João 11
PATHEN LEKHABU THENG (TCZCHONGTHU) vs ARC
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Pasal khat amin Lazarus kitipa chu Bethany a cheng ahin, dammona nei, chule asopi teni Mary leh Martha toh cheng khom ahi.
1 Estava, então, enfermo um certo Lázaro, de Betânia, aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 Hiche numeinu Mary hi ahi, Pakai kengbul'a thao nua asama theh ngima chu;
2 E Maria era aquela que tinha ungido o Senhor com unguento e lhe tinha enxugado os pés com os seus cabelos, cujo irmão, Lázaro, estava enfermo.
3 Chule amanin a ucha lhonin Pakai Jesu heng'a thu athot lhon'in hitin asei lhon e, “Pakai na ngailut naloipa hi adammo lheh tai,” ati lhonin ahi.
3 Mandaram-lhe, pois, suas irmãs dizer: Senhor, eis que está enfermo aquele que tu amas.
4 Hichu Pakai Jesun ajah chun hitin aseiyin, “Lazarus dammona hi thina a kichai ding ahipoi. Ahipoi, Pathen loupina dinga kibol'a ahi bouvin hiche a konna chu Pathen Chapan loupina amu ding ahi,” ati.
4 E Jesus, ouvindo isso, disse: Esta enfermidade não é para morte, mas para glória de Deus, para que o Filho de Deus seja glorificado por ela.
5 Pakai Jesun, Mary, Martha leh asopipa Lazarus alungset lheh jeng vang chun;
5 Ora, Jesus amava a Marta, e a sua irmã, e a Lázaro.
6 Hikom'a aumna mun'a chun Pakai Jesu chu nini tobang aumbe nalaiyin ahi.
6 Ouvindo, pois, que estava enfermo, ficou ainda dois dias no lugar onde estava.
7 Achainan, Aman aseijui ho kom'a, “Judea gam'a kilekit tau hite,” ati.
7 Depois disso, disse aos seus discípulos: Vamos outra vez para a Judeia.
8 Ahin aseijui ten lung opkaina aneiyun, “Rabbi, ni ijat ham khat masanga chu Judea gam'a mihon songa selih ding nagot u chula em,” atiuve.
8 Disseram-lhe os discípulos: Rabi, ainda agora os judeus procuravam apedrejar-te, e tornas para lá?
9 Jesun adonbut in, “Nikhat sunga hi nidan som le ni niseh a um ahi. Sun a hi mijousen lam ajotthei cheh ding ahi. Ama hon kho amu theinau chu ahileh vannoi vah anei jeh u ahi.
9 Jesus respondeu: Não há doze horas no dia? Se alguém andar de dia, não tropeça, porque vê a luz deste mundo.
10 Ahin, jan tengleh kipal lhuhna thei jong aum'e ajeh chu vah aum tapon ahi,” ati.
10 Mas, se andar de noite, tropeça, porque nele não há luz.
11 Hichun aman aseiyin, “Iloipau Lazarus a imu lhatai, amavang Keima kache ding kaga thodoh ding ahi,” ati.
11 Assim falou e, depois, disse-lhes: Lázaro, o nosso amigo, dorme, mas vou despertá-lo do sono.
12 Hichun seijui ten adonbut uvin, “Pakai, Lazarus chu a imut leh damvah ding tina ahitai,” atiuve.
12 Disseram, pois, os seus discípulos: Senhor, se dorme, estará salvo.
13 Ahin seijui ho geldan'a chu kicholdo dinga a imut aseiyin angaitouvin, ahin Pakaiyin asei chu Lazarus thi ahitai atina ahi.
13 Mas Jesus dizia isso da sua morte; eles, porém, cuidavam que falava do repouso do sono.
14 Hichun Pakaiyin aseichet peh in, “Lazarus chu athitai.
14 Então, Jesus disse-lhes claramente: Lázaro está morto,
15 Chuleh keima kakipah lheh e, ajeh chu nang hon na tahsan theina dingu ahi. Hungun, ama gaveu hite,” ati.
15 e folgo, por amor de vós, de que eu lá não estivesse, para que acrediteis. Mas vamos ter com ele.
