Gênesis 44
PATHEN LEKHABU THENG (TCZCHONGTHU) vs VC
VC Versão Católica
1 Hichun asopiho chu chedingin aki gong tauvin, Joseph in insung lhacha ho lah a aseitan, “Amaho dip sunga chun apoh thei jat u dimset in anchang kipoh sah un, chule dangka ahin kipoh hou chu nung hetpeh cheh kit un,” ati.
1 José deu esta ordem ao intendente de sua casa: "Enche de víveres os sacos destes homens tanto quanto possam conter, e põe o dinheiro de cada um na boca do saco.
2 Chutengleh keima sum eng chakhon chu alhumpen pa dip sunga achungtho pena koijun chule chang choh na dinga sum ahin kipoh toh chun koi than, hiti chun insung lhacha pan jong Joseph in asei bang chun abol tan ahi.
2 Porás minha taça de prata na boca do saco do mais novo, com o preço do seu trigo". E fez o intendente como José lhe mandara.
3 Jingkah matah in akipat doh un ache tauve, a sangan hon jong vumset in neh ding apon alampiu majon dingin asol tauve.
3 De manhã, ao romper do dia, foram despedidos com seus jumentos.
4 Amaho chu khopia kon chun achedoh tauvin gamlapi agei masang uvin Joseph in jong a insung thil chingpa jah a chun, “Kipat doh inlang miho nung chu del loiyin, amaho chu naphah tengleh ajah uva, 'Ipi ding pen tah a ka phat nau thilpha chu git louva na lethuh uhitam ong?' Ipi dinga keima dangka khon chu nana guh mangu ham?
4 Deixaram a cidade, mas, não tendo ido ainda muito longe, José disse ao seu intendente: "Levanta-te e persegue estes homens e, quando os tiveres alcançado, dir-lhes-ás: Por que pagastes o bem com o mal?
5 Nangho hin ibola kapupa sum eng chakhon naguh u hitam? Aman hiche chu amanchah a thil ahunglhung ding ho hetna a aneiji ahi; nang hon thil phalou tah na boldoh'u hitalou ham!'” ati.
5 {A taça que roubastes} é aquela em que bebe o meu senhor e da qual se serve para suas adivinhações. Fizestes muito mal."
6 Insung lhacha pan amaho chu amattup jouvin hitin aseitai.
6 O intendente, tendo-os alcançado, falou-lhes desse modo.
7 Ama hon amapa kom'a hitin asei uve, “Keiho hi nasoh kahiuvin, chule keihon hitobang chu kabol loubeh ding'u ahi! atiuve.
7 Eles responderam-lhe: "Por que fala assim o meu senhor? Longe de teus servos a idéia de fazerem semelhante coisa!
8 Ven keiho Canaan gam'a pat in sum chu kahin kichoi cheh nauve, chule kadip sung uva ana umho chu ka pakai pa in a konna keihon iti dana sum eng chakhon chu kaguh doh thei diu ham?.
8 Nós te trouxemos de Canaã o dinheiro que tínhamos encontrado na boca dos sacos. Por que, pois, haveríamos de roubar prata ou ouro na casa de teu senhor?
9 Nasohte lah a koi hijongleh ala ana umtah le ama jong chu thidoh mai tahen, chule keiho jong ka pakai pa kom'a sohchang ding kahi tauve.”
9 Que aquele dos teus servos com quem for encontrada a taça morra, e, ao mesmo tempo, nós nos tornemos escravos do meu senhor".
10 “Hiche chu apha lheh jenge,” tin ama pan adonbut e, “Hinlah ka chakhon gupa bou chu kasoh a pang ding ahi. Adang ho vang nache thei diu ahi,” ati.
10 "Está bem! disse-lhes ele. Seja como dissestes! Aquele com quem for encontrada a taça será meu escravo. Vós outros sereis livres."
11 Ama hon gangtah in adip hou chu sangan chunga kon'in adom lhauvin ahong doh un ahi.
11 E, imediatamente, pôs cada um o seu saco por terra e o abriu.
12 Hiphat chun insung lhacha pan alenpen apat in aneopen pa geijin adipsungu ahin kholtan ahile sum eng chakhon chu Benjamin dipsunga ahin mudoh tan ahi.
