Gênesis 47
PATHEN LEKHABU THENG (TCZCHONGTHU) vs ARA
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Hiti chun Joseph achelut in Pharaoh henga thu agalhut in, ‘‘Kapa le ka sopite Canaan gam'a kon'in ahunglhung tauve. Amaho akelngoi ho jouse le aganchau toh chule anei jouseu toh kilhonin tuhin Goshen gamsunga aum uve,” agati.
1 Então, veio José e disse a Faraó: Meu pai e meus irmãos, com os seus rebanhos e o seu gado, com tudo o que têm, chegaram da terra de Canaã; e eis que estão na terra de Gósen.
2 Chuin Joseph in asopi ho lah a mi nga alhengdoh in Pharaoh henga phondohna aneiyin ahi.
2 E tomou cinco dos seus irmãos e os apresentou a Faraó.
3 Chuin Pharaoh in amaho chu thu adong tan, “Nangho ipi natong nahiu ham?” ati. Ama hon adonbut un, “Keiho, nasohte hi, kapu kapate khanga patna kelngoi ching ka hiuve,” atiuvin ahi.
3 Então, perguntou Faraó aos irmãos de José: Qual é o vosso trabalho? Eles responderam: Os teus servos somos pastores de rebanho, tanto nós como nossos pais.
4 Ama ho Pharaoh henga ahoulim un, “Hiche Egypt gam'a hi phat chomkhat cheng dinga hung kahiuve, ajeh chu Canaan gam'a hamdong jong aum tapoi. Khulam'ah kellhah jong akhohse lheh jenge. Hijeh chun lungset tah in, Goshen lhaanga nei chensah un,” atiuve.
4 Disseram mais a Faraó: Viemos para habitar nesta terra; porque não há pasto para o rebanho de teus servos, pois a fome é severa na terra de Canaã; agora, pois, te rogamos permitas habitem os teus servos na terra de Gósen.
5 Hichun Pharaoh in Joseph jah a aseiye, “Napa ahin, na sopiho nangma kom'a din ahung tauve.
5 Então, disse Faraó a José: Teu pai e teus irmãos vieram a ti.
6 Egypt gamsung pumpia amaho achen theina diuvin nangman lhenpeh tan, chule Egypt gamsung gam phalai pen chu pen. Goshen lhaanga chun cheng tauhen. Chule amaho lah a miching thepna nei aum leh keima gancha ho vetup din nei koipeh in,” ati.
6 A terra do Egito está perante ti; no melhor da terra faze habitar teu pai e teus irmãos; habitem na terra de Gósen. Se sabes haver entre eles homens capazes, põe-nos por chefes do gado que me pertence.
7 Hichun Joseph in apa Jacob chu Pharaoh kom'a ahin puijin akihetto sah e. Jacob in Pharaoh phatthei aboh tan ahi.
7 Trouxe José a Jacó, seu pai, e o apresentou a Faraó; e Jacó abençoou a Faraó.
8 Chuin Pharaoh in “Kum ijat nahi hitam tin Jacob chu adongin ahi.”
8 Perguntou Faraó a Jacó: Quantos são os dias dos anos da tua vida?
9 Jacob in adonbut in, “Keima kum jakhat le somthum hung kholjin kahitai. Amavang ka hinkho hi kapu kapate sang’in achomjo nalaiye,” ati.
9 Jacó lhe respondeu: Os dias dos anos das minhas peregrinações são cento e trinta anos; poucos e maus foram os dias dos anos da minha vida e não chegaram aos dias dos anos da vida de meus pais, nos dias das suas peregrinações.
10 Hichun Jacob in Pharaoh adalhah masang'in avelin phatthei abohkit in ahi.
10 E, tendo Jacó abençoado a Faraó, saiu de sua presença.
11 Joseph in apa Jacob ahin asopiho abonchauvin Egypt gamsunga achensah tan, chule nei le gou jong apen gam jong apha pen Rameses lhaang chu Pharaoh thupeh dungjuijin ape tan ahi.
11 Então, José estabeleceu a seu pai e a seus irmãos e lhes deu possessão na terra do Egito, no melhor da terra, na terra de Ramessés, como Faraó ordenara.
12 Chuin Joseph in apa ahin, asopite ahin abonchauvin ama hon angaichat dungjuijin ape sohkeijin, chule chapang neocha cha ho gei dingin jong ape jeng tan ahi.