16 Thomas aminlhem Apengkop kisahpa chun aseijui chan khompi ho jah a, “Eiho jong cheu hitin, chu a Pakai toh gathi khom'u hite,” ati.
16 Disse, pois, Tomé, chamado Dídimo, aos condiscípulos: Vamos nós também, para morrermos com ele.
17 Jesu Bethany kho ahung lhun chun Lazarus chu lhan khuh a avui nau nili ahitai ti aseipeh uve.
17 Chegando, pois, Jesus, achou que já havia quatro dias que estava na sepultura.
18 Bethany chu Jerusalem kom ahin, mile themkhat bouva gamla ahi;
18 (Ora, Betânia distava de Jerusalém quase quinze estádios.)
19 Chuleh Judah le midang tamtah achekhom'un, Mary leh Martha amani lungmon sah dinga hung'ah anaum'un ahi.
19 E muitos dos judeus tinham ido consolar a Marta e a Maria, acerca de seu irmão.
20 Hiti chun Martha in Pakai ahungtai tithu ajah phat in amanu chu achen Pakai chu aga kimupin Mary vang chu inmun'ah aum dentai.
20 Ouvindo, pois, Marta que Jesus vinha, saiu-lhe ao encontro; Maria, porém, ficou assentada em casa.
21 Hichun Martha in Jesu kom'a aseitai, “Pakai, nangma hilai mun'a hi ana um hile chun kasopipa hi thilou ding ahi” ati.
21 Disse, pois, Marta a Jesus: Senhor, se tu estivesses aqui, meu irmão não teria morrido.
22 Ahin tun jong Pathen'in nathum chan napeh ding kahenai ati.
22 Mas também, agora, sei que tudo quanto pedires a Deus, Deus to concederá.
23 Jesun amanu jah a, “Nasopi pa thou kit ding ahi,” ati.
23 Disse-lhe Jesus: Teu irmão há de ressuscitar.
24 Marthan adonbut in, “Henge kanom'e, Ni nunung nia thokit nia atho doh kit ding chu kahe nai,” ati.
24 Disse-lhe Marta: Eu sei que há de ressuscitar na ressurreição do último Dia.
25 Hichun Jesun amanu jah a hitin aseiye, “Keima hi thokitna le hinna chu kahi. Koi hijongleh keima eitahsan chan chu thi tajongleh, thoudoh kit ding ahi.
25 Disse-lhe Jesus: Eu sou a ressurreição e a vida; quem crê em mim, ainda que esteja morto, viverá;
26 Koi hijongleh keima a hinga chule keima eitahsan a chu thi louhel ding ahi. Martha, hiche hi na tahsan em?” ati.
26 e todo aquele que vive e crê em mim nunca morrerá. Crês tu isso?
27 Martha'n adonbut in, “Henge, Pakai, nangma hi Messiah, Pathen Chapa nahi chu ka tahsan jing'e, Pathen a kon vannoiya hunga chu nahi,” ati.
27 Disse-lhe ela: Sim, Senhor, creio que tu és o Cristo, o Filho de Deus, que havia de vir ao mundo.
28 Hiche chu asei jouvin achemang in asopinu Mary guhthimin akouvin, “Houhil chu hikom'a aumin, nakouve,” ati.
28 E, dito isso, partiu e chamou em segredo a Maria, sua irmã, dizendo: O Mestre está aqui e chama-te.
29 Chuin Mary in hichu ajah jah in gangtah in akipat doh in ahenga achetai.
29 Ela, ouvindo isso, levantou-se logo e foi ter com ele.
30 Pakai Jesu chu khopam'a Martha toh akimutona lhon a chu um nalai ahin;
30 (Ainda Jesus não tinha chegado à aldeia, mas estava no lugar onde Marta o encontrara.)
31 Hichun mipi ho Mary lhamon dinga um hon ama akipat doh a kino thethua adalhah chu amu u chun Lazarus lhankhuh langa gakap dingin agel'un, hichun ama hon Mary nung chu ajuiyun ahi.
