João 11

PATHEN LEKHABU THENG (TCZCHONGTHU) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Pasal khat amin Lazarus kitipa chu Bethany a cheng ahin, dammona nei, chule asopi teni Mary leh Martha toh cheng khom ahi.
1 Ora, estava enfermo um homem chamado Lázaro, de Betânia, aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 Hiche numeinu Mary hi ahi, Pakai kengbul'a thao nua asama theh ngima chu;
2 E Maria, cujo irmão Lázaro se achava enfermo, era a mesma que ungiu o Senhor com bálsamo, e lhe enxugou os pés com os seus cabelos.
3 Chule amanin a ucha lhonin Pakai Jesu heng'a thu athot lhon'in hitin asei lhon e, “Pakai na ngailut naloipa hi adammo lheh tai,” ati lhonin ahi.
3 Mandaram, pois, as irmãs dizer a Jesus: Senhor, eis que está enfermo aquele que tu amas.
4 Hichu Pakai Jesun ajah chun hitin aseiyin, “Lazarus dammona hi thina a kichai ding ahipoi. Ahipoi, Pathen loupina dinga kibol'a ahi bouvin hiche a konna chu Pathen Chapan loupina amu ding ahi,” ati.
4 Jesus, porém, ao ouvir isto, disse: Esta enfermidade não é para a morte, mas para glória de Deus, para que o Filho de Deus seja glorificado por ela.
5 Pakai Jesun, Mary, Martha leh asopipa Lazarus alungset lheh jeng vang chun;
5 Ora, Jesus amava a Marta, e a sua irmã, e a Lázaro.
6 Hikom'a aumna mun'a chun Pakai Jesu chu nini tobang aumbe nalaiyin ahi.
6 Quando, pois, ouviu que estava enfermo, ficou ainda dois dias no lugar onde se achava.
7 Achainan, Aman aseijui ho kom'a, “Judea gam'a kilekit tau hite,” ati.
7 Depois disto, disse a seus discípulos: Vamos outra vez para Judéia.
8 Ahin aseijui ten lung opkaina aneiyun, “Rabbi, ni ijat ham khat masanga chu Judea gam'a mihon songa selih ding nagot u chula em,” atiuve.
8 Disseram-lhe eles: Rabi, ainda agora os judeus procuravam apedrejar-te, e voltas para lá?
9 Jesun adonbut in, “Nikhat sunga hi nidan som le ni niseh a um ahi. Sun a hi mijousen lam ajotthei cheh ding ahi. Ama hon kho amu theinau chu ahileh vannoi vah anei jeh u ahi.
9 Respondeu Jesus: Não são doze as horas do dia? Se alguém andar de dia, não tropeça, porque vê a luz deste mundo;
10 Ahin, jan tengleh kipal lhuhna thei jong aum'e ajeh chu vah aum tapon ahi,” ati.
10 mas se andar de noite, tropeça, porque nele não há luz.
11 Hichun aman aseiyin, “Iloipau Lazarus a imu lhatai, amavang Keima kache ding kaga thodoh ding ahi,” ati.
11 E, tendo assim falado, acrescentou: Lázaro, o nosso amigo, dorme, mas vou despertá-lo do sono.
12 Hichun seijui ten adonbut uvin, “Pakai, Lazarus chu a imut leh damvah ding tina ahitai,” atiuve.
12 Disseram-lhe, pois, os discípulos: Senhor, se dorme, ficará bom.
13 Ahin seijui ho geldan'a chu kicholdo dinga a imut aseiyin angaitouvin, ahin Pakaiyin asei chu Lazarus thi ahitai atina ahi.
13 Mas Jesus falara da sua morte; eles, porém, entenderam que falava do repouso do sono.
14 Hichun Pakaiyin aseichet peh in, “Lazarus chu athitai.
14 Então Jesus lhes disse claramente: Lázaro morreu;
15 Chuleh keima kakipah lheh e, ajeh chu nang hon na tahsan theina dingu ahi. Hungun, ama gaveu hite,” ati.
15 e, por vossa causa, folgo de que eu lá não estivesse, para que creiais; mas vamos ter com ele.
