João 11
PATHEN LEKHABU THENG (TCZCHONGTHU) vs NVT
NVT Nova Versão Transformadora
1 Pasal khat amin Lazarus kitipa chu Bethany a cheng ahin, dammona nei, chule asopi teni Mary leh Martha toh cheng khom ahi.
1 Um homem chamado Lázaro estava doente. Ele morava em Betânia com suas irmãs, Maria e Marta.
2 Hiche numeinu Mary hi ahi, Pakai kengbul'a thao nua asama theh ngima chu;
2 Foi Maria, a irmã de Lázaro, que mais tarde derramou perfume caro nos pés do Senhor e os enxugou com os cabelos.
3 Chule amanin a ucha lhonin Pakai Jesu heng'a thu athot lhon'in hitin asei lhon e, “Pakai na ngailut naloipa hi adammo lheh tai,” ati lhonin ahi.
3 As duas irmãs enviaram um recado a Jesus, dizendo: “Senhor, seu amigo querido está muito doente”.
4 Hichu Pakai Jesun ajah chun hitin aseiyin, “Lazarus dammona hi thina a kichai ding ahipoi. Ahipoi, Pathen loupina dinga kibol'a ahi bouvin hiche a konna chu Pathen Chapan loupina amu ding ahi,” ati.
4 Quando Jesus ouviu isso, disse: “A doença de Lázaro não acabará em morte. Ela aconteceu para a glória de Deus, para que o Filho de Deus receba glória por meio dela”.
5 Pakai Jesun, Mary, Martha leh asopipa Lazarus alungset lheh jeng vang chun;
5 Jesus amava Marta, Maria e Lázaro.
6 Hikom'a aumna mun'a chun Pakai Jesu chu nini tobang aumbe nalaiyin ahi.
6 Ouvindo, portanto, que Lázaro estava doente, ficou mais dois dias onde estava.
7 Achainan, Aman aseijui ho kom'a, “Judea gam'a kilekit tau hite,” ati.
7 Depois, disse a seus discípulos: “Vamos voltar para a Judeia”.
8 Ahin aseijui ten lung opkaina aneiyun, “Rabbi, ni ijat ham khat masanga chu Judea gam'a mihon songa selih ding nagot u chula em,” atiuve.
8 Os discípulos se opuseram, dizendo: “Rabi, apenas alguns dias atrás o povo da Judeia tentou apedrejá-lo. Ainda assim, o senhor vai voltar para lá?”.
9 Jesun adonbut in, “Nikhat sunga hi nidan som le ni niseh a um ahi. Sun a hi mijousen lam ajotthei cheh ding ahi. Ama hon kho amu theinau chu ahileh vannoi vah anei jeh u ahi.
9 Jesus respondeu: “Há doze horas de claridade todos os dias. Durante o dia, as pessoas podem andar com segurança. Conseguem enxergar, pois têm a luz deste mundo.
10 Ahin, jan tengleh kipal lhuhna thei jong aum'e ajeh chu vah aum tapon ahi,” ati.
10 À noite, porém, correm o risco de tropeçar, pois não há luz”.
11 Hichun aman aseiyin, “Iloipau Lazarus a imu lhatai, amavang Keima kache ding kaga thodoh ding ahi,” ati.
11 E acrescentou: “Nosso amigo Lázaro adormeceu, mas agora vou despertá-lo”.
12 Hichun seijui ten adonbut uvin, “Pakai, Lazarus chu a imut leh damvah ding tina ahitai,” atiuve.
12 Os discípulos disseram: “Senhor, se ele dorme é porque logo vai melhorar!”.
13 Ahin seijui ho geldan'a chu kicholdo dinga a imut aseiyin angaitouvin, ahin Pakaiyin asei chu Lazarus thi ahitai atina ahi.
