Gênesis 47
PATHEN LEKHABU THENG (TCZCHONGTHU) vs BKJ
BKJ BKJ
1 Hiti chun Joseph achelut in Pharaoh henga thu agalhut in, ‘‘Kapa le ka sopite Canaan gam'a kon'in ahunglhung tauve. Amaho akelngoi ho jouse le aganchau toh chule anei jouseu toh kilhonin tuhin Goshen gamsunga aum uve,” agati.
1 Então, José veio e contou a Faraó, e disse: Meu pai e meus irmãos, e seus rebanhos, e seu gado, e tudo que eles possuem vieram da terra de Canaã; e eis que eles estão na terra de Gósen.
2 Chuin Joseph in asopi ho lah a mi nga alhengdoh in Pharaoh henga phondohna aneiyin ahi.
2 E ele tomou alguns de seus irmãos, cinco homens, e os apresentou a Faraó.
3 Chuin Pharaoh in amaho chu thu adong tan, “Nangho ipi natong nahiu ham?” ati. Ama hon adonbut un, “Keiho, nasohte hi, kapu kapate khanga patna kelngoi ching ka hiuve,” atiuvin ahi.
3 E Faraó disse a seus irmãos: Qual é a vossa ocupação? E eles disseram a Faraó: Teus servos são pastores, tanto nós como também nossos pais.
4 Ama ho Pharaoh henga ahoulim un, “Hiche Egypt gam'a hi phat chomkhat cheng dinga hung kahiuve, ajeh chu Canaan gam'a hamdong jong aum tapoi. Khulam'ah kellhah jong akhohse lheh jenge. Hijeh chun lungset tah in, Goshen lhaanga nei chensah un,” atiuve.
4 Disseram mais a Faraó: Viemos para peregrinar nesta terra, porque teus servos não têm pastagem para seus rebanhos. Porque a fome é dolorida na terra de Canaã, por isso, suplicamos-te agora, deixa que teus servos habitem na terra de Gósen.
5 Hichun Pharaoh in Joseph jah a aseiye, “Napa ahin, na sopiho nangma kom'a din ahung tauve.
5 E Faraó falou a José, dizendo: Teu pai e teus irmãos vieram a ti.
6 Egypt gamsung pumpia amaho achen theina diuvin nangman lhenpeh tan, chule Egypt gamsung gam phalai pen chu pen. Goshen lhaanga chun cheng tauhen. Chule amaho lah a miching thepna nei aum leh keima gancha ho vetup din nei koipeh in,” ati.
6 A terra do Egito está diante de ti; no melhor da terra faze teu pai e teus irmãos habitar; na terra de Gósen, deixa-os habitar. E se tu conheces algum homem de atividade entre eles, então faze-os responsáveis por meu gado.
7 Hichun Joseph in apa Jacob chu Pharaoh kom'a ahin puijin akihetto sah e. Jacob in Pharaoh phatthei aboh tan ahi.
7 E José trouxe Jacó, seu pai, e o colocou diante de Faraó, e Jacó abençoou Faraó.
8 Chuin Pharaoh in “Kum ijat nahi hitam tin Jacob chu adongin ahi.”
8 E Faraó disse a Jacó: Quantos anos tu tens?
9 Jacob in adonbut in, “Keima kum jakhat le somthum hung kholjin kahitai. Amavang ka hinkho hi kapu kapate sang’in achomjo nalaiye,” ati.
9 E Jacó disse a Faraó: Os dias da minha peregrinação são cento e trinta anos. Poucos e maus têm sido os dias dos anos da minha vida, e não alcançaram aos dias dos anos da vida de meus pais nos dias de suas peregrinações.
10 Hichun Jacob in Pharaoh adalhah masang'in avelin phatthei abohkit in ahi.
10 E Jacó abençoou Faraó, e saiu da presença de Faraó.
11 Joseph in apa Jacob ahin asopiho abonchauvin Egypt gamsunga achensah tan, chule nei le gou jong apen gam jong apha pen Rameses lhaang chu Pharaoh thupeh dungjuijin ape tan ahi.
11 E José estabeleceu seu pai e seus irmãos, e lhes deu posses na terra do Egito, no melhor da terra, na terra de Ramessés, como Faraó ordenara.
12 Chuin Joseph in apa ahin, asopite ahin abonchauvin ama hon angaichat dungjuijin ape sohkeijin, chule chapang neocha cha ho gei dingin jong ape jeng tan ahi.