16 Thomas aminlhem Apengkop kisahpa chun aseijui chan khompi ho jah a, “Eiho jong cheu hitin, chu a Pakai toh gathi khom'u hite,” ati.
16 Disse, pois, Tomé, chamado Dídimo, aos seus condiscípulos: Vamos nós também, para morrermos com ele.
17 Jesu Bethany kho ahung lhun chun Lazarus chu lhan khuh a avui nau nili ahitai ti aseipeh uve.
17 Chegando pois Jesus, encontrou-o já com quatro dias de sepultura.
18 Bethany chu Jerusalem kom ahin, mile themkhat bouva gamla ahi;
18 Ora, Betânia distava de Jerusalém cerca de quinze estádios.
19 Chuleh Judah le midang tamtah achekhom'un, Mary leh Martha amani lungmon sah dinga hung'ah anaum'un ahi.
19 E muitos dos judeus tinham vindo visitar Marta e Maria, para as consolar acerca de seu irmão.
20 Hiti chun Martha in Pakai ahungtai tithu ajah phat in amanu chu achen Pakai chu aga kimupin Mary vang chu inmun'ah aum dentai.
20 Marta, pois, ao saber que Jesus chegava, saiu-lhe ao encontro; Maria, porém, ficou sentada em casa.
21 Hichun Martha in Jesu kom'a aseitai, “Pakai, nangma hilai mun'a hi ana um hile chun kasopipa hi thilou ding ahi” ati.
21 Disse, pois, Marta a Jesus: Senhor, se meu irmão não teria morrido.
22 Ahin tun jong Pathen'in nathum chan napeh ding kahenai ati.
22 E mesmo agora sei que tudo quanto pedires a Deus, Deus to concederá.
23 Jesun amanu jah a, “Nasopi pa thou kit ding ahi,” ati.
23 Respondeu-lhe Jesus: Teu irmão há de ressurgir.
24 Marthan adonbut in, “Henge kanom'e, Ni nunung nia thokit nia atho doh kit ding chu kahe nai,” ati.
24 Disse-lhe Marta: Sei que ele há de ressurgir na ressurreição, no último dia.
25 Hichun Jesun amanu jah a hitin aseiye, “Keima hi thokitna le hinna chu kahi. Koi hijongleh keima eitahsan chan chu thi tajongleh, thoudoh kit ding ahi.
25 Declarou-lhe Jesus: Eu sou a ressurreição e a vida; quem crê em mim, ainda que morra, viverá;
26 Koi hijongleh keima a hinga chule keima eitahsan a chu thi louhel ding ahi. Martha, hiche hi na tahsan em?” ati.
26 e todo aquele que vive, e crê em mim, jamais morrerá. Crês isto?
27 Martha'n adonbut in, “Henge, Pakai, nangma hi Messiah, Pathen Chapa nahi chu ka tahsan jing'e, Pathen a kon vannoiya hunga chu nahi,” ati.
27 Respondeu-lhe Marta: Sim, Senhor, eu creio que tu és o Cristo, o Filho de Deus, que havia de vir ao mundo.
28 Hiche chu asei jouvin achemang in asopinu Mary guhthimin akouvin, “Houhil chu hikom'a aumin, nakouve,” ati.
28 Dito isto, retirou-se e foi chamar em segredo a Maria, sua irmã, e lhe disse: O Mestre está aí, e te chama.
29 Chuin Mary in hichu ajah jah in gangtah in akipat doh in ahenga achetai.
29 Ela, ouvindo isto, levantou-se depressa, e foi ter com ele.
30 Pakai Jesu chu khopam'a Martha toh akimutona lhon a chu um nalai ahin;
30 Pois Jesus ainda não havia entrado na aldeia, mas estava no lugar onde Marta o encontrara.
31 Hichun mipi ho Mary lhamon dinga um hon ama akipat doh a kino thethua adalhah chu amu u chun Lazarus lhankhuh langa gakap dingin agel'un, hichun ama hon Mary nung chu ajuiyun ahi.