12 O intendente revistou-os começando pelo mais velho e acabando pelo mais novo; e a taça foi encontrada no saco de Benjamim.
13 Hichun ama hon asangkhol'u abottel tel tauvin, apot hou chu asangan chunga aheng doh kit un, khopi lam ahin nung jot kit tauve.
13 Eles rasgaram suas vestes e, tendo cada um carregado de novo o seu jumento, voltaram para a cidade.
14 Judah le asopi ho ahung lhun uchun Joseph chu a inna anaum nalaiye, chule amaho Joseph masanga tol ah abohkhup tauvin ahi.
14 Judá e seus irmãos entraram em casa de José, que estava ainda em sua casa, e prostraram-se por terra diante dele.
15 Chuin Joseph in amaho jah a aseiyin, “Ipi ham nang hon nabol'u hi? Hitobang mihem ho hi keiman akhonung dingu kasei thei nang hon nahet lou uham?” ati.
15 José disse-lhes: "Que é isso que fizestes? Não sabíeis que sou um homem dotado da faculdade de adivinhar?"
16 Hichun Judah in aseitai, “O, ka pakai, ipi kasei dingu hitam? Keima ho iti them ka kichan diu hitam? Pathen'in nasohte chonsetna ho hi ahin hetdoh sah ahitai. Ka pakai, hijeh chun sum eng chakhon kimatdohna pa seh hilouvin keiho ka boncha uva nasoh a pang ding kahi tauve.”
16 Judá respondeu: "Que podemos dizer a meu senhor? Que falaremos? Como nos justificar? Deus descobriu o crime de teus servos. Somos os escravos do meu senhor, nós e aquele junto de quem foi encontrada a taça."
17 Hinlah Joseph in adonbut in, “Chuti ponte,” Keiman chutia chu thil kabol louhel ding ahi! Ka khon gupa bou chu kasoh a pang ding, adangse sevang damsel in napa kom'a nung che tauvin,” ati.
17 "Longe de mim, replicou José, o pensamento de agir dessa forma! Mas aquele em poder de quem foi encontrada a taça, esse será o meu escravo. Vós outros, voltai em paz para junto de vosso pai."
18 Hichun Judah in anaijin aseitai, “Lungset tah in, ka pakai, nasoh pan thu cheng khat tou sei inge. Lungset tah in, nangma Pharaoh toh nalalna lhon kibang jongleh nei lunghan khum hih in.
18 Então Judá adiantou-se e disse a José: "Rogo-te, meu senhor, que permitas ao teu servo dizer uma palavra aos ouvidos do meu senhor, e não se acenda a tua ira contra o teu servo, porque tu és como o próprio faraó.
19 “Ka pakai, phat masa chun nasohte ho nei dong uvin, 'Nang hon sopi nanei uvem ahilou le napa'u umnalai em?' nati.
19 Meu senhor havia perguntado aos seus servos: Tendes ainda vosso pai? Tendes um irmão?
20 Chuin keihon ka donbut un, 'Henge, ka pakaipa, kapa'u jong adam nalaiye ahin amavang ateh lheh tai katiuve, chule achapa aneopen pa chu ateh jou nungsanga ahin ahi. Asopipa jong athi tan, ama bou chu anu sunga hing doh ahin, hijeh a chu apan jong hatah a angailut ahi,' ati.
20 E nós havíamos respondido ao meu senhor que tínhamos um velho pai e um irmãozinho, filho de sua velhice, do qual o irmão havia morrido; e que, como ele foi deixado o único de sua mãe, seu pai o amava.
21 “Kaheng uva naseijin, kahenga hinpuiyun amapa chu keiman kamit tah inkamu nom e, nati.'
