hi Caiaphas in ama chama aseidoh ahipon, thempu pipui hina a gaova aphondoh a, Pakai Jesu hin vannoi nam jouse khel'a ahinkho apehdoh ding thu asei masah ahi bouve.
51 E ele não disse isso por si mesmo, mas, como era o sumo sacerdote daquele ano, profetizava que Jesus havia de morrer pela nação,
52 Chuleh Israel chate kisuh khom ding seh hilouvin, namtin jouse le Pathen chate jouse akikhop khoma pumkhat ahidohna dinga jong ahi.
52 e não somente pela nação, mas também para que fossem reconduzidos à unidade os filhos de Deus dispersos.
53 Hiti ahijeh chun, hichea pat chun Juda ten Jesu thana ding lung angaito uvin akihousom tauve.
53 E desde aquele momento resolveram tirar-lhe a vida.
54 Hijeh chun Jesu Judah ho lah a lhangphongin avahle tapoi; chua kon chun Jerusalem adalhan, gamthip lama Ephraim khoa aseijuiho toh chua chun aum jing tauve.
54 Em conseqüência disso, Jesus já não andava em público entre os judeus. Retirou-se para uma região vizinha do deserto, a uma cidade chamada Efraim, e ali se detinha com seus discípulos.
55 Chuleh Judah te Kalchuh Kut ahung naitan, hichun kut masanga kisutheng dingin gamsunga Judah te jousen, Jerusalem ahin jon cheh tauvin ahi.
55 Estava próxima a Páscoa dos judeus, e muita gente de todo o país subia a Jerusalém antes da Páscoa para se purificar.
56 ama hon Jesu ahol'un, Hou-In vel'a adin uchun, khat le khat akihouvun, “Ipi na ngaito uvem? Jesu chu kut a hi hung louding ham?” akitiuve.
56 Procuravam Jesus e falavam uns com os outros no templo: Que vos parece? Achais que ele não virá à festa?
57 Hichun thempu pipuiho leh Pharisee hon, lhangphong tah in aphongun, koi hijongleh Jesu umna hea chun amat theina ding uva avetsah ding uvin mipi ho thu apeuvin ahi.
57 Mas os sumos sacerdotes e os fariseus tinham dado ordem para que todo aquele que soubesse onde ele estava o denunciasse, para o prenderem.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.