João 11

PATHEN LEKHABU THENG (TCZCHONGTHU) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Pasal khat amin Lazarus kitipa chu Bethany a cheng ahin, dammona nei, chule asopi teni Mary leh Martha toh cheng khom ahi.
1 Estava enfermo Lázaro, de Betânia, da aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 Hiche numeinu Mary hi ahi, Pakai kengbul'a thao nua asama theh ngima chu;
2 Esta Maria, cujo irmão Lázaro estava enfermo, era a mesma que ungiu com bálsamo o Senhor e lhe enxugou os pés com os seus cabelos.
3 Chule amanin a ucha lhonin Pakai Jesu heng'a thu athot lhon'in hitin asei lhon e, “Pakai na ngailut naloipa hi adammo lheh tai,” ati lhonin ahi.
3 Mandaram, pois, as irmãs de Lázaro dizer a Jesus: Senhor, está enfermo aquele a quem amas.
4 Hichu Pakai Jesun ajah chun hitin aseiyin, “Lazarus dammona hi thina a kichai ding ahipoi. Ahipoi, Pathen loupina dinga kibol'a ahi bouvin hiche a konna chu Pathen Chapan loupina amu ding ahi,” ati.
4 Ao receber a notícia, disse Jesus: Esta enfermidade não é para morte, e sim para a glória de Deus, a fim de que o Filho de Deus seja por ela glorificado.
5 Pakai Jesun, Mary, Martha leh asopipa Lazarus alungset lheh jeng vang chun;
5 Ora, amava Jesus a Marta, e a sua irmã, e a Lázaro.
6 Hikom'a aumna mun'a chun Pakai Jesu chu nini tobang aumbe nalaiyin ahi.
6 Quando, pois, soube que Lázaro estava doente, ainda se demorou dois dias no lugar onde estava.
7 Achainan, Aman aseijui ho kom'a, “Judea gam'a kilekit tau hite,” ati.
7 Depois, disse aos seus discípulos: Vamos outra vez para a Judeia.
8 Ahin aseijui ten lung opkaina aneiyun, “Rabbi, ni ijat ham khat masanga chu Judea gam'a mihon songa selih ding nagot u chula em,” atiuve.
8 Disseram-lhe os discípulos: Mestre, ainda agora os judeus procuravam apedrejar-te, e voltas para lá?
9 Jesun adonbut in, “Nikhat sunga hi nidan som le ni niseh a um ahi. Sun a hi mijousen lam ajotthei cheh ding ahi. Ama hon kho amu theinau chu ahileh vannoi vah anei jeh u ahi.
9 Respondeu Jesus: Não são doze as horas do dia? Se alguém andar de dia, não tropeça, porque vê a luz deste mundo;
10 Ahin, jan tengleh kipal lhuhna thei jong aum'e ajeh chu vah aum tapon ahi,” ati.
10 mas, se andar de noite, tropeça, porque nele não há luz.
11 Hichun aman aseiyin, “Iloipau Lazarus a imu lhatai, amavang Keima kache ding kaga thodoh ding ahi,” ati.
11 Isto dizia e depois lhes acrescentou: Nosso amigo Lázaro adormeceu, mas vou para despertá-lo.
12 Hichun seijui ten adonbut uvin, “Pakai, Lazarus chu a imut leh damvah ding tina ahitai,” atiuve.
12 Disseram-lhe, pois, os discípulos: Senhor, se dorme, estará salvo.
13 Ahin seijui ho geldan'a chu kicholdo dinga a imut aseiyin angaitouvin, ahin Pakaiyin asei chu Lazarus thi ahitai atina ahi.
13 Jesus, porém, falara com respeito à morte de Lázaro; mas eles supunham que tivesse falado do repouso do sono.
14 Hichun Pakaiyin aseichet peh in, “Lazarus chu athitai.
14 Então, Jesus lhes disse claramente: Lázaro morreu;
15 Chuleh keima kakipah lheh e, ajeh chu nang hon na tahsan theina dingu ahi. Hungun, ama gaveu hite,” ati.
15 e por vossa causa me alegro de que lá não estivesse, para que possais crer; mas vamos ter com ele.