21 Disseste aos teus servos: Trazei-o para junto de mim, a fim de que o veja com meus olhos.
22 Ahin keihon kana donbut un, 'Ka pakai, hiche chapang chun apa adalha theipoi, ajeh chu apa thilo thei ahi,'
22 Havíamos respondido ao meu senhor que o menino não podia abandonar o seu pai, pois, se o fizesse, seu pai morreria.
23 Ahin nei thumop kit un, 'Nasopi pau alhumpen pa toh nahung kilhon lou ule nang hon kamai namu kitlou dingu ahitai,' nati.
23 E disseste aos teus servos: Se vosso irmãozinho não vier convosco, não sereis admitidos na minha presença.
24 “Hichun nasohpa, kapau koma kakile un, nasei chu kana lhut tauve.
24 Quando voltamos para a casa do teu servo, nosso pai, referimos-lhe as palavras do meu senhor.
25 Phat chomkhat jouvin, 'Cheuvin lang chang eiga chohpeh kit un,' atin
25 E, quando nosso pai nos mandou voltar para comprar alguns víveres,
26 ‘Ka sopiu aneopen pa toh neisol lou ule kache lou diu ahi. Aneopen pa pui louva mipa mai chu kamulou diu ahi,' tia kadonbut u ahi.
26 respondemos-lhe: Não podemos descer. Mas, se nosso irmão mais novo nos acompanhar, fá-lo-emos, pois que não seremos admitidos na presença do governador, se nosso irmão não for conosco.
27 “Hichun kapauvin kaheng uva aseijin, 'Ka loinun chapa ni eihinpeh nang hon naheuve,
27 Teu servo, nosso pai, nos replicou: Sabeis que minha mulher me deu dois filhos.
28 amani lah a khat pan eidalha tan ahung kinungle tapoi; lung opkaina loubeh a gamsa hon atal adah a ajam'u ahi. Ama kanung mukit louhel ahitai.
28 Um desapareceu de minha casa, e eu disse: Certamente foi devorado. E não mais o revi até hoje.
29 Tua asopipa kakoma kon a napuidoh uva, boina ahinto khah le, lunghem pum a hiche samkang pa hi alhankhuh nalhut pai diu ahitai,’ ati.
29 Se me tirais ainda este, e lhe acontecer alguma desgraça, fareis descer os meus cabelos brancos à habitação dos mortos, sob o peso da dor.
30 Tun, ka pakai, keima kapa henga hiche chapang jao louvin kinungle thei pong kate. Kapa'u hinkho hi hiche chapang pa hinkho a hi kingam ahiye.
30 Se agora volto para junto de teu servo, meu pai, sem levar conosco o menino, ele, cuja vida está ligada à do menino,
31 Kapan hiche chapang hi amulou le thilo tei ding ahi. Nasohte ho hin kapa'u samkan jouva thina kato sah kit dingu ahitai.
31 desde que notar que ele não está conosco, morrerá. E teus servos terão feito descer à habitação dos mortos, sob o peso da aflição, os cabelos brancos do teu servo, nosso pai.
32 Amonga jong na sohpa hi kapa henga hiche chapang khel'a hung kipe doh jenga hitia hi, keiman ama hi naheng kahin nunglhut kit louva ahile nahenga hinkho lhumkeijin themmo chang jeng ing kate, kati ahi.
32 Ora, o teu servo respondeu pelo menino junto de meu pai; e disse-lhe que, se ele não lho reconduzisse, seria eternamente culpado para com seu pai.
33 Hijeh chun kapu, lungset tah in ahithei ding leh hiche chapang khel in keima hi nangma soh din um tang kate, chule ahithei ding leh hiche chapang hi a uteho toh kinungle tauhen.
33 Rogo-te, pois: aceita que teu servo fique escravo de meu senhor em lugar do menino, para que este possa voltar com seus irmãos.
34 Keima hiche chapang pa beiya hi iti kapa kom'a kaki nungle kit ding ham? Kapan gim genthei athoh ding chu iti kavet jou ding ham,! ati.
34 Como poderia eu apresentar-me diante do meu pai, se o menino não for comigo? Oh, eu não poderia suportar a dor que sobreviria a meu pai!"
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 44, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.