31 Vendo, pois, os judeus que estavam com ela em casa e a consolavam que Maria apressadamente se levantara e saíra, seguiram-na, dizendo: Vai ao sepulcro para chorar ali.
32 Hiti chun Mary chu Jesu umna alhun phat in ama chu amun akengphang bul'ah abohkhup jengin ajah a, “Pakai nangma hikom'a um hile chun kasopipa thilou dinga,” ati.
32 Tendo, pois, Maria chegado aonde Jesus estava e vendo-o, lançou-se aos seus pés, dizendo-lhe: Senhor, se tu estivesses aqui, meu irmão não teria morrido.
33 Hichun Jesun amanu aka amun ahin lhonpi mipi ho jong chu akau amun alungsunga lunghem tah le pohnatna neitah in aum uvin ahi.
33 Jesus, pois, quando a viu chorar e também chorando os judeus que com ela vinham, moveu-se muito em espírito e perturbou-se.
34 Hichun Jesun amaho chu adongin, “Hoiya nakoiyu hitam?” ati. Mipi hon adonbut un, “Pakai hungven,” atiuvin ahi.
34 E disse: Onde o pusestes? Disseram-lhe: Senhor, vem e vê.
35 Hichun Jesu akaptai.
35 Jesus chorou.
36 Hikom mun vel'a ding ho chun aseiyun, “Veuvin iti angailut hitam,” atiuve.
36 Disseram, pois, os judeus: Vede como o amava.
37 Ahin koitobang loichun hitin aseiyun, “Hiche pa hin mitcho ho kho amusah hilou ham, chule Lazarus jong chu athida sah thei chula em,” atiuvin ahi.
37 E alguns deles disseram: Não podia ele, que abriu os olhos ao cego, fazer também com que este não morresse?
38 Hichun Jesu chun lhan khuh ahin phah chun lunghem tah in aum in; chuleh alhan chu kohom khat ahin, akot chu song khat a kising ahi.
38 Jesus, pois, movendo-se outra vez muito em si mesmo, foi ao sepulcro; e era uma caverna e tinha uma pedra posta sobre ela.
39 Jesun amaho jah a aseiyin, “Song chu tangdoh un,” ati. Chule athipa sopinu Martha chun ajah a, “Pakai, tun a uitai, ijeh inem itile nili ahitai,” ati.
39 Disse Jesus: Tirai a pedra. Marta, irmã do defunto, disse-lhe: Senhor, já cheira mal, porque é já de quatro dias.
40 Hijeh chun Jesun adonbut in, “Natahsan'u leh Pathen loupina namu dingu ahi kati hilou ham?” ati.
40 Disse-lhe Jesus: Não te hei dito que, se creres, verás a glória de Deus?
41 Hichun ama hon songpi chu atangdoh tauvin, hichun Jesun vanlam aven “Pa, nangman kataona na ngai jeh in namin ka thangvah e;
41 Tiraram, pois, a pedra. E Jesus, levantando os olhos para o céu, disse: Pai, graças te dou, por me haveres ouvido.
42 chuleh nangman kataona na ngai jinge, ti keiman kahenai, ajeh chu kakimvel a mipi ding ho hin nangma sol kahi hi ahin tahsan theina ding uva kati ahi bouve,” ati.
42 Eu bem sei que sempre me ouves, mas eu disse
43 Hichun Jesun hasap tah in asam in, “Vo Lazarus, hung thoudoh in,” ati.
43 E, tendo dito isso, clamou com grande voz: Lázaro, vem para fora.
44 Hichun Lazarus chu akhut akeng lhanpon a kitom pumin amai ultheh pon a kitom pumin lhan khuh a kon'in ahungdoh tan ahi. Hichun Jesun ajah uva, “Lhamun lang lam jotsah un,” ati.
44 E o defunto saiu, tendo as mãos e os pés ligados com faixas, e o seu rosto, envolto num lenço. Disse-lhes Jesus: Desligai-o e deixai-o ir.
