Gênesis 47

PATHEN LEKHABU THENG (TCZCHONGTHU) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Hiti chun Joseph achelut in Pharaoh henga thu agalhut in, ‘‘Kapa le ka sopite Canaan gam'a kon'in ahunglhung tauve. Amaho akelngoi ho jouse le aganchau toh chule anei jouseu toh kilhonin tuhin Goshen gamsunga aum uve,” agati.
1 José foi ver o faraó e lhe disse: “Meus pais e meus irmãos chegaram da terra de Canaã. Trouxeram seus rebanhos, seu gado e todos os seus bens, e agora estão na região de Gósen”.
2 Chuin Joseph in asopi ho lah a mi nga alhengdoh in Pharaoh henga phondohna aneiyin ahi.
2 José levou consigo cinco de seus irmãos e os apresentou ao faraó.
3 Chuin Pharaoh in amaho chu thu adong tan, “Nangho ipi natong nahiu ham?” ati. Ama hon adonbut un, “Keiho, nasohte hi, kapu kapate khanga patna kelngoi ching ka hiuve,” atiuvin ahi.
3 “Em que vocês trabalham?”, o faraó perguntou aos irmãos. Eles responderam: “Nós, seus servos, somos pastores, como nossos antepassados.
4 Ama ho Pharaoh henga ahoulim un, “Hiche Egypt gam'a hi phat chomkhat cheng dinga hung kahiuve, ajeh chu Canaan gam'a hamdong jong aum tapoi. Khulam'ah kellhah jong akhohse lheh jenge. Hijeh chun lungset tah in, Goshen lhaanga nei chensah un,” atiuve.
4 Viemos morar no Egito por algum tempo, pois não há pastagem para nossos rebanhos em Canaã. A fome é terrível naquela região. Por isso, pedimos sua permissão para morar na região de Gósen”.
5 Hichun Pharaoh in Joseph jah a aseiye, “Napa ahin, na sopiho nangma kom'a din ahung tauve.
5 Então o faraó disse a José: “Agora que seu pai e seus irmãos estão com você,
6 Egypt gamsung pumpia amaho achen theina diuvin nangman lhenpeh tan, chule Egypt gamsung gam phalai pen chu pen. Goshen lhaanga chun cheng tauhen. Chule amaho lah a miching thepna nei aum leh keima gancha ho vetup din nei koipeh in,” ati.
6 escolha qualquer lugar em todo o Egito para morarem. Dê-lhes a melhor terra do Egito. Que vivam na região de Gósen. Se você descobrir entre eles homens capazes, coloque-os para cuidar de meus rebanhos”.
7 Hichun Joseph in apa Jacob chu Pharaoh kom'a ahin puijin akihetto sah e. Jacob in Pharaoh phatthei aboh tan ahi.
7 Em seguida, José trouxe seu pai, Jacó, e o apresentou ao faraó. E Jacó abençoou o faraó.
8 Chuin Pharaoh in “Kum ijat nahi hitam tin Jacob chu adongin ahi.”
8 “Quantos anos o senhor tem?”, perguntou o faraó.
9 Jacob in adonbut in, “Keima kum jakhat le somthum hung kholjin kahitai. Amavang ka hinkho hi kapu kapate sang’in achomjo nalaiye,” ati.
9 Jacó respondeu: “Tenho andado por este mundo há 130 árduos anos. Comparada à vida de meus antepassados, minha vida foi curta”.
10 Hichun Jacob in Pharaoh adalhah masang'in avelin phatthei abohkit in ahi.
10 Então Jacó abençoou o faraó novamente antes de deixar a corte.
11 Joseph in apa Jacob ahin asopiho abonchauvin Egypt gamsunga achensah tan, chule nei le gou jong apen gam jong apha pen Rameses lhaang chu Pharaoh thupeh dungjuijin ape tan ahi.
11 José deu a seu pai e a seus irmãos a melhor terra do Egito, a região de Ramessés, e os acomodou ali, conforme o faraó havia ordenado.
12 Chuin Joseph in apa ahin, asopite ahin abonchauvin ama hon angaichat dungjuijin ape sohkeijin, chule chapang neocha cha ho gei dingin jong ape jeng tan ahi.
12 José também providenciou mantimentos para seu pai e seus irmãos, em quantidades proporcionais ao número de seus dependentes, incluindo as crianças pequenas.