12 E José sustentou seu pai, e seus irmãos, e toda a casa de seu pai com pão, de acordo com suas famílias.
13 Phat chomkhat jouvin neh le chah ahah lheh jeng tan, anchang kikoi jouse jong anechai gam tauve, Egypt gamsung le Canaan gamsunga mipite jouse neh le chah hahsat jeh in mipi thi dingin aum gamtan ahi.
13 E não havia pão em toda a terra, porque a fome era muito dolorida, de modo que a terra do Egito e toda a terra de Canaã desfaleciam por causa da fome.
14 Joseph in sum le pai akhol doh jouse chu Egypt gamsung ahin Canaan gamsunga anchang achoh nau sum jouse chu Pharaoh gou kholna mun'a ahin polut tai.
14 E José ajuntou todo o dinheiro que foi encontrado na terra do Egito, e na terra de Canaã, pelo trigo que eles compravam, e José levou o dinheiro para a casa de Faraó.
15 Mipite jouse Egypt akon ahin, Canaan a kon ahin, sum le pai jouse alhahsam phat in Joseph kom'a ahung taovun ahi. Amaho akap un “Sum le pai Sana le dangka ho jouse akichai tai! an neh ding neipeh lou ule nangma mitmua thi ding kahi tauve,” atiuvin ahi.
15 E quando o dinheiro acabou na terra do Egito, e na terra de Canaã, todos os egípcios vieram a José, e disseram: Dá-nos pão, por que morreremos na tua presença? Pois o dinheiro acabou.
16 Hichun Joseph in adonbut in, “Na dangka hou abeitah le na gancha hou keima henga hinkaijun, keiman nangho gancha hotoh kitoh ding anneh ding kalheh peh ding nahiuve,” ati.
16 E José disse: Dai o vosso gado, e eu vos darei pelo vosso gado, se não há dinheiro.
17 Hichun ama hon anneh toh lheh dingin agancha hou jouse Joseph kom'a ahin kaiyun, chule sakol hon ho ahin, kelngoi hon ho leh keltah hon ho ahin chule abong hon ho le sangan ho jouse jong Joseph kom'a alheh cheh un hichun aman kum khat anneh ding apehbe kit tan ahi.
17 E eles levaram seu gado a José, e José lhes deu pão em troca pelos cavalos, e pelos rebanhos, e pelo gado dos rebanhos, e pelos jumentos. E durante aquele ano ele os alimentou em troca de todo o seu gado.
18 Amavang hiche kum chu akichai kit tan, kumthah ahunglhung kittan hichun ama hon a seikit tauve, “Ka pakai, nangma a kon'in imacha ka imthei tapouve. Ajeh chu ka dangka hou se la akichai tan, ka gancha hou ka bong hou la abeitan, tu hin keima hon imacha peh ding kanei tapouve, tua hi ka tahsau le ka leiset ubou aumtai.
18 Quando aquele ano terminou, vieram a ele no segundo ano, e lhe disseram: Não ocultaremos a meu senhor que o nosso dinheiro acabou. Meu senhor também tem nossos rebanhos de gado. Nada nos sobrou diante da vista do meu senhor, exceto nossos corpos e nossas terras.
19 Nangma mitmua iti ka moh thi thei diu ham? Keima ho tahsa ahin ka leiset u ahin anneh ding toh lheh jeng tauvinge; ka leiset u ahin ka tahsau ahin Pharaoh soh in um tauving kate, hijeh chun kathi lou na diuvin anchang neh ding neipe uvin, chule gam leiset chu mohseh a umlou a asetna lou dingin,” atiuve.
19 Por que morreremos diante dos teus olhos, tanto nós, como a nossa terra? Compra a nós e a nossa terra por pão, e nós e nossa terra seremos servos de Faraó, e dá-nos semente, para que possamos viver, e não morrer, para que a terra não seja desolada.
20 Hichun Joseph in Egypt gamsunga leiset jouse Pharaoh din Egypt mite kom'a kon'in achodoh soh tan ahi.
20 E José comprou toda a terra do Egito para Faraó, porque os egípcios venderam, cada homem, o seu campo, porque a fome prevalecia sobre eles. Assim, a terra passou a ser de Faraó.
21 Mipi ho vang chu ahile khopi a kon'in gam ong thinglhang lama asol in Egypt gamsunga mun khat a pat in mun chom a asol in ahi.