16 Thomas aminlhem Apengkop kisahpa chun aseijui chan khompi ho jah a, “Eiho jong cheu hitin, chu a Pakai toh gathi khom'u hite,” ati.
16 Então, Tomé, chamado Dídimo, disse aos condiscípulos: Vamos também nós para morrermos com ele.
17 Jesu Bethany kho ahung lhun chun Lazarus chu lhan khuh a avui nau nili ahitai ti aseipeh uve.
17 Chegando Jesus, encontrou Lázaro já sepultado, havia quatro dias.
18 Bethany chu Jerusalem kom ahin, mile themkhat bouva gamla ahi;
18 Ora, Betânia estava cerca de quinze estádios perto de Jerusalém.
19 Chuleh Judah le midang tamtah achekhom'un, Mary leh Martha amani lungmon sah dinga hung'ah anaum'un ahi.
19 Muitos dentre os judeus tinham vindo ter com Marta e Maria, para as consolar a respeito de seu irmão.
20 Hiti chun Martha in Pakai ahungtai tithu ajah phat in amanu chu achen Pakai chu aga kimupin Mary vang chu inmun'ah aum dentai.
20 Marta, quando soube que vinha Jesus, saiu ao seu encontro; Maria, porém, ficou sentada em casa.
21 Hichun Martha in Jesu kom'a aseitai, “Pakai, nangma hilai mun'a hi ana um hile chun kasopipa hi thilou ding ahi” ati.
21 Disse, pois, Marta a Jesus: Senhor, se estiveras aqui, não teria morrido meu irmão.
22 Ahin tun jong Pathen'in nathum chan napeh ding kahenai ati.
22 Mas também sei que, mesmo agora, tudo quanto pedires a Deus, Deus to concederá.
23 Jesun amanu jah a, “Nasopi pa thou kit ding ahi,” ati.
23 Declarou-lhe Jesus: Teu irmão há de ressurgir.
24 Marthan adonbut in, “Henge kanom'e, Ni nunung nia thokit nia atho doh kit ding chu kahe nai,” ati.
24 Eu sei, replicou Marta, que ele há de ressurgir na ressurreição, no último dia.
25 Hichun Jesun amanu jah a hitin aseiye, “Keima hi thokitna le hinna chu kahi. Koi hijongleh keima eitahsan chan chu thi tajongleh, thoudoh kit ding ahi.
25 Disse-lhe Jesus: Eu sou a ressurreição e a vida. Quem crê em mim, ainda que morra, viverá;
26 Koi hijongleh keima a hinga chule keima eitahsan a chu thi louhel ding ahi. Martha, hiche hi na tahsan em?” ati.
26 e todo o que vive e crê em mim não morrerá, eternamente. Crês isto?
27 Martha'n adonbut in, “Henge, Pakai, nangma hi Messiah, Pathen Chapa nahi chu ka tahsan jing'e, Pathen a kon vannoiya hunga chu nahi,” ati.
27 Sim, Senhor, respondeu ela, eu tenho crido que tu és o Cristo, o Filho de Deus que devia vir ao mundo.
28 Hiche chu asei jouvin achemang in asopinu Mary guhthimin akouvin, “Houhil chu hikom'a aumin, nakouve,” ati.
28 Tendo dito isto, retirou-se e chamou Maria, sua irmã, e lhe disse em particular: O Mestre chegou e te chama.
29 Chuin Mary in hichu ajah jah in gangtah in akipat doh in ahenga achetai.
29 Ela, ouvindo isto, levantou-se depressa e foi ter com ele,
30 Pakai Jesu chu khopam'a Martha toh akimutona lhon a chu um nalai ahin;
30 pois Jesus ainda não tinha entrado na aldeia, mas permanecia onde Marta se avistara com ele.
31 Hichun mipi ho Mary lhamon dinga um hon ama akipat doh a kino thethua adalhah chu amu u chun Lazarus lhankhuh langa gakap dingin agel'un, hichun ama hon Mary nung chu ajuiyun ahi.