13 Phat chomkhat jouvin neh le chah ahah lheh jeng tan, anchang kikoi jouse jong anechai gam tauve, Egypt gamsung le Canaan gamsunga mipite jouse neh le chah hahsat jeh in mipi thi dingin aum gamtan ahi.
13 A essa altura, a escassez era tanta que se esgotaram todos os mantimentos, e havia gente passando fome em toda a terra do Egito e de Canaã.
14 Joseph in sum le pai akhol doh jouse chu Egypt gamsung ahin Canaan gamsunga anchang achoh nau sum jouse chu Pharaoh gou kholna mun'a ahin polut tai.
14 Com o tempo, vendendo cereais para o povo, José arrecadou todo o dinheiro do Egito e de Canaã e o depositou no tesouro do faraó.
15 Mipite jouse Egypt akon ahin, Canaan a kon ahin, sum le pai jouse alhahsam phat in Joseph kom'a ahung taovun ahi. Amaho akap un “Sum le pai Sana le dangka ho jouse akichai tai! an neh ding neipeh lou ule nangma mitmua thi ding kahi tauve,” atiuvin ahi.
15 Quando acabou o dinheiro do povo do Egito e de Canaã, todos os egípcios foram implorar a José: “Não temos mais dinheiro! Mas, por favor, dê-nos alimento, ou morreremos de fome diante dos seus olhos!”.
16 Hichun Joseph in adonbut in, “Na dangka hou abeitah le na gancha hou keima henga hinkaijun, keiman nangho gancha hotoh kitoh ding anneh ding kalheh peh ding nahiuve,” ati.
16 José respondeu: “Visto que seu dinheiro acabou, tragam-me seus animais. Eu lhes darei alimento em troca”.
17 Hichun ama hon anneh toh lheh dingin agancha hou jouse Joseph kom'a ahin kaiyun, chule sakol hon ho ahin, kelngoi hon ho leh keltah hon ho ahin chule abong hon ho le sangan ho jouse jong Joseph kom'a alheh cheh un hichun aman kum khat anneh ding apehbe kit tan ahi.
17 Então eles entregaram seus animais a José em troca de alimento. José lhes forneceu mantimentos para mais um ano em troca de seus cavalos, rebanhos de ovelhas, bois e jumentos.
18 Amavang hiche kum chu akichai kit tan, kumthah ahunglhung kittan hichun ama hon a seikit tauve, “Ka pakai, nangma a kon'in imacha ka imthei tapouve. Ajeh chu ka dangka hou se la akichai tan, ka gancha hou ka bong hou la abeitan, tu hin keima hon imacha peh ding kanei tapouve, tua hi ka tahsau le ka leiset ubou aumtai.
18 Mas aquele ano chegou ao fim e, no ano seguinte, o povo voltou a José, dizendo: “Não podemos esconder a verdade. Nosso dinheiro acabou, e nossos rebanhos e gado lhe pertencem. Não nos resta coisa alguma para oferecer além de nosso corpo e nossas terras.
19 Nangma mitmua iti ka moh thi thei diu ham? Keima ho tahsa ahin ka leiset u ahin anneh ding toh lheh jeng tauvinge; ka leiset u ahin ka tahsau ahin Pharaoh soh in um tauving kate, hijeh chun kathi lou na diuvin anchang neh ding neipe uvin, chule gam leiset chu mohseh a umlou a asetna lou dingin,” atiuve.
19 Por que morreríamos de fome diante dos seus olhos? Compre nossas terras em troca de mantimento; oferecemos nossas propriedades e a nós mesmos como servos do faraó. Dê-nos cereais para que vivamos e não morramos, e para que a terra não fique vazia e desolada”.
20 Hichun Joseph in Egypt gamsunga leiset jouse Pharaoh din Egypt mite kom'a kon'in achodoh soh tan ahi.
20 Assim, José comprou toda a terra do Egito para o faraó. Todos os egípcios venderam seus campos, pois a fome era terrível, e em pouco tempo todas as terras passaram a ser propriedade do faraó.
21 Mipi ho vang chu ahile khopi a kon'in gam ong thinglhang lama asol in Egypt gamsunga mun khat a pat in mun chom a asol in ahi.