12 E José sustentou de pão a seu pai, a seus irmãos e a toda a casa de seu pai, segundo o número de seus filhos.
13 Phat chomkhat jouvin neh le chah ahah lheh jeng tan, anchang kikoi jouse jong anechai gam tauve, Egypt gamsung le Canaan gamsunga mipite jouse neh le chah hahsat jeh in mipi thi dingin aum gamtan ahi.
13 Não havia pão em toda a terra, porque a fome era mui severa; de maneira que desfalecia o povo do Egito e o povo de Canaã por causa da fome.
14 Joseph in sum le pai akhol doh jouse chu Egypt gamsung ahin Canaan gamsunga anchang achoh nau sum jouse chu Pharaoh gou kholna mun'a ahin polut tai.
14 Então, José arrecadou todo o dinheiro que se achou na terra do Egito e na terra de Canaã, pelo cereal que compravam, e o recolheu à casa de Faraó.
15 Mipite jouse Egypt akon ahin, Canaan a kon ahin, sum le pai jouse alhahsam phat in Joseph kom'a ahung taovun ahi. Amaho akap un “Sum le pai Sana le dangka ho jouse akichai tai! an neh ding neipeh lou ule nangma mitmua thi ding kahi tauve,” atiuvin ahi.
15 Tendo-se acabado, pois, o dinheiro, na terra do Egito e na terra de Canaã, foram todos os egípcios a José e disseram: Dá-nos pão; por que haveremos de morrer em tua presença? Porquanto o dinheiro nos falta.
16 Hichun Joseph in adonbut in, “Na dangka hou abeitah le na gancha hou keima henga hinkaijun, keiman nangho gancha hotoh kitoh ding anneh ding kalheh peh ding nahiuve,” ati.
16 Respondeu José: Se vos falta o dinheiro, trazei o vosso gado; em troca do vosso gado eu vos suprirei.
17 Hichun ama hon anneh toh lheh dingin agancha hou jouse Joseph kom'a ahin kaiyun, chule sakol hon ho ahin, kelngoi hon ho leh keltah hon ho ahin chule abong hon ho le sangan ho jouse jong Joseph kom'a alheh cheh un hichun aman kum khat anneh ding apehbe kit tan ahi.
17 Então, trouxeram o seu gado a José; e José lhes deu pão em troca de cavalos, de rebanhos, de gado e de jumentos; e os sustentou de pão aquele ano em troca do seu gado.
18 Amavang hiche kum chu akichai kit tan, kumthah ahunglhung kittan hichun ama hon a seikit tauve, “Ka pakai, nangma a kon'in imacha ka imthei tapouve. Ajeh chu ka dangka hou se la akichai tan, ka gancha hou ka bong hou la abeitan, tu hin keima hon imacha peh ding kanei tapouve, tua hi ka tahsau le ka leiset ubou aumtai.
18 Findo aquele ano, foram a José no ano próximo e lhe disseram: Não ocultaremos a meu senhor que se acabou totalmente o dinheiro; e meu senhor já possui os animais; nada mais nos resta diante de meu senhor, senão o nosso corpo e a nossa terra.
19 Nangma mitmua iti ka moh thi thei diu ham? Keima ho tahsa ahin ka leiset u ahin anneh ding toh lheh jeng tauvinge; ka leiset u ahin ka tahsau ahin Pharaoh soh in um tauving kate, hijeh chun kathi lou na diuvin anchang neh ding neipe uvin, chule gam leiset chu mohseh a umlou a asetna lou dingin,” atiuve.
19 Por que haveremos de perecer diante dos teus olhos, tanto nós como a nossa terra? Compra-nos a nós e a nossa terra a troco de pão, e nós e a nossa terra seremos escravos de Faraó; dá-nos semente para que vivamos e não morramos, e a terra não fique deserta.
20 Hichun Joseph in Egypt gamsunga leiset jouse Pharaoh din Egypt mite kom'a kon'in achodoh soh tan ahi.
20 Assim, comprou José toda a terra do Egito para Faraó, porque os egípcios venderam cada um o seu campo, porquanto a fome era extrema sobre eles; e a terra passou a ser de Faraó.
21 Mipi ho vang chu ahile khopi a kon'in gam ong thinglhang lama asol in Egypt gamsunga mun khat a pat in mun chom a asol in ahi.