13 Pensavam que Jesus falava apenas do repouso do sono, mas ele se referia à morte de Lázaro.
14 Hichun Pakaiyin aseichet peh in, “Lazarus chu athitai.
14 Então ele disse claramente: “Lázaro está morto.
15 Chuleh keima kakipah lheh e, ajeh chu nang hon na tahsan theina dingu ahi. Hungun, ama gaveu hite,” ati.
15 E, por causa de vocês, eu me alegro por não ter estado lá, pois agora vocês vão crer de fato. Venham, vamos até ele”.
16 Thomas aminlhem Apengkop kisahpa chun aseijui chan khompi ho jah a, “Eiho jong cheu hitin, chu a Pakai toh gathi khom'u hite,” ati.
16 Tomé, apelidado de Gêmeo, disse aos outros discípulos: “Vamos até lá também para morrer com Jesus”.
17 Jesu Bethany kho ahung lhun chun Lazarus chu lhan khuh a avui nau nili ahitai ti aseipeh uve.
17 Quando Jesus chegou a Betânia, disseram-lhe que Lázaro estava no túmulo havia quatro dias.
18 Bethany chu Jerusalem kom ahin, mile themkhat bouva gamla ahi;
18 Betânia ficava a cerca de três quilômetros de Jerusalém,
19 Chuleh Judah le midang tamtah achekhom'un, Mary leh Martha amani lungmon sah dinga hung'ah anaum'un ahi.
19 e muitos moradores da região tinham vindo consolar Marta e Maria pela perda do irmão.
20 Hiti chun Martha in Pakai ahungtai tithu ajah phat in amanu chu achen Pakai chu aga kimupin Mary vang chu inmun'ah aum dentai.
20 Quando Marta soube que Jesus estava chegando, foi ao seu encontro. Maria, porém, ficou em casa.
21 Hichun Martha in Jesu kom'a aseitai, “Pakai, nangma hilai mun'a hi ana um hile chun kasopipa hi thilou ding ahi” ati.
21 Marta disse a Jesus: “Se o Senhor estivesse aqui, meu irmão não teria morrido.
22 Ahin tun jong Pathen'in nathum chan napeh ding kahenai ati.
22 Mas sei que, mesmo agora, Deus lhe dará tudo que pedir”.
23 Jesun amanu jah a, “Nasopi pa thou kit ding ahi,” ati.
23 Jesus lhe disse: “Seu irmão vai ressuscitar”.
24 Marthan adonbut in, “Henge kanom'e, Ni nunung nia thokit nia atho doh kit ding chu kahe nai,” ati.
24 “Sim”, respondeu Marta. “Ele vai ressuscitar quando todos ressuscitarem, no último dia.”
25 Hichun Jesun amanu jah a hitin aseiye, “Keima hi thokitna le hinna chu kahi. Koi hijongleh keima eitahsan chan chu thi tajongleh, thoudoh kit ding ahi.
25 Então Jesus disse: “Eu sou a ressurreição e a vida. Quem crê em mim viverá, mesmo depois de morrer.
26 Koi hijongleh keima a hinga chule keima eitahsan a chu thi louhel ding ahi. Martha, hiche hi na tahsan em?” ati.
26 Quem vive e crê em mim jamais morrerá. Você crê nisso, Marta?”.
27 Martha'n adonbut in, “Henge, Pakai, nangma hi Messiah, Pathen Chapa nahi chu ka tahsan jing'e, Pathen a kon vannoiya hunga chu nahi,” ati.
27 “Sim, Senhor”, respondeu ela. “Eu creio que o senhor é o Cristo, o Filho de Deus, aquele que veio ao mundo da parte de Deus.”
28 Hiche chu asei jouvin achemang in asopinu Mary guhthimin akouvin, “Houhil chu hikom'a aumin, nakouve,” ati.
28 Em seguida, voltou para casa. Chamou Maria à parte e disse: “O Mestre está aqui e quer ver você”.
29 Chuin Mary in hichu ajah jah in gangtah in akipat doh in ahenga achetai.
29 Maria se levantou de imediato e foi até ele.
30 Pakai Jesu chu khopam'a Martha toh akimutona lhon a chu um nalai ahin;
30 Jesus tinha ficado fora do povoado, no lugar onde Marta havia se encontrado com ele.
31 Hichun mipi ho Mary lhamon dinga um hon ama akipat doh a kino thethua adalhah chu amu u chun Lazarus lhankhuh langa gakap dingin agel'un, hichun ama hon Mary nung chu ajuiyun ahi.