21 Quanto ao povo, José os tornou todos escravos, de uma extremidade do Egito à outra.
22 Gam leiset Joseph in ana choh lou chu thempu ho gam bou chu ahi. Amaho chun Pharaoh a konna anneh akisan'u ahijeh in agam leiset u jong ajoh u ngailou ahi.
22 As únicas terras que ele não comprou foram as dos sacerdotes. Eles recebiam do faraó uma porção regular de mantimentos, por isso não precisaram vender suas terras.
23 Hichun Joseph in mipite lah a ahoulim in, “Veuvin tunia keiman nangho chule nagam leiset u Pharaoh adia ka chohdoh ahitai. Keiman nangho muchi kapeh ding nang hon na phailei uva chang natu theiyu ahitai.
23 Então José disse ao povo: “Hoje eu comprei vocês e suas terras para o faraó. Em troca, fornecerei sementes para cultivarem os campos.
24 Chule nangman chang na at teng hop nga lah a hop khat Pharaoh adia napeh ding hopli chu nangma muchi adia nakikoi diu, chule nangma ho insung mite anneh a pang ding aneocha cha ho geija kapeh nahiuve.
24 Quando vocês os ceifarem, um quinto da colheita será do faraó. Fiquem com os outros quatro quintos e usem como alimento para vocês, para os membros de sua casa e para suas crianças”.
25 Ama hon aphong doh un, “Keima ho hinkho hi nangman nei huhdoh peh u ahi! Chule nangma phatsah bang hi jeng hen; chule lungset tah in ka pakai pa Pharaoh soh in pangmai jeng tauvinge,” atiuvin ahi.”
25 “O senhor salvou nossa vida!”, exclamaram. “Permita-nos servir ao faraó.”
26 Chule Joseph in dan asemin Egypt gam'a tuni geihin akimang nalaiye, hichu ahile Pharaoh in hopnga lah a hopkhat ane jing nalaiyin, thempu ho a tilou chu gam leiset abon a Pharaoh a ahitai.
26 Então José mandou publicar um decreto que vale até hoje na terra do Egito, segundo o qual um quinto de todas as colheitas pertence ao faraó. Apenas as terras dos sacerdotes não foram entregues ao faraó.
27 Hichun phat chomkhat jouvin, Israel mipite chun Egypt gamsunga Goshen lhanglam chu alodim tauvin, hichea pat chun ama hon nei le gou akilamdoh un, abol jouse'u jong nasatah in apung tul tul jengun ahi.
27 Enquanto isso, o povo de Israel se estabeleceu na região de Gósen, no Egito. Ali, adquiriram propriedades e tiveram muitos filhos, e sua população cresceu rapidamente.
28 Hichun Jacob chu Egypt ahung lhun jouvin kumsom le kum sagi ahinbe in Jacob hin nikho abon bon'a kum jakhat le kum som li le kum sagi alhingin ahi.
28 Depois de chegar ao Egito, Jacó viveu mais dezessete anos; portanto, viveu ao todo 147 anos.
29 Jacob chu athi tei ding nikho ahung nai tul tul phat in aman jong achapa Joseph akouvin ajah a “Namit mua nangma kalung lhaisah jouva ahile gunchu tah le kitah tah a nei bolna dingin kataipi gui noi tuh inlang Egypt gam'a neihin vui louhelna dingin kitep in;
29 Quando se aproximava a hora de sua morte, Jacó chamou seu filho José e lhe disse: “Peço que me faça um favor. Coloque sua mão debaixo da minha coxa e jure que mostrará sua bondade e lealdade a mim atendendo a este último desejo: não me sepulte no Egito.
30 Keima ka hinkho ahung beiteng lungset tah in ka tahsa hi Egypt a kon'in eipodoh inlang kapu kapate kivuina mun'a neivui in,” Hichun Joseph jong akihahsel in, “Keiman nangma seibang bangin hinbol peh nang kate,” ati.
30 Quando eu morrer, leve meu corpo para fora do Egito e sepulte-me com meus antepassados”. José prometeu: “Farei como o senhor me pede”.
31 Hichun Jacob in avel in aseikit in, “Nangma kitem in,” ati, hichun Joseph akihahsel tan, chuin Jacob chu alupna a abohkhup tan ahi.
31 “Jure que o fará”, insistiu. José fez o juramento, e Jacó se curvou humildemente à cabeceira de sua cama.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 47, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.