31 Os judeus que estavam com Maria em casa e a consolavam, vendo-a levantar-se depressa e sair, seguiram-na, supondo que ela ia ao túmulo para chorar.
32 Hiti chun Mary chu Jesu umna alhun phat in ama chu amun akengphang bul'ah abohkhup jengin ajah a, “Pakai nangma hikom'a um hile chun kasopipa thilou dinga,” ati.
32 Quando Maria chegou ao lugar onde estava Jesus, ao vê-lo, lançou-se-lhe aos pés, dizendo: Senhor, se estiveras aqui, meu irmão não teria morrido.
33 Hichun Jesun amanu aka amun ahin lhonpi mipi ho jong chu akau amun alungsunga lunghem tah le pohnatna neitah in aum uvin ahi.
33 Jesus, vendo-a chorar, e bem assim os judeus que a acompanhavam, agitou-se no espírito e comoveu-se.
34 Hichun Jesun amaho chu adongin, “Hoiya nakoiyu hitam?” ati. Mipi hon adonbut un, “Pakai hungven,” atiuvin ahi.
34 E perguntou: Onde o sepultastes? Eles lhe responderam: Senhor, vem e vê!
35 Hichun Jesu akaptai.
35 Jesus chorou.
36 Hikom mun vel'a ding ho chun aseiyun, “Veuvin iti angailut hitam,” atiuve.
36 Então, disseram os judeus: Vede quanto o amava.
37 Ahin koitobang loichun hitin aseiyun, “Hiche pa hin mitcho ho kho amusah hilou ham, chule Lazarus jong chu athida sah thei chula em,” atiuvin ahi.
37 Mas alguns objetaram: Não podia ele, que abriu os olhos ao cego, fazer que este não morresse?
38 Hichun Jesu chun lhan khuh ahin phah chun lunghem tah in aum in; chuleh alhan chu kohom khat ahin, akot chu song khat a kising ahi.
38 Jesus, agitando-se novamente em si mesmo, encaminhou-se para o túmulo; era este uma gruta a cuja entrada tinham posto uma pedra.
39 Jesun amaho jah a aseiyin, “Song chu tangdoh un,” ati. Chule athipa sopinu Martha chun ajah a, “Pakai, tun a uitai, ijeh inem itile nili ahitai,” ati.
39 Então, ordenou Jesus: Tirai a pedra. Disse-lhe Marta, irmã do morto: Senhor, já cheira mal, porque já é de quatro dias.
40 Hijeh chun Jesun adonbut in, “Natahsan'u leh Pathen loupina namu dingu ahi kati hilou ham?” ati.
40 Respondeu-lhe Jesus: Não te disse eu que, se creres, verás a glória de Deus?
41 Hichun ama hon songpi chu atangdoh tauvin, hichun Jesun vanlam aven “Pa, nangman kataona na ngai jeh in namin ka thangvah e;
41 Tiraram, então, a pedra. E Jesus, levantando os olhos para o céu, disse: Pai, graças te dou porque me ouviste.
42 chuleh nangman kataona na ngai jinge, ti keiman kahenai, ajeh chu kakimvel a mipi ding ho hin nangma sol kahi hi ahin tahsan theina ding uva kati ahi bouve,” ati.
42 Aliás, eu sabia que sempre me ouves, mas assim falei por causa da multidão presente, para que creiam que tu me enviaste.
43 Hichun Jesun hasap tah in asam in, “Vo Lazarus, hung thoudoh in,” ati.
43 E, tendo dito isto, clamou em alta voz: Lázaro, vem para fora!
44 Hichun Lazarus chu akhut akeng lhanpon a kitom pumin amai ultheh pon a kitom pumin lhan khuh a kon'in ahungdoh tan ahi. Hichun Jesun ajah uva, “Lhamun lang lam jotsah un,” ati.
44 Saiu aquele que estivera morto, tendo os pés e as mãos ligados com ataduras e o rosto envolto num lenço. Então, lhes ordenou Jesus: Desatai-o e deixai-o ir.