31 Então os judeus que estavam com Maria em casa e a consolavam, vendo-a levantar-se apressadamente e sair, seguiram-na, pensando que ia ao sepulcro para chorar ali.
32 Hiti chun Mary chu Jesu umna alhun phat in ama chu amun akengphang bul'ah abohkhup jengin ajah a, “Pakai nangma hikom'a um hile chun kasopipa thilou dinga,” ati.
32 Tendo, pois, Maria chegado ao lugar onde Jesus estava, e vendo-a, lançou-se-lhe aos pés e disse: Senhor, se tu estiveras aqui, meu irmão não teria morrido.
33 Hichun Jesun amanu aka amun ahin lhonpi mipi ho jong chu akau amun alungsunga lunghem tah le pohnatna neitah in aum uvin ahi.
33 Jesus, pois, quando a viu chorar, e chorarem também os judeus que com ela vinham, comoveu-se em espírito, e perturbou-se,
34 Hichun Jesun amaho chu adongin, “Hoiya nakoiyu hitam?” ati. Mipi hon adonbut un, “Pakai hungven,” atiuvin ahi.
34 e perguntou: Onde o puseste? Responderam-lhe: Senhor, vem e vê.
35 Hichun Jesu akaptai.
35 Jesus chorou.
36 Hikom mun vel'a ding ho chun aseiyun, “Veuvin iti angailut hitam,” atiuve.
36 Disseram então os judeus: Vede como o amava.
37 Ahin koitobang loichun hitin aseiyun, “Hiche pa hin mitcho ho kho amusah hilou ham, chule Lazarus jong chu athida sah thei chula em,” atiuvin ahi.
37 Mas alguns deles disseram: Não podia ele, que abriu os olhos ao cego, fazer também que este não morreste?
38 Hichun Jesu chun lhan khuh ahin phah chun lunghem tah in aum in; chuleh alhan chu kohom khat ahin, akot chu song khat a kising ahi.
38 Jesus, pois, comovendo-se outra vez, profundamente, foi ao sepulcro; era uma gruta, e tinha uma pedra posta sobre ela.
39 Jesun amaho jah a aseiyin, “Song chu tangdoh un,” ati. Chule athipa sopinu Martha chun ajah a, “Pakai, tun a uitai, ijeh inem itile nili ahitai,” ati.
39 Disse Jesus: Tirai a pedra. Marta, irmã do defunto, disse-lhe: Senhor, já cheira mal, porque está morto há quase quatro dias.
40 Hijeh chun Jesun adonbut in, “Natahsan'u leh Pathen loupina namu dingu ahi kati hilou ham?” ati.
40 Respondeu-lhe Jesus: Não te disse que, se creres, verás a glória de Deus?
41 Hichun ama hon songpi chu atangdoh tauvin, hichun Jesun vanlam aven “Pa, nangman kataona na ngai jeh in namin ka thangvah e;
41 Tiraram então a pedra. E Jesus, levantando os olhos ao céu, disse: Pai, graças te dou, porque me ouviste.
42 chuleh nangman kataona na ngai jinge, ti keiman kahenai, ajeh chu kakimvel a mipi ding ho hin nangma sol kahi hi ahin tahsan theina ding uva kati ahi bouve,” ati.
42 Eu sabia que sempre me ouves; mas por causa da multidão que está em redor é que assim falei, para que eles creiam que tu me enviaste.
43 Hichun Jesun hasap tah in asam in, “Vo Lazarus, hung thoudoh in,” ati.
43 E, tendo dito isso, clamou em alta voz: Lázaro, vem para fora!
44 Hichun Lazarus chu akhut akeng lhanpon a kitom pumin amai ultheh pon a kitom pumin lhan khuh a kon'in ahungdoh tan ahi. Hichun Jesun ajah uva, “Lhamun lang lam jotsah un,” ati.
44 Saiu o que estivera morto, ligados os pés e as mãos com faixas, e o seu rosto envolto num lenço. Disse-lhes Jesus: Desligai-o e deixai-o ir.