31 Quando as pessoas que estavam na casa viram Maria sair apressadamente, imaginaram que ela ia ao túmulo de Lázaro chorar e a seguiram.
32 Hiti chun Mary chu Jesu umna alhun phat in ama chu amun akengphang bul'ah abohkhup jengin ajah a, “Pakai nangma hikom'a um hile chun kasopipa thilou dinga,” ati.
32 Assim que chegou ao lugar onde Jesus estava e o viu, caiu a seus pés e disse: “Se o Senhor estivesse aqui, meu irmão não teria morrido”.
33 Hichun Jesun amanu aka amun ahin lhonpi mipi ho jong chu akau amun alungsunga lunghem tah le pohnatna neitah in aum uvin ahi.
33 Quando Jesus viu Maria chorar, e o povo também, sentiu profunda indignação e grande angústia.
34 Hichun Jesun amaho chu adongin, “Hoiya nakoiyu hitam?” ati. Mipi hon adonbut un, “Pakai hungven,” atiuvin ahi.
34 “Onde vocês o colocaram?”, perguntou. Eles responderam: “Senhor, venha e veja”.
35 Hichun Jesu akaptai.
35 Jesus chorou.
36 Hikom mun vel'a ding ho chun aseiyun, “Veuvin iti angailut hitam,” atiuve.
36 As pessoas que estavam por perto disseram: “Vejam como ele o amava!”.
37 Ahin koitobang loichun hitin aseiyun, “Hiche pa hin mitcho ho kho amusah hilou ham, chule Lazarus jong chu athida sah thei chula em,” atiuvin ahi.
37 Outros, porém, disseram: “Este homem curou um cego. Não poderia ter impedido que Lázaro morresse?”.
38 Hichun Jesu chun lhan khuh ahin phah chun lunghem tah in aum in; chuleh alhan chu kohom khat ahin, akot chu song khat a kising ahi.
38 Jesus, sentindo-se novamente indignado, chegou ao túmulo, uma gruta com uma pedra fechando a entrada.
39 Jesun amaho jah a aseiyin, “Song chu tangdoh un,” ati. Chule athipa sopinu Martha chun ajah a, “Pakai, tun a uitai, ijeh inem itile nili ahitai,” ati.
39 “Rolem a pedra para o lado”, ordenou. “Senhor, ele está morto há quatro dias”, disse Marta, a irmã do falecido. “O mau cheiro será terrível.”
40 Hijeh chun Jesun adonbut in, “Natahsan'u leh Pathen loupina namu dingu ahi kati hilou ham?” ati.
40 Jesus respondeu: “Eu não lhe disse que, se você cresse, veria a glória de Deus?”.
41 Hichun ama hon songpi chu atangdoh tauvin, hichun Jesun vanlam aven “Pa, nangman kataona na ngai jeh in namin ka thangvah e;
41 Então rolaram a pedra para o lado. Jesus olhou para o céu e disse: “Pai, eu te agradeço porque me ouviste.
42 chuleh nangman kataona na ngai jinge, ti keiman kahenai, ajeh chu kakimvel a mipi ding ho hin nangma sol kahi hi ahin tahsan theina ding uva kati ahi bouve,” ati.
42 Tu sempre me ouves, mas eu disse isso por causa de todas as pessoas que estão aqui, para que elas creiam que tu me enviaste”.
43 Hichun Jesun hasap tah in asam in, “Vo Lazarus, hung thoudoh in,” ati.
43 Então Jesus gritou: “Lázaro, venha para fora!”.
44 Hichun Lazarus chu akhut akeng lhanpon a kitom pumin amai ultheh pon a kitom pumin lhan khuh a kon'in ahungdoh tan ahi. Hichun Jesun ajah uva, “Lhamun lang lam jotsah un,” ati.
44 E o morto saiu, com as mãos e os pés presos com faixas e o rosto envolto num pano. Jesus disse: “Desamarrem as faixas e deixem-no ir!”.
