Gênesis 44

PATHEN LEKHABU THENG (TCZCHONGTHU) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Hichun asopiho chu chedingin aki gong tauvin, Joseph in insung lhacha ho lah a aseitan, “Amaho dip sunga chun apoh thei jat u dimset in anchang kipoh sah un, chule dangka ahin kipoh hou chu nung hetpeh cheh kit un,” ati.
1 Então José deu a seguinte ordem ao administrador do palácio: “Coloque nos sacos que eles trouxeram todo o cereal que puderem carregar, e coloque o dinheiro de cada um de volta no saco.
2 Chutengleh keima sum eng chakhon chu alhumpen pa dip sunga achungtho pena koijun chule chang choh na dinga sum ahin kipoh toh chun koi than, hiti chun insung lhacha pan jong Joseph in asei bang chun abol tan ahi.
2 Depois, coloque meu copo de prata na boca do saco de mantimento do mais novo, junto com o dinheiro dele”. O administrador fez tudo conforme José ordenou.
3 Jingkah matah in akipat doh un ache tauve, a sangan hon jong vumset in neh ding apon alampiu majon dingin asol tauve.
3 Assim que amanheceu, os irmãos se levantaram e partiram com os jumentos carregados.
4 Amaho chu khopia kon chun achedoh tauvin gamlapi agei masang uvin Joseph in jong a insung thil chingpa jah a chun, “Kipat doh inlang miho nung chu del loiyin, amaho chu naphah tengleh ajah uva, 'Ipi ding pen tah a ka phat nau thilpha chu git louva na lethuh uhitam ong?' Ipi dinga keima dangka khon chu nana guh mangu ham?
4 Quando haviam percorrido apenas uma distância curta e mal haviam saído da cidade, José disse ao administrador do palácio: “Vá atrás deles e detenha-os. Quando os alcançar, diga-lhes: ‘Por que retribuíram o bem com o mal?
5 Nangho hin ibola kapupa sum eng chakhon naguh u hitam? Aman hiche chu amanchah a thil ahunglhung ding ho hetna a aneiji ahi; nang hon thil phalou tah na boldoh'u hitalou ham!'” ati.
5 Por que roubaram o copo de prata do meu senhor, que ele usa para prever o futuro? Vocês agiram muito mal!’”.
6 Insung lhacha pan amaho chu amattup jouvin hitin aseitai.
6 Quando o administrador do palácio alcançou os homens, repetiu para eles as palavras de José.
7 Ama hon amapa kom'a hitin asei uve, “Keiho hi nasoh kahiuvin, chule keihon hitobang chu kabol loubeh ding'u ahi! atiuve.
7 “Do que o senhor está falando?”, disseram os irmãos. “Somos seus servos e jamais faríamos uma coisa dessas!
8 Ven keiho Canaan gam'a pat in sum chu kahin kichoi cheh nauve, chule kadip sung uva ana umho chu ka pakai pa in a konna keihon iti dana sum eng chakhon chu kaguh doh thei diu ham?.
8 Por acaso não devolvemos o dinheiro que encontramos nos sacos? Nós o trouxemos de volta da terra de Canaã. Por que roubaríamos ouro ou prata da casa do seu senhor?
9 Nasohte lah a koi hijongleh ala ana umtah le ama jong chu thidoh mai tahen, chule keiho jong ka pakai pa kom'a sohchang ding kahi tauve.”
9 Se encontrar o copo de prata com um de nós, que morra quem estiver com ele! E nós, os restantes, seremos seus escravos.”
10 “Hiche chu apha lheh jenge,” tin ama pan adonbut e, “Hinlah ka chakhon gupa bou chu kasoh a pang ding ahi. Adang ho vang nache thei diu ahi,” ati.
10 “Sua proposta é justa”, respondeu ele. “Mas apenas aquele que roubou o copo de prata se tornará meu escravo. Os outros estarão livres.”
11 Ama hon gangtah in adip hou chu sangan chunga kon'in adom lhauvin ahong doh un ahi.
11 Sem demora, eles descarregaram os sacos e os abriram.
12 Hiphat chun insung lhacha pan alenpen apat in aneopen pa geijin adipsungu ahin kholtan ahile sum eng chakhon chu Benjamin dipsunga ahin mudoh tan ahi.