45 Hichun mipi tamtah Mary toh um jouse chun athilbol chu amu uvin hichun Jesu chu atahsan tauve.
45 Muitos, pois, dentre os judeus que tinham vindo visitar Maria, e que tinham visto o que Jesus fizera, creram nele.
46 Ahin mipi lah a mi kimkhat acheuvin Pharisee ho jah a Jesu thilbol chengse chu agasei tauve.
46 Mas alguns deles foram ter com os fariseus e disseram-lhes o que Jesus tinha feito.
47 Hijeh chun thempu pipuiho leh Pharisee ho houvaipo loi akikhom'un, “Eihon ipi ibol'u ham? Hiche pa khun la melchihna tamtah abol jing jengin ahi.
47 Então os principais sacerdotes e os fariseus reuniram o sinédrio e diziam: Que faremos? porquanto este homem vem operando muitos sinais.
48 Eihon ama hi tua banga iche jomsah jingu le mijousen ama ahin tahsan cheh cheh dingu, hiche teng chule Rome solkal in eiho inam'u ahin i-Hou-In'u ahin eisuhchim peh dingu ahitai” atiuve.
48 Se o deixarmos assim, todos crerão nele, e virão os romanos, e nos tirarão tanto o nosso lugar como a nossa nação.
49 Hiche laiphat tah a thempua ana pang chu Caiaphas ahin aman hitin aseiye, “Nanghon na thuseiyu hi ipi kiseina ham nahe pouve ati.
49 Um deles, porém, chamado Caifás, que era sumo sacerdote naquele ano, disse-lhes: Vós nada sabeis,
50 Chujongleh vannoi pumpi aboncha amanthah louna dinga miho dinga mikhat athi nangho dinga phajo ahi, tijong nagel pouve,” ati.
50 nem considerais que vos convém que morra um só homem pelo povo, e que não pereça a nação toda.
51 Chuleh hiche ho hi Caiaphas in ama chama aseidoh ahipon, thempu pipui hina a gaova aphondoh a, Pakai Jesu hin vannoi nam jouse khel'a ahinkho apehdoh ding thu asei masah ahi bouve.
51 Ora, isso não disse ele por si mesmo; mas, sendo o sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus havia de morrer pela nação,
52 Chuleh Israel chate kisuh khom ding seh hilouvin, namtin jouse le Pathen chate jouse akikhop khoma pumkhat ahidohna dinga jong ahi.
52 e não somente pela nação, mas também para congregar num só corpo os filhos de Deus que estão dispersos.
53 Hiti ahijeh chun, hichea pat chun Juda ten Jesu thana ding lung angaito uvin akihousom tauve.
53 Desde aquele dia, pois, tomavam conselho para o matarem.
54 Hijeh chun Jesu Judah ho lah a lhangphongin avahle tapoi; chua kon chun Jerusalem adalhan, gamthip lama Ephraim khoa aseijuiho toh chua chun aum jing tauve.
54 De sorte que Jesus já não andava manifestamente entre os judeus, mas retirou-se dali para a região vizinha ao deserto, a uma cidade chamada Efraim; e ali demorou com os seus discípulos.
55 Chuleh Judah te Kalchuh Kut ahung naitan, hichun kut masanga kisutheng dingin gamsunga Judah te jousen, Jerusalem ahin jon cheh tauvin ahi.
55 Ora, estava próxima a páscoa dos judeus, e dessa região subiram muitos a Jerusalém, antes da páscoa, para se purificarem.
56 ama hon Jesu ahol'un, Hou-In vel'a adin uchun, khat le khat akihouvun, “Ipi na ngaito uvem? Jesu chu kut a hi hung louding ham?” akitiuve.
56 Buscavam, pois, a Jesus e diziam uns aos outros, estando no templo: Que vos parece? Não virá ele à festa?
57 Hichun thempu pipuiho leh Pharisee hon, lhangphong tah in aphongun, koi hijongleh Jesu umna hea chun amat theina ding uva avetsah ding uvin mipi ho thu apeuvin ahi.
57 Ora, os principais sacerdotes e os fariseus tinham dado ordem que, se alguém soubesse onde ele estava, o denunciasse, para que o prendessem.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.