45 Hichun mipi tamtah Mary toh um jouse chun athilbol chu amu uvin hichun Jesu chu atahsan tauve.
45 Muitos dos judeus que estavam com Maria creram em Jesus quando viram isso.
46 Ahin mipi lah a mi kimkhat acheuvin Pharisee ho jah a Jesu thilbol chengse chu agasei tauve.
46 Alguns, no entanto, foram aos fariseus e contaram o que Jesus tinha feito.
47 Hijeh chun thempu pipuiho leh Pharisee ho houvaipo loi akikhom'un, “Eihon ipi ibol'u ham? Hiche pa khun la melchihna tamtah abol jing jengin ahi.
47 Então os principais sacerdotes e fariseus reuniram o conselho dos líderes do povo. “Que vamos fazer?”, perguntavam uns aos outros. “Sem dúvida, este homem realiza muitos sinais.
48 Eihon ama hi tua banga iche jomsah jingu le mijousen ama ahin tahsan cheh cheh dingu, hiche teng chule Rome solkal in eiho inam'u ahin i-Hou-In'u ahin eisuhchim peh dingu ahitai” atiuve.
48 Se permitirmos que continue assim, logo todos crerão nele. Então o exército romano virá e destruirá nosso templo e nossa nação.”
49 Hiche laiphat tah a thempua ana pang chu Caiaphas ahin aman hitin aseiye, “Nanghon na thuseiyu hi ipi kiseina ham nahe pouve ati.
49 Caifás, o sumo sacerdote naquele ano, disse: “Vocês não sabem o que estão dizendo!
50 Chujongleh vannoi pumpi aboncha amanthah louna dinga miho dinga mikhat athi nangho dinga phajo ahi, tijong nagel pouve,” ati.
50 Não percebem que é melhor para vocês que um homem morra pelo povo em vez de a nação inteira ser destruída?”.
51 Chuleh hiche ho hi Caiaphas in ama chama aseidoh ahipon, thempu pipui hina a gaova aphondoh a, Pakai Jesu hin vannoi nam jouse khel'a ahinkho apehdoh ding thu asei masah ahi bouve.
51 Não disse isso por si mesmo, mas, sendo o sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus morreria pela nação inteira.
52 Chuleh Israel chate kisuh khom ding seh hilouvin, namtin jouse le Pathen chate jouse akikhop khoma pumkhat ahidohna dinga jong ahi.
52 E não apenas por aquela nação, mas para reunir em um só corpo todos os filhos de Deus espalhados ao redor do mundo.
53 Hiti ahijeh chun, hichea pat chun Juda ten Jesu thana ding lung angaito uvin akihousom tauve.
53 Daquele dia em diante, começaram a tramar a morte de Jesus.
54 Hijeh chun Jesu Judah ho lah a lhangphongin avahle tapoi; chua kon chun Jerusalem adalhan, gamthip lama Ephraim khoa aseijuiho toh chua chun aum jing tauve.
54 Por essa razão, Jesus parou de andar no meio do povo. Foi para um lugar próximo do deserto, para o povoado de Efraim, onde permaneceu com seus discípulos.
55 Chuleh Judah te Kalchuh Kut ahung naitan, hichun kut masanga kisutheng dingin gamsunga Judah te jousen, Jerusalem ahin jon cheh tauvin ahi.
55 Faltava pouco tempo para a festa judaica da Páscoa, e muita gente de toda a região chegou a Jerusalém para participar da cerimônia de purificação, antes que a Páscoa começasse.
56 ama hon Jesu ahol'un, Hou-In vel'a adin uchun, khat le khat akihouvun, “Ipi na ngaito uvem? Jesu chu kut a hi hung louding ham?” akitiuve.
56 Continuavam procurando Jesus e, estando eles no templo, perguntavam uns aos outros: “O que vocês acham? Será que ele virá para a Páscoa?”.
57 Hichun thempu pipuiho leh Pharisee hon, lhangphong tah in aphongun, koi hijongleh Jesu umna hea chun amat theina ding uva avetsah ding uvin mipi ho thu apeuvin ahi.
57 Enquanto isso, os principais sacerdotes e fariseus deram ordem para que, se alguém soubesse onde Jesus estava, o denunciasse de imediato, a fim de que o prendessem.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.