45 Hichun mipi tamtah Mary toh um jouse chun athilbol chu amu uvin hichun Jesu chu atahsan tauve.
45 Muitos, pois, dentre os judeus que tinham vindo visitar Maria, vendo o que fizera Jesus, creram nele.
46 Ahin mipi lah a mi kimkhat acheuvin Pharisee ho jah a Jesu thilbol chengse chu agasei tauve.
46 Outros, porém, foram ter com os fariseus e lhes contaram dos feitos que Jesus realizara.
47 Hijeh chun thempu pipuiho leh Pharisee ho houvaipo loi akikhom'un, “Eihon ipi ibol'u ham? Hiche pa khun la melchihna tamtah abol jing jengin ahi.
47 Então, os principais sacerdotes e os fariseus convocaram o Sinédrio; e disseram: Que estamos fazendo, uma vez que este homem opera muitos sinais?
48 Eihon ama hi tua banga iche jomsah jingu le mijousen ama ahin tahsan cheh cheh dingu, hiche teng chule Rome solkal in eiho inam'u ahin i-Hou-In'u ahin eisuhchim peh dingu ahitai” atiuve.
48 Se o deixarmos assim, todos crerão nele; depois, virão os romanos e tomarão não só o nosso lugar, mas a própria nação.
49 Hiche laiphat tah a thempua ana pang chu Caiaphas ahin aman hitin aseiye, “Nanghon na thuseiyu hi ipi kiseina ham nahe pouve ati.
49 Caifás, porém, um dentre eles, sumo sacerdote naquele ano, advertiu-os, dizendo: Vós nada sabeis,
50 Chujongleh vannoi pumpi aboncha amanthah louna dinga miho dinga mikhat athi nangho dinga phajo ahi, tijong nagel pouve,” ati.
50 nem considerais que vos convém que morra um só homem pelo povo e que não venha a perecer toda a nação.
51 Chuleh hiche ho hi Caiaphas in ama chama aseidoh ahipon, thempu pipui hina a gaova aphondoh a, Pakai Jesu hin vannoi nam jouse khel'a ahinkho apehdoh ding thu asei masah ahi bouve.
51 Ora, ele não disse isto de si mesmo; mas, sendo sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus estava para morrer pela nação
52 Chuleh Israel chate kisuh khom ding seh hilouvin, namtin jouse le Pathen chate jouse akikhop khoma pumkhat ahidohna dinga jong ahi.
52 e não somente pela nação, mas também para reunir em um só corpo os filhos de Deus, que andam dispersos.
53 Hiti ahijeh chun, hichea pat chun Juda ten Jesu thana ding lung angaito uvin akihousom tauve.
53 Desde aquele dia, resolveram matá-lo.
54 Hijeh chun Jesu Judah ho lah a lhangphongin avahle tapoi; chua kon chun Jerusalem adalhan, gamthip lama Ephraim khoa aseijuiho toh chua chun aum jing tauve.
54 De sorte que Jesus já não andava publicamente entre os judeus, mas retirou-se para uma região vizinha ao deserto, para uma cidade chamada Efraim; e ali permaneceu com os discípulos.
55 Chuleh Judah te Kalchuh Kut ahung naitan, hichun kut masanga kisutheng dingin gamsunga Judah te jousen, Jerusalem ahin jon cheh tauvin ahi.
55 Estava próxima a Páscoa dos judeus; e muitos daquela região subiram para Jerusalém antes da Páscoa, para se purificarem.
56 ama hon Jesu ahol'un, Hou-In vel'a adin uchun, khat le khat akihouvun, “Ipi na ngaito uvem? Jesu chu kut a hi hung louding ham?” akitiuve.
56 Lá, procuravam Jesus e, estando eles no templo, diziam uns aos outros: Que vos parece? Não virá ele à festa?
57 Hichun thempu pipuiho leh Pharisee hon, lhangphong tah in aphongun, koi hijongleh Jesu umna hea chun amat theina ding uva avetsah ding uvin mipi ho thu apeuvin ahi.
57 Ora, os principais sacerdotes e os fariseus tinham dado ordem para, se alguém soubesse onde ele estava, denunciá-lo, a fim de o prenderem.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.