21 Quanto ao povo, ele o escravizou de uma a outra extremidade da terra do Egito.
22 Gam leiset Joseph in ana choh lou chu thempu ho gam bou chu ahi. Amaho chun Pharaoh a konna anneh akisan'u ahijeh in agam leiset u jong ajoh u ngailou ahi.
22 Somente a terra dos sacerdotes não a comprou ele; pois os sacerdotes tinham porção de Faraó e eles comiam a sua porção que Faraó lhes tinha dado; por isso, não venderam a sua terra.
23 Hichun Joseph in mipite lah a ahoulim in, “Veuvin tunia keiman nangho chule nagam leiset u Pharaoh adia ka chohdoh ahitai. Keiman nangho muchi kapeh ding nang hon na phailei uva chang natu theiyu ahitai.
23 Então, disse José ao povo: Eis que hoje vos comprei a vós outros e a vossa terra para Faraó; aí tendes sementes, semeai a terra.
24 Chule nangman chang na at teng hop nga lah a hop khat Pharaoh adia napeh ding hopli chu nangma muchi adia nakikoi diu, chule nangma ho insung mite anneh a pang ding aneocha cha ho geija kapeh nahiuve.
24 Das colheitas dareis o quinto a Faraó, e as quatro partes serão vossas, para semente do campo, e para o vosso mantimento e dos que estão em vossas casas, e para que comam as vossas crianças.
25 Ama hon aphong doh un, “Keima ho hinkho hi nangman nei huhdoh peh u ahi! Chule nangma phatsah bang hi jeng hen; chule lungset tah in ka pakai pa Pharaoh soh in pangmai jeng tauvinge,” atiuvin ahi.”
25 Responderam eles: A vida nos tens dado! Achemos mercê perante meu senhor e seremos escravos de Faraó.
26 Chule Joseph in dan asemin Egypt gam'a tuni geihin akimang nalaiye, hichu ahile Pharaoh in hopnga lah a hopkhat ane jing nalaiyin, thempu ho a tilou chu gam leiset abon a Pharaoh a ahitai.
26 E José estabeleceu por lei até ao dia de hoje que, na terra do Egito, tirasse Faraó o quinto; só a terra dos sacerdotes não ficou sendo de Faraó.
27 Hichun phat chomkhat jouvin, Israel mipite chun Egypt gamsunga Goshen lhanglam chu alodim tauvin, hichea pat chun ama hon nei le gou akilamdoh un, abol jouse'u jong nasatah in apung tul tul jengun ahi.
27 Assim, habitou Israel na terra do Egito, na terra de Gósen; nela tomaram possessão, e foram fecundos, e muito se multiplicaram.
28 Hichun Jacob chu Egypt ahung lhun jouvin kumsom le kum sagi ahinbe in Jacob hin nikho abon bon'a kum jakhat le kum som li le kum sagi alhingin ahi.
28 Jacó viveu na terra do Egito dezessete anos; de sorte que os dias de Jacó, os anos da sua vida, foram cento e quarenta e sete.
29 Jacob chu athi tei ding nikho ahung nai tul tul phat in aman jong achapa Joseph akouvin ajah a “Namit mua nangma kalung lhaisah jouva ahile gunchu tah le kitah tah a nei bolna dingin kataipi gui noi tuh inlang Egypt gam'a neihin vui louhelna dingin kitep in;
29 Aproximando-se, pois, o tempo da morte de Israel, chamou a José, seu filho, e lhe disse: Se agora achei mercê à tua presença, rogo-te que ponhas a mão debaixo da minha coxa e uses comigo de beneficência e de verdade; rogo-te que me não enterres no Egito,
30 Keima ka hinkho ahung beiteng lungset tah in ka tahsa hi Egypt a kon'in eipodoh inlang kapu kapate kivuina mun'a neivui in,” Hichun Joseph jong akihahsel in, “Keiman nangma seibang bangin hinbol peh nang kate,” ati.
30 porém que eu jaza com meus pais; por isso, me levarás do Egito e me enterrarás no lugar da sepultura deles. Respondeu José: Farei segundo a tua palavra.
31 Hichun Jacob in avel in aseikit in, “Nangma kitem in,” ati, hichun Joseph akihahsel tan, chuin Jacob chu alupna a abohkhup tan ahi.
31 Então, lhe disse Jacó: Jura-me. E ele jurou-lhe; e Israel se inclinou sobre a cabeceira da cama.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 47, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.