45 Hichun mipi tamtah Mary toh um jouse chun athilbol chu amu uvin hichun Jesu chu atahsan tauve.
45 Muitos, pois, dentre os judeus que tinham vindo a Maria e que tinham visto o que Jesus fizera creram nele.
46 Ahin mipi lah a mi kimkhat acheuvin Pharisee ho jah a Jesu thilbol chengse chu agasei tauve.
46 Mas alguns deles foram ter com os fariseus e disseram-lhes o que Jesus tinha feito.
47 Hijeh chun thempu pipuiho leh Pharisee ho houvaipo loi akikhom'un, “Eihon ipi ibol'u ham? Hiche pa khun la melchihna tamtah abol jing jengin ahi.
47 Depois, os principais dos sacerdotes e os fariseus formaram conselho e diziam: Que faremos? Porquanto este homem faz muitos sinais.
48 Eihon ama hi tua banga iche jomsah jingu le mijousen ama ahin tahsan cheh cheh dingu, hiche teng chule Rome solkal in eiho inam'u ahin i-Hou-In'u ahin eisuhchim peh dingu ahitai” atiuve.
48 Se o deixamos assim, todos crerão nele, e virão os romanos e tirar-nos-ão o nosso lugar e a nação.
49 Hiche laiphat tah a thempua ana pang chu Caiaphas ahin aman hitin aseiye, “Nanghon na thuseiyu hi ipi kiseina ham nahe pouve ati.
49 E Caifás, um deles, que era sumo sacerdote naquele ano, lhes disse: Vós nada sabeis,
50 Chujongleh vannoi pumpi aboncha amanthah louna dinga miho dinga mikhat athi nangho dinga phajo ahi, tijong nagel pouve,” ati.
50 nem considerais que nos convém que um homem morra pelo povo e que não pereça toda a nação.
51 Chuleh hiche ho hi Caiaphas in ama chama aseidoh ahipon, thempu pipui hina a gaova aphondoh a, Pakai Jesu hin vannoi nam jouse khel'a ahinkho apehdoh ding thu asei masah ahi bouve.
51 Ora, ele não disse isso de si mesmo, mas, sendo o sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus devia morrer pela nação.
52 Chuleh Israel chate kisuh khom ding seh hilouvin, namtin jouse le Pathen chate jouse akikhop khoma pumkhat ahidohna dinga jong ahi.
52 E não somente pela nação, mas também para reunir em um corpo os filhos de Deus que andavam dispersos.
53 Hiti ahijeh chun, hichea pat chun Juda ten Jesu thana ding lung angaito uvin akihousom tauve.
53 Desde aquele dia, pois, consultavam-se para o matarem.
54 Hijeh chun Jesu Judah ho lah a lhangphongin avahle tapoi; chua kon chun Jerusalem adalhan, gamthip lama Ephraim khoa aseijuiho toh chua chun aum jing tauve.
54 Jesus, pois, já não andava manifestamente entre os judeus, mas retirou-se dali para a terra junto do deserto, para uma cidade chamada Efraim; e ali andava com os seus discípulos.
55 Chuleh Judah te Kalchuh Kut ahung naitan, hichun kut masanga kisutheng dingin gamsunga Judah te jousen, Jerusalem ahin jon cheh tauvin ahi.
55 E estava próxima a Páscoa dos judeus, e muitos daquela região subiram a Jerusalém antes da Páscoa, para se purificarem.
56 ama hon Jesu ahol'un, Hou-In vel'a adin uchun, khat le khat akihouvun, “Ipi na ngaito uvem? Jesu chu kut a hi hung louding ham?” akitiuve.
56 Buscavam, pois, a Jesus e diziam uns aos outros, estando no templo: Que vos parece? Não virá à festa?
57 Hichun thempu pipuiho leh Pharisee hon, lhangphong tah in aphongun, koi hijongleh Jesu umna hea chun amat theina ding uva avetsah ding uvin mipi ho thu apeuvin ahi.
57 Ora, os principais dos sacerdotes e os fariseus tinham dado ordem para que, se alguém soubesse onde ele estava, o denunciasse, para o prenderem.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.