12 O administrador do palácio examinou a bagagem de cada um, começando pelo mais velho até o mais novo. E o copo foi encontrado no saco de mantimento de Benjamim.
13 Hichun ama hon asangkhol'u abottel tel tauvin, apot hou chu asangan chunga aheng doh kit un, khopi lam ahin nung jot kit tauve.
13 Quando os irmãos viram isso, rasgaram as roupas. Depois, colocaram a carga de volta sobre os jumentos e retornaram à cidade.
14 Judah le asopi ho ahung lhun uchun Joseph chu a inna anaum nalaiye, chule amaho Joseph masanga tol ah abohkhup tauvin ahi.
14 José ainda estava em seu palácio quando Judá e seus irmãos chegaram, e eles se curvaram até o chão diante dele.
15 Chuin Joseph in amaho jah a aseiyin, “Ipi ham nang hon nabol'u hi? Hitobang mihem ho hi keiman akhonung dingu kasei thei nang hon nahet lou uham?” ati.
15 “O que vocês fizeram?”, exigiu ele. “Não sabem que um homem como eu é capaz de prever o que vai acontecer?”
16 Hichun Judah in aseitai, “O, ka pakai, ipi kasei dingu hitam? Keima ho iti them ka kichan diu hitam? Pathen'in nasohte chonsetna ho hi ahin hetdoh sah ahitai. Ka pakai, hijeh chun sum eng chakhon kimatdohna pa seh hilouvin keiho ka boncha uva nasoh a pang ding kahi tauve.”
16 Judá respondeu: “Meu senhor, o que podemos dizer? Que explicação podemos dar? Como podemos provar nossa inocência? Deus está nos castigando por causa de nossa maldade. Todos nós voltamos para ser seus escravos, todos nós, e não apenas nosso irmão com quem foi encontrado o copo de prata”.
17 Hinlah Joseph in adonbut in, “Chuti ponte,” Keiman chutia chu thil kabol louhel ding ahi! Ka khon gupa bou chu kasoh a pang ding, adangse sevang damsel in napa kom'a nung che tauvin,” ati.
17 José, no entanto, disse: “Eu jamais faria uma coisa dessas! Apenas o homem que roubou o copo será meu escravo. Os outros podem voltar em paz para a casa de seu pai”.
18 Hichun Judah in anaijin aseitai, “Lungset tah in, ka pakai, nasoh pan thu cheng khat tou sei inge. Lungset tah in, nangma Pharaoh toh nalalna lhon kibang jongleh nei lunghan khum hih in.
18 Então Judá deu um passo à frente e disse: “Por favor, meu senhor, permita que seu servo lhe diga apenas uma palavra. Peço que não perca a paciência comigo, embora o senhor seja tão poderoso quanto o próprio faraó.
19 “Ka pakai, phat masa chun nasohte ho nei dong uvin, 'Nang hon sopi nanei uvem ahilou le napa'u umnalai em?' nati.
19 “Meu senhor perguntou a nós, seus servos: ‘Vocês têm pai ou irmão?’.
20 Chuin keihon ka donbut un, 'Henge, ka pakaipa, kapa'u jong adam nalaiye ahin amavang ateh lheh tai katiuve, chule achapa aneopen pa chu ateh jou nungsanga ahin ahi. Asopipa jong athi tan, ama bou chu anu sunga hing doh ahin, hijeh a chu apan jong hatah a angailut ahi,' ati.
20 E nós respondemos: ‘Sim, meu senhor, nosso pai é idoso e tem um filho mais novo, nascido em sua velhice. O irmão desse filho, por parte de pai e mãe, morreu. Ele é o único filho de sua mãe, e nosso pai o ama muito’.
21 “Kaheng uva naseijin, kahenga hinpuiyun amapa chu keiman kamit tah inkamu nom e, nati.'
21 “O senhor nos disse: ‘Tragam-no aqui para que eu possa vê-lo com os próprios olhos’.