21 E quanto ao povo, ele os removeu para as cidades, desde uma extremidade das fronteiras do Egito até a outra extremidade.
22 Gam leiset Joseph in ana choh lou chu thempu ho gam bou chu ahi. Amaho chun Pharaoh a konna anneh akisan'u ahijeh in agam leiset u jong ajoh u ngailou ahi.
22 Somente a terra dos sacerdotes ele não comprou, pois os sacerdotes possuíam uma porção atribuída por Faraó, e comiam a sua porção que Faraó lhes dava; por isso, eles não venderam suas terras.
23 Hichun Joseph in mipite lah a ahoulim in, “Veuvin tunia keiman nangho chule nagam leiset u Pharaoh adia ka chohdoh ahitai. Keiman nangho muchi kapeh ding nang hon na phailei uva chang natu theiyu ahitai.
23 Então José disse a seu povo: Eis que neste dia comprei a vós e a vossa terra para Faraó. Vede, aqui há semente para vós, e semeareis a terra.
24 Chule nangman chang na at teng hop nga lah a hop khat Pharaoh adia napeh ding hopli chu nangma muchi adia nakikoi diu, chule nangma ho insung mite anneh a pang ding aneocha cha ho geija kapeh nahiuve.
24 E acontecerá que, das colheitas, dareis uma quinta parte a Faraó, e quatro partes serão vossas, para semear o campo, e para vosso alimento, e para os da vossa família, e para alimento para os vossos pequenos.
25 Ama hon aphong doh un, “Keima ho hinkho hi nangman nei huhdoh peh u ahi! Chule nangma phatsah bang hi jeng hen; chule lungset tah in ka pakai pa Pharaoh soh in pangmai jeng tauvinge,” atiuvin ahi.”
25 E eles disseram: Tu salvaste as nossas vidas. Que encontremos graça à vista de meu senhor, e nós seremos servos de Faraó.
26 Chule Joseph in dan asemin Egypt gam'a tuni geihin akimang nalaiye, hichu ahile Pharaoh in hopnga lah a hopkhat ane jing nalaiyin, thempu ho a tilou chu gam leiset abon a Pharaoh a ahitai.
26 E José fez esta lei sobre a terra do Egito até este dia, que Faraó deveria ter a quinta parte, exceto a terra dos sacerdotes, que não se tornou de Faraó.
27 Hichun phat chomkhat jouvin, Israel mipite chun Egypt gamsunga Goshen lhanglam chu alodim tauvin, hichea pat chun ama hon nei le gou akilamdoh un, abol jouse'u jong nasatah in apung tul tul jengun ahi.
27 E Israel habitou na terra do Egito, na região de Gósen; e eles tinham posses ali, e cresceram, e se multiplicaram grandemente.
28 Hichun Jacob chu Egypt ahung lhun jouvin kumsom le kum sagi ahinbe in Jacob hin nikho abon bon'a kum jakhat le kum som li le kum sagi alhingin ahi.
28 E Jacó viveu na terra do Egito por dezessete anos. Assim, toda a idade de Jacó foi cento e quarenta e sete anos.
29 Jacob chu athi tei ding nikho ahung nai tul tul phat in aman jong achapa Joseph akouvin ajah a “Namit mua nangma kalung lhaisah jouva ahile gunchu tah le kitah tah a nei bolna dingin kataipi gui noi tuh inlang Egypt gam'a neihin vui louhelna dingin kitep in;
29 E chegando-se o tempo que Israel devia morrer. Ele chamou seu filho José, e lhe disse: Se agora eu encontrei graça à tua vista, rogo-te que ponhas tua mão debaixo da minha coxa, e age com bondade e verdade para comigo: Não me enterres, rogo-te, no Egito,
30 Keima ka hinkho ahung beiteng lungset tah in ka tahsa hi Egypt a kon'in eipodoh inlang kapu kapate kivuina mun'a neivui in,” Hichun Joseph jong akihahsel in, “Keiman nangma seibang bangin hinbol peh nang kate,” ati.
30 mas quando eu descansar com meus pais, tu me levarás para fora do Egito, e me enterrarás no lugar de sepultamento deles. E ele disse: Eu farei como tu disseste.
31 Hichun Jacob in avel in aseikit in, “Nangma kitem in,” ati, hichun Joseph akihahsel tan, chuin Jacob chu alupna a abohkhup tan ahi.
31 E ele disse: Jura-me. E ele lhe jurou. E Israel se curvou sobre a cabeceira da cama.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 47, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.