22 Ahin keihon kana donbut un, 'Ka pakai, hiche chapang chun apa adalha theipoi, ajeh chu apa thilo thei ahi,'
22 E nós respondemos: ‘Meu senhor, o rapaz não pode deixar o pai, pois, se o fizesse, o pai morreria’.
23 Ahin nei thumop kit un, 'Nasopi pau alhumpen pa toh nahung kilhon lou ule nang hon kamai namu kitlou dingu ahitai,' nati.
23 Mas o senhor nos disse: ‘Vocês não me verão novamente se não trouxerem seu irmão’.
24 “Hichun nasohpa, kapau koma kakile un, nasei chu kana lhut tauve.
24 “Assim, voltamos para seu servo, nosso pai, e contamos a ele o que o senhor tinha dito.
25 Phat chomkhat jouvin, 'Cheuvin lang chang eiga chohpeh kit un,' atin
25 Passado algum tempo, quando ele disse: ‘Voltem e comprem mais mantimentos’,
26 ‘Ka sopiu aneopen pa toh neisol lou ule kache lou diu ahi. Aneopen pa pui louva mipa mai chu kamulou diu ahi,' tia kadonbut u ahi.
26 nós respondemos: ‘Só poderemos voltar se nosso irmão mais novo nos acompanhar. Não temos como ver o homem outra vez, a menos que nosso irmão mais novo esteja conosco’.
27 “Hichun kapauvin kaheng uva aseijin, 'Ka loinun chapa ni eihinpeh nang hon naheuve,
27 “Então meu pai nos disse: ‘Como vocês sabem, minha mulher teve dois filhos,
28 amani lah a khat pan eidalha tan ahung kinungle tapoi; lung opkaina loubeh a gamsa hon atal adah a ajam'u ahi. Ama kanung mukit louhel ahitai.
28 e um deles foi embora e nunca mais voltou. Sem dúvida, foi despedaçado por algum animal selvagem, e eu nunca mais o vi.
29 Tua asopipa kakoma kon a napuidoh uva, boina ahinto khah le, lunghem pum a hiche samkang pa hi alhankhuh nalhut pai diu ahitai,’ ati.
29 Se agora vocês levarem de mim o irmão dele e lhe acontecer algum mal, vocês me mandarão velho e infeliz para a sepultura’.
30 Tun, ka pakai, keima kapa henga hiche chapang jao louvin kinungle thei pong kate. Kapa'u hinkho hi hiche chapang pa hinkho a hi kingam ahiye.
30 “E agora, meu senhor, não posso voltar para a casa de meu pai sem o rapaz. A vida de nosso pai está ligada à vida do rapaz.
31 Kapan hiche chapang hi amulou le thilo tei ding ahi. Nasohte ho hin kapa'u samkan jouva thina kato sah kit dingu ahitai.
31 Quando ele vir que o rapaz não está conosco, morrerá. Nós, seus servos, seremos, de fato, responsáveis por mandar para a sepultura seu servo, nosso pai, em profunda tristeza.
32 Amonga jong na sohpa hi kapa henga hiche chapang khel'a hung kipe doh jenga hitia hi, keiman ama hi naheng kahin nunglhut kit louva ahile nahenga hinkho lhumkeijin themmo chang jeng ing kate, kati ahi.
32 Meu senhor, garanti a meu pai que levaria o rapaz de volta. Disse-lhe: ‘Se não o trouxer de volta, carregarei a culpa para sempre’.
33 Hijeh chun kapu, lungset tah in ahithei ding leh hiche chapang khel in keima hi nangma soh din um tang kate, chule ahithei ding leh hiche chapang hi a uteho toh kinungle tauhen.
33 “Por isso, peço ao senhor que me permita ficar aqui como escravo no lugar do rapaz e que o deixe voltar com os irmãos dele.
34 Keima hiche chapang pa beiya hi iti kapa kom'a kaki nungle kit ding ham? Kapan gim genthei athoh ding chu iti kavet jou ding ham,! ati.
34 Pois, como poderei voltar a meu pai sem o rapaz? Não suportaria ver a angústia que isso lhe causaria!”.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 44, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.